Ινοπλισμένο επίχρισμα

Ινοπλισμένο λευκό επίχρισμα τσιμεντοειδούς βάσης, για για την επικάλυψη θερμομονωτικών πλακών από διογκωμένη ή εξηλασμένη πολυστερίνη, καθώς και πλακών από ανόργανες ίνες (πετροβάμβακας). Έχει ιδιαίτερα ισχυρή πρόσφυση στο υπόστρωμα και στα μονωτικά υλικά, ελαστικότητα και μεγάλες μηχανικές αντοχές. 

Ασφαλτικό βερνίκι

Ασφαλτικό βερνίκι, με βάση ειδική άσφαλτο και διαλύτες. Στεγνώνει γρήγορα, έχει τέλεια πρόσφυση και δημιουργεί προστατευτική μεμβράνη, με μεγάλη αντοχή στο νερό, στα αραιά διαλύματα οξέων και στα αλκάλια. Χρησιμοποιείται για στεγάνωση και προστασία επιφανειών από σκυρόδεμα και μέταλλο όπως δωμάτων, υπογείων τοιχίων, θεμελίων υπογείων αποχετευτικών αγωγών, δεξαμενών (από σκυρόδεμα ή μεταλλικών).

Ο σχεδιασμός της άνοψης υπήρξε αντίστοιχα σημαντικός με το σχεδιασμό της κάτοψης. Η μορφή της προέκυψε από την αλγοριθμική ανάλυση του όγκου, έτσι ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη ακουστική απόδοση και αποτελείται από 564 κομμάτια κατασκευασμένα κατά παραγγελία.

Το έργο αναφέρεται στην ανακαίνιση του αμφιθέατρου που βρίσκεται στο εσωτερικό του ιστορικού αεριοφυλακίου, στο κυλινδρικό κτίριο του ραδιοσταθμού Αθήνα 9,84, στο βιομηχανικό μουσείο και πολιτιστικό πάρκο της Τεχνόπολης του Δήμου Αθηναίων.

Η βασική ιδέα της αρχιτεκτονικής σύνθεσης αναφέρεται στην ιστορική λειτουργία αυτής της βιομηχανικής εγκατάστασης ως δεξαμενής αποθήκευσης φωταερίου, που "ξεδιπλωνόταν" καθ' ύψος, μέσα από την κύλιση της εσωτερικής ανεστραμμένης δεξαμενής, στον περιμετρικό σκελετό από μεταλλικούς πυλώνες και μεταλλικά ελάσματα ―μια ιδιαιτέρως περίτεχνη κατασκευή από τα τέλη του 19ου αιώνα που διασώζεται μέχρι σήμερα.

Αυτή η λειτουργία μετουσιώνεται εννοιολογικά σε χώρο στην αρχιτεκτονική πρόταση, με την αποκόλληση της οροφής, που μοιάζει να αιωρείται και την οργάνωση των επιφανειών ως τοπολογιών. Έτσι, το αμφιθέατρο χαρακτηρίζεται από τις νέες εσωτερικές αναδιπλούμενες και ρέουσες τοπολογίες: τη σκηνή, το κοίλο και την οροφή και γίνεται αντιληπτό ως μια "ακουστική συσκευή" παραγωγής πολιτιστικού κεφαλαίου στον πυρήνα της ιστορικής δεξαμενής. Αξιοποιώντας μεθόδους προηγμένου σχεδιασμού, αλγοριθμικών και υλικών διαδικασιών, υπολογιστικών μοντέλων του ήχου και τεχνολογίας της κατασκευής, αναδύθηκε μια αδιάκοπη δυναμική ανταλλαγή μεταξύ αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και μηχανικής.

Στοχοθεσία μελέτης

Η προσδοκία των αρχιτεκτόνων με το συγκεκριμένο έργο, όπως διαμορφώθηκε από την έρευνα που προηγήθηκε του σχεδιασμού, ήταν η εδραίωση μιας δημιουργικής αντίληψης απέναντι στην αστική αναγκαιότητα για καινοτόμα, βιώσιμα και κομψώς χτισμένα δημοτικά περιβάλλοντα και ο ρόλος που μπορεί να παίξει η αρχιτεκτονική και η ενσωμάτωση της σχεδιαστικής τεχνολογίας προς αυτήν την κατεύθυνση.Έτσι, τέθηκαν οι γενικοί στόχοι του έργου:

• Καθιέρωση χωρικής ταυτότητας, οπτικών ερεθισμάτων και σχεδιαστικής αισθητικής.
• Βελτίωση της λειτουργικότητας του χώρου.
• Βελτιστοποιημένη απόδοση με νέες μηχανολογικές εγκαταστάσεις προς ένα μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
• Παθητική ακουστική του χώρου και αναβαθμισμένος οπτικοακουστικός εξοπλισμός.
• Κατασκευαστική ηθική και εργαλεία ψηφιακής κατασκευής προς μια κυκλική οικονομία.
• Μια καινοτόμος φιλοσοφία "σχεδιασμός για όλους" - προσβασιμότητα.
• Η ομορφιά της γεωμετρίας και των μαθηματικών.
• Μια συνολική διεύρυνση του πολιτιστικού κεφαλαίου.

Μια σειρά από αρχιτεκτονικές χειρονομίες πραγμάτωσαν τις σχεδιαστικές αρχές - στόχους:

- Η απόφαση η οροφή να προσεγγιστεί ως η κύρια όψη του έργου.
- Η αναδιάταξη των σκαλοπατιών για τη διάδοση των θεατών στις κερκίδες.
- Μια σημαντική άνοδος της σκηνής, για να εξασφαλιστεί η βέλτιστη οπτική και ακουστική άνεση.
- Η οργάνωση νέων λειτουργικών υποστηρικτικών χώρων γύρω από τον πυρήνα του αμφιθέατρου.

Ακουστική οροφή και ακουστική συμπεριφορά του χώρου

Στους χώρους θεάτρου, η ίδια η λειτουργία καθορίζει μια σχετική τυποποίηση που ακολουθείται στη διάταξη των καθισμάτων, αφήνοντας λίγο χώρο για καινοτομία. Ωστόσο, η οροφή είναι πεδίο ευκαιριών και προκλήσεων για την επίτευξη σχεδιαστικής τεχνικής αποδοτικότητας (design by performance) με όρους ακουστικής άνεσης, επιτρέποντας παράλληλα την καθοριστική διαμόρφωση της αισθητικής ταυτότητας του χώρου.Η πρακτική της ένταξης των απαιτούμενων ανακλαστικών επιφανειών και ηχοαπορροφητικών ζωνών στην επίλυση της αρχιτεκτονικής μορφής είναι συνήθης, καθώς από τον καθορισμό της διάταξής τους εξαρτάται η συμπεριφορά του χώρου ως προς τη διάχυση του ήχου. Στην περίπτωση ωστόσο του αμφιθεάτρου της τεχνόπολης ο εσωτερικός κενός όγκος αντιμετωπίστηκε εξ αρχής ως μια αναδιπλούμενη επιφάνεια με διαφορετικά κατά τόπους χαρακτηριστικά και η ογκοπλαστική προσέγγιση με όρους αποδοτικότητας (design by performance) αποτέλεσε την κύρια κεντρική ιδέα. Έτσι, η γεωμετρία της οροφής συντίθεται από απόλυτα γεωμετρικά σχήματα: τον κύκλο, το εξάγωνο, το τρίγωνο, που υπόκεινται σε συμμετρία, ρυθμό και αρμονία. Το κάλλος των εφαρμοσμένων μαθηματικών και η προκύπτουσα τρισδιάστατη γεωμετρία, δημιουργούν μια εντυπωσιακή αίσθηση, ειδικά κατά την είσοδο στον χώρο. Έτσι η αρχιτεκτονική της οροφής ενισχύει την παθητική ακουστική μέσω γεωμετρικών ηχοανακλαστικών και ηχοαπορροφητικών, δρύινων επιφανειών, που σχηματίζουν πρισματικές πυραμίδες. Η μορφή κατά συνέπεια προκύπτει από την αλγοριθμική ανάλυση του όγκου, έτσι ώστε να επιτυγχάνονται βέλτιστες τιμές σε παραμέτρους που αφορούν στην ακουστική απόδοση. Η όλη κατασκευή αποτελείται από 564 κομμάτια που ανήκουν σε τυπολογίες, υποτυπολογίες και μοναδικά κομμάτια, όλα κατασκευασμένα κατά παραγγελία. Ο σχεδιασμός παρέχει την απαραίτητη σχέση αντήχησης ανά ακροατή μέσω των γεωμετριών και της ισορροπίας μεταξύ των ανακλαστικών και ηχοαπορροφητικών επιφανειών, παρέχοντας μια μοναδική ακουστική εμπειρία στους θεατές.

Αντίστοιχα με την οροφή, ο τοίχος περιμετρικά του κοίλου και ο τοίχος της σκηνής επενδύονται με ξύλινα πετάσματα, που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της ακουστικής μελέτης για ηχοαπορρόφηση και ηχοανάκλαση.

