Στόχος του έργου ήταν η ανέγερση ενός νέου κτιρίου, δίπλα στο υφιστάμενο επαρχιακό δικαστήριο της Πάφου, με επιπλέον δικαστικές αίθουσες και σχετικούς χώρους για γραφεία.
Η επέκταση χωροθετήθηκε σε όμορο οικόπεδο, το οποίο λειτουργούσε ως χώρος στάθμευσης. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός δημιουργεί μια συνέχεια στην πρόσοψη του δρόμου μεταξύ του υφιστάμενου μεγάρου και του νέου κτιρίου επέκτασης. Στόχος της πρότασης ήταν η ένταξη του κτιρίου, ως ένα ένθετο, αφηρημένο αντικείμενο, στη μεγάλη αστική κλίμακα του δρόμου και της περιοχής, και η παράλληλη διατήρηση της ανθρώπινης κλίμακας. Το νέο κτίριο εκτείνεται σε βάθος κατά μήκος του οικοπέδου, χρησιμοποιώντας κεντρικά αίθρια για να εισάγει φυσικό φως στο εσωτερικό του συγκροτήματος.

Καθοριστική παράμετρος του σχεδιασμού ήταν η κυκλοφορία των χρηστών, η οποία επηρέασε τη μορφή και διαμόρφωσε δυναμικά την κάτοψη του κτιρίου. Το λειτουργικό πρόγραμμα απαιτούσε τη δημιουργία χώρων αποκλειστικής κυκλοφορίας για τους δικαστές και τα μέλη του προσωπικού, ανεξάρτητων από τους χώρους για το κοινό. Επίσης, απαραίτητη ήταν η σύνδεση των δύο κτιρίων με στεγασμένο διάδρομο.
Η αρχιτεκτονική του κτιρίου διαχειρίζεται όλες τις παραμέτρους του σχεδιασμού. Καταφέρνει να διατηρήσει μια καθαρή σύνθεση όγκων, με σαφή οργάνωση των λειτουργιών και λιτά υλικά, ενώ παράλληλα χειρίζεται δημιουργικά τα διαφορετικά επίπεδα λεπτομέρειας με εκφραστικά ανοίγματα.

ΠEPIΓPAΦH ΚΤΙΡΙΟΥ

Στο επίπεδο του ισόγειου βρίσκεται ενας μεγάλος χώρος υποδοχής με πρόσβαση από τον κύριο δρόμο. Ο νότιος προσανατολισμός και τα συνεχή ανοίγματα στην πρόσοψη προσφέρουν φυσικό φωτισμό και ευχάριστη ατμόσφαιρα. Το μεγάλο ύψος της αίθουσας υποδοχής και η μνημειακή σκάλα - “γλυπτό” συντελούν στη δημιουργία μιας επιβλητικής αίσθησης στο χώρο, ανάλογης με το κύρος του θεσμού, τον οποίο αντιπροσωπεύει το κτίριο. Ο εξωτερικός διάτρητος τοίχος λειτουργεί ως ένα δεύτερο κέλυφος, το οποίο προστατεύει το εσωτερικό του κτιρίου από τον ήλιο. Παράλληλα, τα διάσπαρτα, μικρά ανοίγματα δημιουργούν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι φωτός.
Οι δικαστικές αίθουσες είναι χωροθετημένες κατά μήκος του κεντρικού διαδρόμου στα δύο επίπεδα του κτιρίου. Κάθε αίθουσα διαθέτει ανεξάρτητα γραφεία με ιδιωτικούς χώρους υγιεινής για το δικαστή και για το γραμματέα. Οι χώροι είναι εξοπλισμένοι με ειδικές κατασκευές επίπλων, σχεδιασμένες από τον αρχιτέκτονα σύμφωνα με τις λειτουργικές προδιαγραφές και τη λιτή αισθητική του κτιρίου. Τα πλευρικά ανοίγματα προσφέρουν στους χώρους φυσικό φωτισμό. Διάδρομοι προς τις εξωτερικές πλευρές του κτιρίου επιτρέπουν στους δικαστές, στους γραμματείς και στο υπόλοιπο προσωπικό να κινούνται ανεξάρτητα από το κοινό.
Δύο κεντρικά αίθρια συμβάλλουν στο φυσικό φωτισμό του διαδρόμου. Στο εσωτερικό τους δημιουργούνται μικροί κήποι, οι οποίοι λειτουργούν ως δημόσιοι χώροι πρασίνου για τους χρηστες του κτιρίου.
Κατασκευάστηκαν επίσης δύο επίπεδα υπόγειων με χώρους στάθμευσης για το προσωπικό του δικαστηρίου και το κοινό. Η είσοδος τους βρίσκεται στην βόρεια πλευρά του οικοπέδου, ενώ η είσοδος για τους πεζούς βρίσκεται στη νότια πλευρά, στον κύριο δρόμο πρόσβασης του κτιρίου.

