Δωρεά προστατευτικών μασκών από τον όμιλο εταιρειών Saint-Gobain
(SAINT GOBAIN AUTOVER HELLAS ΑΕ, SAINT GOBAIN GLASS HELLAS, SAINT GOBAIN HELLAS ABEE, MARIS POLYMERS).
Ο Όμιλος Εταιρειών SAINT-GOBAIN, με αίσθημα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης προέβη σε μια σημαντική δωρεά προστατευτικών μασκών προσώπου προς «Tο Χαμόγελο του Παιδιού», την «Κιβωτό του Κόσμου», το «ΠΙΚΠΑ» και στους «Γιατρούς χωρίς Σύνορα», συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στο έργο που επιτελείται για την καταπολέμηση του κορωνοϊού.
Χάρη σε αυτή τη πρωτοβουλία, ο Όμιλος Εταιρειών SAINT-GOBAIN, υποστηρίζει ενεργά αυτούς τους οργανισμούς στις καθημερινές προληπτικές ενέργειές τους κατά της εξάπλωσης του COVID-19 μεταξύ των μελών τους.

ΔΩΡΕΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΩΝ ΜΑΣΚΩΝ ΣΤΟ «ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
κα Άντα Κεφαλωνίτου, Οικονομική Διευθύντρια Maris Polymers,
κα Κλειώ Βασιλοπούλου,Yπεύθυνη Επικοινωνίας Maris Polymers,
κα. Ηλιάνα Ζόνγκα,Υπεύθυνη σπιτιού φιλοξενίας του οργανισμού «Χαμόγελο του Παιδιού».

Σε υφιστάμενο και ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής κτίριο γραφείων, σχεδιάστηκαν και οργανώθηκαν νέες εσωτερικές διαρρυθμίσεις για τους γραφειακούς χώρους διοίκησης γνωστής εταιρείας.
Η γραμμική διάταξη του κελύφους με τον κάνναβο ανοιγμάτων και υποστυλωμάτων συμμετείχε δημιουργικά στη σύνταξη του νέου αρχιτεκτονικού λεξιλογίου. Η ακαμψία των επιμήκων εσωτερικών διαδρόμων διασπάστηκε με τον κερματισμό της κεντρικής ζώνης των βοηθητικών χώρων και την προσθήκη χρώματος. Η κάτοψη οργανώθηκε σε επιμέρους διακριτές ζώνες γραφείων, κινήσεων και πλατειών εκτόνωσης, που εναλλάσσονται μεταξύ τους.
Η επιλογή και εφαρμογή των υλικών και η μελέτη φωτισμού, ανέδειξαν το χαρακτήρα και το κύρος ενός τόπου κεντρικής διοίκησης.
Η νέα αρχιτεκτονική διαμόρφωση, επιχείρησε να δώσει πιο ενιαία (open plan) αίσθηση στο χώρο, δημιουργώντας γενναιόδωρες εστίες συνάθροισης και κοινωνικότητας. Η γραμμικότητα της κάτοψης τονίζεται μέσω των επιμήκων επενδύσεων των εσωτερικών όψεων, ενώ οι καμπύλες επιφάνειες σηματοδοτούν τους δυο βασικούς χώρους (lobby) εκτόνωσης και υποδοχής. Οι απαιτήσεις ενός ιεραρχικά υψηλού εργασιακού χώρου, με βασικές αρχές τη συνεργασία και την αυστηρή ιδιωτικότητα, μεταφράστηκε στο χώρο με τις διαφορετικές υφές που προσφέρει η εναλλαγή και η αντίθεση κυρίως φυσικών και λιγότερο συνθετικών υλικών.
Οι κοινόχρηστοι χώροι-κουτιά των κουζινών και W.C. μαζί με τους κλειστούς χώρους των κλιμακοστασίων διαφυγής και μηχανολογικών shaft, συνεχίζουν το "παιχνίδι" των υλικών, καθώς διαφοροποιούνται μέσω του έντονου χρώματος και γίνονται περισσότερο αναγνωρίσιμοι.
Υψηλές προδιαγραφές ορίστηκαν, όσον αφορά την ηχομόνωση, την ηχοαπορρόφηση και την ακουστική των χώρων. Οι επεμβάσεις μελετήθηκαν με γνώμονα το χαμηλότερο κατά το δυνατόν κόστος, τόσο άμεσα (κόστος επέμβασης), όσο και έμμεσα (επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση υλικών). Οι νέες χαράξεις σε αρκετές περιοχές ταυτίζονται με τις παλαιότερες, γεγονός που είχε θετικό αποτέλεσμα στην αναδιάταξη των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων και στην επανατοποθέτηση οροφών και δαπέδων.

