Κατά τη στερέωση της φυσικής πλάκας στο ύψος του εδάφους προβλέπεται μικρή σχισμή ανάμεσα στο τελείωμα της επένδυσης και στο φυσικό έδαφος για τη σωστή λειτουργία της αεριζόμενης όψης και την ευχερή απορροή του νερού, που σε ακραίες καταστάσεις θα
τύχει να εισέλθει. Το διάκενο θα πρέπει να προστατευθεί με την τοποθέτηση πυκνού πλέγματος τύπου σήτας από τη διείσδυση εντόμων και άλλων μικρών οργανισμών (π.χ. πτηνών, τρωκτικών) και τη δημιουργία φωλιάς. Τα αφρώδη οργανικά θερμομονωτικά υλικά αποτελούν
επιλεκτική τροφή και εύκολα μπορούν να τα καταστρέψουν. Επιπροσθέτως, η πρόβλεψη διακένου επιτρέπει την απορροή των υδάτων περιμετρικά του κτιρίου.

 

 

Στο σύστημα υαλοστασίων του κελύφους του κτιρίου γραφείων "The Butterfly", σε απόσταση 80 cm βρίσκεται ένα πέτασμα σκίασης του υαλοστασίου, το οποίο διαχειρίζεται την πρόσπτωση των ηλιακών ακτίνων, χωρίς ταυτόχρονα να εμποδίζει τη θέαση του εξωτερικού περιβάλλοντος από το εσωτερικό. Η κατασκευή του αποτελείται από μιαμεταλλική υποδομή, που εξέχει με τη μορφή προβόλου από τον όγκο του κτιρίου.
Φωτογραφίες: Erieta Attali, Γιάννα Ανδρεάδη

Το πορώδες πέπλο που τυλίγει ολόκληρο το κτίριο, φιλτράροντας το φως της ημέρας, είναι φτιαγμένο από ρομβοειδή στοιχεία από σκυρόδεμα, ενισχυμένο με ίνες γυαλιού (GFRC), με υποστήριξη από ατσάλινο σκελετό 650 τόνων.
Φωτογραφία: Benny Chan

ΕΙΔΗ, ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ
Τα υλικά και η διαφορετική ποιότητα των υφών τους έχουν ιδιαίτερη σημασία για την αρχιτεκτονική και φέρουν σημαντικό μέρος από το νόημα και την εικόνα ενός έργου. Οι πειραματισμοί με νέα υλικά, με ιδιαίτερα χρώματα, διαφάνεια, και ανακλαστικότητα έχουν οδηγήσει σε νέες χυτές επιφάνειες ως στοιχεία επένδυσης τόσο για εξωτερική όσο και εσωτερική χρήση.

 

Στο συγκρότημα κοινωνικών κατοικιών "Habitations Saint-Michel Nord" στον Καναδά, οι αρχιτέκτονες επανασχεδίασαν ένα παλιό εγκαταλελειμμένο κτίριο, χρησιμοποιώντας περισσότερο χρώμα- διατηρώντας το ξύλινο πλαίσιο των κτιρίων που προϋπήρχε- και προσθέτοντας χαρακτηριστικές σπειροειδείς σκάλες, έτσι ώστε να δώσουν σε όλους τους κατοίκους άμεση πρόσβαση στα διαμερίσματά τους.
Φωτογραφίες: James Brittain, Πηγή: v2com

 

