Στο κέντρο της Αθήνας, περιτριγυρισμένο από εμβληματικά κτίρια και ιστορικά μνημεία της πόλης, το "Academia of Athens" είναι ένα πολυτελές ξενοδοχείο της αλυσίδας "Autograph Collection Hotels Marriott".
Το αρχικό κτίριο ανεγέρθηκε το 1970 ως κτίριο γραφείων του Ν.Α.Τ. από τον αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Βουρέκα. Μία από τις αρχικές κρίσιμες προκλήσεις ήταν η πρόταση ενός φρέσκου, σύγχρονου σχεδίου, που σέβεται την ιστορία του κτιρίου και της πόλης. Η ίδια η τοποθεσία, οι απαιτήσεις της υπάρχουσας δομής, σε συνδυασμό με τις κατευθύνσεις του branding, συνθέτουν ένα υψηλό επίπεδο πολυπλοκότητας.
Ο στόχος ήταν η πλήρης αποκατάσταση του κτιρίου και η μετατροπή του σε ένα ξενοδοχείο 5 αστέρων με σύγχρονη αρχιτεκτονική και εκλεπτυσμένο εσωτερικό σχεδιασμό, που να προσφέρει μια πολυτελή και διαφορετική εμπειρία φιλοξενίας.
Το αποτέλεσμα είναι ένα ξενοδοχείο με 60 σύγχρονα δωμάτια και σουίτες, που κατανέμονται σε 7 ορόφους. Η είσοδος είναι στο επίπεδο της οδού Ακαδημίας με άμεση πρόσβαση στο μπαρ και στο σαλόνι. Το εστιατόριο με ανεξάρτητη είσοδο από την οδό Ομήρου διατάσσεται σε δύο επίπεδα, ισογείου και μεσοπατώματος, δημιουργώντας έναν εντυπωσιακό χώρο διπλού ύψους. Τόσο το εστιατόριο, όσο και το μπαρ βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση με το επίπεδο του δρόμου, φιλοξενώντας τόσο τους επισκέπτες του ξενοδοχείου, όσο και τους κατοίκους της πόλης.
Η εισαγωγή του ατμοσφαιρικού σπα, γυμναστηρίου και της νέας εσωτερικής πισίνας στο 1ο υπόγειο αποδείχτηκε πρόκληση, κυρίως λόγω των περιορισμένων χώρων και του ελεύθερου ύψους ορόφου του υπάρχοντος κτιρίου. Στον τελευταίο όροφο το roof garden φιλοξενεί εστιατόριο και μπαρ εκμεταλλευόμενο τη θέα προς την Ακρόπολη και το Λυκαβηττό. Οι υπηρεσιακοί χώροι του ξενοδοχείου περιορίζονται στο 2ο υπόγειο, προκειμένου να μεγιστοποιηθούν οι κοινοί χώροι φιλοξενίας.
Στο εξωτερικό του κτιρίου, οι προσόψεις αναμορφώθηκαν ως προς τη νέα λειτουργική χρήση και διάταξη του κτιρίου. Η προσέγγιση σχεδιασμού αποσκοπούσε στην ανακατασκευή των προσόψεων, δημιουργώντας νέες επιφάνειες σε προεξοχή με επένδυση συνθετικών πλακιδίων προσομοίωσης μαρμάρου και σε εσοχές με κατακόρυφα στοιχεία από αλουμίνιο. Στο ίδιο υλικό, τα στοιχεία περιμετρικά της κάθε όψης οριοθετούν τις επεμβάσεις και το διαχωρίζουν από τα όμορα κτίρια. Η επιφάνεια, σε υπόλευκη απόχρωση με τραχιά υφή, επιλέγεται ως ομογενές υλικό για να αντιπαρατεθεί και να διαχωρίσει την επιφάνεια του κτιρίου σε υποχώρηση, η οποία υποτονίζεται. Η προσθήκη των κατακόρυφων ασύμμετρων στοιχείων αλουμινίου σκούρου γκρι ανθρακί χρώματος, συνδυαζόμενη με τη σκούρα επιφάνεια της υποχώρησης, παρουσιάζει ένα φόντο διαφοροποίησης και ανάδειξης του τμήματος της όψης σε προεξοχή. Η σχεδιαστική τυπολογία των κατακόρυφων στοιχείων καθορίζεται με παραμετρικό σχεδιασμό και η θέση τους αναδύεται με τη βελτιστοποίηση παραμέτρων πυκνότητας και ασυμμετρίας, προκειμένου να ενισχυθεί η συνεχής αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς, δημοσιότητας και ιδιωτικότητας, εσωστρέφειας και εξωστρέφειας, θορύβου και ησυχίας, όπως ορίζεται από τη σύγχρονη έννοια του ξενοδοχείου. Αυτά τα στοιχεία λειτουργούν ως μια δεύτερη "επιδερμίδα" μεταξύ της πόλης και του κτιρίου, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε μια ιδιαίτερη εμπειρία.
