Στο πλαίσιο αναδιαμόρφωσης και εσωτερικού σχεδιασμού διαμερίσματος στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η εκμετάλλευση του φυσικού φωτισμού μέσω της χρήσης διαφανών υλικών μεγιστοποιεί τους ωφέλιμους ζωτικούς και αποθηκευτικούς χώρους. Διαφανή διαχωριστικά επιτρέπουν το φυσικό φωτισμό και την οπτική σύνδεση μεταξύ των χώρων της κατοικίας, ενώ παράλληλα οριοθετούν τις επί μέρους λειτουργίες. Απεικόνιση: Matheas Architecture.

Στο πλαίσιο της αισθητικής και λειτουργικής αναβάθμισης ενός κτιρίου γραφείων σε συνδυασμό με τη βελτίωση του εργασιακού περιβάλλοντος, η είσοδος και η όψη αναδείχθηκαν μέσω του τεχνητού φωτισμού. Οι χαράξεις του σχεδιασμού αναδεικνύονται μέσω του γραμμικού φωτισμού, προσδίδοντας στο κτίριο μια ισχυρή εταιρική ταυτότητα. Συγκρότημα γραφείων "Politakis Group" στη Θέρμη Θεσσαλονίκης. Φωτογραφίες: Giorgos Sfakianakis Photography.

Η κατοικία χωροθετείται στην πλαγιά ενός λόφου, σε ένα ορεινό τοπίο εξαιρετικής ομορφιάς στην Πολωνία. Το φυτεμένο δώμα συμβάλλει στην οργανική ενσωμάτωση της κατοικίας στη μορφολογία του εδάφους, αποδίδοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο τοπίο. Η εξωτερική πλευρά του κτιρίου επενδύθηκε με φύλλα οξειδωμένης λαμαρίνας (corten). Σταδιακά, με το πέρασμα του χρόνου, η εξωτερική επένδυση θα λάβει τη χαρακτηριστική οξειδωμένη όψη, ενώ η φύτευση θα αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο, καθιστώντας την κατοικία αναπόσπαστο τμήμα του τοπίου. Φωτογραφίες: Przemo Łukasik.

Σε αυτό το διαμέρισμα στο Όστιν του Τέξας, ο χώρος της εισόδου οργανώνεται με τη βοήθεια ενός διάτρητου διαχωριστικού, που οριοθετεί τις επί μέρους λειτουργίες, χωρίς να διακόπτει την οπτική επαφή των χώρων. Η ειδική κατασκευή από ξύλο χαρακτηρίζεται από τις διαγώνιες χαράξεις - ράφια, που παίρνουν το χαρακτήρα μιας βιβλιοθήκης, ενώ παράλληλα ενσωματώνει και μια καθιστική επιφάνεια. Με αυτόν τον τρόπο, φιλτράρονται οι θεάσεις προς το χώρο της κουζίνας, χωρίς να αποκόπτεται ο φυσικός φωτισμός. Φωτογραφίες: Leonis Furmansky & Dave McEathron Architecture.

Το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας υιοθέτησε τις προτάσεις των μηχανικών, ώστε να μην ισχύσει από φέτος η υποχρέωση να κατασκευάζονται όλα τα νέα κτίρια με προδιαγραφές ενεργειακής κατηγορίας Α και Α+. Γι’ αυτό το λόγο το υπουργείο συνυπέγραψε με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (Τ.Ε.Ε.) μνημόνιο συνεργασίας, με στόχο τη στήριξη του κατασκευαστικού κλάδου, που δέχθηκε ακόμη ένα πλήγμα από την πανδημία του κορονοϊού, και τη δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων για την επίτευξη των στόχων του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (Ε.Σ.Ε.Κ.) αναφορικά με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης.

