Η Saint‑Gobain Maris δραστηριοποιείται για περισσότερες από τρεις δεκαετίες στην παραγωγή και διάθεση προϊόντων και ολοκληρωμένων λύσεων για στεγανοποίηση, προστασία και επισκευή επιφανειών, καθώς και για ρητινικά δάπεδα. Από το 2017 αποτελεί μέλος του ομίλου Saint‑Gobain, εξυπηρετώντας πελάτες σε πάνω από 50 χώρες.

Με μια ολοκληρωμένη σειρά λύσεων και αξιοποιώντας διαφορετικές τεχνολογίες, η εταιρεία έχει διευρύνει τη δραστηριότητά της πέρα από τα πολυουρεθανικά συστήματα στεγανοποίησης που μέχρι σήμερα αποτελούσαν τον βασικό της πυλώνα. Για πρώτη φορά εντάσσει τσιμεντοειδή συστήματα και ασφαλτικές μεμβράνες, ενισχύοντας τη δέσμευσή της να προσφέρει αξιόπιστες, ολοκληρωμένες και τεχνικά άρτιες λύσεις στους συνεργάτες της.

Εσωτερικά της κατοικίας επικρατεί ένα παιχνίδι αντιθέσεων ανάμεσα στις κυρίαρχες λευκές επιφάνειες και στις μαύρες λεπτομέρειες των κουφωμάτων και των επίπλων, το οποίο ενισχύεται από το φυσικό φως.

Από τον καμπύλο τοίχο προβάλλει μια πέργολα από ανεστραμμένα δοκάρια, το μόνο στοιχείο της κατοικίας που ξεχωρίζει επάνω στην πλαγιά. Προστατευμένοι κάτω από τα δοκάρια της πέργκολας, οι κύριοι χώροι διημέρευσης καταλαμβάνουν τον χώρο ανάμεσα σε μια διασπορά μονολιθικών όγκων.

Χρόνος ρεκόρ για την κατασκευή ενός σπιτιού από ξύλο στην Ουγγαρία

CLT, BIM, τεχνικοί σύνδεσμοι: έτσι μειώνονται οι χρόνοι κατασκευής των σπιτιών από ξύλο. Η ευελιξία σχεδιασμού που προσφέρει το σύστημα CLT και τα προγράμματα λογισμικού σχεδιασμού κορυφώνεται όταν οι κατασκευαστικές λύσεις είναι ενσωματωμένες. Σε αυτό το έργο κατασκευής κατοικίας στην Ουγγαρία, η CLT Innowood Hungary Kft. έδωσε μια υποδειγματική απάντηση στο ερώτημα «Ναι, αλλά πόσος χρόνος χρειάζεται για την κατασκευή ενός σπιτιού από ξύλο;».

Αξιοποιώντας τα προϊόντα της Rothoblaas, εξασφάλισε στον πελάτη ταχεία κατασκευή, 4 ημέρες για ολόκληρο το κτίριο, με ακρίβεια χιλιοστού. Τα SLOT και NINO ήταν οι πρωταγωνιστές για εύκολη και άψογη σύνδεση των τοίχων και των πάνελ, ενώ όλη η γκάμα των βιδών μας αποτέλεσε τον σκελετό της κατασκευής, τόσο στο κύριο κτίριο όσο και στην πέργκολα. 

SLOT: ο σύνδεσμος που μειώνει τους χρόνους κατασκευής των σπιτιών από ξύλο

Ο σύνδεσμος από αλουμίνιο SLOT είναι ιδανικός για συνδέσεις τοίχων και δαπέδων πολυώροφων κτιρίων. Η σφηνοειδής μορφή διευκολύνει την εισαγωγή στο φρεζάρισμα, επιταχύνοντας τις εργασίες και διευκολύνοντας την εγκατάσταση. Η κυψελωτή γεωμετρία μεγιστοποιεί την αντοχή για άριστα έργα σε κάθε λεπτομέρεια. Κατασκευασμένος από αλουμίνιο, είναι ελαφρύς και εύκολος στον χειρισμό και συνεπώς, εξοικονομείται χρόνος και ενέργεια στο εργοτάξιο.

Το σύστημα SLOT προσφέρει επίσης τη δυνατότητα συναρμολόγησης με βοηθητικές κεκλιμένες βίδες που διευκολύνουν τη σύσφιξη των πάνελ μεταξύ τους. Η απόδοσή του είναι εξαιρετική: ένας σύνδεσμος που μπορεί να αντικαταστήσει έως 60 βίδες Ø6, με αποτέλεσμα τη μείωση του χρόνου εγκατάστασης. Ο σύνδεσμος SLOT διαθέτει σήμανση CE σύμφωνα με την αξιολόγηση ETA. Οι τιμές είναι ελεγμένες, πιστοποιημένες και υπολογισμένες και σε πολυστρωματικό ξύλο, CLT, LVL Softwood και LVL Hardwood. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με πάνελ από CLT, LVL ή πολυστρωματικό ξύλο.