Το νέο Συγκρότημα Φοιτητικών Εστιών του Πανεπιστήμιου Κύπρου στη Λευκωσία φιλοδοξεί να δράσει ενοποιητικά για ολόκληρη την υπό ανάπτυξη περιοχή και συνδετικά ακολουθώντας τον υφιστάμενο κεντρικό κάθετο άξονα που συνδέει τη βόρεια είσοδο της πανεπιστημιούπολης με τον χώρο ανάπτυξης των εστιών. Με την δημιουργία του νέου συγκροτήματος εδραιώνεται ένα βιοκλιματικό και αειφόρο συγκρότημα κατοίκησης και φοιτητικής ζωής, το οποίο δύναται να αποτελέσει ένα νέο τοπόσημο εντός της πανεπιστημιούπολης.
Κυρίαρχο ζήτημα που μας απασχόλησε κατά το σχεδιασμό ήταν η δυνατότητα ταύτισης των νέων, διαφορετικών κατοίκων με το νέο αυτό συγκρότημα καθώς και η δυνατότητα οικειοποίησής του, σαν ένα χώρο κατοικίας αλλά ταυτόχρονα έμπνευσης, δημιουργίας, περισυλλογής, χαλάρωσης και αναψυχής.
Βασική πρόθεση της πρότασης ήταν η κατανομή των απαιτούμενων δωματίων σε έξι διαφορετικά κτίρια, για λόγους ασφάλειας και καλύτερης λειτουργίας των εστιών, τα οποία λειτουργούν αυτόνομα αλλά συνδέονται και συνυπάρχουν με τα διπλανά τους. Κάθε κτίριο αποφασίστηκε να έχει κυκλοτερές σχήμα, το οποίο επιτρέπει οπτικές φυγές μεταξύ των ενοίκων διαφορετικών ορόφων, διευκολύνοντας την οικειοποίηση αλλά και την συνύπαρξη διαφορετικών ατόμων. Τα δωμάτια οργανώνονται σε πέντε πλευρές γύρω από ένα φυτεμένο αίθριο, και σε ισάριθμους ορόφους, με τις γωνίες να δέχονται είτε τις κοινές χρήσεις, είτε την κατακόρυφη επικοινωνία. Με αυτό το τρόπο κάθε δωμάτιο έχει διαφορετική θέαση του περιβάλλοντος τοπίου της Αθαλάσσας, κάνοντας το μοναδικό, ενώ το συνολικό σχήμα των εστιών δίνει μια ισχυρή αίσθηση ταυτότητας, διαχωρίζοντας την κατοίκηση από τις υπόλοιπες λειτουργίες της πανεπιστημιούπολης.
Ένα έβδομο κτίριο παρόμοιας μορφής, στο κέντρο του γηπέδου και πάνω στον υφιστάμενο κεντρικό κάθετο άξονα, παραλαμβάνει τους κοινόχρηστους χώρους του συμπλέγματος. Το κτίριο αυτό, καθώς βρίσκεται σε κομβικό σημείο, εύκολα προσβάσιμο τόσο από τους ενοίκους όλων των κτιρίων όσο και από το σύνολο της πανεπιστημιούπολης, αποτελεί την καρδιά του συγκροτήματος. Εκεί δημιουργείται μια υπαίθρια πλατεία, γύρω από την οποία τοποθετούνται οι χώροι αναψυχής και εμπορίου των εστιών, αλλά και ο τομέας διαχείρισης και συντήρησης του συμπλέγματος.

 

 

Στην αγορά "Famalicão Municipal Market" στην Πορτογαλία ο κύριος όγκος του κτιρίου διατηρήθηκε και αποκαταστάθηκε, δημιουργώντας μία ιδιαίτερη όψη μεταλλικής κατασκευής με τη μορφή μιας "σπασμένης" – κυματιστής γραμμής. Το περίβλημα αυτό εγγυάται τη σκίαση και την προστασία από τις καιρικές συνθήκες, ενώ η κυματιστή γραμμή στο σχέδιο του παραπέμπει στο τριγωνικό σχήμα του πύργου, του παλιού κτιρίου στο οποίο στεγαζόταν η αγορά.
Φωτογραφίες: Ivo Tavares Studio

 

