Αντικείμενο της μελέτης είναι ο σχεδιασμός δύο κατοικιών, με θέα προς τη θάλασσα και τον Κόλπο των Κολυμπηθρών. Οι κατοικίες χωροθετούνται στο ανατολικό σημείο του οικοπέδου. Οι αύλειοι χώροι αποτελούν το συνδετικό στοιχείο των κατοικιών. Φαρδείς διάδρομοι με μεγάλα πλατύσκαλα οδηγούν στα "πλατώματα" θέασης, διαπερνώντας εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους. Η φύτευση ενισχύεται στις εσωτερικές αυλές και στην περίμετρο του οικοπέδου.
Στη νότια πλευρά των κατοικιών υπάρχουν ανοίγματα μόνο στις εσωτερικές προστατευμένες αυλές και στην ανατολική κυριαρχεί η φύτευση με ντόπια βλάστηση και η ανάπτυξη των εγκάρσιων τοίχων. Στη δυτική υπάρχουν τα μεγάλα ανοίγματα και τα καθιστικά θέασης.
Οι βασικές συνθετικές αρχές της όλης επέμβασης είναι:
Η χρήση της αρχετυπικής μορφής του τοίχου, στοιχείο γνώριμο στο κυκλαδίτικο τοπίο, άλλοτε ως όριο και άλλοτε ως στοιχείο κατοίκησης.
Η προσαρμογή στο περιβάλλον και η διάλυση των ορίων μεταξύ κατοικημένου και φυσικού χώρου, η ενοποίηση του εσωτερικού του κτιρίου με τις αυλές, τις προσβάσεις και τις κλίμακες.
Η διάσπαση των μεγαλύτερων όγκων με μικρές μετακινήσεις με σκοπό να δημιουργηθούν προστατευμένες αυλές από τους έντονους βόρειους ανέμους. Στις αυλές φυτεύονται μουριές που προσφέρουν σκιά. Το δίκτυο των πίσω αυλών διατρέχει τις κατοικίες και μέσω των ανοιγμάτων είναι δυνατή η θέαση προς τη θάλασσα.
Η αποφυγή σχεδιασμού μίας ενιαίας όψης. Μακρόστενα ανοίγματα διατρυπούν τους εγκάρσιους τοίχους, ώστε να ορίζονται οι θέες και να δημιουργούνται χώροι με οπτική συνέχεια.
Η δημιουργία ενός οικιστικού συνόλου το οποίο δίνει μια έντονη ταυτότητα κατοίκησης και αφήνει ένα έντονο αποτύπωμα στο κατά τ’ άλλα ήπιο τοπίο.
Η χρήση του έντονου κυκλαδικού φωτός. Στις οπτικές που δημιουργούνται κινούμενο ανάμεσα σε τοίχους - χώρους και τοπίο, κυριαρχούν αποχρώσεις του γαλάζιου και έντονες σκιάσεις μεταμορφώνοντας το κτίριο σε μία μηχανή θέασης.
Την εναλλαγή υλικών, με τη συνεχόμενη κίνηση του σοβαντισμένου τοίχου που περικλείει την κατοικία και των πέτρινων τοίχων, που λειτουργούν ως πανέλα πλήρωσης, δημιουργώντας χώρους υπαίθριους και εσωτερικούς.