NINO: ευελιξία και αντοχή ρεκόρ, για ταχύτερες ξύλινες κατασκευές

Ο σύνδεσμος NINO είναι μια γωνία γενικής χρήσης που επιταχύνει τους χρόνους κατασκευής των σπιτιών από ξύλο μειώνοντας την γκάμα λύσεων που είναι διαθέσιμες για επιλογή στο εργοτάξιο. Διατίθεται σε τέσσερα μεγέθη για την υποστήριξη πολλαπλών αναγκών στερέωσης, οι οποίες προκύπτουν, για παράδειγμα, από την υπερυψωμένη τοποθέτηση του τοίχου σε κράσπεδο από σκυρόδεμα ή από την παρουσία επένδυσης τοίχου από γυψοσανίδα.

Η στερέωση των ξύλινων στοιχείων μπορεί να πραγματοποιηθεί με παραδοσιακό τρόπο, μόνο με καρφιά βελτιωμένης πρόσφυσης LBA ή βίδες για ελάσματα LBS. Η προσθήκη των προαιρετικών συνδέσμων VGS με ολόκληρο σπείρωμα προσφέρει αντοχή που ξεπερνά κάθε προσδοκία για συνδέσμους μικρού μεγέθους. Ο συνδυασμός με το ανθεκτικό προφίλ XYLOFON PLATE, πιστοποιημένο με βάση την αξιολόγηση ETA και με εξαιρετική αντοχή, συνενώνει τις κατασκευαστικές απαιτήσεις με την ικανότητα του ανθεκτικού προφίλ να μειώνει τις ακουστικές γέφυρες που οφείλονται στις συνδέσεις.

Οι αντοχές που είναι πιστοποιημένες σύμφωνα με την αξιολόγηση ETA-22/0089 για δυνάμεις προς όλες τις κατευθύνσεις καθιστούν το σύστημα NINO μια ολοκληρωμένη λύση για τη στερέωση τοίχων CLT ή timber frame. Οι μικρές διαστάσεις του το καθιστούν ιδανική λύση και για μη φέρουσες εφαρμογές ή για μικρές ανάγκες στερέωσης. Η ίδια γωνία μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο σε διαμόρφωση ξύλο-ξύλο όσο και σε διαμόρφωση ξύλο-σκυρόδεμα. Στο σκυρόδεμα, η πρόσθετη ροδέλα επιτρέπει την απόκτηση εκπληκτικών αντιστάσεων.

Λογισμικό σχεδιασμού και δωρεάν βιβλιοθήκες: έτσι απλοποιείται η κατασκευή.

Οι βιβλιοθήκες BIM/CAD απλοποιούν την ενσωμάτωση προϊόντων, όπως των SLOT και NINO, στα σχεδιαστικά μοντέλα, βελτιώνοντας την ακρίβεια και μειώνοντας τα περιθώρια σφάλματος. Βιβλιοθήκες αντικειμένων BIM εξαρτημάτων στερέωσης, αδιαβροχοποίησης και ηχομόνωσης και συστήματα ανακοπής πτώσης διατίθενται δωρεάν για λήψη σε διάφορες μορφές από τον ιστότοπό μας και είναι έτοιμες να ενσωματωθούν εύκολα στο έργο σας.

Δείτε τις λύσεις που προσφέρουμε στην ενότητα λήψεων εδώ.

Αρχιτεκτονικός σχεδιασμός: Simplex Építész Stúdió
Κατασκευή: NuBlu CLT Kft
Δομικός σχεδιασμός CLT: CLT Innowood Hungary Kft.
Κατασκευαστής CLT: Stora Enso

"How to break the BOX"

Η μετάβαση από την αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα σε αυτό πού ονομάζουμε σύγχρονη αρχιτεκτονική έθεσε στο κέντρο της προσοχής της τη "διάλυση" του κλειστού κουτιού με μικρά ανοίγματα και τη διαμόρφωση μιας νέας σχέσης των ορίων, του μέσα με το έξω.

Η προσθήκη στο νεοκλασικό κτίσμα του 1930, ήρθε να εκφράσει αυτή τη σύγχρονη μεταβολή από τη χωρογραφία της καθημερινότητας. Το άνοιγμα του βλέμματος προς τον κήπο και το νερό περιορίζει την όλη επέμβαση σε ένα "στέγαστρο" και λειτουργεί σαν αντίστιξη με το υπάρχον νεοκλασικό κλειστό πρίσμα. Ένας χώρος αποσυμπίεσης πού φέρνει τη φύση μέσα και αλλάζει δραματικά τη σχέση σώματος - βλέμματος - χώρου.

Δύο διαφορετικές ατμόσφαιρες χώρου, που χαρακτηρίζουν δυο διαφορετικούς τρόπους ζωής στο πέρασμα του αιώνα.

Σε νέα εποχή περνά το κτίριο του Διοικητικού Μεγάρου ΟΤΕ, το οποίο ανακαινίζεται για πρώτη φορά από το 1980 και πλέον θα συγκεντρώνει τις υπηρεσίες του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας και θα στεγάσει 4.200 εργαζόμενους. Οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν στο πρώτο τρίμηνο του 2024 και ο σχεδιασμός αποσκοπεί στη δημιουργία ενός σύγχρονου περιβάλλοντος εργασίας με βάση τα διεθνή πρότυπα WELL και LEED. Με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του ομίλου αναδιαμορφώνονται 45.000 m² χωρών γραφείων με επίκεντρο τους εργαζόμενους και τη διαμόρφωση σύγχρονων χώρων για την ενίσχυση της ομαδικότητας και της συνεργασίας.