Το Toms Flagship Store & Cafe βρίσκεται στο ισόγειο διατηρητέου κτιρίου γνωστού και ως "Παλιό Ταχυδρομείο" στο Ιστορικό Κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η ιδιαιτερότητά του είναι ότι, η εμπειρία της αγοράς για έναν επισκέπτη εμπλουτίζεται και ολοκληρώνεται με την εμπειρία του cafe, στον ίδιο χώρο, σε απόλυτη αρμονία.
Το κατάστημα στήνεται κάτω από την φιλοσοφία προσφοράς (giving) της εταιρείας, με βασική αρχή την επανάχρηση υλικών, την αποφυγή σπατάλης καινούριων και την ανάδειξη της ιστορίας του χώρου. Το παλαιό δάπεδο ντύνει τους τοίχους, οι πόρτες επαναχρησιμοποιούνται, τα παλαιά επιχρίσματα και το τούβλο εμφανίζονται, τα παλαιά έπιπλα επιδιορθώνονται και χρησιμοποιούνται με τελείως διαφορετικό τρόπο, ενώ οι λαμαρίνες προέρχονται από μια παλιά στάνη. Ο επισκέπτης αναγνωρίζει στοιχεία του κτιρίου που είχαν ξεχαστεί με τα χρόνια.
Η βασική αρχή σύνθεσης της σχεδιαστικής ιδέας είναι η οργάνωση του χώρου με ένα εμφανές ξύλινο πλέγμα κάθετων και οριζόντιων διατομών, που άλλοτε εμφανίζεται στην πλήρη ανάπτυξή του (όψη ορόφων), άλλοτε μετατρέπεται σε ένα λειτουργικό στοιχείο του καταστήματος (ραφιέρες) και τέλος υπαινίσσεται ότι υπάρχει, αφήνοντας να φανεί ότι λειτουργεί ως στήριξη των επενδύσεων (βάση σκάλας).
Ό,τι νέο πρέπει να σέβεται το παλαιό και να είναι διακριτό. Μεταλλικά κουφώματα, ξύλο και επένδυση σκυροδέματος για το μπαρ, τα έπιπλα του καφέ συνδυάζονται με αντίκες (vintage) και τα ειδικά σχεδιασμένα (custom made) φωτιστικά ολοκληρώνουν τη σχεδιαστική ιδέα.
Η γυάλινη οροφή στο αίθριο, λόγω του ύψους και της διαφάνειας, δίνει έναν επιβλητικό φωτισμό στο χώρο. Τα φωτιστικά σχεδιάστηκαν με τη χρήση του μετάλλου, ώστε να ταιριάζουν στην αισθητική των καταστημάτων Toms, στο συνολικό αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, αλλά και στο χαρακτήρα του κτιρίου.
Τα κύρια στοιχεία του κτιρίου, η στοά και το αίθριο, ζωντανεύουν με φώτα και με φυτεύσεις, για να δημιουργήσουν μια νέα "πλατεία" στον ιστό της πόλης. Ο χώρος είναι δυναμικός, συνεχώς εξελίσσεται και διαμορφώνεται ανάλογα με τα δρώμενα που φιλοξενούνται, ενώ ο επισκέπτης νιώθει ελεύθερος να τον ανακαλύψει.
To Toms House άνοιξε το Δεκέμβριο, στον υπόγειο χώρο του κτιρίου. Μια λειτουργική επέκταση του χώρου του καφέ. Ακολουθώντας το βέλος και την παλαιά σκάλα βλέπει κανείς αρχικά το χώρο της καντίνας. Το δάπεδο είναι από παλαιές μαρμάρινες πλάκες για να δίνει την αίσθηση εξωτερικής αυλής.
Περνώντας στο ξύλινο δάπεδο μπαίνει κανείς στον κύριο χώρο του. Οι τοίχοι είναι μαύροι ενώ κυριαρχεί το μαντεμένιο μπαρ, κομμάτι του παλαιού λέβητα που υπήρχε στο χώρο αυτό. Στη δεύτερη αίθουσα το κέντρο του χώρου είναι το τζάκι, η εστία. Η αίσθηση του σπιτιού είναι κυρίαρχη σε ολόκληρο το χώρο του καταστήματος με χαλιά και έπιπλα αντίκες ή ειδικά κατασκευασμένα.
