Η κρεμαστή πιεζοηλεκτρική γέφυρα εκκρεμούς για πεζούς στο Tianmen της Κίνας εκτείνεται ανάμεσα σε δύο βουνά. Σχεδιάστηκε το 2015 και επί του παρόντος βρίσκεται στη διαδικασία επίλυσης των κατασκευαστικών λεπτομερειών, ώστε να είναι πιο δυναμική και ενεργειακά αποδοτική. Ο σχεδιασμός της προσομοιώνει τα γύρω βουνά, ανταποκρίνεται στο φαινόμενο της κίνησης του νέφους και απορροφά τόσο το άμεσο όσο και το ανακλώμενο φως, παράγοντας ενέργεια. Ακόμη και σε συννεφιασμένες ημέρες μπορεί να επιτύχει τη μέγιστη έκθεση στην ηλιακή ενέργεια. Οι πεζοί απολαμβάνουν μια εναέρια θέα, που αλλάζει με τον καιρό.
Η γέφυρα βρίσκεται σε ύψος 650 πόδια πάνω από το έδαφος και επομένως δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι αιωρείται ανάμεσα στα σύννεφα και το περιβάλλον.
Η πιεζοηλεκτρική γέφυρα χρησιμοποιεί μια φυσική ισορροπία για την παρακολούθηση και τη δέσμευση ηλεκτρικής ενέργειας, είτε από το ηλιακό φως, είτε από τη μηχανική κίνηση, ενώ προσπαθεί να ισορροπήσει, έτσι ώστε να μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια ως μονοπάτι και κατάστρωμα παρατήρησης.
Η μελέτη προβλέπει να ταλαντεύεται απαλά, σαν μια χορογραφημένη απόκριση στην ανοδική κίνηση του αέρα και στο σχηματισμό νέφους, προσφέροντας στους πεζούς όχι μόνο εντυπωσιακή θέα αλλά και έκθεση στην ίδια τη φύση του χώρου.
Ο σχεδιασμός της γέφυρας επηρεάστηκε από μια γέφυρα σχοινιών, που αναρτήθηκε πάνω από τον ποταμό Μεκόνγκ. Ωστόσο, παρόλο που αυτή είναι μια ακραία εμπειρία, οι μελετητές Margot Krasojevic Architects πιστεύουν ότι το περιβάλλον της δεν εκφοβίζει τον πεζό.
Τα προκατασκευασμένα τμήματα της γέφυρας είναι επενδυμένα με σύνθετο αλουμίνιο, ενισχυμένο με ίνες άνθρακα, το οποίο είναι ελαφρύτερο από το αλουμίνιο και είναι αρκετά εύκαμπτο, αλλά ισχυρότερο από το χάλυβα. Αυτό βοηθά στον περιορισμό της φθοράς, και στην παροχή σταθερότητας, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί πολύπλοκα εναλλασσόμενα σχήματα, μια χορογραφία μεταξύ φύσης και τεχνολογίας, ένας χορός που προσομοιώνει τη συνύπαρξη φυσικών και τεχνητών φαινομένων.

Παρά τον ορθοκανονικό διαμερισμό με τα γυάλινα χωρίσματα, ή ύπαρξη των καμπύλων κουρτινών δημιουργεί μία οργανική αίσθηση στο χώρο. Αυτό ενισχύεται με την οροφή του χώρου αναμονής και υποδοχής, όπου τα οργανικά ημιδιαφανή σχήματα από γαλακτώδες plexiglas γίνονται μία φωτεινή ρευστή επιφάνεια. Το φως διαχέεται ομοιόμορφα. Το κεντρικό έπιπλο υποδοχής καθώς και το δάπεδο εντείνουν τη ροϊκότητα του χώρου. Η είσοδος είναι φιλόξενη, φανερή, δίνοντας άμεσα μία πρώτη εικόνα του υπόλοιπου χώρου. Τα χρώματα που επιλέχθηκαν παραπέμπουν στη φροντίδα και στην υγιεινή. Τα έπιπλα που δεν έχουν σχεδιαστεί εξαρχής έχουν επιλεγεί ώστε να τονίζουν το οικείο του χώρου, εξασφαλίζοντας την άνεση, αλλά και την ενότητα στο σχεδιασμό.
Το Mediterraneo First Care λειτουργεί ως μία συνολική χωρική εμπειρία. Ένα περιβάλλον σύγχρονο, οικείο, ζεστό, φωτεινό που ανατρέπει τελικά την παγωμένη αισθητική των χώρων υγείας. Φωτογραφίες: ΠΑΝΟΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ

Η "σκάλα της ενότητας", η οποία εμπνέεται από τους ολυμπιακούς κύκλους, αναπτύσσεται σε όλο το ύψος του κτιρίου και συνδέει όλους τους ορόφους μέσω ενός κεντρικού αίθριου. Αυτό το δρύινο κλιμακοστάσιο και η περιφέρειά του ορίζουν τον κεντρικό χώρο κοινωνικής δραστηριότητας και κίνησης. Η διαφάνεια και η ροή του σχεδιασμού στοχεύει να διευκολύνει και να ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση, την επικοινωνία και την ανταλλαγή γνώσης ανάμεσα στο προσωπικό.
Μέσω των φυτεμένων και μη δωμάτων και των ο νερό της βροχής εκτρέπεται σε δεξαμενή 300 m3 και στη συνέχεια χρησιμοποιείται για το πότισμα πράσινων περιοχών, έκπλυση τουαλετών και πλύσιμο αυτοκινήτων. Έτσι, μειώνεται η κατανάλωση πόσιμου νερού κατά 60%. Το σχέδιο περιλαμβάνει επιπλέον ένα βελτιστοποιημένο πλάνο ποτίσματος και όρια κατανάλωσης για τις συσκευές υγιεινής με μειωτές πίεσης. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα αυτών των στρατηγικών το κτίριο διαθέτει σύστημα μέτρησης κατανάλωσης νερού.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ©2019 / INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE (IOC) / MØRK, ADAM - ALL RIGHTS RESERVED