Το έργο αφορά στη διαμόρφωση του νέου χώρου του lοunge της Goldair Handling στον διεθνή αερολιμένα Ελ. Βενιζέλος.
Ο στόχος της μελέτης ήταν να οργανωθεί ο χώρος με άξονα την ιδιαίτερη άνεση και τη φιλοξενία των επισκεπτών. Η ανάγκη για δημιουργία μιας ατμόσφαιρας που παραπέμπει πολύ περισσότερο σε ένα χώρο lounge ξενοδοχείου ή ενός εκλεπτυσμένου χώρου εστίασης, υπήρξε σαφής από την αρχή ως πρόθεση του σχεδιασμού. Αποτελεί για τους μελετητές μία ιδέα πέρα από έναν "αποστειρωμένο" χώρο αναμονής, αλλά μέρος του ταξιδιού και ένας τόπος μετάβασης από μία πραγματικότητα σε μία καινούργια, αυτή της ταξιδιωτικής εμπειρίας. Με γνώμονα αυτή τη σκέψη, δόθηκε έμφαση σε 2 ξεχωριστές ζώνες στάσης και ανάπαυσης, αυτή του κεντρικού καθιστικού με άνετους καναπέδες και βαθιές πολυθρόνες και αυτή του εντυπωσιακού μαρμάρινου dining booth, που εκτείνεται κατά μήκος της σάλας. Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν οι μαρμάρινοι διάδρομοι που ορίζουν με σαφή τρόπο τους άξονες κίνησης στο χώρο. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση παίζουν οι ξεχωριστές γωνιές lounge, που δημιουργούν πιο ιδιωτικές περιοχές συνεύρεσης και η περιοχή με το επίμηκες common table, που στημένο στο βάθος της σάλας, προσφέρεται για πιο κοινωνικές στιγμές, κάτω από τα δύο φουτουριστικά φωτιστικά της Gubi.
Με ιδιαίτερη φροντίδα, επιλέχθηκαν τα υλικά και τα τελειώματα των κατασκευών με στόχο την ανάδειξη μιας παλέτας αντιθέσεων και διακριτικής πολυτέλειας. Το μάρμαρο golden brown με το βαθύ σκούρο χρωματισμό του, αντιτίθεται της λευκότητας του φωτεινού λευκού μαρμάρου Βώλακα, ενώ οι επενδύσεις της καρυδιάς περιβάλλουν το χώρο, χαρίζοντας ζεστασιά και μία αίσθηση θαλπωρής. Οι διακριτές λάμψεις του μπρούντζου σε γυαλιστερό τελείωμα εμφανίζονται τόσο στις κατασκευές που σχεδιάστηκαν από το αρχιτεκτονικό γραφείο, όσο και στα διακοσμητικά φώτα, έπιπλα και αντικείμενα που επιλέχθηκαν από πρόθεση για το χώρο, δημιουργώντας ένα προσεγμένο και δεμένο σκηνικό σύγχρονης φιλοξενίας. Ο διάκοσμος εμπλουτίζεται από ασπρόμαυρες φωτογραφίες με θέμα διάσημους, διεθνείς αερολιμένες περασμένων δεκαετιών, που χαρίζουν με τη φουτουριστική αισθητική τους μνήμες άλλων εποχών, με δυναμισμό και κομψότητα.

Γήινα χρώματα, φυσικά υλικά και άπλετο φως συνθέτουν το ύφος του εσωτερικού design της κουζίνας, η οποία διαμορφώνεται σε γραμμική διάταξη. Σε συνέχεια του καθιστικού έχει άμεση πρόσβαση στον εξωτερικό χώρο, άπλετο φως και ανεμπόδιστη θέα.
Αρχιτεκτονική μελέτη: Gfra Architecture. Φωτογραφίες: Παναγιώτης Βουμβάκης

Τα νέα χρηματοδοτικά προγράμματα του Πράσινου Ταμείου για το 2020, τα οποία αφορούν σ'ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών δράσεων με προϋπολογισμό 140 εκατομμύρια ευρώ, παρουσίασε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κωστής Χατζηδάκης.
Τα 8 προγράμματα είναι τα εξής:
· Χρηματοδότηση για τη "Δίκαιη Μετάβαση" στη μεταλιγνιτική εποχή, η οποία θα αφορά τους δικαιούχους στις υπό απολιγνιτοποίηση περιοχές, δηλαδή την Πτολεμαΐδα, το Αμύνταιο και τη Μεγαλόπολη (60.000.000 €).
· Πρόγραμμα προστασίας και αναβάθμισης δασών με στόχους την αντιπυρική προστασία, τη διαχείριση και την αναβάθμιση δασών, την αποκατάσταση καμένων εκτάσεων, την προστασία βιοτόπων, την κάλυψη λειτουργικών αναγκών των δασαρχείων αλλά και την εκπόνηση ερευνητικών προγραμμάτων (10.000.000 €).
· Πρόγραμμα για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και πρόληψη – αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης, σε συνεργασία με το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (3.000.000 €).
· Πρόγραμμα για τις προστατευόμενες περιοχές, με δικαιούχους τους 28 Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών σε ολόκληρη τη χώρα (6.700.000 €).
· Ευρωπαϊκό πρόγραμμα "LIFE 2020", για την κλιματική αλλαγή και την κυκλική οικονομία (3.500.000 €) .
· Πρόγραμμα για το φυσικό περιβάλλον με καινοτόμες δράσεις, με έμφαση στη διατήρηση της βιοποικιλότητας και στις δράσεις για "έξυπνες πόλεις" (6.000.000 €).
· Πρόγραμμα περιβαλλοντικού ισοζυγίου για τη χρηματοδότηση ενεργών δράσεων του "Πράσινου Ταμείου" και δικαιούχους τους Δήμους της χώρας (28.700.000 €).
· Πρόγραμμα για την ομαλή συνέχιση έργων από Υ.Π.ΕΝ., Δήμους, Περιφέρειες και αποκεντρωμένες διοικήσεις (20.500.000 €).