Μια επιπλέον πρόκληση που έπρεπε να ξεπεραστεί ήταν η προσαρμογή στο υπάρχον κέλυφος από σκυρόδεμα. Το ίδιο το σχήμα της κάτοψης, κυκλικό και όχι το τυπικό κωνικό, αποτέλεσε πρόκληση για την παθητική ακουστική ως προς την αντήχηση, η οποία επιλύθηκε με την οργάνωση ζωνών ηχοαπορρόφησης και την κατάλληλη γεωμετρία των ανακλαστήρων. Οι 7 υπάρχοντες δομικοί πυλώνες από σκυρόδεμα, που επίσης αποτέλεσαν ακουστικό και οπτικό εμπόδιο "καμουφλαρίστηκαν" δημιουργικά και αποτέλεσαν μέρος της λύσης στην ακουστική συμπεριφορά των χώρων.Ο σχεδιασμός όλων αυτών των επιφανειών αποτέλεσε το βασικό αντικείμενο της αρχιτεκτονικής μελέτης εφαρμογής. Τα επί μέρους κομμάτια σχεδιάστηκαν από τους αρχιτέκτονες τόσο ως προς το σχήμα τους –τετράπλευρα– όσο και ως προς τα ποσοστά διάτρησης ή μη, που απαιτούνταν από την ακουστική μελέτη, αλλά και ως προς τον τρόπο στήριξης και τη στρατηγική τοποθέτησης. Κατασκευάστηκαν μέσω μηχανών CNC milling, δηλαδή αυτοματοποιημένης μέσω υπολογιστή φρέζας, και κατασκευάστηκαν εξολοκλήρου στην Ελλάδα, ενδυναμώνοντας αυτή τη δυνατότητα. Όλες οι επιφάνειες της οροφής και των πλαϊνών τοίχων είναι κατασκευασμένες από πυράντοχη μοριοσανίδα επενδεδυμένη με φυσικό καπλαμά δρυός, που έχει πρεσαριστεί στις δυο πλευρές, αλλά και στα κεκλιμένα (γωνίας 45^ο) σόκορα. Πίσω από τις επιφάνειες τοποθετήθηκαν τα ηχοαποροφητικά υλικά που επέδειξε η ακουστική μελέτη.

Κατά τη διάρκεια της μελέτης εφαρμογής και της παραγωγής μοντέλων (mockups) αξιοποιήθηκαν στο έπακρο οι δυνατότητες που δίνει μια αμφίδρομη κυκλική και όχι γραμμική σχέση της υπολογιστικής δυναμικής: CAD - CAM - CAD - CAM - CNC.Έτσι, ο σχεδιασμός και η κατασκευή των ακουστικών πετασμάτων ενδυνάμωσαν τη σχέση μεταξύ της αρχιτεκτονικής, της μηχανικής και της κατασκευαστικής διαδικασίας, και ως εκ τούτου προκάλεσαν την κατασκευαστική οικονομία.Επιπλέον, η δυνατότητα των αρχιτεκτόνων να επέμβουν σχεδιαστικά στη διαδικασία της παραγωγής - κατασκευής των επί μέρους στοιχείων, τους επέτρεψε να διαχειριστούν τα εργαλεία παραγωγής και επέμβασης στην ύλη ως δημιουργικά εργαλεία παραγωγής νοήματος. Έτσι, η αναδιπλωμένη (folded) επιφάνεια από ακουστικά πετάσματα περιλαμβάνει ένα κρυφό μήνυμα: η κατανομή των γραμμικών ακουστικών διεισδύσεων στο υλικό είναι ένα κωδικοποιημένο χρονοδιάγραμμα της ιστορίας του βιομηχανικού πάρκου αερίου –το Γκάζι, και δίνει μια ακόμη βαθύτερη αρχιτεκτονική αντίληψη και σχεδιαστική ευκαιρία.Τα κομμάτια ήρθαν αυτόνομα στις 3 βασικές τυπολογίες και όλα τα custom κομμάτια, π.χ. τελείωμα οροφής και κιονόκρανα ήρθαν κωδικοποιημένα στις υποτυπολογίες τους. Η τοποθέτηση έγινε επιτόπου σε σκελετούς από στραντζαριστή λαμαρίνα. Η ακρίβεια των γωνιών στο στραντζάρισμα, που έγινε επίσης με αυτοματοποιημένη –CNC– στράντζα, ήταν καθοριστική, καθώς όποια ελάχιστη μεταβολή στη γωνιά θα μπορούσε να επιφέρει αθροιστικά μεγάλο σφάλμα στην ολοκλήρωση της κατασκευής και κυρίως στα τελειώματα. Η τοποθέτηση ξεκίνησε από το κέντρο, με την κεντρική πυραμίδα και αναπτύχθηκε ακτινωτά φτάνοντας μέχρι τις κολώνες και στη συνέχεια τοποθετήθηκε η περιμετρική ζώνη με τα κλεισίματα. Τα κιονόκρανα τοποθετήθηκαν τελευταία. Αυτή η στρατηγική τοποθέτησης κατέστη απόλυτα επιτυχής με τους εξής τρόπους:

• Μετά την αποξήλωση της προηγούμενης οροφής οι αρχιτέκτονες με τους τοπογράφους καλάρανε τρισδιάστατα τον χώρο, με αποτέλεσμα την απόλυτη ακρίβεια στο τρισδιάστατο μοντέλο.
• Διατηρήθηκε ο έλεγχος στη χωροθέτηση των μηχανολογικών, έτσι ώστε τα γυρίσματα των αεραγωγών να γίνονται με ακρίβεια στις θέσεις που υποδείκνυε το τρισδιάστατο μοντέλο.
• Διατηρήθηκε ο έλεγχος στην επίβλεψη της τοποθέτησης των σκελετών και επιφανειών, ακολουθώντας το τρισδιάστατο μοντέλο.

Ως αποτέλεσμα το σφάλμα στην ολοκλήρωση της τοποθέτησης ήταν μόλις της τάξεως του 1,5 mm σε σχέση με το τρισδιάστατο μοντέλο.

Κοίλο και σκηνή

Χαρακτηριστική αρχιτεκτονική χειρονομία είναι η αναδιάταξη των σκαλοπατιών στο κοίλο, για τη διάδοση των θεατών, καταλαμβάνοντας κατά το μέγιστο δυνατό "νεκρούς" οπτικά χώρους πίσω από τα υποστυλώματα. Επίσης, χαρακτηριστική αρχιτεκτονική χειρονομία είναι η σημαντική άνοδος της σκηνής για τη διασφάλιση της βέλτιστης οπτικής και ακουστικής άνεσης. Τεχνικά, η ανύψωση της σκηνής αποτέλεσε μεγάλη πρόκληση καθώς ακριβώς από κάτω βρίσκονται τα στούντιο ηχογράφησης του ραδιοφωνικού σταθμού, που συνυπάρχει στο κτίριο, δηλαδή ένας εξαιρετικά ευαίσθητος χώρος στους ήχους κρούσης, που προκαλούνται σε μια σκήνη.Έτσι έχουν εφαρμοστεί συγκεκριμένες λύσεις απορρόφησης ήχου κρούσης και εφαρμοστήκαν υλικά απόσβεσης στην έδραση του σκελετού, που πρότεινε η ακουστική μελέτη.Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν επικαλούνται την οικειότητα. Η σκηνή και οι σκάλες κατασκευάστηκαν από φυσική μασίφ ξυλεία δρυός και πραγματοποιήθηκε γεωμετρική έρευνα για τη διάταξη των σανίδων. Οι κυκλικές βαθμίδες του κοίλου από σκυρόδεμα επενδύθηκαν με μαύρη μοκέτα και τα καθίσματα είναι επίσης μαύρα. 'Έτσι, οι τοπολογίες των δαπέδων της σκηνής και των σκαλοπατιών και του κοίλου και συγχωνεύονται. Επικουρικοί χώροι και επίπλωση

Περιμετρικά του πυρήνα του αμφιθεάτρου διαμορφώθηκαν δύο νέα διακριτά φουαγιέ που ενσωματώνουν ολοκληρωμένες υποστηρικτικές λειτουργίες: το φουαγιέ - καφέ της εισόδου "πράσινο λόμπι" και το φουαγιέ των συνεδρίων "ροζ λόμπι" στον όροφο. Κατακόρυφες οπές με υαλοπίνακες στον τοίχο μεταξύ του φουαγιέ του ορόφου και της βασικής αίθουσας του θέατρου επιτρέπουν μια σπάνια οπτική επαφή και τη δυνατότητα ολιστικής αντίληψης των χώρων επέμβασης, διατηρώντας ωστόσο τη δυνατότητα κάλυψης και πλήρους συσκότισης της αίθουσας.

Το κύριο τετράπλευρο σχήμα που προέκυψε από το σχέδιο της οροφής βρήκε επιπλέον ευκαιρίες έκφρασης στον σχεδιασμό των επίπλων - καθιστικών στον όροφο και στα τραπέζια, με την παλιά και σχεδόν ξεχασμένη τεχνική της μαρκετερί, αλλά και στα γραφιστικά στοιχεία σηματοδότησης όλων των χώρων και των κατευθυντήριες γραμμές κατανομής στο κοίλο (μέρους του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού). 

Ένα σύνολο παραγόντων επιτάσσει την πολιτιστική αλλαγή στο εταιρικό περιβάλλον. Η ταχεία ανάπτυξη της τεχνολογίας, η τάση προς ένα υβριδικό μοντέλο εργασίας μετά την πανδημία, η παγκόσμια φύση των επιχειρήσεων, οι προσδοκίες των εργαζομένων για μια ποιοτική, ισορροπημένη ζωή, η αυξανόμενη ευαισθησία σχετικά με τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο της παραδοσιακής εργασίας σε γραφείο και η αναγνώριση ότι η συμπερίληψη στην εργασία οδηγεί σε καλύτερα επιχειρηματικά αποτελέσματα επιζητούν την προσαρμοστικότητα και την ευελιξία.

Σ' αυτό το πλαίσιο, η αρχιτεκτονική και το design θέτουν ως προτεραιότητα τη θετική εμπειρία και την ευημερία των εργαζομένων, υποστηρίζοντας μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση στα φυσικά εργασιακά περιβάλλοντα, στα οποία επιχειρήσεις και εργαζόμενοι ευδαιμονούν. Το "Kaizen Campus" είναι το πρώτο κτίριο γραφείων στην Ελλάδα που αντανακλά την τρέχουσα πολιτιστική αλλαγή μέσω της αρχιτεκτονικής. Οι αρχιτέκτονες ανέπτυξαν μια μοναδική μέθοδο έρευνας, η οποία οδήγησε σε έναν σχεδιασμό, βασισμένο σε 5 πυλώνες.