Οι επιλογές των υλικών στοχεύουν στον εκσυγχρονισμό του κτιρίου και στην κατασκευή ενός ξενοδοχείου με προδιαγραφές 5 αστέρων, χωρίς να θίγουν ή να αλλοιώνουν τις αρχικές αναλογίες του κτιρίου και σεβόμενες τα όμορα κτίρια. Το ξενοδοχείο "Academia of Athens" αναδύεται ως μέρος της αρχιτεκτονικής εξέλιξης της περιοχής και ως ένα νέο σημείο αναφοράς της σύγχρονης μητρόπολης.

Το εξαώροφο κτίριο, επί της οδού Αιόλου 43, κατασκευάστηκε το 1974 βασισμένο σε μελέτη του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Καλλιγά, προορισμένο για χρήση καθαρά επαγγελματική, με ενιαίους χώρους ανά όροφο, στους οποίους στεγάζονταν γραφεία και καταστήματα.
Αντικείμενο της μελέτης υπήρξε η ανάπλαση και η αλλαγή χρήσης σε 6 μικρότερα διαμερίσματα του 4ου ορόφου, συνολικού εμβαδού περίπου 400 m². Ο σχεδιασμός βασίστηκε στην επιθυμία να δημιουργηθούν κατοικίες με ανοιχτές κατόψεις, δίνοντας την αίσθηση μεγαλύτερων χώρων και να αποφευχθεί ο κατακερματισμός του κάθε διαμερίσματος σε μικρά επί μέρους δωμάτια. Στο κάθε διαμέρισμα οι μελετητές αποφάσισαν να δημιουργήσον ημιανοικτούς "χώρους" μέσα στο χώρο, οι οποίοι θα αποτελούσαν και θα σηματοδοτούσαν την περιοχή ύπνου και θα πρόσφεραν την απαραίτητη ιδιωτικότητα. Με πυρήνα της κάθε κατοικίας αυτούς τους "χώρους - κύβους", αναπτύσσονται και διαμορφώνονται και οι υπόλοιπες χρήσεις, όπως το καθιστικό, η κουζίνα και τα λουτρά. Στα 3 διαμερίσματα έχουν προβλεφθεί από δύο "χώροι - κύβοι" ύπνου –δύο "sleeping cubes"– ενώ στα άλλα τρία, που είναι και αρκετά μικρότερα, από ένας "χώρος - κύβος". Αυτοί οι κύβοι τοποθετούνται ελεύθερα στο χώρο, έχοντας στις περισσότερες περιπτώσεις τις δύο πλευρές τους ανοικτές, ενώ βρίσκονται σε υπερυψωμένο επίπεδο σε σχέση με αυτό του καθιστικού.