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ & ΕΠΙΛΟΓΗ ΥΛΙΚΩΝ

Η κατασκευή του κτιρίου είναι συμβατική, με φέροντα οργανισμό από οπλισμένο σκυρόδεμα, κατασκευασμένο σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κώδικες, τοιχοποιία από οπτόπλινθους με σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης, και εσωτερικές τοιχοποιίες με σύστημα ξηρής δόμησης με γυψοσανίδα.
Η χρήση εξωτερικής θερμομόνωσης και η τοποθέτηση κουφωμάτων αλουμινίου με χαμηλή θερμοδιαπερατότητα συμβάλλουν στην υψηλή ενεργειακή απόδοση του κτιρίου. Στην πρόσοψη του συγκροτήματος προς το δρόμο, αποκαλύπτεται ο μονολιθικός όγκος από εμφανές σκυρόδεμα πίσω από τη διάτρητη λευκή “επιδερμίδα” του ισογείου. Τα χαρακτηριστικά ανοίγματα του ισογείου αναπαράγονται σημειακά στους ορόφους.
Ένας μεταλλικός στεγασμένος διάδρομος συνδέει το νέο κτίριο με το υφιστάμενο δικαστικό μέγαρο και τα ενοποιεί συνθετικά. Ο διάδρομος είναι υπερυψωμένος πάνω από την επιφάνεια του εδάφους και στηρίζεται σε κεκλιμένα μεταλλικά υποστυλώματα. Οι κάθετες μεταλλικές περσίδες ολοκληρώνουν την αίσθηση της ημιυπαίθριας στοάς.