• Collaborate: Περιλαμβάνει αίθουσες συσκέψεων, τα δωμάτια e meetings, τα think tanks και τα project rooms.
• Focus: Αφορά σε χώρους, όπως τα τηλεφωνικά booths, τα δωμάτια χαλάρωσης και τα είδη κλειστών γραφείων.
• Socialize: Αντιπροσωπεύει τις περιοχές κοινωνικών συνδέσεων, τις συζητήσεις στους διαδρόμους και τον χώρο του καφέ.
• Learn: Είναι διάχυτη σε κάθε χώρο, αλλά κυρίως στα δωμάτια εκπαίδευσης και στα στούντιο ηγεσίας και μάθησης.
• Rejuvenate: Καινοτόμοι χώροι για την ενεργοποίηση ή τη χαλάρωση του σώματος.

Για να μεταφραστούν οι πυλώνες σε φιλικό προς τον χρήστη σχεδιασμό αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος συμμετοχικού σχεδιασμού, που περιλαμβάνει τα ακόλουθα βήματα: κατανόηση της κουλτούρας της εταιρείας, διεξαγωγή συνεντεύξεων με τα μέλη των ομάδων, συζήτηση των αναγκών με τους ηγέτες της ομάδας, διοργάνωση εργαστηρίων εγκαταστάσεων με στόχο την παραγωγή του προγράμματος κτιρίου.

Ως αποτέλεσμα οι χώροι του "Kaizen Campus" προσαρμόζονται στις ανάγκες του κάθε τμήματος της εταιρείας. Η τριών επιπέδων υποδοχή διαθέτει μια πλευρά με ξύλινη επένδυση και μια άλλη με κυματοειδή διάτρητη λαμαρίνα. Το έπιπλό της είναι κατασκευασμένο από terrazzo σκαμμένο εσωτερικά, για να ταιριάζει στο καμπύλο σχήμα της. Ένα μεταλλικό γλυπτό κρέμεται στο κέντρο του αίθριου, περιβαλλόμενο από στερεές ξύλινες αναπαραστάσεις αθλητικού εξοπλισμού.

Ο πρώτος όροφος τονίζει την προσαρμοστικότητα και τη συνεργασία με ένα αρθρωτό σύστημα βιβλιοθήκης, που χωρίζει τον χώρο σε περιοχές για ανοιχτά δωμάτια συναντήσεων ή ομαδική εργασία, σε διάφορες διατάξεις συστάδων. Τα ευέλικτα γραφεία, σχεδιασμένα για εύκολη μετακίνηση, διευκολύνουν τη δημιουργία μεγάλων ομάδων συνεργασίας. Ο συνεδριακός χώρος του δεύτερου ορόφου περιλαμβάνει αίθουσες συσκέψεων, την κεντρική αίθουσα συνεδριάσεων και την τραπεζαρία των στελεχών. Το αμφιθέατρο του ισογείου λειτουργεί ως επέκταση του χώρου του εστιατορίου, όταν αυτό δεν φιλοξενεί κάποια εκδήλωση.

Η οργανική σχεδίαση του δαπέδου ενισχύει τη ροή του χώρου, με δάπεδο από υψηλής ποιότητας πλεγμένο βινύλιο, που βελτιώνει τόσο την αισθητική όσο και την ακουστική. Ο συνολικός σχεδιασμός συμπληρώνεται από τη χρήση στερεού terrazzo και καπλαμά δρυός. Η εταιρική ταυτότητα του κτιρίου αντανακλάται μέσω των έργων του Δημήτρη Πολυχρονιάδη και των γλυπτών που αντιπροσωπεύουν τις αξίες της εταιρείας, τα οποία σχεδιάστηκαν από τον Γάλλο γραφίστα Ζερόμ Μασί και τον γλύπτη Θεόδωρο Φράστανλη.

Ο σχεδιασμός του κτιρίου έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ένταξη των βασικών αρχών του βιοκλιματικού σχεδιασμού και έχει πιστοποιηθεί σύμφωνα με το διεθνές σύστημα πιστοποίησης LEED για τη βιώσιμη ανάπτυξη στο επίπεδο GOLD. Την ίδια στιγμή, το κτίριο διακρίνεται για την προαγωγή της υγείας και της ευημερίας των εργαζομένων, ενσωματώνοντας τις καλύτερες πρακτικές της επιστημονικής και ιατρικής έρευνας στον σχεδιασμό, στην κατασκευή και στη λειτουργία του.

Συνολικά, το "Kaizen Campus" δημιουργεί ένα σημείο αναφοράς στην Ελλάδα για τον τρόπο που οι αρχιτεκτονικές επιλογές επηρεάζουν τη φυσική, την ψυχική και την συναισθηματική υγεία των ανθρώπων αλλά και την ευημερία των επιχειρήσεων.

Με σταθερά τον κάνναβο της υφιστάμενης όψης, εισάγονται νέα κατακόρυφα στοιχεία που ως "φίλτρο" ανταποκρίνονται στην ανάγκη για διαφάνεια ή προστασία από την ηχορύπανση.

Το ξενοδοχείο "Εσπέρια" αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά και ιστορικά κτίρια του κέντρου της Αθήνας. Η διακοπή της λειτουργίας του από το 2010 επέφερε μια παύση στη συνοχή και ζωντάνια της πόλης, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Σταδίου, ενός από τους σημαντικότερους άξονες του ιστορικού κέντρου, με κτίρια ιδιαίτερου κάλλους και αρχιτεκτονικής. Η αποκατάσταση του κτιρίου και η δημιουργία της νέας όψης με γνώμονα την αρμονική ένταξή του στον πολεοδομικό ιστό κρίνεται απαραίτητη, καθώς είναι πολύ σημαντικό να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας του.

Στην πρόταση επιδιώχθηκε η αποκατάσταση της ενοποίησης της όψης και της πρόθεσης που υπήρχε στα αρχικά σχέδια του κτιρίου. Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της υφιστάμενης όψης, δηλαδή τον κάνναβο των εξωστών και την ενοποίηση των δωμάτων μέσω οριζόντιων στοιχείων, προτάθηκε η δημιουργία ενός "φίλτρου", το οποίο αναδεικνύει τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτιρίου. Τα κατακόρυφα στοιχεία έχουν την εξής ιδιαιτερότητα: στους χαμηλούς ορόφους είναι πιο πυκνά ώστε να προστατεύουν τον επισκέπτη από την όχληση της πόλης και του πολυσύχναστου δρόμου, ενώ όσο ανεβαίνει κανείς προς τα υψηλότερα επίπεδα, αυτά γίνονται όλο και πιο αραιά, επιτρέποντας την απρόσκοπτη θέα προς την πόλη.

Ο σχεδιασμός του ξενοδοχείου στοχεύει τόσο στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών που θα διαμένουν στα δωμάτια, όσο και στη δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων για τη φιλοξενία εκδηλώσεων και κάθε είδους και μεγέθους συναθροίσεων. Στην ίδια κατεύθυνση στοχεύει και η χωροθέτηση του βασικού εστιατορίου στον 9ο όροφο, όπου υπάρχει απρόσκοπτη θέα προς τη δυτική πλευρά της πόλης και την Ακρόπολη, ενώ στο δώμα δημιουργείται ένας μικρός χώρος εστίασης δίπλα στην πισίνα του δώματος.

Η σκέψη των αρχιτεκτόνων ως προς τη θεώρηση του αρχιτεκτονικού αντικειμένου βρίσκεται στα πλαίσια όχι ενός εφήμερου σχεδιασμού αλλά μιας κατασκευής, η οποία θα διατηρηθεί στον χρόνο. Η αποτύπωση της σκέψης στο αρχιτεκτονικό αντικείμενο είναι αυτό που εντάσσει την εκάστοτε αρχιτεκτονική στην αλυσίδα εξέλιξης, σαν ένας σύνδεσμος στην συνέχεια της ιστορίας της αρχιτεκτονικής. Η λογική λοιπόν του "λευκού καμβά" δεν εφαρμόζεται στον σχεδιασμό της όψης του ιστορικού κτιρίου. Με αφετηρία την αρχική όψη, εντοπίζονται οι πρότερες αρχές του σχεδιασμού και επανασχεδιάζονται στο σήμερα. Έτσι λοιπόν, τα ομοιόμορφα συμμετρικά ανοίγματα που αγνοούν την επίδραση του περιβάλλοντος, εγγράφονται σε ένα νέο σύστημα παραμέτρων. Έχοντας ως σταθερά τον προηγούμενο κάνναβο, εισάγονται νέα στοιχεία που ανταποκρίνονται στην ανάγκη για διαφάνεια ή προστασία από την ηχορύπανση. Δημιουργείται λοιπόν ένα ενιαίο αντιληπτικά αντικείμενο με διακυμάνσεις πλήρους και κενού. Η στοά της γωνιάς Σταδίου και Εδουάρδου Λω αναδεικνύεται ξανά ως ζωτικό στοιχείο συνοχής και συνάντησης στο κέντρο της πόλης.

Τα υποστυλώματα των δύο στοών επενδύονται με γκρίζο μάρμαρο Νέστου και δημιουργούν μια βάση, η οποία εναρμονίζεται με το αστικό περιβάλλον στο επίπεδο του δρόμου και δίνει την αίσθηση ότι ο λευκός υπερκείμενος όγκος "αποκολλάται" από το έδαφος. Τα κατακόρυφα και τα οριζόντια στοιχεία, που διαμορφώνουν τις νέες όψεις του κτιρίου κατασκευάζονται από τσιμεντοσανίδες σε μεταλλικό σκελετό με τελική επίστρωση από λευκό διακοσμητικό επίχρισμα. Η συνέχεια του χρώματος και της υφής στα φινιρίσματα των επιφανειών δημιουργεί ένα ενιαίο οπτικό αποτέλεσμα και προσδίδει στις όψεις μια γλυπτικότητα που εντείνεται από το παιχνίδι του φωτός και της σκιάς.

