Ο όρος "Nature-based solutions" (NbS - Λύσεις βασισμένες στη φύση) εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 2000 για να δοθεί έμφαση στη σημασία της προστασίας της βιοποικιλότητας για τον περιορισμό και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Αποτελεί εξέλιξη προηγούμενων εννοιών, όπως της αειφορίας, της ανθεκτικότητας, της διαχείρισης οικοσυστημάτων, των πράσινων και μπλε υποδομών κ.ά. Στις λύσεις, που βασίζονται στη φύση, εντάσσονται εφαρμογές όπως η δημιουργία χώρων πρασίνου, οι πράσινες παρεμβάσεις σε κτίρια (φυτεμένα δώματα, κατακόρυφες φυτεύσεις), η χρήση φυσικών υλικών, τα αειφόρα συστήματα διαχείρισης ομβρίων υδάτων, οι κήποι βροχής, η κομποστοποίηση, κ.ά. Βασικοί στόχοι των παρεμβάσεων είναι η ενίσχυση της βιωσιμότητας των πόλεων, η αποκατάσταση υποβαθμισμένων οικοσυστημάτων, αλλά και η ενίσχυση της ανθρώπινης ευημερίας. Η ανάπτυξη των στρατηγικών και του σχεδιασμού αυτών των λύσεων υποστηρίζεται με εργαλεία και τεχνικές παραμετροποίησης με διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας και ακρίβειας. Σημαντική, για την επιλογή βιώσιμων λύσεων, προσαρμοσμένων στις τοπικές συνθήκες και αποδεκτών από τους τελικούς χρήστες, είναι η εμπλοκή των τοπικών κοινωνιών σε διαδικασίες συνσχεδιασμού και συνδιαχείρισης. Η χρήση των NbS για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής προωθείται στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών και πολιτικών και χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκά και εθνικά προγράμματα, που αφορούν στο κλίμα, στη βιοποικιλότητα, στο περιβάλλον και στην προστασία από καταστροφές.
Το προτεινόμενο νομοσχέδιο θεσπίζει πλαίσιο για την αστική αναζωογόνηση και την ανάπλαση των πόλεων, των οικισμών και τμημάτων αυτών, καθώς και για τη διαδικασία παρέμβασης για την αποκατάσταση και επανάχρηση των εγκαταλελειμμένων κτισμάτων. Ακόμη περιλαμβάνει ειδικές πολεοδομικές και χωροταξικές ρυθμίσεις για την επίλυση ειδικότερων ζητημάτων, όπως για παράδειγμα της δυνατότητας εγκατάστασης και λειτουργίας πιλοτικών εγκαταστάσεων πλωτών φωτοβολταϊκών σε θαλάσσιο χώρο. Δεδομένου ότι η καινοτόμος τεχνολογία τους συνιστά μια εξαιρετικά φιλική για το περιβάλλον και διεθνώς ανερχόμενη μέθοδο παραγωγής ενέργειας, αυτή η μέθοδος μπορεί να λειτουργήσει ταυτόχρονα και ως μοχλός ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Μέσω της εφαρμογής του πραγματοποιούνται σημειακές τροποποιήσεις των νομοθετικών ρυθμίσεων που αφορούν στον έλεγχο οικοδομικών αδειών και αυθαίρετων κατασκευών, προκειμένου εν συνεχεία να καταστεί δυνατή η πλήρης ενεργοποίηση της διαδικασίας ελέγχου μέσω ελεγκτών. Μ' αυτόν τον τρόπο θα εντοπιστούν υφιστάμενα αυθαίρετα, αλλά θα αποφευχθεί και η δημιουργία νέων αυθαιρέτων. Βασικός στόχος του νομοσχεδίου είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών μέσω της αναβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος. Δημιουργείται έτσι ένα συνεκτικό, απλό και σύγχρονο πλαίσιο για την αστική αναζωογόνηση, μέσω του οποίου ο φορέας ανάπλασης θα δύναται να εκπονήσει και να υλοποιήσει προγράμματα κλιματικής ουδετερότητας, έξυπνης πόλης, διαχείρισης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς κ.ά.