Εσωτερική οργάνωση

Ο σχεδιασμός του κτιρίου, σχήματος "αστέρος εν κατόψει", ακολουθεί τις χαράξεις του υφιστάμενου κελύφους, με την ανωδομή να συγκροτείται από τρεις πτέρυγες ορθογωνικής κάτοψης, συνδεόμενες μέσω ενός κεντρικού κυκλικού πυρήνα κατακόρυφων κινήσεων. Η κάθε πτέρυγα ύψους 13 ορόφων έχει μελετηθεί σε κατακόρυφο κατασκευαστικό κάνναβο 1,25 × 1,25 (m) και χωρίζεται σε τρεις επιμήκεις ζώνες, στις οποίες στεγάζονται εναλλακτικές ενότητες - κοινότητες εργασίας. Μάλιστα, ανάλογα με τη λειτουργία και τις απαιτήσεις κάθε διεύθυνσης, αυτές οι ενότητες μπορούν να προσαρμοσθούν, χωρίς καμιά αλλαγή στις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις και χωρίς να επηρεάζεται η απόδοση των μεγεθών (κλιματισμός, φωτισμός κ.ο.κ.).

Στους χώρους των γραφείων διοίκησης στον 13ο όροφο οι δυο πλαϊνές ζώνες κάθε πτέρυγας φιλοξενούν κλειστούς χώρους γραφείων, γραφεία γραμματειακής υποστήριξης και γενικών χρήσεων, καθώς και αίθουσες συσκέψεων. Η κεντρική ζώνη λειτουργεί κυρίως ως χώρος συνάθροισης, αναμονής και εκτόνωσης, ενώ παράλληλα παραλαμβάνει τις κοινόχρηστες λειτουργίες, όπως υγρούς και Η/Μ χώρους και το κλιμακοστάσιο διαφυγής. Η επιλογή του εξοπλισμού και των υλικών με διακριτικές αποχρώσεις και ποιότητες δημιουργεί μια ενιαία και στιβαρή οπτική ταυτότητα.

Στους τυπικούς ορόφους, οι δυο πλαϊνές ζώνες κάθε πτέρυγας, φιλοξενούν αντίστοιχα τους ανοικτούς χώρους γραφείων, ενώ η κεντρική ζώνη παραλαμβάνει όλες τις κοινόχρηστες και Η/Μ λειτουργίες. Στις πλαϊνές ζώνες, με τα προνόμια του φυσικού φωτισμού και της απεριόριστης θέας, η διάταξη των θέσεων εργασίας γίνεται σε δύο ομάδες των τεσσάρων, δημιουργώντας τη μέγιστη ενότητα (module) των οκτώ θέσεων εργασίας. Τα κινητά, ευέλικτα ή μόνιμα στοιχεία, όπως οι χαμηλές βιβλιοθήκες, οι προσωπικοί χώροι αποθήκευσης των εργαζομένων, τα πετάσματα και ηχοπετάσματα, καθώς και τα φυτά εσωτερικού χώρου, ενοποιούν είτε διαχωρίζουν τους χώρους και δίνουν ιδιαίτερη ευελιξία και προσαρμοστικότητα.

Οι τέσσερις γωνιακές περιοχές κάθε πτέρυγας κλείνουν με μόνιμα χωρίσματα, αποκτώντας ειδικές χρήσεις, όπως χώρων εργασίας, συνεργασίας, συναντήσεων, ανάπαυσης, δημιουργικότητας, ξεκούρασης ή απομόνωσης. Στην κεντρική ζώνη και σύμφωνα με τον κατασκευαστικό κάνναβο αναπτύσσονται ελεύθεροι ανοικτοί χώροι συνάθροισης και εκτόνωσης, χώροι συσκέψεων, υγιεινής και διημέρευσης, μια κλειστή κουζίνα και άλλοι βοηθητικοί χώροι. Σε αντίθεση με τον όροφο της διοίκησης, ο εξοπλισμός και τα υλικά κατασκευής δημιουργούν δεκάδες εναλλαγές σε επενδύσεις, υφές, χρώματα και αποχρώσεις, ώστε κάθε πτέρυγα και όροφος να διαθέτει μια διακριτή και μοναδική οπτική ταυτότητα.

Ο κεντρικός πυρήνας των κατακόρυφων κινήσεων στεγάζει τους βοηθητικούς χώρους των κοινοχρήστων WC και των αποθηκών, καθώς και συνολικά επτά χώρους υγειονομικού ενδιαφέροντος και ανάπαυσης σε κάποιους από τους ορόφους. Εδώ οι επεμβάσεις ελαχιστοποιούνται, με την επεξεργασία των υφιστάμενων υλικών ή την τοπική προσθήκη νέων, τον σχεδιασμό και την αλλαγή του φωτισμού και των οροφών και την προσθήκη ειδικών κατασκευών, που ακολουθούν το καμπύλο σχήμα της κάτοψης.