Η πρόταση έλαβε το Α' βραβείο σε κλειστό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό με πρόσκληση.

Παρουσίαση έργου, ιστορικά στοιχεία

Το θρυλικό κατάστημα ΜΙΝΙΟΝ αποτελεί ένα από τα πλέον εμβληματικά τοπόσημα της Αθήνας. Πρόκειται για το πρώτο ελληνικό πολυκατάστημα που εισήγαγε σημαντικές αγοραστικές και κατασκευαστικές καινοτομίες, καθιερώνοντας μεταξύ άλλων τις ετήσιες εκπτώσεις, τη λίστα γάμου, τη διαφήμιση στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, τις κυλιόμενες σκάλες και τα κλιματιστικά.

Η επίσκεψη στο ΜΙΝΙΟΝ ήταν το "must" της εποχής, παρέχοντας μία εναλλακτική αγοραστική εμπειρία, καθώς πελάτες απ’ όλη την Ελλάδα συνέρεαν στο πολυκατάστημα, όχι μόνο για να επιλέξουν μέσα από μία ευρεία γκάμα προϊόντων, αλλά και για να διασκεδάσουν, να φωτογραφηθούν, να παρακολουθήσουν θεματικές εκδηλώσεις και να απολαύσουν την αστική κουλτούρα.

Εμπνευστής και ιδρυτής του πολυκαταστήματος ήταν ο Γιάννης Γεωργακάς, οραματιστής και πρωτοπόρος για την εποχή του. Ξεκινώντας ως πλανόδιος πωλητής, συνεταιρίζεται με τον Άγγελο Σεραφειμίδη, ιδιοκτήτη περιπτέρου με την ονομασία ΜΙΝΙΟΝ και λίγα χρόνια αργότερα μεγαλώνει την επιχείρηση καταφέρνοντας μέχρι το 1975 να εκτείνεται σε ένα μπλοκ πέντε δεκαώροφων κτιρίων με συνολικό τζίρο ενός δισεκατομμυρίου δραχμών.

Τα ξημερώματα της 19ης Δεκεμβρίου 1980 διακόπτεται απότομα η λαμπρή πορεία του πολυκαταστήματος. Το ΜΙΝΙΟΝ τυλίγεται στις φλόγες και καταστρέφεται ολοσχερώς, ενώ την ευθύνη του εμπρησμού αναλαμβάνει μία οργάνωση - φάντασμα με το όνομα "Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80". Ο Γεωργακάς δεν το βάζει κάτω και καταφέρνει πολύ σύντομα με προνομιακά δάνεια να επαναλειτουργήσει το πολυκατάστημα. Ωστόσο οι δυσμενείς συνθήκες της εποχής, τα χρέη, η σωματική και ψυχική καταπόνηση του ιδιοκτήτη, σηματοδοτούν το οριστικό κλείσιμο της επιχείρησης, άλλα όχι και το τέλος του ΜΙΝΙΟΝ.

Το 2021 το ακίνητο, πληγωμένο από τις κακουχίες του παρελθόντος, περνάει στα χέρια της εταιρείας Dimand, που με το ίδιο όραμα, τον ίδιο σεβασμό και αγάπη, αναλαμβάνει να επιστρέψει στον τόπο ένα νέο, σύγχρονο κτίριο, που ωστόσο διατηρεί στο ακέραιο τον μοναδικό χαρακτήρα και την ιστορική του αίγλη. 

Αρχιτεκτονική μελέτη - σχεδιασμός

Το ακίνητο, συνολικής επιφάνειας 18.500 m², αποτελείται από τα κτίρια Α (4.500 m²) και ΒΓΔΕ (14.000 m²) και περικλείεται από τις οδούς Πατησίων, Σατωβριάνδου, Δώρου και Βερανζέρου. Η αποκατάσταση των κτιρίων ΒΓΔΕ είναι ήδη υπό εξέλιξη, με ορίζοντα ολοκλήρωσης εντός του 2024. Από το υπόγειο έως τον 2ο όροφο των κτιρίων ΒΓΔΕ θα κατασκευαστούν εμπορικά καταστήματα συνολικής επιφάνειας 6.000 m². Από τον 3ο όροφο μέχρι τον 7ο όροφο προβλέπεται η δημιουργία γραφειακών χώρων συνολικής επιφάνειας 7.700 m².

Η αρχιτεκτονική πρόταση βασίζεται στη σαφή διάκριση των 3 διαφορετικών κτιριακών όγκων, οι οποίοι διαμορφώνουν το ακίνητο. Αυτοί διαχωρίζονται από σεισμικούς αρμούς μέσω μιας σπονδυλωτής πρόσοψης, αποτελούμενης από κατακόρυφα και οριζόντια πλαίσια αλουμινίου, διαφορετικού χρώματος σε κάθε κτίριο. Στόχος της αρχιτεκτονικής μελέτης είναι ο σεβασμός στην ιστορία του κτιρίου, που είναι βαθιά ριζωμένη στη μνήμη των Αθηναίων και στις χρήσεις, που έδιναν ζωή στο εμπορικό κέντρο της πρωτεύουσας. Λαμβάνει επίσης υπόψη τη σημασία της Πατησίων ως σημαντικού πολεοδομικού και οδικού άξονα της πόλης με σταθερό σημείο αναφοράς τον λόφο της Ακρόπολης και τον αρχιτεκτονικό πλούτο της περιοχής με στοιχεία νεοκλασικισμού και αθηναϊκού μοντερνισμού.

Το ΜΙΝΙΟΝ ανακτά την εμβληματική μορφή του, που εμπνέεται από το παρελθόν, αλλά συγχρόνως διαφοροποιείται από αυτό. Ο σχεδιασμός προβλέπει τη μετατροπή του σε σύγχρονο, βιοκλιματικό κτίριο μεικτών χρήσεων με πιστοποίηση LEED Gold, το οποίο θα διαθέτει χώρους εστίασης, εμπορικά καταστήματα, γραφεία και κατοικίες, δίνοντας νέα ζωή στο κέντρο της Αθήνας,

Ο διάλογος αυτός ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν ξεκινά ήδη από τον σχεδιασμό του ισογείου, με μια αναφορά στα νεοκλασικά μέγαρα της Αθήνας, μια σειρά από αψίδες σε διαφορετικές διαστάσεις, που ακολουθούν τον στατικό κάνναβο του κτιρίου και προσφέρουν επιπλέον ανοίγματα στους ισόγειους χώρους. Η αρχιτεκτονική ομάδα, εμπνευσμένη από τα κτίρια επαγγελματικής χρήσης των δεκαετιών 1950 – 1970, τα οποία περιβάλλουν το ΜΙΝΙΟΝ με ορισμένα αντιπροσωπευτικά δείγματα του ελληνικού μοντερνισμού, σχεδίασε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο ανοιγμάτων, που δίνει οπτική συνέχεια στην όψη του κτιρίου και αποτελεί φόρο τιμής στην παλιά πρόσοψη του πολυκαταστήματος, χωρίς όμως να διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο. Η όψη του Μινιόν και οι μεικτές χρήσεις που φιλοξενεί είναι τα κλειδιά για την επανεκκίνηση της λειτουργίας του: ένα ιστορικό κτίριο που ανανεώνει τη σχέση του με τους πολίτες και τους επισκέπτες της σύγχρονης Αθήνας, ενώ εντάσσεται δημιουργικά στη ζωή μιας μεγαλούπολης που μεταμορφώνεται διαρκώς.

Η αρχιτεκτονική του αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα σύγχρονης και καινοτόμου σχεδίασης. Το κτίριο συνδυάζει πολλά χαρακτηριστικά που το καθιστούν ξεχωριστό στο αστικό τοπίο της πόλης:

• Ο σχεδιασμός του ΜΙΝΙΟΝ υιοθετεί μοντέρνες αρχιτεκτονικές γραμμές και στοιχεία. Η χρήση καθαρών γραμμών και γεωμετρικών σχημάτων δημιουργεί μια εντυπωσιακή εικόνα, που προσελκύει το βλέμμα.

• Οι επιλογές υλικών και η χρήση προηγμένης τεχνολογίας συμβάλλουν στη δημιουργία ενός κτιρίου που προσαρμόζεται στις σύγχρονες απαιτήσεις. Έξυπνα συστήματα ελέγχου, ενεργειακές λύσεις και άλλες τεχνολογικές καινοτομίες συνθέτουν ένα σύγχρονο και βιώσιμο κτίριο.

• Οι γυάλινες επιφάνειες είναι χαρακτηριστικό στοιχείο του, προσφέροντας όχι μόνο εντυπωσιακή οπτική, αλλά και φυσικό φωτισμό στο εσωτερικό του κτιρίου.

• Ο εσωτερικός χώρος σχεδιάζεται με έμφαση στη λειτουργικότητα. Ευέλικτοι χώροι, εργονομική διάταξη και κοινόχρηστοι χώροι προσφέρουν ένα περιβάλλον που προσαρμόζεται στις ανάγκες των ενοίκων.

• Η βιωσιμότητα παίζει καίριο ρόλο στην αρχιτεκτονική του ΜΙΝΙΟΝ. Πράσινες οροφές, συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας και περιβαλλοντικές πρακτικές συνθέτουν ένα κτίριο που σέβεται το περιβάλλον.

• Το ΜΙΝΙΟΝ αντιπροσωπεύει μια νέα εποχή στην αρχιτεκτονική, όπου η σύγχρονη τεχνολογία, η λειτουργικότητα και η βιωσιμότητα συναντώνται σε ένα εναρμονισμένο σύνολο.