To ψυχοθεραπευτικό ιατρείο, βρίσκεται στην Αρετσού, Καλαμαριά και κατέχει μια ειδυλλιακή θέση λόγω του σκηνογραφικού περιβάλλοντος και της άμεσης επαφής με τον θαλάσσιο ορίζοντα του Θερμαϊκού κόλπου. Γνωρίζοντας πως η επίσκεψη σε ένα γιατρό συνοδεύεται από ανάμεικτα συναισθήματα προσμονής, προσδοκίας και κατά συνέπεια αγωνίας για τον επισκέπτη, κύριο μέλημα της αρχιτεκτονικής σύνθεσης ήταν η δημιουργία μιας χωρικής εμπειρίας με έντονα τα στοιχεία άνεσης, ηρεμίας και φιλικής ατμόσφαιρας.
Το ιατρείο που αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα χρειάστηκε να ανακαινιστεί ριζικά για να υποδεχτεί τη νέα του χρήση. Πρωταρχική επιδίωξη ήταν να συνδυαστούν οι λειτουργικές ανάγκες, η διαρρύθμιση του ακινήτου και οι προδιαγραφές ενός σύγχρονου ιατρείου με τη δημιουργία ενός χώρου λιτού και φιλόξενου. Τα πολλαπλά σενάρια κινήσεων μέσα στο ιατρείο, η πάγια διάκριση των χώρων σε εξεταστήριο, γραφείο ιατρού και αίθουσα αναμονής διατηρήθηκαν όπως προστάζουν οι κανόνες υγιεινής και λειτουργίας. Πυκνωτής όλων των κινήσεων αποτελεί το εσωτερικό αίθριο που καλύπτει τον χώρο του κλιμακοστασίου. Ο σύνθετος αυτός άξονας κίνησης είναι στην ουσία η ραχοκοκκαλιά του ιατρείου καθώς γύρω του αρθρώνονται όλοι οι επιμέρους χώροι κίνησης και στάσης.
Ο χωρικός αυτός σχεδιασμός και η νοητή κατεύθυνση των χρηστών αποτέλεσε την χορογραφική έμπνευση για την αλληλουχία των χωρικών εμπειριών. Στον "χορό" αυτόν καταλυτικό ρόλο αποτέλεσε η παλέτα των υλικών μέσω των οποίων, επιλέχθηκε να δοθεί ρυθμός και κίνηση συχνά σε αντιπαραβολή με το σενάριο του κάθε χώρου. Ένα σταθερό τέμπο κάθετων δοκών διαταράσσει την «αμηχανία» του χώρου υποδοχής που "οικειοποιείται" ακόμα περισσότερο με τον κατακόρυφο φυτεμένο τοίχο. Η γραμματεία-υποδοχή χωροθετήθηκε λειτουργικά και συμβολικά στην κεντρική ζώνη του ενιαίου χώρου ως συνέχεια του εσωτερικού αιθρίου. Σε άμεση συνέχεια με το χώρο της γραμματείας εκατέρωθεν αυτής, χωροθετούνται η αίθουσα σεμιναρίων και δύο εξεταστήρια, εξασφαλίζοντας την απαραίτητη ιδιωτικότητα και ηχομόνωση. Οι βοηθητικοί και οι υγροί χώροι ολοκληρώνουν τη λειτουργική διαρρύθμιση του ισογείου επιπέδου.
Στο δεύτερο επίπεδο επιλέχθηκε η διαρρύθμιση των γραφείων των ιατρών με τις δυο ξεχωριστές αναμονές να τις διακρίνει ο κατακόρυφος φυτεμένος τοίχος. Ένα μεγάλο κατώφλι ανάμεσα στο εξεταστήριο και το χώρο αναμονής, απομονωμένος και ταυτόχρονα οργανικό και αναπόσπαστο κομμάτι όλου το χώρο. Η θύρα με την κρυφή στήριξη, τμήμα της ξύλινης επένδυσης σε επιστρέφει στην αναμονή, μια αέναη λούπα κινήσεων. Το γραφείο του ιατρού με το δυναμικό σχήμα σε άμεσο διάλογο με το άνετο καθιστικό εγκαθιστούν ένα διακριτό zoning ανάμεσα στον προσωπικό χώρο εργασίας και το εξεταστήριο. Στο μέσον αυτού του διπόλου κυριαρχούν δυο περιστρεφόμενες πολυθρόνες, ενώ ο χώρος στέφεται από δυο φατνώματα με κρυφό φωτισμό και ξύλινη επένδυση.