Οι δύο πλευρές αποφάσισαν την τροποποίηση των τεχνικών οδηγιών Τ.Ε.Ε. στο πλαίσιο του Κανονισμού Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων (Κ.Εν.Α.Κ.). Έτσι, οι οικοδομικές άδειες, που εκδόθηκαν το 2019, θα ακολουθήσουν τις προϊσχύουσες διατάξεις, δηλαδή θα μπορούν να εφαρμόζονται με ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής κλάσης Β. Για όσες άδειες αναμένεται να εκδοθούν το 2020 και το πρώτο εξάμηνο του 2021, προβλέπεται υποχρέωση κατάθεσης Μελέτης Ενεργειακής Απόδοσης (Μ.Ε.Α.) για ενεργειακή κατηγορία Β+. Ωστόσο, από την 1η Ιουνίου 2021 και εφεξής, η Μ.Ε.Α. για νέα κτίρια θα πρέπει να τεκμηριώνει την κατάταξή τους στην ενεργειακή κατηγορία Α.
Σύμφωνα με το Υ.Π.Εν., στόχος των νέων ρυθμίσεων είναι να δοθεί στον κατασκευαστικό κλάδο η δυνατότητα να προετοιμαστεί κατάλληλα, ώστε από το 2022 τα νέα κτίρια να είναι σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης. Παράλληλα, με ευθύνη του Τ.Ε.Ε., έως το τέλος του έτους επικαιροποιούνται οι τεχνικές προδιαγραφές για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, βιοκλιματικά, φωτοτεχνία, θέρμανση, κλιματισμό και αξιολόγηση ενεργειακών επενδύσεων, ώστε να ευθυγραμμίζονται με τον Κ.Εν.Α.Κ.

Τα αποκαλυπτήρια του έργου της αναβάθμισης του φωτισμού στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης πραγματοποιήθηκαν σε μια ξεχωριστή τελετή στις 30 Σεπτεμβρίου σε live streaming, παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας, του πρωθυπουργού, της υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού και του προέδρου του Ιδρύματος Ωνάση.

Η μελέτη και ο σχεδιασμός του φωτισμού ανάδειξης της Ακρόπολης πραγματοποιήθηκε από τη διεθνούς κύρους, βραβευμένη με ΕΜΜΥ, σχεδιάστρια φωτισμού Ελευθερία Ντεκώ. Είναι η πρώτη φορά, που ο φωτισμός διακρίνει τα μνημεία του Ιερού Βράχου από τα τείχη, αλλά και μεταξύ τους, ενώ παράλληλα φωτίζονται εκ νέου σημεία: ο Βράχος, τα τείχη, ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια, ο ναός της Αθηνάς Νίκης, το Ερέχθειο, το θέατρο του Διονύσου, η στοά του Ευμένους και το διονυσιακό ιερό, το μνημείο του Θρασύλλου, οι Χορηγικούς Κίονες, το Ασκληπιείο, τα σπήλαια του Απόλλωνος και της Αγλαύρου, καθώς και το Ιερό της Αφροδίτης.

Σύμφωνα με το ΥΠΠΟΑ, η μελέτη δεν περιορίστηκε μόνο στο αισθητικό μέρος. Περιλαμβάνει ακόμη την αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών, με τον εκσυγχρονισμό της ηλεκτρολογικής εγκατάστασης και του συστήματος αυτοματισμού και ελέγχου των φωτιστικών σωμάτων. Αναδεικνύει το σύνολο του Ιερού Βράχου, τα τείχη, τον όγκο και τη γεωμετρία κάθε μνημείου, από κάθε πιθανό σημείο θέασης. Η νέα μελέτη του φωτισμού διαβαθμίζει τις εντάσεις και τις αποχρώσεις του λευκού, μεταξύ των εξωτερικών και εσωτερικών μερών των μνημείων, ώστε να αναδεικνύονται τα αρχιτεκτονικά στοιχεία τους και να γίνονται αντιληπτά το ανάγλυφο, το βάθος και η πλαστικότητά τους.

Πρόκειται για το πρώτο από μια σειρά έργων, που πραγματοποιούνται από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, με στόχο τη συνολική αναβάθμιση των υποδομών και των παρεχόμενων υπηρεσιών της Ακρόπολης, με δωρεά και υλοποίηση από το Ίδρυμα Ωνάση.

φωτογραφία: Gavriil Papadiotis.