Κατασκευή – υλικά – βιωσιμότητα

Το νέο, "πράσινο" κτίριο, με προδιαγραφές βασισμένες στο πρότυπο σύστημα αειφόρου ανάπτυξης LEED, έχει στόχο την πιστοποίηση στο υψηλό επίπεδο LEED Gold. Είναι σχεδιασμένο ώστε να διαθέτει υψηλού επιπέδου θερμομόνωση, ηχομόνωση και σκίαση, καθώς και συστήματα φωτισμού, τα οποία θα λειτουργούν ανάλογα με την κίνηση των χρηστών του. Επιπλέον, η κατανάλωση του νερού θα είναι μειωμένη, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα εξοικονόμησης νερού.

Για τις υψηλές απαιτήσεις πυρασφάλειας του κτιρίου χρησιμοποιήθηκε το σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης, που συνδυάζει μη αναφλέξιμες πλάκες πετροβάμβακα και αποτελείται μόνο από ανόργανα στοιχεία, από την συγκολλητική ουσία μέχρι και το τελικό επίχρισμα.

Η μεγάλης κλίμακας επιφάνεια των προσόψεων του ΜΙΝΙΟΝ αποτέλεσε μια κατασκευαστική και αισθητική πρόκληση. Η χρήση υαλοπετασμάτων αλουμινίου αποτέλεσε μια ευέλικτη λύση, που υποστηρίζει το προηγμένο αρχιτεκτονικό design και τις απαιτήσεις της μηχανικής και σφαλίζει τον χώρο απέναντι στα στοιχεία της φύσης, ενώ παράλληλα επιτρέπει στο φως να λειτουργήσει προς όφελος του εσωτερικού σχεδιασμού. To ανοιγόμενο σύστημα αλουμινίου συνδυάζει το minimal design με τις κορυφαίες τεχνολογίες και προσφέρει εγγυημένη ενεργειακή απόδοση.

Το εξωτερικό σύστημα της όψης αποτελείται από πλαίσια με λαμαρίνες διαφόρων παχών, υλικού κράματος αλουμινίου σειράς 5754 και 5083, ηλεκτροστατικά βαμμένων με υπερανθεκτική πολυεστερική πούδρα ποιότητας Class 2. Οι στηρίξεις τοποθετήθηκαν στον φέροντα σκελετό του κτιρίου από λαμαρίνες διαφόρων παχών, υλικού χάλυβα θερμογαλβανισμένου (Hot Dip Galvanized κατά EN ISO 1461) και ηλεκτροστατικά βαμμένου. Όλα τα μέρη των πλαισίων συναρμολογήθηκαν στο εργοστάσιο και τοποθετήθηκαν στο εργοτάξιο σε έτοιμες μονάδες, με κύριο γνώμονα την εύκολη και γρήγορη τοποθέτηση στο έργο, αλλά και την παροχή μεγαλύτερης ασφάλειας.

Η μελέτη φωτισμού είχε ως στόχο την ανάδειξη της νέας αρχιτεκτονικής των όψεων και τη δημιουργία ενός νυχτερινού τοπόσημου στο κέντρο της Αθήνας, με περιβαλλοντική υπευθυνότητα για την ενεργειακή κατανάλωση και τη φωτορρύπανση. Παράλληλα, έχει πραγματοποιηθεί οπτικός έλεγχος ακριβείας των φακών, ώστε το φως να διαχέεται προς τις όψεις του κτιρίου και όχι προς τον ουρανό ή τα παρακείμενα ακίνητα. Στόχος είναι το οπτικό αποτέλεσμα της νυχτερινής εικόνας του ΜΙΝΙΟΝ να συμβαδίζει με την αειφορία, επιτυγχάνοντας εντυπωσιακά χαμηλές καταναλώσεις. Η συνολική εγκατεστημένη ισχύς του φωτισμού έχει καταγραφεί χαμηλότερη ακόμα και από την απαίτηση του LEED (2,2 W/m²), ενώ έχει τοποθετηθεί ειδικός αισθητήρας, ο οποίος θα σβήνει το φωτισμό των όψεων όταν υπάρχει επαρκές φυσικό φως. Ενδεικτικό και αξιοσημείωτο είναι ότι κάθε τμήμα της όψης του κτιρίου, καταναλώνει τόση ενέργεια όση ένα συμβατικό οικιακό κλιματιστικό!

Όλα τα δομικά μέλη του οικοδομικού συγκροτήματος της αγοράς αναβαθμίζονται για στατικές και για σεισμικές δράσεις, χωρίς ουσιαστική μορφολογική αλλοίωση των ιδιοχαρακτηριστικών του μνημείου, για τη διακριτική ένταξη όλων των σύγχρονων υποδομών.

Αρχιτεκτονική επίλυση(Μόρφω Παπανικολάου)
H Αγορά Μοδιάνο, η κεντρική αγορά τροφίμων της Θεσσαλονίκης, διατηρεί πολύτιμες υλικές και άυλες μαρτυρίες για την πόλη και τους ανθρώπους της. Μιλά για το χρόνο, αφηγείται σημαντικές όψεις της ιστορίας της, πλάθει με τη μορφολογική, την υλική και την λειτουργική της δομή ιστορίες που θυμίζουν πρόσωπα, αναδύουν μυρωδιές και γεύσεις, ηχούν μουσικές και χρωματίζουν την ατομική και τη συλλογική μνήμη.

Αυτό το μοναδικό μνημείο της νεότερης ιστορίας της Θεσσαλονίκης, που γνώρισε πολλές δεκαετίες δόξας άρχισε τα τελευταία χρόνια να παρακμάζει. Τα καταστήματα τροφίμων άρχισαν σταδιακά να κλείνουν και επήλθε η υποβάθμιση, η ερήμωση και η φθορά, σε βαθμό που το 2017 να χαρακτηρισθεί ως δομικά επικίνδυνο.

Η αγορά της από τον Όμιλο Φάις άνοιξε νέες προοπτικές να ξαναζωντανέψει το κτίριο και να επαναλειτουργήσει ως "Κεντρική αγορά της πόλης", με εκλεκτά προϊόντα και να αποτελέσει και πάλι σημείο αναφοράς για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της, ως αγορά τροφίμων, αλλά και ως χώρος κοινωνικών συναθροίσεων, επικοινωνίας και πολιτισμού.

Οι αρχιτέκτονες, το γραφείο sparch, με υπεύθυνο μελέτης τη Μόρφω Παπανικολάου σε στενή συνεργασία με την Κλεοπάτρα Θεολογίδου, αρχιτέκτονα με μεγάλη εμπειρία σε αποκαταστάσεις και επαναχρήσεις μνημείων, διερεύνησαν την ιστορία και το ρόλο του μνημείου στην τοπική κοινωνία. Ταυτοχρόνως, αξιολόγησαν την αρχιτεκτονική του κτιρίου, την κατασκευή του και την κατάσταση διατήρησής του. Η αρχιτεκτονική προσέγγιση, σε διαρκή συνεργασία με τις άλλες ειδικότητες, τον ΚτΕ και τους υπόλοιπους συντελεστές του εγχειρήματος, έλαβε υπόψιν της, αφενός, τις αξίες του μνημείου, αφετέρου, τις απαιτήσεις των σύγχρονων προδιαγραφών ασφάλειας, υγιεινής και λειτουργίας μιας πρότυπης αγοράς τροφίμων. Στο πλαίσιο αυτό, η ενίσχυση του δημόσιου ρόλου της Αγοράς χαρακτήρισε το ύφος της συνολικής προσέγγισης, ώστε να εκφράζει το σεβασμό στο μνημείο, τη σύγχρονη επιχειρηματικότητα και τον πολιτιστικό δυναμισμό της πόλης.

Είναι γεγονός ότι οι αξίες του κτιρίου, η συναρπαστική ιστορία του και ο μελετητικός όγκος τεσσάρων και πλέον χρόνων δουλειάς δεν θα ήταν δυνατόν να συμπεριληφθούν σε μια αφήγηση. Το αφιέρωμα που ακολουθεί εστιάζει μόνο στην εξειδικευμένη επίλυση των σύνθετων ζητημάτων ενίσχυσης και αποκατάστασης της φέρουσας κατασκευής, καθώς και του τρόπου κατασκευής, σύμφωνα και με την ομόφωνη απόφαση του ΚΣΝΜ του ΥΠΠΟΑ.

Παρουσίαση: Αθανάσιος Κοντιζάς

Τυπολογία του μνημείου

Η Αγορά Μοδιάνο ανεγέρθηκε βάση οικοδομικής άδειας που εκδόθηκε το 1923, από τον Ελί Μοδιάνο, μηχανικό και επιχειρηματίας.

Ο κτιριακός όγκος του μνημείου υιοθετεί στοιχεία από τον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής με "φωταγωγό" και είναι επιμήκης ορθογωνικός. Διαθέτει πρόσωπο σε δύο βασικές οδούς και πρόσβαση μέσω δουλείας από τρίτη. Οι προσόψεις επί των οδών είναι νεοκλασικές, απόλυτα συμμετρικές, τονίζοντας τον κεντρικό κατακόρυφο άξονα με υπερύψωση του κεντρικού τμήματός τους, ενώ στα τέσσερα άκρα του συγκροτήματος διαμορφώνονται πύργοι. Η στέγη από χαλύβδινα στοιχεία είναι πολυκλινής με κλιμακωτή διαμόρφωση (δύο μονόριχτα τμήματα εκατέρωθεν και ένα δίριχτο κεντρικά), με ξύλινες δίριχτες στέγες επάνω από τις διαμήκεις ζώνες των ακραίων καταστημάτων, καθώς και τετράριχτες ξύλινες στέγες στους τέσσερις πύργους.