Το σύνολο του εξοπλισμού και των κατασκευών του ιατρείου σχεδιάστηκε και επιλέχθηκε με γνώμονα τη διαμόρφωση μιας ατμόσφαιρας από φόρμες και κατασκευές που να υπακούν στις σύγχρονες υγειονομικές και ιατρικές προδιαγραφές. Ο χώρος συνολικά, αντιμετωπίστηκε ως ένα υπόβαθρο ανάπτυξης εναλλακτικών διαδρομών και πολλαπλών στάσεων-Υποδοχή, αναμονή, εξέταση, περισυλλογή, κίνηση, στάση, αποφυγή, απομόνωση, θεραπεία, συνάντηση. Οι χωρικές ποιότητες που δημιουργούνται είναι αποτέλεσμα της πολυπλοκότητας που ορίζει ο χειρισμός των ορίων της κάτοψης αλλά και της υλικότητας του χώρου. Επιλογές που συνδυάζουν τις λιτές γραμμές, ζεστές γήινες αποχρώσεις , φυσικά υλικά και ουδέτεροι τόνοι του γκρι εναλλάσσονται σε όλους τους χώρους.
Το Stress center, έντονα λιτό, ατμοσφαιρικό και φιλόξενο επιδιώκει να λειτουργήσει σαν ένας αστικός πυκνωτή και με αυτό τον τρόπο το ιατρείο γίνεται θύλακας ετερόκλιτων και παράλληλων δραστηριοτήτων, ένας αστικός πόλος θεραπείας και ίασης.
Το συγκρότημα χωροθετείται σε οικόπεδο 5875.17 m2 στη Νικήτη Χαλκιδικής του Δήμου Σιθωνίας. Αποτελείται από δώδεκα ανεξάρτητα κτίρια που καλύπτουν συνολική επιφάνεια 1366,41 m2, με συνολική δόμηση 2320,38 m2 και αναπτύσσονται σε δυο ορόφους.
Στον υπαίθριο χώρο τοποθετήθηκαν μία κολυμβητική δεξαμενή σύνθετου σχήματος 119,71 m2 βάθους από 1,00 - 1,60 (m) και μία παιδική 29,20 m2 και βάθους 0,50m. Δίπλα στην πισίνα χωροθετείται μία πέργκολα.
Αρχικά τέθηκαν οι στόχοι για την πλήρη ένταξη στο περιβάλλον, ενώ στη συνέχεια μελετήθηκε η προσαρμογή της σύνθεσης στην κλίμακα της περιοχής και τέλος η αναγνωρισιμότητα των όγκων ανάλογα με τη χρήση τους.
Η αρχιτεκτονική σύνθεση επιδιώκει τον καταμερισμό των πολλών τετραγωνικών μέτρων σε ανεξάρτητους όγκους με σκοπό την διατήρηση της μικροκλίμακας της περιοχής. Σε καμία περίπτωση δεν θέλαμε τη δημιουργία ενός ενιαίου μετώπου. Η διάσπαση των όγκων δημιουργεί την αίσθηση της γειτονιάς και του οικισμού.
Στη συνέχεια επιδιώξαμε, η αρχιτεκτονική σύνθεση να είναι άρτια και ενδιαφέρουσα και να επικεντρώνεται στην ορθολογική οργάνωση με στόχο την αποτελεσματικότητα και την πρακτικότητα στη λειτουργία του συγκροτήματος. Ακόμη να αποτελεί μια σύγχρονη αρχιτεκτονική πρόταση με καθαρούς όγκους ευθείες γραμμές, διαφάνεια αλλά και να συνυπάρχει με τα παραδοσιακά αρχιτεκτονικά στοιχεία της περιοχής όπως η πέτρα και το ξύλο.
Σε κάθε περίπτωση εξασφαλίζεται η ιδιωτικότητα και η απρόσκοπτη ελεύθερη θέα από κάθε κατοικία ή διαμέρισμα στον υπαίθριο κοινόχρηστο χώρο αλλά και στον ανοιχτό ορίζοντα προς τη θάλασσα, μέσω της μελετημένης διάταξης των μονάδων στο οικόπεδο.