Η επιλογή των έντονων και διαφορετικών χρωμάτων, που δόθηκαν στους κύβους του κάθε διαμερίσματος, έγινε για να τονίσει την έννοια του χώρου μέσα στο χώρο, αλλά και να δώσει έναν πιο εφήμερο χαρακτήρα διαμονής. Τα λουτρά προσαρμόζονται στους χώρους ύπνου είτε τελείως ελεύθερα είτε με γυάλινα διαχωριστικά, ενώ το καθιστικό και η κουζίνα τοποθετούνται μεταξύ των κύβων.
Τα δάπεδα είναι βαμμένα με εποξειδική βαφή σε δύο αποχρώσεις του γκρι, ανάλογα με την υπερύψωσή τους, ενώ όλες οι ξυλουργικές κατασκευές έχουν γίνει λευκές, ώστε να μην ανταγωνίζονται τα χρώματα των κύβων.

Το κτίριο στεγάζει ένα διεθνές διδακτικό και ερευνητικό κέντρο στον τομέα της δεοντολογίας, της βιώσιμης επιχείρησης και της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και γι' αυτό το λόγο σχεδιάστηκε έτσι, ώστε να αποτελεί ζωντανό παράδειγμα κτιρίου φιλικού προς το περιβάλλον και ενεργειακά αυτόνομου.
Πρόκειται για έναν ισόγειο χώρο με επιφάνεια 266,55 m2 και έναν υπόγειο 80,80 m2. Το σχήμα του κτιρίου έχει διάταξη ανοιχτού "Γ", που αγκαλιάζει την "καρδιά" του οικοπέδου, όπου υπάρχει ένας φυσικός βραχόκηπος. Τα δύο ακριανά σκέλη του "Γ" καταλήγουν σε δύο μεγάλες αίθουσες, εκ των οποίων η μία φιλοξενεί συσκέψεις και ομιλίες, η δε δεύτερη λειτουργεί ως ελεύθερος χώρος εργασίας και ενίοτε φαγητού. Στο κομβικό σημείο της ένωσης των δύο σκελών, το οποίο διαχωρίζεται από τις δύο αίθουσες λειτουργικά, αισθητικά αλλά και στατικά, βρίσκεται η αίθουσα υποδοχής και αναμονής, η κύρια είσοδος και οι βοηθητικοί χώροι. Κάτω από το μεσαίο αυτό τμήμα υπάρχει υπόγειος χώρος, επιφάνειας ίσης με αυτό.

Βιοκλιματικός σχεδιασμός, υλικά, τεχνικές δόμησης
Σημαντικά ζητούμενα από την αρχή του σχεδιασμού ήταν από το οικόπεδο να μην αφαιρεθεί κανένα δέντρο, θάμνος ή βραχώδης σχηματισμός, το κτίριο να υπακούει σε βιοκλιματικά σχεδιαστικά κριτήρια και να έχει χαμηλή ενεργειακή απόδοση. Με γνώμονα αυτά τα ζητούμενα καθορίστηκαν οι αισθητικές ποιότητες του χώρου. Έτσι το σχήμα του κτιρίου που προέκυψε εκμεταλλεύεται τον προσανατολισμό για φυσικό φωτισμό, παθητικό δροσισμό και αερισμό, ενώ ταυτόχρονα προσφέρει οπτικές φυγές στον εξωτερικό χώρο προς τους βραχώδεις σχηματισμούς και τη φυσική βλάστηση, ενώνοντας αισθητικά και λειτουργικά το μέσα με το έξω.
Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν φυσικά υλικά με μικρή ενσωματωμένη ενέργεια και καλές θερμομονωτικές ιδιότητες.