Το διαμπερές κτίριο καλύπτει επιφάνεια περίπου 2.500 m² και διαθέτει υψηλό ισόγειο, μέσα στο οποίο υπάρχουν καταστήματα με εσωτερικά πατάρια και δύο εσωτερικοί εξώστες 450 m² επί των προσόψεων με χρήση εστιατορίων. Τρεις διαμήκεις εσωτερικοί διάδρομοι, οι οποίοι συνδέουν ως στοές τις οδούς Ερμού και Βασ. Ηρακλείου και τρεις εγκάρσιοι χωρίζουν το ισόγειο σε νησίδες καταστημάτων τροφίμων. Το υπόγειο ήταν χωρισμένο σε μικρά δωμάτια με χρήση αποθηκών, με διάταξη αντίστοιχη με αυτή του ισογείου.

Δομικό σύστημα

Η ιστορική στοά αποτελεί ένα από τα πρώτα κτίρια οπλισμένου σκυροδέματος στην Ελλάδα. Στο υπόγειο και στις νησίδες καταστημάτων του ισογείου ο φορέας είναι κατασκευασμένος από οπλισμένο σκυρόδεμα. Στην εγκάρσια διεύθυνση οι δοκοί του υπογείου ήταν σύμμεικτες με δίδυμες σιδηροτροχιές ενσωματωμένες στο σκυρόδεμα, ενώ στη διαμήκη από κοινό οπλισμένο σκυρόδεμα. Ταυτόχρονα τα υποστυλώματα επάνω από τα καταστήματα στις κεντρικές νησίδες, τα οποία συγκρατούν την κεντρική δίριχτη στέγη είναι σύμμεικτα, δηλαδή με ενσωματωμένα μεταλλικά στοιχεία στο εσωτερικό τους, τα οποία συνδέονται με τη μεταλλική στέγη. Αυτά είναι διατομής 20 × 30 (cm) και βρίσκονται σε κάνναβο περίπου 6 × 6 (m), ενώ πιο κάτω ο κάνναβος των υποστυλωμάτων γίνεται 3 × 3 (m). Επίσης, αποτυπώθηκαν εντυπωσιακές κατασκευαστικές λεπτομέρειες από μαλακό χάλυβα.

Εκτός, όμως, από τα στοιχεία οπλισμένου και άοπλου σκυροδέματος και του χάλυβα, στο αρχικό κτίριο συναντάται πλήθος δομικών συστημάτων. Η περιμετρική φέρουσα τοιχοποιία του υπογείου από λιθοδομή και οπτοπλινθοδομή, αλλά και αυτή των όψεων είναι οπλισμένη. Ακόμη και τα επιχρίσματα των όψεων έφεραν μορφή οπλισμού. Παράλληλα, οι στέγες στους πύργους είναι από ξύλινα δομικά στοιχεία, όπως και οι μονόριχτες διαμήκεις στέγες στις ακραίες πλευρές.

Οι πλάκες ήταν διαφόρων μορφών. Ιδιαίτερα η πλάκα οροφής υπογείου ήταν κεκλιμένη καθώς κάλυπτε υψομετρική διαφορά περίπου 75 cm ανάμεσα στις δύο οδούς.

Αξιολόγηση φέρουσας ικανότητας δομικών στοιχείων

Το κτίριο της αγοράς Μοδιάνο χαρακτηρίστηκε ως "κίτρινο" μετά το σεισμό του 1978, με μέτριας και μικρής κλίμακας βλάβες, οι οποίες δεν είχαν επισκευαστεί στο σύνολό τους.

Από την επί τόπου αυτοψία και τη δομική αποτύπωση του φέροντος οργανισμού διαπιστώθηκε σημαντική γήρανση των υλικών κατασκευής και χαλάρωση των δεσμών συνάφειας μεταξύ των δομικών μελών, συσσώρευση βλαβών σε όλα σχεδόν τα δομικά μέλη και απουσία συντήρησης επί σειρά ετών. Τα στοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος και συγκεκριμένα ο φορέας της οροφής υπογείου χαρακτηρίστηκε επισφαλής, σε κατάσταση ετοιμορροπίας, λόγω των έντονων βλαβών. Στις διαμήκεις δοκούς παρατηρήθηκε οξείδωση του οπλισμού, διόγκωση, αποσάθρωση του οπλισμού, απομείωση της διατομής και σε περιπτώσεις διακοπή του οπλισμού. Στις δίδυμες σιδηροτροχιές παρατηρήθηκε επίσης εκτεταμένη οξείδωση, διόγκωση και αποδιοργάνωση του χάλυβα στο βαθμό που είχαν αποκοπεί τμήματα του κάτω πέλματος της δοκού.

Με επιτόπου και εργαστηριακές δοκιμές προσδιορίστηκαν η ποιότητα του σκυροδέματος (Β120 & Β160) και η κατηγορία χάλυβα οπλισμού (Stl-S220) ως ιδιαίτερα χαμηλές και έγινε αξιολόγηση του δείκτη διάβρωσης (CDI) για να διαπιστωθεί ποια δομικά στοιχεία ήταν δυνατόν να διατηρηθούν. Διαπιστώθηκε ότι:

  • Η πλειονότητα των υποστυλωμάτων παρουσιάζει πιθανότητα 50% μη ανάκτησης της αρχικής αντοχής.
  • Το σύνολο των δοκών οροφής υπογείου έχει υποστεί καθολική απομείωση της φέρουσας ικανότητας.
  • Η πλάκα οροφής υπογείου κρίθηκε ως επισφαλής, ακόμη και για τα φορτία λειτουργίας.

Η αγορά προσεγγίστηκε επιπλέον με προσομοιώσεις και επιλύσεις σε πλήθος προγραμμάτων, ώστε να μελετηθούν οι ευαισθησίες και τα προβλήματα ενός τόσο περίπλοκου κτιρίου. Πραγματοποιήθηκε επίσης πλαστική ανάλυση των υφιστάμενων πλακών οροφής υπογείου μέσω κλειστών αναλυτικών σχέσεων που βασίζονται στη μέθοδο Johanssen και με μη γραμμική ανάλυση σε τρισδιάστατο προσομοίωμα πεπερασμένων στοιχείων. Διαπιστώθηκε ότι για την παραλαβή του κινητού φορτίου σχεδιασμού, ο απαιτούμενος οπλισμός είναι διπλάσιος από τον υφιστάμενο.

Μελέτη ενίσχυσης - Πρόταση αποκατάστασης

Κρίθηκε αναγκαία η αποκατάσταση δομικών στοιχείων που εμφάνιζαν οριακή ισορροπία, με βάση τις αρχές αποκατάστασης μνημείων, ενώ τα μέλη που εκδήλωναν σημαντικές ανεπάρκειες ενισχύθηκαν ή αντικαταστάθηκαν. Παράλληλα, η σημαντικότητα του μνημείου απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή στις προτεινόμενες λύσεις και στη δυνατότητα υλοποίησής τους μέσα στην ετοιμορροπία του δομικού συστήματος. Στο ισόγειο και στο υπόγειο για κάθε δομικό στοιχείο πραγματοποιήθηκε ένα σχήμα επεμβάσεων, μαζί με σχέδια σε διάφορα σημεία του φορέα, τα οποία πραγματοποιήθηκαν έως και σε πραγματική σχεδόν κλίμακα, με όλους τους οπλισμούς και τα πάχη τους.

Θεμελίωση

Σημαντικό πρόβλημα εντοπίστηκε στη θεμελίωση. Αρχικά η θεμελίωση είχε πραγματοποιηθεί με μεμονωμένα πέδιλα, εκτός από τα κεντρικά υποστυλώματα, τα οποία βρέθηκαν να πατούν σε διαμήκη δοκό ύψους περίπου 60-80 cm, πιθανότατα για κατασκευαστικούς λόγους.

Με την προσθήκη του νέου επιπέδου της αρχιτεκτονικής πρότασης το φορτίο στη θεμελίωση αυξάνεται. Για την ενίσχυσή της έγινε τοπική καθαίρεση πλάκας δαπέδου υπογείου, στις διαστάσεις των υφιστάμενων πεδίλων, αποκάλυψη του άνω πέλματος του πεδίλου, απομάκρυνση σαθρών και καθαρισμός της επιφάνειας τους. Κατόπιν τοποθετήθηκαν βλήτρα/αναμονες διαμήκων ράβδων οπλισμού στις ακριβείς θέσεις που προβλέπονται στα σχέδια για την ενίσχυση των υποστυλωμάτων με τετράπλευρους μανδύες έγχυτου σκυροδέματος. Τέλος, κατασκευάστηκε συνδετήρια πλάκα γενικής κοιτόστρωσης, πάχους 25 -30 cm, η οποία συνδέει τα υποστυλώματα μεταξύ τους.

Πλάκες - Δοκοί

Η πρώτη κατασκευαστική φάση, αυτή των ενισχύσεων του φορέα, ήταν μια πολύπλοκη διαδικασία τμηματικών καθαιρέσεων και ενισχύσεων ανά περιοχή και ανά επίπεδο, υπό υποστύλωση των υπόλοιπων τμημάτων μέσω ικριωμάτων βαρέως τύπου. Μεγαλύτερη πρόκληση αποτέλεσε η πλάκα οροφής υπογείου, η οποία είχε διαβρωθεί σε όλη σχεδόν την επιφάνειά της. Έτσι, έγινε τμηματική καθαίρεση της υφιστάμενης στο μεγαλύτερο τμήμα της και κατασκευή νέας, πάχους 14 cm, με νέες διαμήκεις και εγκάρσιες δοκούς οπλισμένου σκυροδέματος στο κεντρικό τμήμα του κτιρίου. Τμήματα της πλάκας που διατηρήθηκαν κοντά στις δύο όψεις ενισχύθηκαν στο κάτω πέλμα με εκτοξευόμενο σκυρόδεμα και τμήματα των δοκών στην περίμετρο, κυρίως, του περιγράμματος ενισχύθηκαν με μανδύα οπλισμένου σκυροδέματος.