"Η επαυξημένη πραγματικότητα ως ένα διαισθητικό εργαλείο για την κατασκευή". Αυτή η πρόταση στοχεύει στη χρήση της τεχνολογίας επαυξημένης πραγματικότητας (AR) ως εργαλείου κατασκευής, εμπλοκής και καθοδήγησης της κοινότητας μέσω της διαδικασίας οικοδόμησης. Η οπτική καθοδήγηση σε πραγματικό χρόνο στο χώρο θα επιτρέψει στους ντόπιους να κατανοήσουν διαισθητικά πού και πώς να τοποθετήσουν και να συναρμολογήσουν δομικά υλικά. Αυτή η διαδικασία κατασκευής μπορεί να αναπαραχθεί σε διαφορετικά κτίρια και υλικά, από απλά έως πιο περίπλοκα σχέδια. Η ιδέα μας για τον ιστότοπο σκοπεύει να δείξει πόσο φαινομενικά πιο περίπλοκες μορφές κτιρίων μπορούν να διευκολυνθούν με την ενσωμάτωση της τεχνολογίας AR στη διαδικασία κατασκευής, καθιστώντας ευκολότερη την εφαρμογή μοναδικών σχεδίων σε εκπαιδευτικά κτίρια σε όλη τη Σενεγάλη. Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του κτιρίου, τα γυαλιά AR θα αποθηκευτούν στο κέντρο της κοινότητας για να χρησιμοποιηθούν ξανά σε μελλοντικά έργα στην περιοχή. Αυτό θα δώσει επίσης στους ντόπιους την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν περισσότερο με τις ψηφιακές τεχνολογίες.
Τα κύρια υλικά που χρησιμοποιούνται στον προτεινόμενο σχεδιασμό είναι τοπικά τούβλα και ξύλο. Η είσοδος του κτιρίου βρίσκεται στη νότια πλευρά του χώρου. Καθώς μπαίνει κανείς, το κτίριο μεταβαίνει από εξωτερικούς σε κλειστούς χώρους. Οι τοίχοι από τούβλα έχουν κενά που επιτρέπουν τη διέλευση φωτός και αέρα ενώ τονίζει το κατώφλι μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, καθώς γίνονται πιο συμπαγείς προς τους πιο ιδιωτικούς χώρους του κτιρίου. Το σχέδιο είναι οργανωμένο ως σπείρα, μια φωλιά που αγκαλιάζει το υπάρχον δέντρο. Οι επτά αίθουσες διδασκαλίας, η βιβλιοθήκη και οι χώροι γραφείων βρίσκονται σε κλειστούς ή ημι-κλειστούς χώρους γύρω από ένα κεντρικό αίθριο. Το αίθριο είναι ο κύριος εξωτερικός χώρος του χώρου. Φιλοξενεί καντίνα, ράφια ποδηλάτων, χώρους παιχνιδιού και ένα νέο πηγάδι για τη συλλογή βρόχινων και υπόγειων υδάτων. Ένας οπωρώνας, ένα κοράλλι και τρεις χωριστές τουαλέτες βρίσκονται στις νοτιοδυτικές, βορειοδυτικές και νοτιοανατολικές γωνίες της περιοχής αντίστοιχα.
Η οροφή αιωρείται πάνω από τους τοίχους από τούβλα επιτρέποντας τον διασταυρούμενο αερισμό και αντιμετωπίζει το τοπικό κλίμα. Είναι κατασκευασμένο με στήλες από ξύλο και δοκάρια σε μεγέθη διαθέσιμα τοπικά και καλύπτεται με κυματοειδές μεταλλικό φύλλο. Η οροφή έχει επίσης μια κλίση προς το αίθριο, με υδρορροές και κατηφόρες που κατευθύνουν το νερό της βροχής προς το κεντρικό πηγάδι.
Ο σχεδιασμός μπορεί να κατασκευαστεί σε δύο φάσεις, με την καντίνα, τη βιβλιοθήκη και τέσσερις από τις επτά αίθουσες διδασκαλίας που κατασκευάστηκαν στην πρώτη φάση.

Σε μικρό οικόπεδο, σε κεντρικό δρόμο της πόλης της Σκιάθου, προϋπήρχε μία διώροφη πέτρινη κατοικία συνολικού εμβαδού 152 m2, χαρακτηρισμένη από τον δήμο Σκιάθου ως προς την προστασία του κελύφους. Η κατοικία αναπλάστηκε και, μαζί με την προσθήκη ενός ακόμα διώροφου κτίσματος, δημιουργήθηκε ένας ξενώνας τεσσάρων διαμερισμάτων, ένα μπαρ / εστιατόριο και ένα μικρό κατάστημα.
Το υπάρχον κτίριο παραμένει στην αρχική του μορφή εξωτερικά, απαλλαγμένο από τις μεταγενέστερες παρεμβάσεις και αναδεικνύεται. Σε απόσταση προς αυτό, πραγματοποιείται η προσθήκη του νέου διώροφου κτιρίου με συνδετικό στοιχείο έναν ξύλινο εξώστη - γέφυρα. Μεταξύ των κτισμάτων δημιουργείται μια αυλή, η οποία "εισχωρεί" και στο ισόγειο του νέου κτιρίου, φιλοξενώντας τα τραπεζοκαθίσματα της επιχείρησης. Χρησιμοποιώντας μεγάλες πτυσσόμενες τζαμαρίες, αλλά και την ίδια υλικότητα δαπέδου στον εξωτερικό και στον εσωτερικό χώρο, "χάνεται" το όριο του κτίσματος με την αυλή.
Η γέφυρα που συνδέει τους δύο όγκους κατασκευάστηκε ως συνέχεια του προϋπάρχοντος παραδοσιακού ξύλινου εξώστη, που κυριαρχεί στην αρχιτεκτονική του νησιού, ενώ το κιγκλίδωμα της πλάγιας όψης επανασχεδιάστηκε, βασισμένο στη μορφή του αρχικού.
Τα διαμερίσματα του ξενώνα βρίσκονται και τα τέσσερα στον όροφο: τα δύο στο υπάρχον κτίσμα και τα άλλα δύο στο κτίριο της προσθήκης. Λόγω της εξαιρετικά μικρής επιφάνειας, αξιοποιήθηκε το ύψος των στεγών και δημιουργήθηκαν ενδιάμεσα πατώματα / πατάρια από μεταλλική κατασκευή, που φιλοξενούν τους χώρους ύπνου. Τα διαμερίσματα έχουν διαμορφωθεί με ξύλινες επενδύσεις, που ενοποιούν τις επί μέρους βοηθητικές χρήσεις, δίνοντας την αίσθηση ενός μεγαλύτερου χώρου.