Ο φέρων οργανισμός του κτιρίου είναι ξύλινος, κατασκευασμένος από επικολλητή ξυλεία κατηγορίας GL24 με πιστοποίηση αειφόρου διαχείρισης δασών. Εδράζεται σε θεμελίωση και στο κεντρικό του τμήμα σε δοκούς ή τοιχώματα του υπογείου από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η ανωδομή εξασφαλίζεται πλευρικά τόσο έναντι ανεμοπίεσης, όσο και έναντι σεισμικής φόρτισης μέσω μεταλλικών συνδέσμων δυσκαμψίας σε χιαστί διάταξη και σε επιλεγμένα φατνώματα του χωρικού πλαισίου. Όλοι οι κόμβοι, στους οποίους συνδέονται οι ξύλινες δοκοί με τα υποστυλώματα, όπως επίσης και στις περιοχές σύνδεσης με τους χιαστί συνδέσμους δυσκαμψίας, συντίθενται από μεταλλικά ελάσματα σε σχισμές εντός των ξύλινων διατομών, αφήνοντας εμφανείς μόνο τις κεφαλές των διαμπερών κοχλιών. Η μη κανονική από στατική άποψη συμμετρία της κάτοψης, επέβαλε το διαχωρισμό του κτιρίου σε τρία επί μέρους στατικώς ανεξάρτητα τμήματα, τα οποία έρχονται σε επαφή μέσω αρμών.
Οι εξωτερικοί τοίχοι πλήρωσης του κτιρίου εγκιβωτίζουν τον ξύλινο φέροντα οργανισμό. Αυτοί οι τοίχοι είναι χτισμένοι με δύο διαφορετικές τεχνικές: με αχυρόμπαλες 50 cm πάχους, επιχρισμένες με πηλοκονίαμα εσωτερικά και ασβεστοκονίαμα εξωτερικά στα δύο ακριανά σκέλη του "Γ" και με λιθοδομή 50 cm πάχους στον κεντρικό χώρο του χώρου υποδοχής με χρήση των προϊόντων εκσκαφής από το βραχώδες υπέδαφος.
Οι εσωτερικοί διαχωριστικοί τοίχοι είναι χτισμένοι με ωμοπλίνθους και συνδετικό υλικό ασβεστοπηλοκονίαμα. Οι ωμόπλινθοι κατασκευάστηκαν στο εργοτάξιο με σύσταση μείγματος από το χώμα της εκσκαφής, άμμο και άχυρο.
Τα δώματα των επί μέρους τμημάτων της αίθουσας συσκέψεων και του χώρου υποδοχής είναι φυτεμένα και περιέχουν ως οργανική ύλη τα προϊόντα επιφανειακής εκσκαφής του οικοπέδου, που χαρακτηρίζουν την τοπική χλωρίδα. Αυτή η επιλογή στόχευσε κυρίως στην καλύτερη ενσωμάτωση του κτιρίου μέσα στο φυσικό του περιβάλλον. Κάτω από το χώμα η μόνωση περιλαμβάνει διπλή στρώση ασφαλτοπάνου, αντιριζική μεμβράνη, θερμομόνωση από αφρώδη εξηλασμένη πολυστερίνη, πάχους 5 cm, αποστραγγιστική μεμβράνη και γεωύφασμα. Λόγω του ευνοϊκού μεσημβρινού προσανατολισμού του κτιρίου, στο τμήμα του δώματος επάνω από την αίθουσα φαγητού έχουν τοποθετηθεί πετάσματα πολυουρεθάνης, ώστε να είναι εφικτή η στερέωση των φωτοβολταϊκών που επιλέχθηκαν για να καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες του κτιρίου.
Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Βιωσιμότητας ήταν το πρώτο υλοποιημένο κτίριο με αχυρόμπαλες της ομάδας μελέτης. Λόγω απουσίας από την ελληνική αγορά τυποποιημένων φυσικών υλικών, αλλά και τεχνογνωσίας, οι μελετητές εργάστηκαν πειραματιζόμενοι σε όλες τις κλίμακες, από τις αναλογίες στα μείγματα των επιχρισμάτων έως τις ιδιαίτερες κατασκευαστικές λεπτομέρειες για εφαρμογή τεχνικών που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς στον τόπο μας. Παρ’ όλα αυτά δεν συνάντησαν εμπόδια ανυπέρβλητα για τη συνέχιση του έργου. Οι μελέτες συντάχθηκαν πριν από την ισχύ του Ν.Ο.Κ. και η αδειοδότηση του κτιρίου ολοκληρώθηκε με τον παλαιό κανονισμό έκδοσης οικοδομικών αδειών. Κατά τον έλεγχο των μελετών στις αρμόδιες υπηρεσίες ήταν απαραίτητη η τεκμηρίωση μεγεθών και τιμών για τη σύνταξη των μηχανολογικών μελετών, οι οποίες
αναζητήθηκαν από τη διεθνή βιβλιογραφία τόσο για την πυρασφάλεια, όσο και για τη θερμομόνωση. Ο ξύλινος φέρων οργανισμός επιλύθηκε με τον Ευρωκώδικα 5 και τον Ελληνικό Αντισεισμικό Κανονισμό.