Στις 5 Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα της αρχιτεκτονικής, η Διεθνής Ένωση Αρχιτεκτόνων θα πραγματοποιήσει σε ζωντανή μετάδοση ένα διαδικτυακό σεμινάριο με θεματική "Προς ένα καλύτερο μέλλον για τις πόλεις".
Με συντονιστές τον πρόεδρο της UIA Thomas Vonier και τον γενικό γραμματέα της UIA Serban Tiganas, στο διαδικτυακό σεμινάριο θα συμμετέχουν ως ομιλητές εμπειρογνώμονες, που θα συζητήσουν με ποιο τρόπο οι αρχιτέκτονες και οι επαγγελματίες συναφών ειδικοτήτων θα κατορθώσουν να ανταπεξέλθουν στις προκλήσεις, που αντιμετωπίζουν οι σημερινές πόλεις. Ζητήματα δημόσιου χώρου, συστημάτων μεταφοράς, ποιότητας αέρα και στέγασης, ύδρευσης και αποχέτευσης, διαφύλαξης της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς, θα προσεγγιστούν στη βάση δημιουργίας περισσότερο βιώσιμων πόλεων και οικισμών.

Για εγγραφές: https://us02web.zoom.us/webinar/register/WN_-eQ5OhaKTVGWPd4tVEF_NA

Το έργο αφορά στον εσωτερικό σχεδιασμό ενός διαμερίσματος στην περιοχή της Θέρμης στη Θεσσαλονίκη. Η κατοικία έχει συνολικό εμβαδό 200 τ.μ. και εκτείνεται σε δύο επίπεδα.
Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η ενοποίηση των χώρων της κατοικίας τόσο στο χώρο διημέρευσης όσο και στα υπνοδωμάτια. Στο σχεδιασμό χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία βιομηχανικού design, όπως τσιμεντοκονίαμα, τούβλο και μέταλλο, σε συνδυασμό με ξύλο σε φυσικές αποχρώσεις.

Η κεντρική είσοδος οδηγεί άμεσα στους χώρους κυρίας χρήσης της κατοικίας, στην κουζίνα και στο καθιστικό, δημιουργώντας μια ομαλή αλληλουχία ανοικτών χώρων με ενιαία λειτουργία. Ο σχεδιασμός και η επιλογή των υλικών δημιουργούν μια αίσθηση φιλόξενου και οικείου περιβάλλοντος, σε συνδυασμό με την αφαιρετική προσέγγιση και τις καθαρές γεωμετρίες.
Ο ενοποιημένος χώρος της κουζίνας και του καθιστικού οριοθετείται με τη διαφοροποίηση του δαπέδου, καθώς το πατητό τσιμεντοκονίαμα στην κουζίνα και στο κλιμακοστάσιο διαδέχεται η δρυς, φυσικής απόχρωσης με ιδιαίτερο μοτίβο, σε διάταξη γαλλικού ψαροκόκαλου. Επίσης, το καθιστικό απομονώνεται και διαχωρίζεται μερικώς, με κατακόρυφα πηχάκια από φυσική δρυ. Με αντίστοιχα πηχάκια επενδύεται και η οροφή της κουζίνας, η οποία ακολούθησε σχεδιαστικά βιομηχανικό ύφος.
Μέσω της λιτής του γεωμετρίας, το τζάκι αποτελεί μέρος μιας επιβλητικής σύνθεσης από πατητό τσιμεντοκονίαμα. Η κατασκευή ενσωματώνει την τηλεόραση, ενώ παράλληλα διαθέτει μεγάλο αποθηκευτικό χώρο. Στην απέναντι πλευρά του καθιστικού δημιουργείται μια βιβλιοθήκη με ξύλινα ράφια και κρυφό φωτισμό, η οποία κλείνει με ψηλά κατακόρυφα συρόμενα μεταλλικά πετάσματα, που εκτείνονται από το δάπεδο έως την οροφή.
Στο επόμενο επίπεδο βρίσκονται το κύριο υπνοδωμάτιο, το οποίο συνδέεται με τους χώρους της γκαρνταρόμπας και του λουτρού, καθώς και το παιδικό υπνοδωμάτιο με το δικό του εσωτερικό μπάνιο.
Στο χώρο του κυρίως υπνοδωματίου η γκαρνταρόμπα ενσωματώνεται οπτικά και παράλληλα διαχωρίζεται μέσω μίας ειδικής κατασκευής από μεταλλικά στοιχεία και γυαλί σε ανάλογο γεωμετρικό μοτίβο με αυτό της βιβλιοθήκης του σαλονιού. Μ’ αυτόν τον τρόπο, επιτυγχάνεται η οπτική επαφή από το υπνοδωμάτιο, ο φυσικός φωτισμός της γκαρνταρόμπας, ενώ προσδίδεται διαφάνεια, καθιστώντας το χώρο πιο ευχάριστο.
Το κύριο υπνοδωμάτιο ακολουθεί το ύφος της υπόλοιπης κατοικίας, καθώς διαθέτει έπιπλο από δρυ φυσικής απόχρωσης, συνδυασμένο με επένδυση πατητού τσιμεντοκονιάματος στους νιπτήρες. Επιπλέον, την οροφή του μπάνιου διατρέχουν ξύλινα δοκάρια, δίνοντας αίσθηση βάθους και ζεστασιάς. O φυσικός φωτισμός και ο αερισμός του μπάνιου πραγματοποιείται μέσω ενός φεγγίτη στην οροφή.