 

Σχεδιαστική πρόκληση του σχεδιασμού αποτέλεσε η πλήρης ανακαίνιση της εμπορικής μονάδας μιας υφιστάμενης εταιρείας εμπορίας και διαχείρισης κλιματισμού. Η συνθετική διαδικασία επιχείρησε να ισορροπήσει το σύγχρονο, δυναμικό σχεδιασμό με την αίσθηση οικειοποίησης του χώρου από τον πελάτη / επισκέπτη.
Η ανάδειξη του χαρακτήρα της εταιρείας στον ιδιαίτερα ανταγωνιστικό χώρο του κλιματισμού αποτέλεσε κύρια πρόθεση. Απεικονίσεις με μοτίβα κατοικιών, ξενοδοχείων και άλλων επαγγελματικών χώρων λειτουργούν ως στοιχεία αναφοράς στις εσωτερικές επιφάνειες επένδυσης και προβολής προϊόντων.
Οι βασικές λειτουργιές πωλήσεων και εξυπηρέτησης κοινού χωροθετούνται στη βασική ισόγεια στάθμη, η οποία εξυπηρετείται από μία βασική, συμμετρική ως προς τo χώρο, είσοδο, επιτρέποντας πολλαπλές θεάσεις και διευκολύνοντας την ανάδειξη των προϊοντικών ζωνών.
Η είσοδος διαμορφώνεται με το τραπέζι εξυπηρέτησης πελατών, καθώς και μία οθόνη ανάδειξης όλων των προϊόντων της εταιρείας. Στις βιτρίνες, οι κατασκευές με το μεταλλικό πλέγμα επιτρέπουν στους εισερχόμενους την απροσπέλαστη θέα μέσα στο κατάστημα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον τεχνητό φωτισμό, με ειδικές κατασκευές από ξύλο και plexiglas, προκειμένου να αναδειχθεί το μεγάλο ύψος του καταστήματος. Ένα μεταλλικό φωτιστικό, με προφίλ αλουμινίου και ταινίες led πολλαπλών κατευθύνσεων, εστιάζει στο τραπέζι εξυπηρέτησης κοινού, ενώ ξύλινες επενδύσεις φωτισμού εστιάζουν στα προϊόντα της εταιρείας.
Η διάταξη των λειτουργιών στο ισόγειο αρθρώθηκε αφαιρετικά, δίνοντας στον επισκέπτη τη δυνατότητα να αντιληφθεί με μεγαλύτερη ευκολία την οργάνωση του χώρου. Οι χώροι γραφειακής υποστήριξης βρίσκονται στο πίσω μέρος του καταστήματος. Το σύνολο των στοιχείων προβολής, καθώς και τα σημεία εξυπηρέτησης πελατών, τοποθετούνται περιμετρικά του χώρου. Αυτή η συνολική εποπτεία του ισόγειου, σε συνδυασμό με την απρόσκοπτη κίνηση προς την επιθυμητή ζώνη εξυπηρέτησης ή ενημέρωσης, συμβάλλουν σημαντικά στην εργονομία του χώρου.
Στο πατάρι αναπτύσσεται το γραφείο συνεδριάσεων και το κυρίως γραφείο του ιδιοκτήτη της εταιρείας, ενώ το υαλοστάσιο επιτρέπει την απροσπέλαστη θέαση, μέσα και έξω από το κατάστημα. Ήπιοι χρωματικοί τόνοι σε οροφές, τοίχους και δάπεδα -σε υπόλευκες και γκρι αποχρώσεις- δημιουργούν το οπτικό υπόβαθρο και, μέσω του εντόνου χρωματισμού και της επιλογής υλικών, χρησιμοποιούνται επιλεγμένα στοιχεία, που προβάλλουν την εταιρεία.
Οι έντονοι χρωματισμοί προσδιορίζονται μέσα από μοτίβα, που είναι σε απόλυτη αντιστοιχία με τον κλιματισμό: το μπλε χρώμα για την ψύξη και το πορτοκαλί χρώμα για τη θέρμανση λειτουργούν ως χρωματική σύμβολα. Στους χώρους του ισογείου και του ορόφου, που συνδέονται με τις διοικητικές και τις γραφειακές λειτουργίες, συναντάται διάστρωση πατητής τσιμεντοκονίας σε γκρι στιλπνή επιφάνεια, δημιουργώντας έναν ουδέτερο καμβά.