Οι κεντρικές νησίδες καταστημάτων στο ισόγειο απομακρύνθηκαν πλήρως και κατασκευάστηκαν εκ νέου. Εντός τους δημιουργήθηκαν νέα μεταλλικά πατάρια. Οι πλάκες των παταριών επί των όψεων και των οροφών ισογείου των καταστημάτων επί των όψεων ενισχύθηκαν στο κάτω πέλμα με εκτοξευόμενο σκυρόδεμα πάχους 5 cm.

Υποστυλώματα

Πραγματοποιήθηκε ενίσχυση με τετράπλευρο μανδύα σκυροδέματος σε όλα τα υποστυλώματα του υπογείου, όπως και στα κεντρικά υποστυλώματα του ισογείου που στηρίζουν τις στέγες. Αυτά επίσης αποπαθητικοποιήθηκαν με ειδική τεχνική (π.χ. εμφυτευόμενους αναστολείς διάβρωσης τύπου κυψέλης). Στο σύμμεικτο τμήμα αυτών των υποστυλωμάτων (στο ύψος των μονόριχτων στεγών) έγινε προσεκτική αφαίρεση του σκυροδέματος πλήρωσης με ήπια μηχανικά μέσα χειρός, κατόπιν επάλειψη του μεταλλικού στοιχείου με αναστολέα διάβρωσης και  επαναπλήρωση της διατομής με νέο σκυρόδεμα χαμηλής κοκκομετρίας υψηλής αντοχής. Για καλύτερη συλλειτουργία του χάλυβα και του σκυροδέματος έγινε συγκόλληση καθ’ ύψος του κορμού της μεταλλικής διατομής και εκατέρωθεν αυτού, ημιεύκαμπτων διατμητικών ήλων (τύπου Hilti). Τα υποστυλώματα των κεντρικών νησίδων καταστημάτων κατασκευάστηκαν εκ νέου, ενώ τα υπόλοιπα υποστυλώματα ισογείου (στα ακραία καταστήματα και στους εξώστες επί των όψεων) ενισχύθηκαν με τρίπλευρο μανδύα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ενίσχυση των δύο κεντρικών υποστυλωμάτων με χαλύβδινα επικολλητά ελάσματα. 

Σε όλα τα στοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος έγινε εφαρμογή αναστολέα διάβρωσης διά εμποτισμού.

Φέρουσα τοιχοποιία

Στη φέρουσα τοιχοποιία υπογείου, στην οποία αγκυρώνονται οι εγκάρσιες σύμμεικτες δοκοί έγινε ενίσχυση με εκτοξευόμενο σκυρόδεμα υγρού τύπου, πάχους 10 cm. Ως αποτέλεσμα ο μανδύας λειτουργεί ως περιμετρικό τοιχίο με μεγαλύτερη επιτελεστικότητα και λειτουργικότητα (χώροι υγιεινής) και εξυπηρετεί την αγκύρωση των οπλισμών ενίσχυσης των δοκών που ενισχύονται με μανδύα σκυροδέματος. Στο επίπεδο του ισογείου πραγματοποιήθηκε ενίσχυση της τοιχοποιίας με οπλισμένο επίχρισμα, πάχους 6 cm,καθώς και η αρχική δομή ήταν επιχρισμένη.

Για τις επεμβάσεις πραγματοποιήθηκε πρώτα καθαίρεση υφιστάμενων επιχρισμάτων και κατόπιν καθαρισμός τοιχοποιίας και διεύρυνση των αρμών της, τοπική αφαίρεση τοιχοποιίας με μηχανικά μέσα και με εργαλεία χειρός, πλήρωση αρμών, επισκευές ρωγμών, επισκευές με οπλισμένα επιχρίσματα και εφαρμογή στρώσης σκυροδέματος με μονόπλευρη ή αμφίπλευρη στρώση οπλισμένου σκυροδέματος μανδύα.

Στέγες

Η μεταλλική οροφή (με δικτύωμα βελγικού τύπου, στο οποίο οι διαγώνιες είναι κάθετες στον αμείβοντα) διατηρήθηκε με μικρές επεμβάσεις. Στις μονόριχτες, δικτυωματικές στέγες που εμφανίζονται εκατέρωθεν με μεταλλικό σκελετό οι ενισχύσεις που προτείνονται είναι:

α) τοποθέτηση κεκλιμένων χιαστί συνδέσμων στο επίπεδο του άνω πέλματος του δικτυώματος (θλιβόμενο πέλμα) και
β) τοποθέτηση χαλύβδινου επικολλητού ελάσματος στις θέσεις των κόμβων της εξωτερικής όψης - παρειάς των δοκών.

Όψεις

Εξωτερικά των όψεων δεν προβλέπονται ενισχυτικές εργασίες, μόνο στερεωτικού τύπου επεμβάσεις, καθαρισμός και βαφή. Αντίθετα εσωτερικά προβλέπεται η καθαίρεση του επιχρίσματος, η επισκευή της οπτοπλινθοδομής με διεύρυνση των αρμών της και η πλήρωσή τους με κατάλληλη κονία καθώς και η επανάληψη του επιχρίσματος, οπλισμένου και ενισχυμένου σε ποιότητα και αντοχή. Σημαντική παρέμβαση πραγματοποιήθηκε στην εγκάρσια σύνδεση του φορέα των όψεων με τα πρώτα μεταλλικά ζευκτά της στέγης.

Το ΕΡΓΟΝ Beach House εκτείνεται σε μια τοποθεσία 11.500 m², στην ανατολική ακτή του δεύτερου "ποδιού" της χερσονήσου της Χαλκιδικής, σε επαφή με το παραθαλάσσιο μέτωπο, στα όρια του χωριού Νικήτη. Αναπτύσσεται παράλληλα στην ακτογραμμή σε μέτωπο 100 μέτρων, στην παράκτια ζώνη, με αμελητέα κλίση. Συνολικά, αποτελείται από οικίσκους ποικίλης δυναμικότητας, σκηνές 2 έως 5 ατόμων, το βασικό εστιατόριο, τις εστίες f&b που εξυπηρετούν την παραλία, τον λοιπό υπαίθριο χώρο, υπαίθριο σινεμά και γυμναστήριο.

Το σύμπλεγμα αναπτύσσεται εντός ενός παραθαλάσσιου οικοπέδου, με βλάστηση τυπική για την ακτή του Τορωναίου κόλπου με ελιόδεντρα, πεύκα, ευκαλύπτους και αρωματικά φυτά. Το ίδιο το φυσικό περιβάλλον υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στη χωροθέτηση των κτιρίων, ως προς τη διατήρηση όλων των υφιστάμενων δέντρων και την αξιοποίηση τους για τη φυσική σκίαση, την οριοθέτηση περιοχών και την ιδιωτικότητα.

Η τοποθέτηση των μονάδων αξιοποιεί τον ευνοϊκό προσανατολισμό, που επιτρέπει τον φυσικό αερισμό, ο οποίος έρχεται από τη θάλασσα αλλά και αποφεύγει την άμεση έκθεση στον ήλιο. Με καρδιά και αφετηρία την παραλία, η οποία έχει τον περισσότερο δημόσιο χαρακτήρα, οι χρήσεις τοποθετούνται σε παράλληλες ζώνες, προχωρώντας από το απόλυτο δημόσιο στο απόλυτο ιδιωτικό.

Η είσοδος στο ξενοδοχείο γίνεται πλευρικά της έκτασης, με το κτίριο της υποδοχής να ελέγχει και να ορίζει την περιοχή των δωματίων και την περιοχή των δημόσιων χρήσεων, δηλαδή το εστιατόριο, το παντοπωλείο και την έκταση γύρω από την παραλία. Τα δωμάτια και οι σκηνές αναμειγνύονται, με σκοπό τη δυνατότητα ομαδοποίησης δωματίων που γειτνιάζουν με κοινές αυλές και πισίνες, που είτε λειτουργούν αυτόνομα είτε συμπληρωματικά σε οικίσκους, φιλοξενώντας μεγαλύτερες ομάδες επισκεπτών. Η ιδιωτικότητα ορίζεται με φυτεύσεις πυκνές και χαμηλές, σε σειρά και σημειακές, κάνοντας το σύνολο ενιαίο κι όχι διακοπτόμενο. Η βασική μονάδα του οικίσκου σχεδιάστηκε με βάση τη δομή μιας αγροτικής κατοικίας, σε απλή ορθογώνια διάταξη. Αυτή λαμβάνει μορφή γάμα σε μεγαλύτερους οικίσκους με σκοπό την προσθήκη ενός ακόμα δωματίου, και ενσωματώνει τον εξωτερικό υπαίθριο χώρο με πέργκολα. Οι εσωτερικοί χώροι αποπνέουν την αισθητική του κάμπινγκ και της υπαίθριας διαβίωσης. Εξοπλισμός, στοιχεία αναρτημένα με ιμάντες, ανοιχτές ντουλάπες, διάτρητα υφάσματα και σίτες προσδίδουν τον χαρακτήρα του glamping στα καταλύματα.

Ο σχεδιασμός συνολικά ακολουθεί την ντόπια υλικότητα, με πέτρες Αθύτου, ξυλεία εξωτερικών χώρων, επίχρισμα, ξύλινα πρέκια, μεταλλικές και ξύλινες πέργκολες. Η χρωματική παλέτα καθώς και αυτή των υλικών διατρέχει συνολικά όλο τον όγκο του ξενοδοχείου. Τα φυσικά υλικά έχουν ισχυρή παρουσία, συνδυάζοντας την αίσθηση της άμεσης επαφής με το φυσικό περιβάλλον με όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Στόχος του εσωτερικού σχεδιασμού ήταν η άμεση συνομιλία του με τον εξωτερικό χώρο, καθιστώντας ασαφή τα μεταξύ τους όρια με τη χρήση ανοιγμάτων, που προσφέρουν άπλετο φυσικό φως και άμεση οπτική επαφή με το έξω.