Νέα μέθοδος, που μελετάται σε ερευνητικό επίπεδο, υποστηρίζει πως η παραγωγή ηλεκτρισμού από τα σταγονίδια νερού κατά τις βροχερές ημέρες μπορεί να αποτελέσει μία λύση αύξησης της χρήσης της ανανεώσιμης ενέργειας. Σύμφωνα με άρθρο του μηχανικού βιοϊατρικής Wang Zuankai (City University of Hong Kong) στη "Nature Research Journal", "ένα μεμονωμένο σταγονίδιο βροχής 100 μικρολίτρων νερού, που απελευθερώνεται από ύψος 15 cm, μπορεί να δημιουργήσει τάση ανώτερη των 140V και η παραγόμενη ενέργεια μπορεί να ανάψει 100 μικρούς λαμπτήρες φωτοδιόδων". Παρόλο που το συγκεκριμένο είδος παραγωγής ενέργειας μελετάται από τους επιστήμονες εδώ και χρόνια, η συγκομιδή της ενέργειας από μία αυξανόμενη παλίρροια ή ένα ρέον ρεύμα εμπεριέχει σημαντικές δυσκολίες ως προς τη φυσική μετατροπή της.
Την απάντηση σ’ αυτό το ζήτημα δίνει η ενσωμάτωση μίας μεμβράνης πολυτετραφθοροαιθυλενίου (PTFE) σε μία γεννήτρια ηλεκτρικής ενέργειας με σταγονίδια. Η χρήση της μεμβράνης συμβάλλει στη συσσώρευση επιφανειακού φορτίου, καθώς πλήττεται συνεχώς από σταγονίδια νερού, μέχρι να φτάσει σταδιακά σε κορεσμό. Καθώς τα σταγονίδια του νερού χτυπούν την επιφάνεια και απλώνονται, οι σταγόνες λειτουργούν ως "γέφυρα", που συνδέει ένα ηλεκτρόδιο αλουμινίου και ένα ηλεκτρόδιο οξειδίου ινδίου κασσίτερου. Μ΄αυτόν τον τρόπο τα σταγονίδια δρουν ως αντιστάτες και η επιφανειακή επίστρωση ως πυκνωτής, με αποτέλεσμα η "γέφυρα" να λειτουργεί ως μία επιφάνεια κλειστού βρόχου, η οποία απελευθερώνει τη συλλεγόμενη ενέργεια. Η σημασία της συγκεκριμένης τεχνολογίας έγκειται στο ότι θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες το νερό χτυπά σε μια στέρεη επιφάνεια, όπως το κύτος ενός σκάφους, το εσωτερικό ενός μπουκαλιού ή την κορυφή μίας ομπρέλας.

ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Τα συστήματα ελέγχου πρόσβασης και ασφάλειας ενσωματώνονται στη λειτουργία των ξενοδοχείων και βελτιώνουν σημαντικά τις συνθήκες διαμονής των επισκεπτών, ενώ παράλληλα αυξάνουν τη λειτουργικότητα του ξενοδοχείου και μειώνουν την κατανάλωση ενέργειας.

Συστήματα ασφάλειας από πτώση

Τα συστήματα DIASAFE αποτελούν εξειδικευμένα συστήματα πρόσδεσης εργατών, ενσωματωμένα στη διαστρωμάτωση του φυτεμένου δώματος και προστατεύουν από πτώση.

Στην πολυσύχναστη γειτονιά του Κολωνακίου, επί της οδού Υψηλάντου, βρίσκεται η πολυκατοικία που σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Κιτσίκη, στα τέλη της δεκαετίας του '50. Εξήντα χρόνια αργότερα, όταν μας ζητήθηκε να ανακαινίσουμε το διαμέρισμα των 105 τ.μ., ο κύριος στόχος μας ήταν ο συγκερασμός του παλιού με το σύγχρονο. Οι επεμβάσεις που είχαν γίνει από προηγούμενους ιδιοκτήτες, μας έφεραν αντιμέτωπους με μία κάτοψη που αποτελείτο από σκοτεινούς διαδρόμους, μικρά δωμάτια και μη λειτουργικούς αποθηκευτικούς χώρους. Με σεβασμό στη διατήρηση του αρχικού διαχωρισμού των κοινόχρηστων από τους ιδιωτικούς χώρους, σκοπός είναι να διαμορφωθούν πιο φωτεινοί χώροι, που καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες ενός ζευγαριού. Η νέα διαρρύθμιση περιλαμβάνει ενιαία κουζίνα, τραπεζαρία και σαλόνι, ενώ η πρόσβαση στα υπνοδωμάτια και το λουτρό γίνεται μέσω ενός διαδρόμου που λειτουργεί ταυτόχρονα ως βεστιάριο. Εμπνευσμένος από στοιχεία της εποχής, ο χώρος ενημερώνεται με σύγχρονες λεπτομέρειες. Διατηρούνται και επισκευάζονται τα υφιστάμενα ξύλινα πατώματα. Όπου απαιτείται, τοποθετούνται χειροποίητα τσιμεντοπλακίδια, ως στοιχεία πλήρωσης του δαπέδου. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται έχουν σαφείς αναφορές σε προηγούμενες δεκαετίες. Η διαφοροποίηση της κουζίνας και του μπάνιου επισκεπτών από την τραπεζαρία και το καθιστικό επιτυγχάνεται με τον σχεδιασμό ενός ημι-διάτρητου μεταλλικού διαχωριστικού με υαλοπίνακα αρμέ. Η ίδια κατασκευαστική λογική χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό των εσωτερικών συρόμενων πορτών. Τα έπιπλα, ο εξοπλισμός και οι διακοσμητικές λεπτομέρειες - στοιχεία της σύγχρονης τάσης - δημιουργούν μία αντίθεση με τον υφιστάμενο χώρο και γεφυρώνουν το σήμερα με το τότε. Οι ψηλές οροφές, τα μεταλλικά στοιχεία, το ξύλο, οι τραχιές υφές, τα υλικά και η χρωματική παλέτα που επελέγη, λειτουργούν αντιθετικά αλλά και συμπληρωματικά. Αποτέλεσμα, να επιτευχθεί η αναβίωση της αρχικής κομψότητας του χώρου, σε ένα διαμέρισμα που προσφέρει μία αίσθηση άνεσης και πολυτέλειας.