Στη φάση της κατασκευής, ο μόνος περιοριστικός παράγοντας, ο οποίος επέβαλε την τήρηση αυστηρού χρονικού προγραμματισμού, αφορούσε στην τοποθέτηση των δομικών εργασιών χρονικά τους θερινούς μήνες για λόγους προστασίας των υλικών και του κτιρίου από τη συχνή βροχόπτωση μέχρι την ολοκλήρωση της εξωτερικής προστασίας του, δηλαδή την εφαρμογή του επιχρίσματος.
Η εκπαίδευση των συνεργείων, που εφάρμοσαν τις εξειδικευμένες τεχνικές δόμησης με αχυρόμπαλες και ωμοπλίνθους, έγινε στο εργοτάξιο.

Το νέο δημοτικό μέγαρο της πόλης Naaldwijk στη διοικητική ενότητα Westland της Ολλανδίας (το δυτικό τμήμα της νότιας Ολλανδίας) αποτελείται από δύο διακριτές μονάδες που βρίσκονται σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου. Το πρώτο κτιριακό συγκρότημα βρίσκεται στην οδό Verdilaan και λειτουργεί ως το κύριο δημαρχιακό κτίριο, φιλοξενώντας την έδρα του δημοτικού συμβουλίου, διάφορες δημόσιες λειτουργίες, καθώς και εθιμοτυπικές τελετές και κοινωνικά γεγονότα. Το δεύτερο κτιριακό συγκρότημα βρίσκεται στην οδό Laan van de Glazen Stad και αποτελεί την έδρα των δημοτικών γραφείων. Η κεντρική ιδέα για την αρχιτεκτονική μελέτη και των δύο κτιρίων αναπτύσσεται με γνώμονα τον επαναπροσδιορισμό του θερμοκηπίου, ως ενός πανταχού παρόντος στοιχείου της οικονομικής, κοινωνικής και πολεοδομικής πραγματικότητας στην Ολλανδία και ειδικότερα στη γεωγραφική ενότητα Westland. Την ιδέα πλαισιώνουν οι έννοιες της κοινωνικής εκπροσώπησης, της ποιότητας στο χωρικό σχεδιασμό, της λειτουργικότητας, της ευελιξίας, της άνεσης και της αειφορίας.
Η εννοιολογική μεταφορά του θερμοκηπίου διαρθρώνεται λειτουργικά και μορφολογικά στις διαφανείς όψεις, οι οποίες καλύπτουν και προστατεύουν τη ζωή που αναπτύσσεται, ως ένα λεπτό κέλυφος που επιτρέπει στις εσωτερικές διεργασίες να λαμβάνουν χώρα ομαλά. Συνεπώς το νέο δημαρχιακό μέγαρο αποτελείται από κτίρια με βέλτιστη διαφάνεια, ένα χαρακτηριστικό που ενισχύει την εμπειρία των επισκεπτών και την καθημερινή ζωή του προσωπικού. Επιπλέον, η διαφάνεια των όψεων υπογραμμίζει το δημοκρατικό χαρακτήρα του δημαρχείου μέσω της έντονης οπτικής σύνδεσης ανάμεσα στον εξωτερικό και εσωτερικό χώρο, δηλαδή των κυβερνώντων και των πολιτών. Ο ενιαίος ρυθμός των όψεων προσδίδει μια ευχάριστη θέαση από το επίπεδο του δρόμου. Ο σχεδιασμός των κτιρίων προσφέρει υψηλό βαθμό ευελιξίας, καθώς η ελεύθερη κάτοψη αποτελεί τη βάση για επαναδιάταξη των εσωτερικών τοιχοποιιών και τη δημιουργία χώρων ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών. Οι υλικοτεχνικές δομές και τα δίκτυα του κτιρίου (έξοδοι εναλλασσόμενου ρεύματος και δίκτυο τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνίας) ευθυγραμμίζονται πλήρως με τις εσωτερικές αλλαγές στη διαρρύθμιση του χώρου, καθώς η σύνδεση έχει σχεδιαστεί να γίνεται με ταχύτητα και ευκολία.