Στη Νεάπολη Μυτιλήνης, σ’ ένα ελαιόκτημα 10,5 στρεμμάτων, κατασκευάστηκε ένα συγκρότημα τριών κατοικιών, όμοιων στο κέλυφος, των οποίων η διάταξη δημιουργεί μια ανοιχτή "αγκαλιά" στο χώρο της πισίνας. Οι γειτνιάζοντες όγκοι προσαρμόζονται απόλυτα στις φυσικές καμπύλες του οικοπέδου, σε χαμηλότερη στάθμη απ’ αυτήν της εισόδου και σε ελαφρώς διαφορετική μεταξύ τους, έτσι ώστε να μην προβάλλονται με "θράσος" στον δρόμο. Η πρόσβαση στο οικόπεδο γίνεται από δημοτική οδό με προσπελάσεις από ανατολικά και νότια.
Στα δυο πρώτα κτίρια αναπτύσσονται από δυο διαμερίσματα, ενώ το τρίτο αποτελεί ενιαία κατοικία - σουίτα. Η κατευθυντήρια αρχή σχεδιασμού ήταν η ένταξη των κτιρίων στο φυσικό τοπίο και ο μετασχηματισμός των μορφολογικών στοιχείων της αγροτικής αρχιτεκτονικής του νησιού, έτσι ώστε να δημιουργείται μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα προσαρμοσμένη στις λειτουργικές ανάγκες της μονάδας.
Το συγκρότημα "ακουμπά" μαλακά στο τοπίο, ενώ προσφέρει απόλυτη ιδιωτικότητα στους ενοίκους των κατοικιών, με ταυτόχρονη δυνατότητα πρόσβασης στους κοινόχρηστους χώρους και στην πισίνα.
Ο επισκέπτης, με την είσοδό του στο οικόπεδο μετά από τον οργανωμένο χώρο στάθμευσης, ακολουθεί τους ειδικά διαμορφωμένους διαδρόμους πεζών μέσα από ελαιόδεντρα και χαμηλή φύτευση και καταλήγει με σκαλιά σε κάποιο από τα διαμερίσματα που βρίσκονται χαμηλά. Η μορφολογία των κτιρίων αφενός "συνομιλεί" με τον κατάφυτο ελαιώνα και το φυσικό περιβάλλον με τις φόρμες τους και τη χρήση υλικών φιλικών προς αυτά και αφετέρου περιέχει στοιχεία νέας, μινιμαλιστικής αισθητικής. Εξωτερικά, τα κτίρια διαμορφώνονται εξ ολοκλήρου πέτρινα από ντόπια γκρίζα νταμαρόπετρα, με δώματα και τμήματα στεγών με γκρίζα κεραμίδια. Γκρι - λαδί κουφώματα αλουμινίου, επάνω σε πέτρινες ποδιές, ξύλινες πέργκολες επάνω σε σοβατισμένους στύλους στις βεράντες τα συμπληρώνουν. Τα δάπεδα των βεραντών επιστρώθηκαν με ντόπιες πέτρινες πλάκες ή τσιμεντοκονίαμα. Εσωτερικά, επιλέχθηκε μια σύγχρονη μορφολογικά οργάνωση των χώρων με φυσικά υλικά: ξύλο στα δάπεδα, εμφανή ξύλινα δοκάρια της κεραμοσκεπής, και ορθομαρμαρώσεις στα λουτρά.
Γενικώς, οι κατοικίες αποπνέουν μια διακριτική πολυτέλεια, προσαρμοσμένη στο περιβάλλον. Όσον αφορά στις επεμβάσεις στον περιβάλλοντα χώρο, αυτές έγιναν με ιδιαίτερη σεμνότητα ώστε να μην προσβληθεί ο ελαιώνας. Οι διάδρομοι προσπέλασης και τα σκαλιά διαστρώθηκαν με χυτό γαρμπιλόδεμα, οι χαμηλοί τοίχοι διαμόρφωσης είναι χτισμένοι με την ίδια πέτρα, ο περιβάλλοντας χώρος της πισίνας επιστρώθηκε με ξύλινο deck, ενώ τα επιχείλιά της με ντόπια πέτρα επίσης. Η νέα φύτευση που έγινε συμβάλλει κυρίως στην οργάνωση της ιδιωτικότητας των κατοικιών, έτσι ώστε η εικόνα του "ανέγγιχτου" και άγριου τοπίου να επικρατεί παντού.