Οι επεμβάσεις είναι ελάχιστες, επιχρίσματα, τούβλα και πέτρα προδίδουν την ιστορία του κτιρίου αφού διατηρήθηκαν ως είχαν, με ελάχιστες επεμβάσεις καθαρισμού και ενίσχυσης. Ο χώρος φωτίζεται μέσα από τον ξύλινο κάναβο στην οροφή, ενισχύοντας την αίσθηση αυτή της εσωτερικής αυλής.

Ένα πρώην αγρόκτημα στα περίχωρα της Χάγης στην Ολλανδία, που ονομάζεται "de Os" (Βους) λόγω του χαρακτηριστικού γλυπτού στην όψη του κτιρίου και είχε μετατραπεί σε κατοικία πριν από μερικές δεκαετίες, ανακαινίζεται πλήρως με άξονα τις επιθυμίες της οικογένειας που θα το κατοικήσει.
Το χαμηλό ύψος της οροφής, τα σκούρα χρώματα των υλικών, καθώς και τα μικρά παράθυρα στις όψεις ήταν οι κυριότερες προκλήσεις που αντιμετωπίστηκαν με σκοπό να μπει το φυσικό φως όσο το δυνατόν περισσότερο μέσα στους χώρους, όπως ζητήθηκε από τους ιδιοκτήτες.
Αιτούμενο επίσης ήταν και η βελτίωση της χωρικής ποιότητας του κτιρίου, που επιτυγχάνεται με τη συνένωση ορισμένων χώρων καθώς και με την κεντρική τοποθέτηση της σκάλας, δημιουργώντας έτσι μια άμεση σχέση μεταξύ των δύο ορόφων.
Στο ισόγειο βρίσκεται το μεγάλο καθιστικό γύρω από την κεντρικά τοποθετημένη μεταλλική σκάλα και το υφιστάμενο τζάκι. Χωρίζεται από τους βοηθητικούς χώρους, όπως η κουζίνα και η είσοδος, με διάφανες γυάλινες πόρτες σε μεταλλικό πλαίσιο, προσθέτοντας περαιτέρω στην ενοποίηση του δαπέδου.
Ο υπάρχων ξύλινος σκελετός του κτιρίου με τις κολώνες σχήματος "Ψ", υπεβλήθη σε αμμοβολή και τονίζεται σε σχέση με τα υπόλοιπα στοιχεία, τα οποία χρωματίστηκαν λευκά, αλλά και το νέο ανοιχτό γκρι δάπεδο πολυουρεθάνης. Ένα νέο παράθυρο του ιδίου τύπου με τα υφιστάμενα, ενισχύει το φωτισμό του ισογείου και τη σχέση με το εξωτερικό τοπίο.
Ο σχεδιασμός των νέων στοιχείων, όπως η ανοιχτή μεταλλική σκάλα, οι μεταλλικές υαλόθυρες και η κινητή επίπλωση σε σύνθεση με το υφιστάμενο αδρό κέλυφος, δημιουργεί ένα σύγχρονο ζεστό σύνολο με νέα ταυτότητα.
Στον όροφο βρίσκονται τα υπνοδωμάτια, ομοίως γύρω από ένα μεγάλο ενιαίο χώρο με τα ξύλινα δοκάρια της στέγης αντίστοιχα τονισμένα. Αποκαλύφθηκε το μεγάλο ύψος αυτού του επιπέδου, καταργώντας ένα βοηθητικό μεσοπάτωμα, πλέον χωρίς χρήση. Εδώ το στηθαίο της σκάλας κλείνει με τη χρήση ενός υδραυλικού μηχανισμού, συμπληρώνοντας οπτικά και λειτουργικά το δάπεδο, απομονώνοντας ταυτόχρονα τους δύο ορόφους, λειτουργικά ή για ακουστικούς και θερμομονωτικούς λόγους. Και σε αυτό το επίπεδο, ένα νέο παράθυρο προσφέρει ανεμπόδιστη θέα προς το φυσικό τοπίο στα περίχωρα της Χάγης.