Το Σχεδία Home περιλαμβάνει εστιατόριο, καφέ-μπαρ και εκθετήριο-πωλητήριο.
Την συνθετική διαδικασία δεν απασχόλησε τόσο η «αισθητική ορθότητα» του νέου χώρου της "Σχεδία", όσο το να μπορεί ο χώρος αυτός να "συνεπαίρνει", να δίνει "ώθηση". Εξαρχής τέθηκε ως πρωταρχικό αίτημα η "ιδέα" μίας νοητικής και πολυαισθητηριακής εμπειρίας. Μορφές, υλικά και φως απασχόλησαν τον σχεδιασμό ως συντελεστές της βιωματικής συνθήκης με έναν τρόπο αισθαντικό, επιδιώχθηκε να αποδοθεί η ποιητική διάσταση που εκπέμπουν. Ταυτόχρονα αναλαμβάνουν καθοριστικό ρόλο και σημειολογικά, στην "ιδεατή" πρόσληψη και κατανόηση του χώρου. Στόχος της "ιδέας" ήταν η ανάσυρση από τη λήθη ενός τόπου όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να θυμούνται, να κάνουν πράγματα, να βιώνουν εμπειρίες, να σκέφτονται, να αγωνίζονται, να γίνονται αυτοί που είναι.
Τα εκθέματα της "Σχεδία Art" και μαζί ο χώρος αντιμετωπίστηκαν ως κάτι έμψυχο, η σύλληψη του οποίου θα ήταν ανεπαρκής αν γινόταν με όρους τελείως λογικούς και πρακτικούς. Ο ίδιος ο χώρος είναι κατά κάποιο τρόπο αντικείμενο της "Σχεδία Art". Είναι φτιαγμένος για, και με τα αντικείμενα της "Σχεδία Art". Είναι ένας χώρος "χειροποίητος", η ύλη δεν αποτελεί μόνο το τελικό μέσο απόδοσης του σχεδιασμού, δεν περιορίζεται στον τεκτονικό της ρόλο, αλλά συμμετέχει ως συν-δημιουργός.
Το "Σχεδία Home" προσφέρει έναν συμμετοχικό χώρο, ερμηνεύοντας την κοινωνική και συμβολική σημασία του σκοπού που καλείται να υπηρετήσει, όπου η αρχιτεκτονική πρακτική μετασχηματίζεται σε ανοιχτή πολύπτυχη πολιτισμική-βιωματική ποιητική. Η ολοκλήρωση της εμπειρίας εξαρτάται από την συμμετοχή των επισκεπτών, καθώς πίνουν έναν καφέ με την παρέα τους, ή αγοράζοντας κάτι από το πωλητήριο, είτε διαβάζοντας ένα βιβλίο, ή απλά χαζεύοντας την κίνηση της πόλης. Στις δραστηριότητες αυτές έχει δοθεί τρισδιάστατη υπόσταση, όχι σε ένα ουδέτερο κέλυφος αλλά σε έναν εμβληματικό χώρο που έχει πυκνότητα, θερμοκρασία, υφή και ακουστική ποιότητα, στοιχεία που δεν έχουν να κάνουν με αφηρημένες έννοιες αλλά με ένα εμπεριστατωμένο βίωμα. Είναι η κινητικότητα όλων αυτών των δράσεων που διαμορφώνει τελικά τον χαρακτήρα του χώρου, αναδεικνύοντας σχέσεις και αντιθέσεις μέσω της εκφραστικότητας του ίδιου του αρχιτεκτονικού αντικειμένου.
Στην περίπτωση του Σχεδία Home δεν είναι ακαδημαϊκή η προσέγγιση του concept, αλλά βαθιά ανθρώπινη και βιωματική. Έχει επίσης μία πλάγια σχέση με τα γλυπτά του Manolo Valdés. Η αρχιτεκτονική ιδέα αναφέρεται σε ένα τόπο γιορτής, όχι επίσημο, ούτε του λάιφ στάιλ, αλλά κάπως ουτοπικό, της φαντασίας, άλλοτε ήσυχο και άλλοτε ξέφρενο. Στο μεταίχμιο αρχιτεκτονικής και γλυπτικής, ο σχεδιαστικός χειρισμός διαπραγματεύεται εδώ μία νέα χωρική εμπειρία, που αποτελεί προϊόν πολλών γεωμετριών που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους με ένα τρόπο θεατρικό, αφηγηματικό.