Το Art & Design Museum, το οποίο βρίσκεται στην καρδιά του Shapu Art Town, στην περιοχή Shenzhen Bao'an, σχεδιάστηκε ως πολιτιστικός κόμβος και ένα τοπόσημο για μια νέα γειτονιά, η οποία δημιουργήθηκε σε ένα υποανάπτυκτο κομμάτι γης. Το μουσείο ολοκληρώνει την Art Town —ένα σύνολο χώρων πολιτισμού, που στεγάζουν στούντιο, γκαλερί, σχολές τέχνης και εκθεσιακούς χώρους.
Για να δημιουργήσει έναν πυρήνα και να οργανώσει την προηγουμένως "ασύνδετη" περιοχή, ο σχεδιασμός εισάγει ένα δίκτυο δημόσιων χώρων συγκέντρωσης και διαδρομών. Ανυψώνοντας τους εκθεσιακούς χώρους σε έναν αιωρούμενο όγκο, δημιουργείται μια πλατεία που εκτείνεται σε όλο το μήκος του οικοπέδου, με βυθισμένες αυλές, οι οποίες συνδέονται με το υπόγειο του μουσείου.
Ο σχεδιασμός του κτιρίου δημιουργεί μια δυναμική παρουσία δίνοντας παράλληλα την αίσθηση του διαπερατού. Η πρόσοψη αρθρώνεται με μια σειρά αναδιπλώσεων, σαν ένα ξεφλούδισμα του κτιρίου όσο πλησιάζει στο έδαφος, που αποκαλύπτει την πλατεία και επιτρέπει ματιές στα εσωτερικά εκθέματα τέχνης. Επίσης στη γωνία του κτιρίου οι πτυχές της πρόσοψης ανοίγουν και δημιουργούν μια είσοδο που οδηγεί τους επισκέπτες, μέσω της μεγάλης σκάλας, προς τους εκθεσιακούς χώρους.
Στο εσωτερικό, το μουσείο χωρίζεται σε δύο πτέρυγες —η μία παρουσιάζει κινεζική τέχνη και η άλλη εκθέσεις σύγχρονου design—, οι οποίες οργανώνονται γύρω από το κεντρικό κλιμακοστάσιο. Ανεβαίνοντας, η αναδιπλούμενη πρόσοψη επιτρέπει τη θέα προς την περιοχή, ενισχύοντας τη σύνδεση του μουσείου μαζί της.

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.