Μετά την εκτέλεση των απαραίτητων εργασιών εξυγίανσης, οι επεμβάσεις ενίσχυσης της θερμομονωτικής επάρκειας που ακολουθούν τη λύση του συμβατικού δώματος γίνονται με την ακόλουθη σειρά :
• Κατασκευή φράγματος υδρατμών με χρήση υλικών με υψηλή αντίσταση στη διάχυση των υδρατμών (διπλή ασφαλτική επάλειψη, μία στρώση ασφαλτόπανου ή τοποθέτηση φύλλου πολυαιθυλενίου).
• Τοποθέτηση του θερμομονωτικού υλικού (ενδεχομένως με κάλυψή του με προστατευτικό φύλλο πολυαιθυλενίου, αν θα ακολουθήσει κατασκευή στρώσης κλίσεων και είναι ευαίσθητο σε προσβολή από υγρασία).
• Διαμόρφωση στρώσης κλίσεων, εφόσον η υφιστάμενη δεν είναι αποτελεσματική. Εναλλακτικά διάστρωση τσιμεντοκονιάματος (πάχους 4-5 cm με ελαφρό πλέγμα), ως υπόστρωμα για τη διάστρωση της στεγανοποιητικής στρώσης.
• Κατασκευή της στεγανοποιητικής στρώσης (από ασφαλτόπανο, συνθετικές μεμβράνες κτλ.), με κατάλληλη προστασία της από την ηλιακή ακτινοβολία, εφόσον είναι τελική στρώση (ασφαλτόπανο με επικάλυψη ψηφίδας ή φύλλο αλουμινίου).
• Κατασκευή της τελικής στρώσης (πλακίδια με τσιμεντοκονίαμα, κροκάλες), με παρεμβολή γεωυφάσματος.

Εφόσον για την ενίσχυση της θερμομονωτικής επάρκειας υφιστάμενου δώματος επιλεγεί η εφαρμογή αντεστραμμένου δώματος, είναι απόλυτα απαραίτητο να ελεγχθεί και να εξασφαλιστεί η λειτουργική επάρκεια της στεγανοποιητικής στρώσης. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν εκτεταμένες φθορές ή βλάβες στην υφιστάμενη κατασκευή, θα πρέπει αυτές να αποκατασταθούν πλήρως ή να διαστρωθεί νέα στεγανοποιητική στρώση. Οι εργασίες εκτελούνται με την ακόλουθη σειρά:
• Αποκατάσταση της στεγανοποιητικής στρώσης ή διάστρωση νέας.
• Τοποθέτηση των θερμομονωτικών πλακών (πλάκες από υλικά απρόσβλητα από την υγρασία) απευθείας επάνω στην στεγανοποιητική στρώση με απλή διάστρωση χωρίς επικόλληση.
• Τοποθέτηση γεωυφάσματος ή μεμβράνης διαχείρισης ομβρίων.
• Κατασκευή της τελικής προστατευτικής στρώσης, που την αποτελούν είτε πλάκες πεζοδρομίου με απευθείας τοποθέτηση επάνω σε εφέδρανα ή ροδέλες (βατό αντεστραμμένο δώμα), ή κροκάλες ή χαλίκια σε πάχος περί τα 10 cm (επισκέψιμο αντεστραμμένο δώμα).

Διάφορα επίπεδα περιμετρικά του κτιρίου, όπως και η πισίνα, διαμορφωμένα με νερό συμβάλλουν στο δροσισμό του. Η κατοικία είναι σχεδιασμένη για να παράγει όση ενέργεια καταναλώνει, το κτίριο διαθέτει αρκετά συστήματα υψηλής απόδοσης, συμπεριλαμβανομένων των ηλιακών συλλεκτών που καλύπτουν πάνω από το ήμισυ της επιφάνειας της στέγης, καθώς και γεωθερμικά και υδραυλικά συστήματα θέρμανσης και ψύξης. Αρχιτεκτονική μελέτη: Jim Olson, FAIA. Φωτογραφίες: Matthew Millman.

Η πρόσοψη μπορεί να μειώσει αποτελεσματικά τους ατμοσφαιρικούς ρύπους, το φωτοχημικό νέφος και τις τοξίνες του αστικού περιβάλλοντος. Αυτό το επιτυγχάνει, χάρη στην ενεργή επίστρωση που καλύπτει την επιφάνειά της από διοξείδιο του τιτανίου (TiO2). Το διοξειδίου του τιτανίου, ως ημιαγωγός - καταλύτης σε νανοκρυσταλλική τροποποιημένη μορφή, ενεργεί ως φίλτρο αέρα, ενεργοποιούμενο από το φως της ημέρας.