Μέτρα βιωσιμότητας

Το κτίριο θα λάβει τις πιστοποιήσεις LEED Gold και WELL Platinum με βάση τα αντίστοιχα διεθνή πρότυπα, τοποθετώντας τον εργαζόμενο στο επίκεντρο.Οι εξωτερικές όψεις του κτιρίου διατηρήθηκαν και οι επεμβάσεις αφορούν αποκλειστικά στην ενεργειακή αναβάθμιση του κελύφους με την αντικατάσταση των κουφωμάτων, ενώ έχει προστεθεί θερμομόνωση στο περιμετρικό δοκάρι και στο στηθαίο κάθε πτέρυγας εσωτερικά.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον εσωτερικό σχεδιασμό, που λαμβάνει υπόψη την έμφυτη έλξη του ανθρώπου προς τη φύση. Έτσι, δημιουργήθηκαν ευχάριστοι, φωτεινοί χώροι με έντονη την παρουσία φυτών εσωτερικού χώρου και καινοτόμων υλικών, που απορροφούν τον ήχο σε οροφές, τοίχους και έπιπλα, με στόχο την υγεία και ευεξία των εργαζομένων. Μέσω του WELL Building Standard, για το οποίο το κτίριο έχει ήδη λάβει προπιστοποίηση, έχουν ληφθεί υπόψη οι 10 παράγοντες: του αέρα, του νερού, της διατροφής, του φωτισμού, της φυσικής κατάστασης και κίνησης, της θερμικής άνεσης, του ήχου, των υλικών, του νου και της κοινότητας.

Όσον αφορά στα υλικά και στα έπιπλα που χρησιμοποιούνται, αυτά είναι μη τοξικά, ανακυκλώσιμα και φιλικά για το περιβάλλον, με το 50% αυτών να δημιουργούν ελληνική προστιθέμενη αξία. Μάλιστα, τοποθετούνται εκτεταμένα βιοφιλικά στοιχεία, όπως φυτά, θεματικές ταπετσαρίες, επιφάνειες φελλού, στοιχεία νερού και έργα τέχνης με θεματολογία από τη φύση. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε μεταφορά των επίπλων της διοίκησης από τα γραφεία της Παιανίας στο μέγαρο του ΟΤΕ για την επαναχρησιμοποίησή τους, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του LΕΕD.

Βασικό χαρακτηριστικό είναι οι ευελιξία στους χώρους με τη δυνατότητα τροποποιήσεων και προσαρμογής στις ανάγκες του κάθε εργαζόμενου. Έτσι, παρά το γεγονός ότι σε όλες τις πτέρυγες εφαρμόζεται μια κεντρική σχεδιαστική γραμμή, κάθε χώρος είναι προσαρμοσμένος στις ανάγκες των ομάδων και των ατόμων που φιλοξενεί. Ακόμη, στα πλαίσια της συμπερίληψης, διαμορφώνονται ειδικοί χώροι θηλασμού για τις εργαζόμενες μητέρες και προωθείται η άθληση με αίθουσες yoga και pilates.

Η μελέτη φωτισμού προβλέπει τον έλεγχο των επιπέδων τεχνητού φωτός από το κεντρικό σύστημα, με την βοήθεια φωτομετρητών. Το εισερχόμενο στο κτίριο φυσικό φως, ελέγχεται από τους εργαζόμενους από τα χειροκίνητα σκίαστρα, τα οποία έχουν τοποθετηθεί περιμετρικά των πτερύγων. Τέλος, στο κτίριο τοποθετούνται συνολικά 800 κάδοι ανακύκλωσης, που υπολογίζεται ότι θα έχουν ως αποτέλεσμα την ανακύκλωση 30 τόνων υλικών σε ετήσια βάση, ενώ το κτίριο συμμετέχει στο πρόγραμμα του Δήμου Αμαρουσίου, συλλέγοντας βιοαπόβλητα προς κομποστοποίηση.

Συνολικά, τα μέτρα βιωσιμότητας στο μέγαρο υπολογίζεται ότι θα επιφέρουν μείωση του κόστους λειτουργίας άνω του 1 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση, χάρη στη μείωση των καταναλώσεων ενέργειας κατά 3 GWh και νερού, καθώς και των εξόδων συντήρησης. Η μείωση της ετήσιας κατανάλωσης ενέργειας αντιστοιχεί σε 1.122 τόνους CO₂.

Οι πέτρινοι όγκοι της κατοικίας αναδεικνύονται μέσα από έναν προσεκτικά μελετημένο φωτισμό, όπου το εσωτερικό φως διαχέεται προς το εξωτερικό μέσω ξύλινων συρόμενων καφασωτών. Ο συνδυασμός έμμεσου και άμεσου φωτισμού τονίζει την πλαστικότητα των όγκων και αποκαλύπτει την υφή της πέτρας, δημιουργώντας μια ήπια και ζεστή ατμόσφαιρα. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το φυσικό φως του ήλιου εισέρχεται στο εσωτερικό μέσα από τα διάτρητα ξύλινα καφασωτά, τα οποία λειτουργούν ως φίλτρα φωτός, ρυθμίζοντας παράλληλα τη σκίαση και τον φυσικό αερισμό της κατοικίας.

Οι εξωτερικοί χώροι, διαμορφωμένοι με σκυρόδεμα, πλαισιώνονται από απεριόριστη θέα και ορίζουν περιοχές ξεκούρασης και περισυλλογής. Το σκυρόδεμα έρχεται να συμπληρώσει την υλικότητα, δημιουργώντας μικρότερους τεχνητούς λίθους γήινων αποχρώσεων και αδρής υφής.