Ακόμη λαμβάνοντας υπόψη το ευρύτερο φυσικό περιβάλλον και τη μορφολογία του εδάφους, με την ίδια προσοχή μελετήθηκε και ο εξωτερικός χώρος, με τις προσβάσεις και τους χώρους αναψυχής αλλά και την κεντρική πισίνα, γύρω από την οποία συγκεντρώνονται οι περισσότερες λειτουργίες του συγκροτήματος. Σε ολόκληρο τον περιβάλλοντα χώρο έχουν προβλεφθεί οι προσβάσεις από Α.Μ.Κ.
Όλα τα κιγκλιδώματα των κατοικιών είναι από διαφανές τζάμι 2 triplex 1+1εκ. χωρίς χρωματισμό.
Στην περίφραξη δεν προβλέπεται κιγκλίδωμα πέραν του στηθαίου από εμφανές σκυρόδεμα , το οποίο έχει λευκό χρώμα όμοιο των κατοικιών.
Η επιστέγαση των κτιρίων έγινε με γίηνη απόχρωση σε κεραμιδί χρώμα.
Οι κλιματιστικές μονάδες τοποθετήθηκαν στις στέγες των κτιρίων στην εσωτερική πλευρά του συγκροτήματος, προς την πισίνα. Μπροστά από τις κλιματιστικές μονάδες τοποθετήθηκαν περσίδες, οι οποίες παρεμβάλλονται μεταξύ των στηθαίων για λόγους απόκρυψης και αερισμού των κλιματιστικών μονάδων αλλά και για αρχιτεκτονικούς λόγους, ώστε να διασπάται το μεγάλο μήκος του στηθαίου και να αποφευχθεί η δημιουργία ενός ενιαίου όγκου στη στέψη των κατοικιών. Οι περσίδες αυτές τοποθετούνται στις όψεις των κατοικιών που βρίσκονται στο εσωτερικό του συγκροτήματος.
Σε ένα πυκνοδομημένο τμήμα στον κεντρικό πυρήνα της παλιάς πόλης, σε κεντρικό μεσόστρατο, ένα μικρό, τριώροφο, γωνιακό κτίριο με επιφάνεια μόλις 24,30 m² -πιθανότατα ενετικής περιόδου- παρέμενε ακατοίκητο και σε ερειπιώδη κατάσταση από την περίοδο του πολέμου.
Η αποκατάσταση και μετατροπή του σε ένα ιδιαίτερο, τουριστικό κατάλυμα δύο υπνοδωματίων ακολούθησε την υποχρεωτική λύση της κάθετης επικοινωνίας μεταξύ των χώρων για να εξασφαλισθεί η όσο το δυνατόν μικρότερη απώλεια ωφέλιμου λειτουργικού χώρου.
Οι εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης του κελύφους αποκάλυψαν στον ημιυπόγειο χώρο τμήματα παλαιότερων εποχών χωρίς διακριτά, αρχιτεκτονικά μέλη τα οποία θα μπορούσαν να διατηρηθούν. Η νέα πρόσβαση ανόδου προς τους ορόφους και γενικά η κάθετη και οριζόντια κυκλοφορία τοποθετήθηκε στο τυφλό τμήμα της μεσοτοιχίας με το ανατολικό γειτονικό κτίσμα, όπου με ελαφρά ξύλινα και μεταλλικά στοιχεία (σκάλα, πλατύσκαλα) να επιτυγχάνεται η κάθετη οπτική επικοινωνία από το επίπεδο της εισόδου μέχρι και την οροφή του κτηρίου. Ένας γυάλινος φωταγωγός στο δώμα μεταφέρει το φυσικό φως μέσω του κλιμακοστασίου μέχρι το επίπεδο της εισόδου.
Τα τρία επίπεδα αναδιατάχθηκαν ώστε το πρώτο υπνοδωμάτιο να είναι σε υπερυψωμένο ισόγειο για λόγους ιδιωτικότητας, ενώ στον τελευταίο όροφο οργανώθηκαν οι χώροι υποδοχής με θέα προς νότο, στα Λευκά Όρη και στις στέγες της παλιάς πόλης.