Το διαμέρισμα βρίσκεται στο ισόγειο μιας τυπικής πολυκατοικίας της εποχής του Haussmann, στο Neuilly-sur-Seine στο Παρίσι. Χρονολογείται στα μέσα του 19ου αιώνα και καλύπτει επιφάνεια περίπου 400 m2. Οι ιδιοκτήτες, μια πενταμελής οικογένεια, ζήτησαν από την αρχιτεκτονική ομάδα ένα μοντέρνο διαμέρισμα που να σέβεται την αρχιτεκτονική κληρονομιά του κτιρίου.
Το διαμέρισμα οργανώνεται γύρω από έναν κεντρικό επιβλητικό διάδρομο, ο οποίος διαχωρίζει την κατοικία σε δύο πτέρυγες: η νότια πτέρυγα στεγάζει τους χώρους διημέρευσης και η βόρεια τα υπνοδωμάτια. Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στο σχεδιασμό του διαδρόμου, καθώς αποτελεί τον πυρήνα του σπιτιού. Η συνθήκη του περιορισμένου φυσικού φωτός στο χώρο αυτό βελτιώθηκε με την τοποθέτηση μιας λευκής ανακλαστικής μεμβράνης στην οροφή.
Η συνολική χρωματική παλέτα του σπιτιού χαρακτηρίζεται από φωτεινούς τόνους στους τοίχους και έντονα χρώματα σημειακά από τα έπιπλα και τα έργα τέχνης. Οι περίτεχνες λεπτομέρειες της του κτιρίου βάφτηκαν λευκές και έρχονται σε αντίθεση με τα μοντέρνα στοιχεία των επίπλων και των ξυλουργικών στοιχείων. Όλα τα αυθεντικά μεταλλικά εξαρτήματα και αντικείμενα, όπως πόμολα και φωτιστικά, συντηρήθηκαν με προσοχή όπως επίσης και το παλιό ξύλινο δάπεδο.
Η κουζίνα είναι ένας ιδιαίτερα κοινωνικός χώρος για αυτό το σπίτι –χώρος τον οποίο η οικογένεια "ζει", συγκεντρωμένη καθημερινά σε διάφορες στιγμές της ημέρας, οπότε αποφασίστηκε η μετακίνηση του σε ένα πιο κεντρικό, μεγαλύτερο χώρο της κάτοψης, πρακτικά ανταλλάσσοντας θέση με το αρχικό κύριο υπνοδωμάτιο.
Το έπιπλο της κουζίνας εισάγει ένα σύγχρονο σχεδιασμό σε ένα μεγάλο χώρο με έντονο διάκοσμο. Μια μακριά νησίδα τοποθετείται στον επιμήκη άξονα του δωματίου. Τα λευκά απλά ντουλάπια αναδεικνύουν το περίτεχνο τζάκι.
Στο καθημερινό σαλόνι, ευθέως απέναντι από την κουζίνα, η πράσινη βιβλιοθήκη δημιουργεί ένα σκούρο φόντο το οποίο δίνει βάθος στο χώρο. Η τραπεζαρία, αντίκα που ανήκει στην οικογένεια, βρίσκεται κάτω από ένα σύγχρονο πολυέλαιο. Στο σαλόνι, επιλεγμένα έργα τέχνης περιβάλλουν κλασικά έπιπλα.

 

 

Τα νέα γραφεία της εταιρείας marketing "Mediabrands" στη Μαδρίτη αντιμετωπίζουν με επιτυχία τις πρωτοφανείς προκλήσεις της πανδημίας, που έχουν εμφανιστεί στον εργασιακό τομέα των εταιρειών.
Το έργο αντιλαμβάνεται το εργασιακό περιβάλλον ως ένα καταλυτικό παράγοντα δίνοντας προτεραιότητα στις συναντήσεις και τις σχέσεις χρήστη-πελάτη, καθώς και στην προώθηση της δημιουργικότητας πέρα από την τηλεργασία.
Η εταιρεία προηγουμένως λειτουργούσε μόνο στο χώρο του πρώτου ορόφου. Το έργο δεν συνεπάγεται μόνο επέκταση και ενσωμάτωση με το ισόγειο, αλλά και τη δημιουργία ενός ευρύχωρου, πλημμυρισμένου από φως, πολυλειτουργικού χώρου με σύνδεση με τον έξω χώρο. Ο χώρος σχεδιάστηκε για να τονώσει την επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων μέσω μιας αρχιτεκτονικής διάταξης, που επιτρέπει πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα, με διαφορετικά καθίσματα, από συναντήσεις μικρών ομάδων, έως και μεγάλες εκδηλώσεις στις οποίες ολόκληρο το λόμπι συνδέεται μέσω τηλεδιάσκεψης μέσω οθόνης led. Ένα τεράστιο μηχανοκίνητο τραπέζι μπορεί να ανασηκώνεται, μεταμορφώνοντας το χώρο, ενώ μια καμπυλόμορφη κουρτίνα χρησιμεύει για τη διακριτική υποδιαίρεση του φουαγιέ για μεγάλες εκδηλώσεις, οι οποίες απαιτούν έναν βαθμό ιδιωτικότητας.
Το ξύλο επενδύεται στους τοίχους περιμετρικά, ενώ ενσωματώνεται και στα υπόλοιπα έπιπλα του χώρου. Η λευκή επένδυση από ξύλο πεύκου με τραχύ φινίρισμα προσδίδει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα, ενώ ισορροπεί μεταξύ βιομηχανικού και οικιακού στυλ, προσφέροντας φωτεινότητα στο χώρο. Τα φυσικά υλικά επιλέχθηκαν όχι μόνο ως μέρος μιας στρατηγικής βιώσιμης δράσης, αλλά και για τη βελτίωση του χώρου σε όρους αφής και ακουστικής.
Τα έπιπλα ενσωματώνονται ως ένα αναπόσπαστο μέρος του έργου, ενισχύοντας την αντίθεση με τη βιομηχανική υλικότητα των γυμνών εγκαταστάσεων.
Το έργο τελείωσε με το άνοιγμα της πλάκας του επάνω ορόφου και τη σύνδεση του επιπέδου του ισογείου με τον πρώτο όροφο μέσω μιας πλατιάς σκάλας.
Η νέα σκάλα, μία καμπύλη μεταλλική κατασκευή, γίνεται σημείο συνάντησης από μόνη της γύρω από το οποίο όλες οι εργασίες και οι συνεδριακοί χώροι της εταιρείας περιστρέφονται.
Τα νέα γραφεία της "Mediabrands" στη Μαδρίτη σχεδιάστηκαν σε μια εποχή που
οι χώροι εργασίας περνούν κρίση. Τα ψηφιακά μέσα και η τηλεργασία είναι πλέον ενσωματωμένα φυσικά ως εργαλεία μιας μεταβαλλόμενης κοινωνίας.
Συνεπώς, υπάρχει σαφής ανάγκη, περισσότερο από ποτέ, για ένα φυσικό χώρο ικανό
να συγκεντρώσει και να ενδυναμώσει τη συνεργασία στο χώρο εργασίας.