Χτισμένο στα τέλη της δεκαετίας του 1920, το Manna Sanatorium δεχόταν για σχεδόν μια δεκαετία ασθενείς με φυματίωση, που ήλπιζαν να θεραπευτούν από τα οφέλη της ζωής στα αρκαδικά δάση. Σχεδιάστηκε από Ελβετούς αρχιτέκτονες, μακριά από το νεοκλασικό ρεύμα της εποχής και με αναφορές σε κεντροευρωπαϊκά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά. Παρά την ειδυλλιακή τοποθεσία, η εισαγωγή της πενικιλίνης το 1938 κατέστησε τα σανατόρια ξεπερασμένα, αναγκάζοντας την εγκατάλειψη του Manna στο έλεος της λεηλασίας, με τα μέρη του να επαναχρησιμοποιούνται σε κοντινές κατασκευές. Ολόκληρη η ξύλινη στέγη του τοποθετήθηκε ξανά στο σύνολό της σε νέο νοσοκομείο στην Τρίπολη.

Για να αναβιώσουν το ακίνητο, επαναπροσδιορίζοντας τις ίδιες έννοιες της φιλοξενίας και της ευεξίας που το έκαναν ιδανικό στον πρώτο κύκλο ζωής του, οι αρχιτέκτονες έπρεπε να κοιτάξουν μέσα από ένα νέο πρίσμα, που θα έκανε το Manna ένα σύγχρονο καταφύγιο και έναν προορισμό. Η απόμερη τοποθεσία, το παρθένο φυσικό περιβάλλον σε συνδυασμό με την εμβληματική αρχιτεκτονική μιας χαμένης εποχής, τους ενέπνευσαν να μεταφράσουν αυτό το όραμα σε μια συνέχεια της μακρόχρονης ιστορίας του με αισιοδοξία και σεβασμό.

Η νέα πνοή ζωής στο κέλυφος και η γεφύρωση του χάσματος ενός αιώνα χωρίς να θυσιαστεί η αρχική ταυτότητα του κτιρίου απαιτεί προσκόλληση στις ρίζες του και προβολή τους σε μια σύγχρονη προσέγγιση. Πραγματοποιήθηκε μια σειρά επεμβάσεων χειρουργικής ακρίβειας, στην προσπάθεια να αναδειχθεί η μνημειακή κληρονομιά του κτίσματος και να συνδεθεί με αυτές τις ρίζες και την καθαρότητα του τόπου.

Το κεντρικό κτίριο του Manna αναπτύσσεται σε οριζόντιο άξονα με δύο παράλληλες πτέρυγες χωρισμένες από έναν κύριο διάδρομο κυκλοφορίας. Η βόρεια πτέρυγα χωρίζεται σε ενότητες δωματίων σχεδόν σε όλους τους ορόφους, ενώ η μπροστινή φιλοξενούσε μεγαλύτερους κοινόχρηστους χώρους στο "piano nobile", τον πρώτο και κύριο όροφο πρόσβασης. Το ισόγειο στέγαζε λειτουργίες εξυπηρέτησης και έτσι παραμένει στη νέα πρόταση, φιλοξενώντας την κουζίνα και την τραπεζαρία και τους απαραίτητους βοηθητικούς χώρους.

Δεδομένου ότι η αρχική σχεδιαστική πρόθεση, που προέβλεπε μια συμμετρική διαμόρφωση στην κάτοψη και την πρόσοψη του κτιρίου, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, οι αρχιτέκτονες επαναδιαπραγματεύτηκαν τα σημεία πρόσβασης του ξενοδοχείου, προσθέτοντας μια κύρια είσοδο στην πλαϊνή πρόσοψη και επέκτειναν τις χρήσεις στο αποτύπωμα μιας βοηθητικής κατασκευής που βρέθηκε ερειπωμένη, εισάγοντας έναν δεύτερο, εγκάρσιο άξονα στη σύνθεση. Για να φιλοξενηθούν τα 32 δωμάτια του κτιριολογικού προγράμματος και οι άλλες λειτουργίες του ξενοδοχείου χωρίς να χαθεί η ακεραιότητα του κεντρικού κτιρίου, έπρεπε αυτό να συνδεθεί με την επέκταση.

Ήταν επίσης απαραίτητο να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος για έναν επιπλέον όροφο δωματίων στο επίπεδο της σοφίτας, γεγονός που δημιούργησε μια αρκετά ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη μορφολογία του κτιρίου και την προέλευσή του: πραγματοποιήθηκε γεωμετρική ανάλυση για να δημιουργηθεί μεγαλύτερη κλίση στη στέγη που λείπει, κάτι που τελικά συμφωνήθηκε και δικαιολογήθηκε από τα αρχικά σχέδια του έργου, παραπέμποντας στις κεντροευρωπαϊκές ρίζες της ιδέας του κτιρίου.