Τα διαχωριστικά των δωματίων από ξύλο οξιάς αποτελούν μία ενιαία εσωτερική όψη. Όλα τα εσωτερικά διαχωριστικά καθώς και η επίπλωση αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο από ξυλεία υπόλευκης οξιάς σε συνδυασμό με επιφάνειες ημιδιαφανούς γυαλιού.
Το "Screenshot House" χωροθετείται στην πλαγιά ενός λόφου, στην Πάρο και μπροστά του ξεδιπλώνεται η πανοραμική θέα προς τις ανατολικές Κυκλάδες. Η θέα 180 μοιρών οδήγησε στη δημιουργία πολλαπλών αξόνων σύνθεσης και στην περιστροφή των κτιρίων προς διαφορετικές διευθύνσεις. Το κτιριακό σύνολο εντάσσεται στο περιβάλλον και η χρήση της εντόπιας λίθου επιτυγχάνει την αρμονική ενσωμάτωση στο κυκλαδίτικο τοπίο.
Την κυρίως οικία αποτελούν δυο τραπεζοειδείς όγκοι, οι οποίοι και φιλοξενούν το καθιστικό, την κουζίνα και το κύριο υπνοδωμάτιο. Άλλα 3 υπνοδωμάτια χωροθετούνται αντιδιαμετρικά στις 2 πλευρές του κεντρικού κλίτους και διαθέτουν ανεξάρτητη είσοδο.
Η διαφοροποίηση του ύψους στο εσωτερικό, σε συνδυασμό με τον προσανατολισμό των ανοιγμάτων και της διαφορετικής υλικότητας προσδίδουν μοναδικές οπτικές προς το κυκλαδίτικο τοπίο, αλλά και ένα μοναδικό χαρακτήρα στον εσωτερικό χώρο. Στα δάπεδα επιλέχθηκαν μωσαϊκά λευκού τσιμέντου και μαρμάρου Θάσου. Στις οροφές συνδυάζονται εμφανές σκυρόδεμα και ξύλινες οροφές. Η επίπλωση είναι λιτή, στη κουζίνα επιλέχθηκε μάρμαρο Πάρου και τα ξύλινα κουφώματα κατασκευάστηκαν στην Πάρο.
Στον εξωτερικό χώρο, οι στροφές των όγκων δημιουργούν βεράντες και εσοχές προστατευμένες από τους δυνατούς ανέμους που πνέουν στο νησί. Η κλίση του οικοπέδου οδήγησε στην δημιουργία 3 επιπέδων στις βεράντες. Το χαμηλότερο επίπεδο του οικοπέδου οριοθετήθηκε από ένα τείχος κτισμένο από βράχους που προϋπήρχαν στο οικόπεδο.
Ο σχεδιασμός του διάτρητου κέλυφους αλουμινίου της κατοικίας "Bukit Pantai" βασίζεται στην ιδέα του μετασχηματισμού ενός υλικού σκληρού και ψυχρού, σε ένα ελαφρό "υφασμάτινο" περιτύλιγμα. Η πυκνότητα του μοτίβου διάτρησης των πετασμάτων ακολούθησε τη λογική των υφιστάμενων ανοιγμάτων, ώστε να επιτρέπεται η διέλευση του φυσικού φωτός στο εσωτερικό, αλλά παράλληλα οι χώροι να προστατεύονται από τον ήλιο και να επιτυγχάνεται η επιθυμητή ιδιωτικότητα.
Για την κατασκευή της επιφάνειας αλουμινίου, το μέγεθος των πετασμάτων ορίστηκε στα 2,4 x 1,2 (m), λόγω της μέγιστης διάστασης της πρέσας, αλλά και της ευκολίας σε μεταφορά και τοποθέτηση.