Ο τρόπος της φωτοκαταλυτικής δράσης του μπορεί να περιγραφεί ως εξής: Το υπεριώδες φως αποσπά διαρκώς ηλεκτρόνια από το TiO2, δημιουργώντας σ' αυτό ζεύγη οπών (h+) και ηλεκτρονίων (e-).
Το αναγκάζει έτσι να συνθέτει από το νερό και από ρίζες υδροξυλίου (–ΟΗ), που βρίσκονται πάντα επάνω στις προσόψεις των κτιρίων.
Αυτές οι ρίζες αποτελούν το ισχυρότερο οξειδωτικό μέσο μετά το φθόριο, και επιπλέον δεν ρυπαίνουν, όπως αυτό, το περιβάλλον. Ως οξειδωτικά σώματα αντιδρούν με όλες τις βλαβερές οργανικές ενώσεις, αποσπώντας τους υδρογόνο και μετατρέποντας τις ρίζες υδροξυλίων σε υπεροξειδικές ρίζες. Οι τελευταίες, πυροδοτώντας οξειδωτικές θερμικές αντιδράσεις, αυτομετατρέπονται σε αβλαβή ανόργανα άλατα και νερό που εγκαταλείπουν την πρόσοψη (αυτοκαθαρισμός).
Παράλληλα, εκτός από τη δυνατότητα εξουδετέρωσης των ρυπογόνων και τοξικών ουσιών οργανικής προέλευσης, καταπολεμάται δυναμικά και το φωτοχημικό νέφος. Συγκεκριμένα, γίνεται παράλληλα οξείδωση των ανόργανων ιόντων του αέρα που έρχονται σε επαφή με το prosolve370e, όπως των επιβλαβών οξειδίων του αζώτου (NOx) που παράγονται από τα αυτοκίνητα ως υποπροϊόντα καύσης. Είναι μια δημιουργία της εταιρείας, "elegant embellishments" με έδρα το Βερολίνο.
Μελέτη: elegant embellishments. Ομάδα σχεδιασμού: Daniel Schwaag, Allison Dring

Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του ιατρείου βασίστηκε στην εγγραφή όγκων και μορφών που θα μπορούν να αναγιγνώσκονται ως ανεξάρτητες εγγραφές αντικειμένων στο φόντο του κελύφους. Οι αρχιτέκτονες δηλαδή απέφυγαν να επαναλάβουν στοιχεία της εποχής σχεδιασμού του κτιρίου, αλλά χρησιμοποίησαν το κέλυφος ως ένα φόντο ετερόκλητης προβολής σύγχρονων μορφών που σχεδιάστηκαν και τοποθετήθηκαν στο χώρο ώστε να μη φλυαρούν απέναντι στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του. Δημιούργησαν έτσι μια χρονική συνέχεια προσλαμβάνοντας τις ανάγκες ενός σύγχρονου επαγγελματικού χώρου και σχεδιαστικές αξίες που θα ισομοιράζουν και θα αυτονομούν τις δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Εργαλεία του σχεδιασμού υπήρξαν το φως και οι διαθλάσεις του, οι υφές που προσλήφθηκαν και από τα εγγενή υλικά του προϋπάρχοντος χώρου, οι στατικές υπερβάσεις, οι γεωμετρικές επαναλήψεις κ.ά.
Στο χώρο υποδοχής η επίλυση βασίστηκε σε ένα βασικό άξονα: την αλληλοεπίδραση του φωτός και των μορφών. Η συγκέντρωση της προσοχής στους 3 ιεραρχικά βασικούς όγκους που κυρίαρχα θα εδράζονται στο χώρο αποφεύγοντας να συνομιλούν με το κέλυφος με μια μοναδική πρόσληψη την υφή και το λευκό των τοίχων.