Κατά την άφιξή τους οι επισκέπτες καλωσορίζονται στον χώρο υποδοχής, έναν άνετο χώρο όπου τοπικά προϊόντα και ένα ζεστό ποτό δίπλα στο στιβαρό τζάκι δίνουν μια πρώτη γεύση της φιλοξενίας. Προχωρώντας στο καθιστικό, όπου οι δραστηριότητες καταλαμβάνουν τον χώρο με οργανικό τρόπο, κυριαρχεί το μπαρ με σαφείς αναφορές στο θεραπευτικό παρελθόν του ακινήτου χάρη στον σχεδιασμό του με τα πολύπλοκα ξυλουργικά. Στο χαμηλότερο επίπεδο σχεδιάστηκε μια ανοιχτή κουζίνα, που προσκαλεί τους επισκέπτες να συμμετάσχουν στην επεξεργασία των γευμάτων που θα σερβίρονται στο εστιατόριο και στους εξωτερικούς χώρους όταν το επιτρέπει ο καιρός. Στο χαμηλότερο επίπεδό του, το παράρτημα φιλοξενεί όλους τους χώρους ευεξίας, και καταλήγει να μετατρέπεται σε μια σπηλιά στο έδαφος.

Το κλειδί στην αναβίωση του Manna είναι η διακριτική επανεφεύρεση της παλέτας υλικών του. Το ίδιο το κτίριο ήταν ένα από τα πρώτα δείγματα μεικτού δομικού συστήματος στην Ελλάδα, με τις εμφανείς πλάκες σκυροδέματος να στηρίζονται στους δύο διαμήκεις λιθόκτιστους τοίχους. Αυτή η καινοτομία υπαγορεύτηκε και είναι εμφανής στα μεγάλα ανοίγματα των χώρων, όπως φαίνεται στις κύριες αίθουσες των χαμηλότερων επιπέδων, που έκαναν απαραίτητη την εισαγωγή δοκών από σκυρόδεμα. Προχωρώντας προς τα ανώτερα επίπεδα, η ανάγκη για δομική ακεραιότητα υπαγορεύει ελαφρότητα στα υλικά, και έτσι η τοιχοποιία γίνεται από τούβλα. Αυτή η λογική κορυφώνεται στη στέγη, με την ελαφριά ξύλινη δομή.

Ιδιαίτερη οικοδομική ικανότητα επιδεικνύεται στους κύριους τοίχους, οι οποίοι είναι διάτρητοι με ανοίγματα σε ασύμμετρο ρυθμό, που διευκολύνει τη μεταφορά των κατακόρυφων φορτίων και εξηγεί τη χαρακτηριστική διαφορά στα ύψη των ανοιγμάτων μεταξύ των δύο πλευρών των διαδρόμων. Οι χοντροί πέτρινοι τοίχοι ενσωματώνουν μια σοφία αιώνων στην ενεργειακή απόδοση του κτιρίου, η οποία ενισχύθηκε με περαιτέρω θερμομόνωση όπου χρειαζόταν, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η μηχανική υποστήριξη στον κλιματισμό των εσωτερικών χώρων.

Με εξαίρεση το σκυρόδεμα, το οποίο εμφανίζεται επίσης σε προκατασκευασμένα διακοσμητικά στοιχεία αντί της πέτρας, σηματοδοτώντας ένα σημείο καμπής στην τεχνολογία των δομικών υλικών, υπάρχει οικονομία στα φινιρίσματα υλικών, που προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από την περιοχή: πέτρα και μωσαϊκό από ορυχεία της περιοχής, καπλαμάς καστανιάς απευθείας από το δάσος.

Αυτές οι τεχνικές που προβάλλουν την ταυτότητα του τόπου και της τεκτονικής πίσω από το κτίριο ήταν ιδιαίτερα μαγευτικές για τους αρχιτέκτονες και έγιναν μέρος της φυσικής και "αγνής" προσέγγισης του έργου. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στη διατήρηση, τη συνέχιση και την επαναχρησιμοποίηση του αποθέματος υλικών και την ελαχιστοποίηση του αποτυπώματος της ανακαίνισης του κτιρίου, με την επιλογή φυσικών φινιρισμάτων σε λεία ή ανάγλυφα επιχρίσματα, την αντικατάσταση των σοβαρά κατεστραμμένων δαπέδων μωσαϊκού με παρόμοια μείγματα από χαλίκι τοπικής προέλευσης και πέτρινα δάπεδα στους χώρους ευεξίας και τραπεζαρίας του ισογείου, καθώς και στα κατώφλια και στα περβάζια.

Στην αρχική σκάλα έγιναν εκτεταμένες εργασίες συντήρησης με προκατασκευασμένα κομμάτια μωσαϊκού που ενσωματώθηκαν με συμπίεση, ενώ στην αποκατάσταση της επέκτασης η πρόσοψη δανείστηκε στοιχεία από το κεντρικό κτίριο, με το οποίο συνδέθηκε με έναν λιγότερο επεμβατικό γυάλινο διάδρομο. Προκατασκευασμένα στοιχεία από σκυρόδεμα που ήταν πολύ φθαρμένα για να συντηρηθούν, αναπαράχθηκαν με ακρίβεια για να ταιριάζουν με τα αρχικά τεχνουργήματα.