Ο κύριος στόχος της ομάδας σχεδιασμού ήταν η δημιουργία μιας εξαιρετικής κατοικίας, που να δίνει την αίσθηση ενός μικρού νησιού, ενώ παράλληλα να υμνεί το περιβάλλον και την αρχιτεκτονική της περιοχής.
Το σχέδιο της κατοικίας περιλαμβάνει δύο σχήματα Π -το κτίριο και την πισίνα- που εναγκαλίζονται, κάνοντας το κτίριο να φαίνεται ότι επιπλέει στο νερό. Το νερό χωρίζει τους χώρους διαβίωσης από τους χώρους ύπνου. Οι εντυπωσιακοί εξωτερικοί χώροι, όπως η πισίνα, το κάτω κατάστρωμα και η προστατευόμενη αυλή δημιουργούν μια μοναδική αίσθηση. Το σχήμα επιτρέπει επίσης σε κάθε δωμάτιο ανεμπόδιστη θέα στον κόλπο.
Η κατοικία των 230 m² βρίσκεται στην περιοχή Καλαφάτης, με θέα στη θάλασσα και το Τραγονήσι, στη νότια πλευρά της Μυκόνου. Οι γυμνοί λευκοί, τετράγωνοι διαπερατοί όγκοι της δημιουργούν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι γεωμετρίας με τις πέτρινες και υδάτινες επιφάνειες του περιβάλλοντα χώρου.
Διαμέσου της διπλής ξύλινης πύλης εισόδου, μια υδάτινη επιφάνεια με τρία επιπλέοντα σκαλοπάτια πλάκας από σκυρόδεμα και γρανίτη οδηγούν έξω από τα υπνοδωμάτια.
Ο καθιστικός χώρος, με τις πόρτες του αίθριου στην περίμετρο της πισίνας, τοποθετείται στη νότια πλευρά της κατοικίας. Στην πίσω πλευρά, ένα μεγάλο συρόμενο γυαλί ανοίγει σε ένα αίθριο φυτεμένο με κάκτους, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό ανοιχτό σχέδιο "από μέσα προς τα έξω", όπου η πισίνα είναι τώρα μέρος ενός προστατευμένου ειδυλλιακού χώρου στην καρδιά του σπιτιού.
Η κουζίνα καταλαμβάνει την ανατολική πλευρά του καθιστικού. Ξύλο, γρανίτης και ανοξείδωτος χάλυβας, γκρίζα τσιμεντοκονία σε δάπεδα και τοίχους, μαζί με σκούρα έπιπλα και φωτιστικά στοιχεία, συνοψίζουν την ένωση του σύγχρονου με το μυκονιάτικο ιδίωμα.
Τρία υπνοδωμάτια με ιδιωτικό μπάνιο είναι τοποθετημένα στη βόρεια πλευρά του σπιτιού, με νότιο προσανατολισμό προς τη θάλασσα. Όλα έχουν άμεση πρόσβαση στην πισίνα μέσω ενός γραμμικού μπαλκονιού. Λευκές και γκριζωπές γεωμετρικές επιφάνειες χωρίζουν τον χώρο ύπνου από το ανοιχτό μπάνιο. Στη δυτική πλευρά, το κυρίως υπνοδωμάτιο ανοίγει προς μια ιδιωτική εξωτερική βεράντα με πέργκολα.
Η στενή σχέση μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού ήταν ζωτικής σημασίας για το σχεδιασμό. Η σχετικά επίπεδη τοποθεσία επέτρεψε τη δημιουργία μεγάλων βεραντών στο ίδιο επίπεδο με το σπίτι. Στα ανατολικά, ως επέκταση της κουζίνας, βρίσκεται η εξωτερική τραπεζαρία με ενσωματωμένο μπάρμπεκιου. Στα δυτικά και τα νότια, ένας εξωτερικός χώρος καθιστικού και ο χώρος ηλιοθεραπείας επεκτείνουν το εσωτερικό καθιστικό.

Σήμερα το κυρίαρχο καύσιμο για τη θέρμανση είναι το φυσικό αέριο, όπου βέβαια είναι διαθέσιμο, λόγω καλής τιμής και λοιπών πλεονεκτημάτων, όχι μόνο περιβαλλοντικών, αλλά και της δυνατότητας παραγωγής θερμού νερού χρήσης από ατομικές μονάδες, όταν δεν απαιτείται θέρμανση. Η λιανική τιμή του φυσικού αερίου...

Οι φυσικοί λίθοι αποτελούν ιδανικό υλικό για την επένδυση όψεων, καθώς προσφέρουν πέρα από ένα αυθεντικό και διαχρονικό αποτέλεσμα, μεγάλη αντοχή, ευκολία συντήρησης και μια οικολογική σχεδιαστική επιλογή. Οι πλάκες που χρησιμοποιούνται για την επένδυση κατακόρυφων επιφανειών προέρχονται από πετρώματα που έχουν εξορυχθεί σε λατομεία, έχουν κοπεί σε προκαθορισμένα μεγέθη και έχουν...

Ο όρος υαλοπέτασμα χρησιμοποιείται για ενιαίες επιφάνειες, που φέρουν γυαλί και στηρίζονται επάνω σε σκελετό αλουμινίου, οι οποίες μπορεί να έχουν κινητά ή ακίνητα μέρη. Αυτές οι επιφάνειες εφαρμόζονται είτε σε ολόκληρες....

Η επέμβαση αφορά στην αποκατάσταση ενός αγροτικού σπιτιού στην επαρχία της Βενετίας το 2019, που χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1900 και ανακαινίστηκε αρχικά στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Στο έργο υπερισχύουν τα υπάρχοντα υλικά και δομικά στοιχεία, όπως οι δοκοί της οροφής και οι αρχικοί τοίχοι από πέτρα και τούβλο, τα οποία συνδυάζονται με τη χρήση νέων απλών και κομψών υλικών και αποχρώσεων σε καθαρά γεωμετρικά σχήματα.