Στο χώρο της αναμονής σχεδιάστηκε ένα διαιρεμένο σε δύο διαστάσεις επίμηκες καθιστικό σώμα το οποίο ακουμπάει σε ένα offset, μια επαναπροβολή του τοίχου, στην απλοποίηση του γύψινου περιμετρικού στοιχείου λειτουργεί ως πλάτη του καθιστικού. Βασικό εργαλείο σχεδιασμού σε αυτό τον χώρο υπήρξε η γραμμή που δημιουργείται στο δάπεδο σε καμπύλη μορφή αποτυπωμένη σε λευκό, μαύρο και χρυσό. Ο φωτισμός επιλέχθηκε να είναι περιμετρικός και όχι οροφής, ώστε να αναδειχθούν τα εκατέρωθεν γύψινα διακοσμητικά στοιχεία της οροφής και της περιμέτρου, ενώ το τραπέζι στο κέντρο σχεδιάστηκε με διάφανη επιφάνεια ώστε να επιτρέπει την συνέχεια του δαπέδου από φαρδύ ψαροκόκαλο, αλλά και την εγγραφή των γεωμετρικών σχημάτων της βάσης που ως γραμμές ανασηκώνουν παράλογα φορτία όπως τις επιφάνειες μαρμάρου που φαίνονται να αιωρούνται.
Κατά τις εργασίες συντήρησης αποκαλύφθηκε το προϋπάρχον τσιμεντοπλακάκι κατά μήκος του διαδρόμου το οποίο συνειδητά διατηρήθηκε και συντηρήθηκε. Στο τέλος του διαδρόμου σχεδιάστηκε ένας αποθηκευτικός χώρος για τις ανάγκες του ιατρείου στην όψη του οποίου αποτυπώθηκαν γραμμικές κατακόρυφες σκοτίες η μία εκ των οποίων στην αναδίπλωση της μεταμορφώνεται σε παράλληλο με το δάπεδο γραμμικό φωτιστικό στοιχείο.
Στο χώρο του γραφείου παρατηρούμε ότι η παλέτα της επιλογής των χρωματισμών διαφοροποιείται εισάγοντας το κυρίαρχο μαύρο, πάλι με λεπτομέρειες χρυσών επιφανειών. Κυρίαρχο στοιχείο του χώρου αποτελεί το έπιπλο του γραφείου σχεδιασμένο και αυτό από τους αρχιτέκτονες με τρόπο ώστε να επιτρέπει την διαπερατότητα των υλικών και του φωτός χαρίζοντας και αντιληπτικά την αμεσότητα στην επαφή των δυο πλευρών του γιατρού και των ασθενών.
Τα εξεταστήρια χρησιμοποιούν διαχωριστικά μεταλλικά πάνελ με υαλοπίνακα αμμοβολημένο με δυνατότητα αλλαγής της θέσης τους ώστε να επιτυγχάνεται η επιθυμητή μεταβλητότητα ενώ πίσω από τις ιατρικές καρέκλες και σε σημεία του χώρου προσαρμόστηκαν σε επιτοίχια στήριξη τα ερμάρια και αυτά γραμμικά όλα στους ίδιους χρωματισμούς ώστε να προεντείνουν το επίμηκες των χώρων, να παρουσιάζονται ως να ίπτανται αλλά και να εξυπηρετούν το προσωπικό.
Στον πίσω εξώστη του και για τις ανάγκες των χρηστών σχεδιάζεται ένας διευρυμένος χώρος του εσωτερικού που προσλαμβάνει χρήσεις που δεν συνηθίζονται σε ημιυπαίθριους χώρους όπως η κουζίνα.
Το WC των επισκεπτών χρησιμοποιεί λευκό πάγκο-νιπτήρα κατά μήκος του τοίχου, ενώ παράλληλα με αυτόν ο γραμμικός φωτισμός και ο καθρέφτης εγκιβωτίζονται στα πλακίδια. Επιπλέον έχουν σχεδιαστεί ένα φυτοδοχείο παχύφυτων πάνω από τον πάγκο και τέλος μία γεωμετρική αναδίπλωση στο κάτω μέρος του πάγκου επιτρέπει την εσοχή βοηθητικού κάδου.

Η Rist Hellas αποτελεί τον επίσημο εισαγωγέα ρολογιών και κοσμημάτων διαφόρων επώνυμων εταιρειών (brands) στην Ελλάδα. Οι νέοι χώροι της εταιρείας σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν στον 3ο όροφο ενός παλιού εργοστασίου καπνού, στη Θεσσαλονίκη. Καταλαμβάνουν ένα χώρο 600 m² και περιλαμβάνουν τα γραφεία της εταιρείας, αποθήκες, λογιστήριο καθώς και ένα μικρό show room.
Τα χαρακτηριστικά του κτιρίου (χαμηλό ελεύθερο ύψος και μεγάλο βάθος του χώρου, μυκητοειδής πλάκα οροφής) αποτέλεσαν έναν σημαντικό περιορισμό, ο οποίος αποτέλεσε σημαντική παράμετρο στο σχεδιασμό.