Η παλέτα συμπληρώνεται από τα μεταλλικά παράθυρα τύπου muntin στο κέλυφος, τα φυσικά φινιρίσματα και τα vegan δέρματα, που εκτός από χαμηλό ενεργειακό αποτύπωμα, παλιώνουν με μια πατίνα, που θα αναδείξει την ομορφιά μιας φυσικής διαδικασίας. Τέλος, επιδιώχθηκε μια προσέγγιση βιωσιμότητας ακόμη και στην απαραίτητη διαμόρφωση του τοπίου, που είχε καταλάβει το κτίσμα και έτσι τα δέντρα που έπρεπε να κοπούν για προσβασιμότητα και βελτίωση του φυσικού φωτισμού βρήκαν νέα ζωή σε μορφή επίπλων.

Ντόπιοι τεχνίτες συμμετείχαν σε όλες τις οικοδομικές φάσεις, καθώς φέρουν την τεχνογνωσία της λιθοδομής, της ξυλουργικής, ακόμη και της χαρακτηριστικής αρμολόγησης των εξωτερικών λιθοδομών. Το Manna φιλοδοξεί να καθιερωθεί ως ένα διαχρονικό καταφύγιο, στο οποίο χάνεται κανείς για να ξαναβρεί τον εαυτό του.

Η ισχυρή αίσθηση κοινότητας στους δημόσιους χώρους και η διατήρηση της αίσθησης του χαμένου σανατόριου, όπου η θεραπεία γινόταν μεμονωμένα, και η δυνατότητα κάποιου να συνδεθεί με τον εαυτό είναι πρωταρχικής σημασίας. Μεγάλοι κοινόχρηστοι χώροι και απομονωμένες περιοχές συνυπάρχουν για να επιτρέψουν το άνοιγμα στην κοινότητα ή το κλείσιμο για ενδοσκόπηση. Οι χώροι εστίασης και ευεξίας φιλοδοξούν να γίνουν αυτόνομα αξιοθέατα, ενώ η αναπόφευκτη επαφή με το αρκαδικό τοπίο θα ενισχυθεί με την άφιξη επιπλέον μονοπατιών για πεζοπορίες και άλλα δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους.

Ένας ισόγειος εναλλακτικός επαγγελματικός χώρος συνολικού εμβαδού 236,39 m²  δημιουργήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης στον αριθμό 17 της οδού Ολύμπου. Από ατελιέ που ήταν πριν, μεταμορφώθηκε σε έναν πολυδύναμο, ανοικτό και ευέλικτο χώρο νομικής κοινωνικής καινοτομίας (legal social innovation), εντός του οποίου ανοίγει ο διάλογος για το πώς σύγχρονες εκφάνσεις της ατομικής δράσης και της συλλογικής ζωής οραματίζονται και πραγματώνουν τον επανασχεδιασμό μιας κοινωνίας συμπερίληψης και δικαίου.

Αυτός ο χώρος επιλέχθηκε συνειδητά να βρίσκεται στη γειτονιά των Αγίων Αποστόλων, επάνω δηλαδή από την οδό Εγνατία και πέρα από τα καθιερωμένα όρια των δικαστηρίων. Αυτή η περιοχή, στην οποία έχουν γίνει αρκετές αναπλάσεις τα τελευταία χρόνια, ανανεώνει διαρκώς την ταυτότητά της, με αρκετές καινοτόμους επιχειρήσεις να παίρνουν πλέον τη θέση παλαιότερων καταστημάτων και μικροβιοτεχνιών.

Ο σχεδιασμός του χώρου κινήθηκε στην ανάγκη δημιουργίας μιας κοιτίδας (hub) με δυο λειτουργικές προτεραιότητες:

α) από τη μία τη λειτουργία ενός καινοτόμου δικηγορικού γραφείου, το οποίο παρέχει νομική συμβουλευτική με όρους βιωσιμότητας ESG (Environmental, Social, Governance) σε φυσικά και νομικά πρόσωπα της Ελλάδας και του εξωτερικού (LAW) και

β) από την άλλη τη δημιουργία ενός πολυχώρου προαγωγής του νομικού πολιτισμού με όρους κοινωνικής ευθύνης, όπου διατίθενται ανοικτοί και αυτοτελείς χώροι εργασίας σε ομάδες, επιστήμονες, επαγγελματίες, ερευνητές, εθελοντές αλλά και ψηφιακούς νομάδες, εκπατρισμένους και ντόπιους, που αναζητούν ένα σημείο αναφοράς για να εργαστούν, να συνομιλήσουν, να εκπαιδευτούν, να δικτυωθούν και να δημιουργήσουν, με στόχο έναν θετικό αντίκτυπο στην κοινότητα, στην οποία όλοι μας ζούμε κι εργαζόμαστε (IMPACT).

Αυτές οι δύο υποενότητες του χώρου δεν ορίζονται μονοσήμαντα από τη χρήση τους, αλλά συνομιλούν και στις δυο καταστάσεις και επιχειρούν να ισορροπήσουν σε ένα ανοιχτό και δημοκρατικό περιβάλλον. Η πρώτη ζώνη στην όψη της οδού Ολύμπου σχεδιάστηκε και εξοπλίστηκε καταλλήλως, ώστε να διαθέτει την επιθυμητή ευελιξία και να προσφέρει εναλλακτικούς τρόπους χρήσης. Εδώ φιλοξενούνται και διοργανώνονται δράσεις, ημερίδες, σεμινάρια, εργαστήρια, forums, παρουσιάσεις, εκθέσεις αλλά και άλλες εκδηλώσεις με θέμα την κοινωνία και τον άνθρωπο και με κοινό ―σε όλες― παρονομαστή τον θετικό αντίκτυπο στο ευρύτερο οικοσύστημα.