Σε ζεστή και γιορτινή ατμόσφαιρα, η Metron ΑΕ πραγματοποίησε την καθιερωμένη ετήσια εταιρική εκδήλωση και την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας στις εγκαταστάσεις της. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σε μια χρονιά κατά την οποία η εταιρεία ολοκλήρωσε την επίτευξη των βασικών της επιχειρηματικών στόχων και σημαντικών επενδύσεων, θέτοντας παράλληλα τις βάσεις για τη συνέχιση της δυναμικά αναπτυξιακής της πορείας.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε συνοπτικός απολογισμός της περασμένης χρονιάς, η οποία έκλεισε με θετικό πρόσημο σε επίπεδο οικονομικών επιδόσεων, καταγράφοντας αύξηση κύκλου εργασιών κατά 13% και αύξηση παραγγελιών κατά 20%, καθώς και ενίσχυση της οργανωτικής δομής και της παραγωγικής δυναμικότητας. Οι επενδύσεις ύψους 8 εκατ. ευρώ συνέβαλαν στη βελτιστοποίηση των λειτουργιών της εταιρείας και στη θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς της τόσο στην ελληνική όσο και στις διεθνείς αγορές, όπου η Metron δραστηριοποιείται σε 50 χώρες και 5 ηπείρους.

Για τη νέα χρονιά, σύμφωνα με τη διοίκηση, στόχος είναι η διατήρηση των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης και η σταθεροποίηση της εταιρείας σε επίπεδα διψήφιου ποσοστού αύξησης, μέσα από οργανική ανάπτυξη, ενίσχυση των εξαγωγών σε στόχους αγορές και την επέκταση του δικτύου συνεργατών.

Σε δήλωσή του, ο κ. Βασίλης Σάνδρος, co-CEO της Metron σημείωσε: «Η περασμένη χρονιά επιβεβαίωσε ότι η στρατηγική μας αποδίδει. Επενδύουμε με συνέπεια σε υποδομές, τεχνογνωσία και ανθρώπινο δυναμικό, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη και τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της διεθνούς μας παρουσίας. Για τη νέα χρονιά, προτεραιότητά μας παραμένει η διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξης με έμφαση στην ποιότητα, την αξιοπιστία και η περαιτέρω ανάπτυξή μας στην Αμερική».

Αναφερόμενη στις επενδυτικές προτεραιότητες της εταιρείας, η κα Άννα Σάνδρου, co-CEO της Metron, δήλωσε: «Την προηγούμενη χρονιά προχωρήσαμε σε ουσιαστικές επενδύσεις που ενίσχυσαν τη λειτουργική μας βάση. Επεκτείναμε, αυτοματοποιήσαμε το εργοστάσιό μας και ολοκληρώσαμε την αναβάθμιση του ERP συστήματος, ενισχύοντας την οργάνωση και την αποδοτικότητα της εταιρείας. Για το 2026, ξεκινάμε με έμφαση στους ανθρώπους μας, ενισχύοντας τις παροχές προς τους εργαζομένους που βρίσκονται δίπλα μας εδώ και χρόνια και στηρίζουν καθημερινά την πορεία μας. Παράλληλα, συνεχίζουμε το επενδυτικό μας πλάνο με νέα επένδυση που αφορά την περαιτέρω αυτοματοποίηση του εργοστασίου, με στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητάς μας».

Η εκδήλωση είχε έντονο ανθρώπινο χαρακτήρα, με τη διοίκηση να απονέμει βραβεία σε εργαζομένους που ξεχώρισαν για τη συμβολή τους στην πορεία της εταιρείας, αναδεικνύοντας τον καθοριστικό ρόλο του ανθρώπινου δυναμικού στην αναπτυξιακή στρατηγική της Metron. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε εορταστικό κλίμα με μουσική, χορό και καραόκε, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική εταιρική κουλτούρα που χαρακτηρίζει τον οργανισμό.

Με έντονο το στοιχείο της κοινωνικής προσφοράς, οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να στηρίξουν το Κέντρο Θεραπευτικής Ιππασίας Σερρών, αγοράζοντας λαχνούς και συμβάλλοντας ενεργά σε έναν σημαντικό κοινωνικό σκοπό.

Η Metron συνεχίζει να ενισχύει τη θέση της ως μία από τις πλέον δυναμικά αναπτυσσόμενες ελληνικές βιομηχανίες ανελκυστήρων, με ξεκάθαρο στρατηγικό προσανατολισμό και σταθερό βλέμμα στο μέλλον.

Σχετικά με τη Metron AE

Η Metron είναι μία κορυφαία βιομηχανία ανελκυστήρων με δυναμική διεθνή παρουσία σε 50 χώρες και 5 ηπείρους. Στα 30 χρόνια λειτουργίας της, έχει κατακτήσει την εμπιστοσύνη των συνεργατών της, εξάγοντας πάνω από το 70% του ετήσιου κύκλου εργασιών της, μέσω της στρατηγικής ανάπτυξης του παγκόσμιου δικτύου της. Με όραμα την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων, προσφέρει ασφαλείς και αξιόπιστες λύσεις ανελκυστήρων για νέα εγκατάσταση ή ανακαίνιση, εξασφαλίζοντας το δικαίωμα στην ίση πρόσβαση για όλους. Από την ίδρυσή της το 1995 έως σήμερα, η Metron επεκτείνεται διαρκώς σε νέες αγορές και αναπτύσσεται στις υφιστάμενες, ταυτόχρονα όμως παραμένει σταθερά προσανατολισμένη στις ρίζες της στην Ελλάδα. Το εργοστάσιό της συγκαταλέγεται στα πιο σύγχρονα εργοστάσια παραγωγής ανελκυστήρων στην Ευρώπη, εξοπλισμένο με υπερσύγχρονη τεχνολογία που διασφαλίζει υψηλή ποιότητα και αξιοπιστία προϊόντων. Παραμένοντας πιστή στις αξίες της, η Metron αποτελεί έναν ελκυστικό εργοδότη που επενδύει στους ανθρώπους της και προσφέρει ένα δυναμικό εργασιακό περιβάλλον ανάπτυξης και συνεργασίας.

www.metronsa.eu | Facebook | LinkedIn | www.youtube.com | Instagram | X

Το αρχιτεκτονικό γραφείο Studio Kisko, με επικεφαλής τον Φραγκίσκο Σαρρή, ολοκλήρωσε πρόσφατα ένα σημαντικό έργο μετατροπής και επανάχρησης. Πρόκειται για την ολική αναδιαμόρφωση μιας κατοικίας που είχε σχεδιαστεί από τον διακεκριμένο αρχιτέκτονα Ν. Βαλσαμάκη στις αρχές της δεκαετίας του ’80.Το κτίριο βρίσκεται στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης και πλέον στεγάζει τη σύγχρονη δερματολογική κλινική Siskou Derma Clinic. Η παρέμβαση φιλοδοξεί να επαναπροσδιορίσει την έννοια του ιατρικού χώρου στην Ελλάδα, δημιουργώντας ένα οικείο περιβάλλον με λιτή κομψότητα, μακριά από την τυπολογία του κλασικού ιατρείου.

Το κτίριο και η φιλοσοφία της επέμβασης

Το κτίριο, σπάνιο δείγμα του μοντέρνου κινήματος στην πόλη, χαρακτηρίζεται από καθαρούς όγκους, γεωμετρική συμμετρία και εκτυφλωτικό λευκό επίχρισμα. Οι νέες προσθήκες εξασφάλισαν αρχιτεκτονική ενότητα και διατήρησαν την ιδιαίτερη ταυτότητα του αρχικού σχεδιασμού. Στόχος του αρχιτέκτονα ήταν να επαναπροσδιορίσει την εμπειρία του ιατρικού χώρου με σαφείς αισθητικές και λειτουργικές αναφορές σε σύγχρονες ευρωπαϊκές κλινικές.

Η αίσθηση

Ο σχεδιασμός στο σύνολό του αποπνέει την αίσθηση της οικείας άνεσης δημιουργώντας χώρους που αποπνέουν ηρεμία και εμπιστοσύνη. Η διακόσμηση αντλεί αναφορές από τον εκλεπτυσμένο μοντερνισμό και την αισθητική του Mid-Century Design, με χαρακτηριστικά στοιχεία όπως οι δρύινες επενδύσεις τοίχων,  οι βελούδινες πολυθρόνες και το κομψό φωτιστικό οροφής. Το ύφος παραμένει μινιμαλιστικό, δίνοντας προτεραιότητα στα πολυτελή υλικά και τις υφές τους, τα οποία αναδεικνύονται χωρίς περιττές υπερβολές. Κάθε αντικείμενο είναι ειδικά και προσεκτικά επιλεγμένο, κατέχοντας τη δική του ξεχωριστή θέση στον χώρο. Όλα μαζί, συνθέτουν μια ατμόσφαιρα ήσυχης πολυτέλειας με καθαρές γραμμές, που σε συνδυασμό με το φως, διαμορφώνουν μια νέα, αναβαθμισμένη ιατρική εμπειρία.

Η σκηνογραφία του χώρου λειτουργεί σχεδόν κινηματογραφικά, κατευθύνοντας το βλέμμα και τον επισκέπτη μέσα από διακριτικές εναλλαγές φωτός και υφών. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον φωτισμό από τους συμβούλους Delta Theta Lighting Consultants, οι οποίοι τον σχεδίασαν έτσι ώστε να ενισχύει την αίσθηση ιδιωτικότητας και πολυτέλειας, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την αρχιτεκτονική και τις λεπτομέρειες του σχεδιασμού.

Έργα τέχνης όπως το εντυπωσιακό φωτογραφικό έργο του Κωνσταντίνου Καραβατέλλη, αλλά και το μοναδικό αντίγραφο μπούστου Αφροδίτης από την Eclectica Gallery, μαζί με φωτογραφίες από την Yellowkorner gallery και το Μουσείο Μπενάκη, που επιλέχθηκαν ειδικά για το έργο, συμπληρώνουν μοναδικά τον χώρο.