Σε δεύτερο στάδιο, κατασκευάστηκαν χειροποίητα καλούπια από πηλό, με τη βοήθεια ξύλινων σανίδων. Αυτά τα καλούπια χρησιμοποιήθηκαν για να πρεσαριστούν φύλλα αλουμινίου των 2,5 mm, να κοπούν και να πάρουν την τελική τρισδιάστατη μορφή τους. Ακολούθως, οι οπές ανοίχτηκαν με τεχνολογία λέιζερ με τη χρήση μηχανήματος CNC και τα τελικά κομμάτια συγκολλήθηκαν μεταξύ τους, δημιουργώντας το κάθε πέτασμα. Τέλος, τα τέσσερα πετάσματα αμμοβολήθηκαν και επιστρώθηκαν με επίχρισμα νανοτεχνολογίας, για να διασφαλιστεί η ελάχιστη συντήρηση και ο καθαρισμός.
Τα τελικά πετάσματα μεταφέρθηκαν από την Κίνα στη Μαλαισία με κοντέινερ και αναρτήθηκαν σε ένα ειδικά διαμορφωμένο πλαίσιο, από δοκούς γαλβανισμένου χάλυβα τετράγωνης διατομής 50 x 50 (mm).
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ: ΟΟΖΝ DESIGN
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: LIN HO
Το σπίτι βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, σε μία ερημική χαράδρα.
Στο συγκεκριμένο έργο οι μελετητές οδηγήθηκαν στη χρήση σκυροδέματος επηρεασμένοι από τις διάσπαρτες, αγροτικές, πέτρινες κατασκευές στο νησί, τις καθηκιές, που μοιάζουν σαν εξάρσεις στις ξερολιθιές. Είναι μονολιθικές γήινες κατασκευές σε συνέχεια των ξερολιθιών, κατασκευασμένες από τοπική πέτρα, μία πρωτογενής μορφή στέγασης, οι οποίες εντάσσονται πλήρως στο τοπίο. Λόγω της απορρόφησης του φωτός και προφανώς λόγω της κλίμακάς τους, δεν προβάλλουν στην τοπογραφία.
Το μπετόν προσομοιάζει με χυτή πέτρα ως προς την ουδετερότητα, τη μονολιθικότητα και τη χρωματική του συνάφεια. Η χρήση καλουπιού με ταβλάκι, έχει άμεση αναφορά στα πετρόκτιστα, δίνοντας του την κλίμακα του αρθρωτού υλικού.
Το σπίτι αποτελείται από τρεις χωριστούς κύβους, που στεγάζουν τα τρία υπνοδωμάτια και μία σκιά, ένα στέγαστρο, που αποτελεί το καθιστικό. Η κίνηση και οι προσβάσεις στους χώρους είναι εξωτερική.
Όλη η οργάνωση του σπιτιού έχει διαμορφωθεί γύρω από τρείς διαφορετικές ποιότητες θέας. Το καθιστικό έχει πανοραμική θέα και θεατρική αντίληψη του χώρου. Σε οποιοδήποτε σημείο του βρίσκεται κάποιος, έχει απόλυτη εποπτεία του περιβάλλοντος.
Η κίνηση προς τα υπνοδωμάτια οργανώνει πλάνα κατακόρυφα και καθώς προχωρά κάποιος αντιλαμβάνεται τη θέα καρέ - καρέ, η κίνηση και η θέα διαμορφώνουν μία κινηματογραφική αντίληψη του χώρου.
Μέσα από τα υπνοδωμάτια, τα δύο παράλληλα τοιχία, που διαμορφώνουν τα όρια των υπνοδωματίων, καδράρουν ένα σταθερό τοπίο, καδράρουν τη θέα σαν πίνακα ζωγραφικής.
Αυτές οι τρεις διαφορετικές ποιότητες θέας πλαισιώνονται από μπετόν, το γκρι χρώμα του εμφανούς σκυροδέματος χάνεται. Η ουδετερότητα του πλαισίου δημιουργεί την ψευδαίσθηση απουσίας πλαισίου, είναι σαν να χάνεται το όριο που πλαισιώνει τη θέα.
Συνοψίζοντας, οι διαφορετικές συνθήκες κίνησης και βλέμματος ορίζονται μέσα από τη χρήση της γκρι ζύμης, κάνοντας τα όρια να εξαφανίζονται. Οι κάτοικοι, ο χώρος και τα αντικείμενα, που βρίσκονται μέσα του, έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε μία σχέση φόντου - αντικειμένου, όπου το φόντο είναι η μπετονένια κατασκευή του σπιτιού.