Το μεγάλο βάθος ήταν αυτονόητο να μας οδηγήσει στη χωροθέτηση των χώρων εργασίας (γραφεία) και του χώρου του διαλείμματος (κουζίνα), παράλληλα με τους εξωτερικούς τοίχους του κτιρίου, ώστε να έχουν άμεσο φυσικό φωτισμό και αερισμό από τα παράθυρα, ενώ η αποθήκη με το λειτουργικά σχετιζόμενό της λογιστήριο, το show room και η αίθουσα συνεδριάσεων κατέλαβαν τους λιγότερο πλεονεκτικούς χώρους και φωτίστηκαν έμμεσα με τη χρήση μεγάλων γυάλινων επιφανειών, οι οποίες αποτέλεσαν και τα όρια των χώρων.
Στην είσοδο διαμορφώθηκε ένας ευρύς χώρος υποδοχής και αναμονής με άμεση οπτική προς το show room. Μία δευτερεύουσα είσοδος οδηγεί στην αποθήκη των εμπορευμάτων, διαμέσου του γραφείου του αποθηκάριου και του λογιστηρίου, το οποίο επικοινωνεί και εσωτερικά με τους υπόλοιπους χώρους της εταιρείας.
Αποφασίσαμε να αφήσουμε εμφανή την οροφή παρέμεινε εμφανής, ώστε να μη χαμηλώσουμε το ελεύθερο ύψος των χώρων και να "διασκεδάσουμε" με τις ογκώδεις μυκητοειδείς απολήξεις των υποστυλωμάτων, άλλοτε εξαφανίζοντας και άλλοτε αναδεικνύοντας τες. Ακολουθώντας την ίδια λογική, οργανώσαμε-σχεδιάσαμε τα δίκτυα του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού, άλλοτε επιχειρώντας να τα "εξαφανίσουμε" χρωματίζοντάς τα όμοια με τις οροφές και άλλοτε να τα αναδείξουμε κάνοντας το αντίστροφο.
Εφαρμόσαμε τα δύο χρώματα του λογότυπου της εταιρίας, το λευκό και το μαύρο, στην οροφή, στο δάπεδο, στα υποστυλώματα και σε πολλούς από τους τοίχους. Τα δύο αυτά χρώματα αποτέλεσαν το φόντο για τα σκούρα μπλε και μωβ, τα ανοιχτότερα γαλάζια και τα ζωηρά κοκκινωπά και κίτρινα χρώματα σε επιλεγμένες θέσεις και αντικείμενα, τα οποία σηματοδοτούν και ιεραρχούν τους χώρους. Θελήσαμε τους χώρους της αναμονής, του show room, των συνεδριάσεων και της διεύθυνσης περισσότερο σκοτεινούς και υποβλητικούς, σε αντίθεση με τους χώρους των γραφείων και του διαλείμματος , που θέλαμε να είναι φωτεινοί, ηλιόλουστοι και χαρούμενοι.
Μια "κεντρική" χειρονομία, ένα μεγάλο ρολόι σχεδιασμένο στο δάπεδο, αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της υποδοχής με τους δείκτες του να υποδεικνύουν το μικρό καθιστικό στο χώρο αναμονής. Τους ξαναβρίσκουμε διάσπαρτους στο χώρο, σαν βέλη κατεύθυνσης συνοδευόμενους από λέξεις σε διάφορα μεγέθη , να υποδεικνύουν διαδρομές και επιμέρους λειτουργίες. Στην οροφή, δυο μακριά προφίλ, σαν "άλλοι" δείκτες, αντανακλούν τους κάτω, με μια μικρή χρονική διαφορά .
Θέλοντας έναν όσο το δυνατό χαμηλότερο προϋπολογισμό έργου και τη μικρότερη δυνατή διάρκεια υλοποίησής του (η μελέτη και η κατασκευή του έργου διήρκεσε 80 ημέρες), χρησιμοποιήσαμε συμβατικά υλικά και τεχνικές κατασκευής (ξηρή δόμηση, διαχωριστικά αλουμινίου, εποξειδικές βαφές στα δάπεδα, εμφανή δίκτυα), επιδιώκοντας να επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα κυρίως με αρχιτεκτονικούς χειρισμούς, κατάλληλη χρήση του χρώματος σε τοίχους, οροφές ,δάπεδα και με μεγάλου μεγέθους εκτυπώσεις.

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.