Πρόκειται για μια παλιά μεζονέτα τεσσάρων επιπέδων στην Βάρη, που οι νέοι ιδιοκτήτες, γονείς 2 παιδιών, ήθελαν να εξυπηρετεί τις ανάγκες της οικογενείας τους, αλλά και να εκσυγχρονιστεί τόσο ως προς την αισθητικής της αλλά και τις κινήσεις, βοηθώντας τις σχέσεις της οικογένειας.
Έτσι, επαναπροσδιορίστηκαν αφ’ ενός κοινόχρηστοι και ιδιωτικοί χώροι, αφετέρου οι ντουλάπες και τα λουτρά.
Το αποτέλεσμα έπρεπε να είναι ένα φωτεινό, χαρούμενο και φιλικό σπίτι για τα μικρά της οικογένειας, που να διατηρεί ταυτόχρονα όμως το αποτύπωμα του κύρους των ενηλίκων μελών, πετυχημένων στελεχών σε μεγάλες εταιρείες.
Οι μικρές επιφάνειες ανά επίπεδο και ο συγκεχυμένος επιμερισμός των δωματίων, απόκτησε νόημα και επιτυχημένη συνεργασία ανάμεσα στα μέλη της οικογενείας, εξαλείφοντας φόβους απομόνωσης ή κινδύνου πλημμελούς επιτήρησης προς τα μικρότερα.
Άλλαξε η σχέση αύλειων χώρων με την πισίνα, αφήνοντας περιθώριο να αναπτυχθεί πια μια υπαίθρια τραπεζαρία προς τις ξαπλώστρες, δημιουργώντας μια φιλτραρισμένη επικοινωνία με τον χώρο παιχνιδιού.
Τα λουτρά εκσυγχρονίστηκαν, άλλαξαν χαρακτήρα και αισθητική.
Οι χώροι διημέρευσης διατηρούν τον διαφορετικό χαρακτήρα τους ανά επίπεδο.
Μοντέρνος σχεδιασμός της κουζίνας και της μεγάλης νησίδας στο ημιυπόγειο, συνεργάζεται άψογα με τον χώρο μέλους των ενηλίκων, έχοντας σαν συνδετικό στοιχείο το τζάκι, ενθαρρύνοντας την χαλάρωση και το παιχνίδι, αποτελώντας τον κύριο χώρο της οικογένειας, ενώ το κελάρι δίπλα στον ξενώνα, έχει θέση δίπλα στο κλιμακοστάσιο ώστε να βρίσκεται κοντά και στα δύο επίπεδα.
Στο επίπεδο του υπερυψωμένου ισογείου, η είσοδος στην κατοικία μεταμορφώθηκε μέσα από τον επανασχεδιασμό της τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, δημιουργώντας μια όμορφη και ενδιαφέρουσα μετάβαση.
Μεγάλη σημασία δόθηκε στη σκάλα που διατρέχει τα επίπεδα και η επιλογή των υλικών επένδυσης έγινε με μεγάλη προσοχή, ώστε να συνεργάζεται με το διαφορετικό χαρακτήρα και χρώματα σε κάθε επίπεδο.
Τα παιδικά υπνοδωμάτια, μοναδικά σχεδιασμένα για κάθε παιδί, λαμβάνοντας υπόψιν το φύλο, τον χαρακτήρα και την ηλικία τους, ενισχύουν την συνωμοτική, καλή σχέση ανάμεσα στα αδέλφια και διατηρούν την ισορροπία μεταξύ τους ως ισότιμα μέλη.
Ο τομέας που αναπτύσσονται οι ενήλικες, είναι σαν μικρή εσωτερική μεζονέτα, δίνοντάς τους την ξεχασμένη ιδιωτικότητα και τη δυνατότητα να λειτουργούν ανεξάρτητα αφού δημιουργήθηκε και χώρος για ένα kitchenette, που εκτονώνεται στη βεράντα με θέα προς τη θάλασσα.
Φωτεινά χρώματα, δημιουργία μεγάλων ντουλαπών, open space σχεδιασμός και ένα πολυτελές λουτρό, αποζημιώνουν το ζευγάρι μετά από μια πιεστική καθημερινότητα.
Το χαμόγελο όλων μετά την ολοκλήρωση του έργου, ήταν η μεγαλύτερη ικανοποίηση μέχρι το επόμενο project.