Αντλώντας έμπνευση από τον ελληνικό ήλιο, το γαλάζιο του ουρανού, το σμαραγδί χρώμα της θάλασσας, την τοπική κουλτούρα και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, σχεδιάσαμε ένα νέο beach bar στο νησί της Σύρου. Ως μέρος μιας υπάρχουσας εγκατάστασης, η έκταση των 600 τ.μ., διαμορφώνεται προκειμένου να ενσωματωθεί στο γνώριμο κυκλαδίτικο τοπίο. Το "Caomma" είναι το αποτέλεσμα του συνδυασμού της σύγχρονης αρχιτεκτονικής με τα στοιχεία της φύσης, την κυκλαδίτικης γεωμορφολογίας και της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Στόχος, η μετουσίωση της έννοιας της ελληνικής φιλοξενίας σε δομημένο χώρο.
Ο νέος σχεδιασμός περιλαμβάνει τη χρήση οργανικών μορφών, γήινων χρωμάτων και τοπικών στοιχείων. Οι προκλήσεις που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε είναι οι βόρειοι άνεμοι και ο καλοκαιρινός ήλιος. Κάτω από την πέργκολα το φως του ήλιου φιλτράρεται, δημιουργώντας ένα ολοένα μεταβαλλόμενο παιχνίδι φωτός και σκιάς. Αντίστοιχα, στο βόρειο κομμάτι, ένα κομμάτι τοίχου και ένα πλέγμα από φυτά λειτουργούν προστατευτικά. Ο χώρος του μπαρ διαμορφώνεται από τις μεταλλικές αψίδες και το έπιπλο εξυπηρέτησης, το οποίο διακοσμείται με ανάγλυφα στοιχεία. Η επεξεργασία του σοβά γίνεται με τη χρήση παραδοσιακών τεχνικών, από έμπειρους τεχνίτες του νησιού. Το ξύλινο δάπεδο ‘διακόπτεται’ από το χειροποίητο τσιμεντοπλακίδιο, το οποίο σχεδιάσαμε αποκλειστικά για το συγκεκριμένο έργο. Η επίπλωση ακολουθεί τη βασική ιδέα της σύνθεσης, ενώ η επιλογή της φύτευσης γίνεται βάση της τοπικής χλωρίδας. Ένας ισορροπημένος συνδυασμός ανάγλυφων επιφανειών, μεταλλικών στοιχείων, φυσικών υλικών και γήινων αποχρώσεων διαμορφώνει μια ζεστή, πολυτελή ατμόσφαιρα, όπου η παράδοση και η απλότητα συναντιούνται.

Ανάμεσα στο πανέμορφο τοπίο των προαστίων του Ηρακλείου, βρίσκεται η Villa PM. Η κάτοψη σε σχήμα V είναι προσανατολισμένη με το άνοιγμα να "βλέπει" στο τοπίο. Με αυτήν τη διάταξη, η δομή μεγιστοποιεί τις προβολές, ενώ εκμεταλλεύεται την έκθεση στον ήλιο του Νότου. Ακολουθώντας αυτήν την ιδεολογία, σχεδόν όλοι οι κατοικημένοι χώροι στο σπίτι προσφέρουν μια ματιά στο ορεινό τοπίο.

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.