Το flagship κατάστημα της "Zeus + Δione" στην Αθήνα αποτελεί τη μεταφορά της έννοιας της κίνησης και της ελαφρότητας των υφασμάτων σε αρχιτεκτονικό χώρο με οικοδομικά υλικά. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση, όχι μόνο αντικατοπτρίζει τις αξίες της Zeus + Dione, αλλά συγχρόνως δημιουργεί ένα σκηνικό για την παρουσίαση των εναλλασόμενων ρούχων και προϊόντων τους. Το σκηνικό αυτό επιτυγχάνεται τόσο με τη χωρική οργάνωση -η οποία πραγματοποιείται με τον καμπύλο τοίχο- όσο και με την επεξεργασία των υλικών, όπως γυαλί, μάρμαρο και ξύλο. Η έμφαση στην ταλάντωση ως κίνηση, αλλά και ως έλλειψη βαρύτητας, επιδιώκει να δώσει "ζωή" στα υφάσματα.
Μια απλή γεωμετρική παρέμβαση, που αντιστοιχεί σε ένα κατακόρυφο πέτασμα, οργανώνει το χώρο. Ένας ημιδιάφανος καμπύλος τοίχος, σαν μεμβράνη, διαμορφώνει αμφίπλευρα τους χώρους με τυχαίες οπτικές φυγές μεταξύ τους. Ο κυρίως χώρος του καταστήματος είναι από την κοίλη πλευρά, ενώ το δοκιμαστήριο και η βιτρίνα από την άλλη. Οι γυάλινοι σωλήνες, που αιωρούνται από την οροφή, επιτρέπουν διαπερατότητα και ιδιωτικότητα, αναλόγως με τις ανάγκες των χρήσεων και τη θέση του παρατηρητή.
Η επεξεργασία των κατακόρυφων επιφανειών, τους προσδίδει έναν "παλλόμενο" χαρακτήρα. Οι τοίχοι είναι κυματιστοί, το γυάλινο διαχωριστικό και η μαρμάρινη ταμπέλα λαμβάνουν πτυχωτή μορφή, ενώ το μωσαϊκό δάπεδο διαμορφώνεται σαν ψηφιδωτό. Αυτά τα στοιχεία ενσωματώνουν μια αίσθηση πλαστικότητας και αναφέρονται στις ποιότητες της ελληνικής αρχιτεκτονικής της αρχαιότητας. Ο έμμεσος φωτισμός και ο καθρέφτης στο βάθος στοχεύουν της δημιουργία οπτικής ψευδαίσθησης του διαμπερούς. Την αίσθηση πως ο χώρος είναι μία στοά, μια διαδρομή μέσα στην πόλη. Η γεωμετρία, η επεξεργασία των υλικών, η έλλειψη της βαρύτητας και η οπτική ψευδαίσθηση στοχεύουν να συνθέσουν ένα χώρο με ροικότητα.

 

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.