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Τα κτίρια «μηδενικών απορριμμάτων» δημιουργούνται με σκοπό την ικανοποίηση δύο βασικών κριτηρίων, την παραγωγή μηδενικών αποβλήτων τόσο κατά την κατασκευή και την κατεδάφισή τους, όσο και κατά τη λειτουργία τους, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρισης σε επίπεδο κοινότητας, δήμου ή περιφέρειας.

 

Ο αναγκαίος δυτικός προσανατολισμός απαίτησε μία οργάνωση ημι-υπαίθριων χώρων διαβίωσης καθώς και ένα σύνθετο συνδυασμό υαλοστασίων. Οι ημι-υπαίθριοι χώροι μαζί με τις υγρές επιφάνειες και τις φυτεύσεις συμπληρώνουν οργανικά το κυρίως κτίριο σε μια συνολική διαμόρφωση της ιδιοκτησίας. Η χρήση του ξύλου teak στα δάπεδα μαζί με τις υγρές επιφάνειες και τις φυτεύσεις συμπληρώνουν οργανικά τη σύνθεση. Κατοικία διακοπών στον Καλαθά Ακρωτηρίου Χανίων.
Φωτογραφία: Δημήτρης Καλαποδάς, Γιάννης Λουκής.

O αύλειος χώρος λειτουργεί ως "πλάτωμα" θέασης. Το υπαίθριο καθιστικό διαμορφώνεται ως φυσική προέκταση του πέτρινου τοιχίου, που οριοθετεί τη φύτευση, υιοθετώντας τη μινιμαλιστική μορφή ενός προβόλου. "Hide and seek", δυο κατοικίες στις Κολυμπήθρες της Πάρου.
Φωτογραφία: Γιώργος Μεσσαριτάκης.

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.