Στοιχεία βιώσιμης ανάπτυξης των κατασκευών
Τα κτίρια παρουσιάζουν ουδέτερο ισοζύγιο διοξειδίου του άνθρακα. Η χαμηλή κατανάλωση ενέργειας επιτυγχάνεται μέσω τριπλών υαλοπινάκων, φωτοδιόδων (LED) και συστημάτων ελέγχου των επιπέδων φωτισμού και αερισμού, τα οποία ρυθμίζονται με βάση την παρουσία των χρηστών στο χώρο.
Η απαιτούμενη ενέργεια προέρχεται ως επί το πλείστον από την εγκατάσταση 1.120 m2 φωτοβολταϊκών συλλεκτών με συνολική παραγωγή 115.000 kWh/έτος. Η εφαρμογή υλικών αλλαγής φάσης μειώνει το ενεργειακό κόστος των κτιρίων. Τα ανοικτά κλιμακοστάσια χωροθετούνται σε εμφανείς θέσεις για να ευνοηθεί η χρήση τους έναντι των ανελκυστήρων. Ο φυσικός φωτισμός, η χρήση ανθεκτικών υλικών με μικρές απαιτήσεις σε συντήρηση και με μεθόδους βιώσιμης παραγωγής αποτελούν στοιχεία αειφορίας.
Ο βιώσιμος σχεδιασμός επιτυγχάνεται και μέσω της ΙFD τεχνολογίας κτιρίων (industrial, flexible & demountable), βάσει της οποίας χρησιμοποιήθηκε μικρή ποσότητα υλικών και παρήχθη η μικρότερη δυνατή ποσότητα αποβλήτων. Η επανάχρηση και ανακύκλωση των υλικών έπαιξε νευραλγικό ρόλο στη φάση της κατασκευής του έργου.

Ο σχεδιασμός και η κατασκευή των πολλαπλών διάφανων όψεων
Το κτίριο της οδού Verdilaan αποτελείται από ένα ορθογώνιο επιμήκη όγκο, ο οποίος εντάσσεται αρμονικά στο αστικό περιβάλλον. Το κτίριο δομείται σε τρία επίπεδα. Στην πίσω πλευρά του κτιρίου χωροθετούνται οι δημοτικοί συνεδριακοί χώροι, ένα εστιατόριο με κουζίνα, γραφεία, ο χώρος των αρχείων και ένα αναγνωστήριο. Στην κύρια όψη αυτού του γενικού όγκου αναπτύσσεται ένα μεγάλο, διάφανο και φιλόξενο αίθριο. Στο ισόγειο επίπεδο του αιθρίου αναπτύσσονται αντιδιαμετρικά η δημόσια είσοδος και μια χαρακτηριστική αίθουσα υποδοχής σε γειτνίαση με χώρο εστιατορίου.