Παράλληλα, οι αναδιπλούμενοι επιτοίχιοι πάγκοι "αποκαλύπτουν" τις επιφάνειες εργασίας ενός ανοιχτού χώρου συνεργασίας, που διατίθενται σε ανθρώπους που θέλουν να εργαστούν σε ημερήσια, εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση. Στην είσοδο αναπτύσσεται η υποδοχή / γραμματεία και πίσω της μία κόγχη "nook" αναμονής. Αυτή σχηματοποιείται σε έναν ανοικτό κύβο και "κατοικείται" πολλαπλώς, αφού κανείς μπορεί να είναι εντός του ή πάνω σε αυτόν, όπου φυτά, βιβλία, μια καραβίσια σκάλα και άνετα έπιπλα, δημιουργούν το σκηνικό μιας συνθήκης περισσότερο χαλαρής και ελεύθερης για όσους θέλουν να κάνουν ένα διάλειμμα από την εργασία τους.

Η δεύτερη ζώνη, που διακρίνεται από την πρώτη με μια ψηλή καμάρα, περιλαμβάνει κοινόχρηστες λειτουργίες, που αφορούν σε όλους τους χρήστες. Εντός της βρίσκεται ο κλειστός χώρος συνεδριάσεων (meeting room), που είναι προσβάσιμος σε όλους, η βιβλιοθήκη, το "coffice" area, τα δύο WC (το ένα εξ αυτών με πρόσβαση και σε Α.μεΑ.), την πλήρως εξοπλισμένη και λειτουργική κουζίνα, καθώς και 6 αυτόνομους χώρους γραφείων, που διατίθενται σε όσους επιθυμούν να εργαστούν εδώ σε μόνιμη βάση (με τη μορφή υπομίσθωσης / συστέγασης).

Στα δύο πατάρια βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία της ιδιοκτήτριας του "Law To Impact" Αναστασίας Ακριτίδου και της συνεργάτιδάς της Αικατερίνης Δόδη. Οι μεταλλικές σκάλες που οδηγούν σε αυτά βρίσκονται διαμετρικά απέναντι, δίνοντας την αίσθηση ότι "συνομιλούν" μεταξύ τους, ενώ παράλληλα έχουν έντονη παρουσία αφού μεγεθύνουν τη χρήση του χώρου προς τα επάνω, με όρους διακριτότητας και συνάμα διαφάνειας.

Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η ευελιξία του οργανογράμματος περνάει και στην αρχιτεκτονική σύνθεση. Αυτό σημαίνει ότι διατηρείται ουσιαστική η ανάγκη για συνδιαμόρφωση του τρόπου με τον οποίο κανείς λειτουργεί και αισθάνεται εντός του χώρου αυτού, με την έννοια ότι δυνητικά, κι εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, θα μπορούσε να επιφέρει και προσθήκες στις αρχικές αρχιτεκτονικές επιλογές, όπως λ.χ. στην τοποθέτηση ηχομονωτικών πετασμάτων ή στοιχείων οπτικής οριοθέτησης κάποιων από τις θέσεις εργασίας.

Γι' αυτόν τον λόγο η οροφή διατηρήθηκε συνειδητά ανοιχτή και προσβάσιμη, με εμφανείς τις ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις. Ο χειρισμός της οροφής δίνει ένα βιομηχανικό αισθητικό αποτέλεσμα, που συμπληρώνεται από το διατηρημένο δάπεδο μωσαϊκού. Η χρωματική παλέτα που επιλέχθηκε, περιορίζεται στο άσπρο της τοιχοποιίας ως φόντο και το μαύρο των μεταλλικών στοιχείων, με μόνες εντάσεις το κίτρινο στα διακοσμητικά σόκορα και το γαλάζιο στους υγρούς χώρους.

Είναι αλήθεια ότι αυτού του τύπου οι επαγγελματικοί χώροι (activity-based offices, multi-space offices and co-working spaces) εμφανίζονται διεθνώς όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, η διατήρηση της αίσθησης της κοινότητας και της δημοκρατικής πρακτικής συνέργειας δεν κατακτούνται αυτόματα, παρά μόνο με την κατάλληλη προσπάθεια των διαχειριστών και συμμετεχόντων του χώρου (Ansio, H., Käpykangas, S., & Houni, P. 2020).

Η ποιότητα ενός χώρου γραφείων και η παραγωγικότητα ενός τέτοιου υβριδικού περιβάλλοντος εργασίας προϋποθέτει προσαρμοστικότητα και ολιστική ενσωμάτωση μιας νέας εργασιακής κουλτούρας, που θα ανταποκρίνεται στα διεθνή πρότυπα και στα διαρκώς μεταβαλλόμενα δεδομένα που ανακύπτουν, όπως οι νέες τεχνολογίες, η πανδημία, η τηλεργασία κ.ο.κ. Ο χρόνος και το βίωμα είναι αυτά που κρίνουν τις σχεδιαστικές προθέσεις, την ευελιξία και εν τέλει την αποτελεσματικότητα που μπορεί να προσφέρει ο κατάλληλος αρχιτεκτονικός σχεδιασμός.