Τα χρώματα και τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τα νέα στοιχεία μειώνονται σε ποικιλία σε ένα ουσιαστικό λεξιλόγιο και είναι ειδικά σχεδιασμένα για να κάνουν το χώρο φωτεινό. Η επιφάνεια του δαπέδου, η οποία εκτείνεται σε όλο το ισόγειο, είναι από γυαλισμένη πέτρα και αποτελεί την ουδέτερη βάση πάνω στην οποία εισάγονται τα διάφορα στοιχεία επίπλωσης.
Φωτογραφίες Alberto Sinigaglia.

KTIRIO DCA interior DR 03

KTIRIO DCA interior DR 02

KTIRIO DCA interior DR 03

Constantinos Moraitakis was born in Heraklion, Crete. He studied Art of History, Architect and Interior design and among his main interests are kitchen furniture design and production procedure. In addition, he is also involved in kitchen's furniture promotion in Greece and Italy, of the most known Italian companies, such as Boffi-Archlinea. Much of his work on interior design has been cited in foreign websites, while his essay on the history of the design and its effect on human's life has also been published. In the last, he acknowledges that design can influence, motivate and change someone's decisions to fit with it, and he is aware of its dominance on each human's lifestyle. He believes that design is highly correlated with the image, the ability of alternative prospective, and object's mutation to a reality. He thinks that people should own design, not the other way around. Doing something like that life will be certainly more interesting and beautiful.

www.itsatrapspace.com

Το “Hotel-Restaurant Mourello Cretan Food & Drink Philosophy” βρίσκεται στο Ηράκλειο και διαθέτει θέα στην πανέμορφη παραλία του. Με κύριο χαρακτηριστικό την ποιοτική δουλειά και την έξυπνη χρήση της κλίμακας και των μορφών, το έργο αποπνέει μια οικεία αίσθηση πολυτέλειας με την ανατροπή μιας μινιμαλιστικής ευαισθησίας.
Το εξωτερικό κέλυφος του “Mourëlo Cretan Food & Drink Philosophy” υπογραμμίζεται από τις έντονες καθαρές γραμμές. Εκπέμπει ένα αίσθημα παλαιικό στο κομμάτι του σχεδιασμού, σε μια αναμφισβήτητα σύγχρονη αρχιτεκτονική.
Η μετάβαση από τον κοινόχρηστο χώρο στην πισίνα αναβαθμίζει το αίθριο σε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες χώρους του ξενοδοχείου-εστιατορίου. Χρησιμοποιώντας ξύλινα χωρίσματα ως στοιχείο γλυπτικής, η πισίνα γίνεται αναμφισβήτητα το κύριο στοιχείο, σε συνδυασμό με το υπόσκαφο πλαίσιο της εστίας, που φέρει την αντίθεση μεταξύ νερού και φωτιάς. Είναι ένας διαφορετικός τύπος μινιμαλισμού στο παιχνίδι της σχεδίασης, που δεν αφορά την απουσία αλλά την οπτική ελαφρότητα. Ο κήπος του νερού, όπως ονομάστηκε, είναι γεμάτος με πυκνά φυτά, ώστε να παρέχει περισσότερη ιδιωτικότητα.
Η ατμόσφαιρα έχει τις ρίζες της σε ένα αίσθημα ήσυχης πολυτέλειας, που προκύπτει από τη σίγουρη γεωμετρία ως επαναλαμβανόμενο στοιχείο και από τη συλλογή της τέχνης και των εκλεπτυσμένων αντικειμένων. Ο μινιμαλισμός χρησιμεύει ως κατευθυντήρια γραμμή για την επίτευξη τέτοιων υψηλών προδιαγραφών.

H τεχνολογία έχει σήμερα να προσφέρει πολλές λύσεις σ' ότι αφορά στη χρήση του φυσικού φωτισμού, με αποτέλεσμα οι μελετητές να έχουν μια ευρεία ποικιλία επιλογών. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται διάφορα συστήματα τα οποία δυνητικά μπορούν να “αντικαταστήσουν” τμήματα συμβατικών υαλοστασίων.

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.