Το μεσαίο επίπεδο του αιθρίου συντίθεται ως ένα "έπιπλο", το οποίο χαρακτηρίζεται από καμπύλα τελειώματα στις τοιχοποιίες, μεγάλες σε ύψος οροφές και ένα επιδερμικό στρώμα γυαλιού και ξύλου. Το πιο υψηλό επίπεδο αποτελείται από την αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου, το γραφείο του δημάρχου, των δημοτικών συμβούλων και των δημοτικών παρατάξεων. Το χαμηλότερο επίπεδο φιλοξενεί τις κοινές διοικητικές λειτουργίες, όπως τους χώρους συναντήσεων των επιτροπών και ένα συνεδριακό κέντρο.
Το διάφανο αίθριο προσφέρει στους πολίτες άμεση θέαση των διοικητικών λειτουργιών. Οι ξύλινες διαδοκιδώσεις πλαισιώνουν κατακόρυφα το αίθριο και δημιουργούν μια ιδιαίτερη εικόνα για τον επισκέπτη. Η έννοια της διαφάνειας, τόσο μεταφορικά, όσο και κυριολεκτικά, δημιουργεί ένα "ανοικτό" προς το κοινό, φωτεινό χώρο, ο οποίος αποτελεί παράλληλα και ένα ευχάριστο εργασιακό περιβάλλον. Η καθαρότητα στη διάταξη και η δυνατότητα δημιουργίας πολυμορφικών χώρων μέσω κινούμενων πετασμάτων προσθέτουν ευελιξία και προσαρμοστικότητα στο δημαρχιακό μέγαρο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας τα γραφεία των επιτροπών χρησιμοποιούνται ως αίθουσες συναντήσεων, ενώ σε άλλες περιστάσεις τα πετάσματα μετακινούνται και οι ίδιοι χώροι δύναται να μετατραπούν σε μεγάλες αίθουσες συνεντεύξεων τύπου, εκδηλώσεων, γάμων και εκθέσεων. Η εσωτερική επίπλωση και τα υφάσματα παραπέμπουν στο λογότυπο της διοικητικής περιφέρειας. Η κεντρική θέση του δημαρχείου στην πόλη, η διαφάνεια των όψεων και η ενσωμάτωση του κτιρίου ως διοικητικής έδρας και κέντρου των αρχείων της πόλης το καθιστούν σημείο συνάντησης ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν.
Το κτίριο της οδού Laan van de Glazen Stad αποτελείται από δυο πτέρυγες κτιρίων, οι οποίες συνενώνονται μέσω ενός ψηλού, φωτεινού και πράσινου αιθρίου. Το συγκεκριμένο αίθριο χαρακτηρίζεται από μια δυνατή οπτική σύνδεση με την είσοδο και φιλοξενεί μια αίθουσα υποδοχής και ένα εστιατόριο. Ο μεγάλος εσωτερικός χώρος αποτελείται από διάφορους χώρους, που μοιάζουν με "νησιά", τα οποία αιωρούνται. Οι ως άνω νησίδες είναι εξοπλισμένες με καθίσματα και λειτουργούν ως χώροι διαλείμματος και κοινωνικών συναντήσεων για τους εργαζόμενους. Πρόκειται για χώρους που εντείνουν τη συνοχή ανάμεσα στα δύο κτίρια και τη διάδραση ανάμεσα στους χρήστες μέσω της κυκλοφορίας ή στάσης σ' αυτούς. Το κτίριο προσφέρει ένα σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον, το οποίο οργανώνεται στα εξής επίπεδα: στο ισόγειο, στο οποίο χωροθετούνται χώροι συναντήσεων, εκπαίδευσης και τεχνολογίας, και στους άνω ορόφους, στους οποίους βρίσκονται οι κλειστής διάταξης ιδιωτικοί χώροι και οι ανοικτής διάταξης δημόσιοι χώροι. Οι ιδιωτικοί χώροι τοποθετούνται στην πλευρά των διάφανων όψεων, ενώ οι δημόσιοι και πολύβουοι χώροι γειτνιάζουν με το ζωντανό αίθριο. Επίσης, στον τελευταίο όροφο βρίσκεται μια αίθουσα ξεκούρασης, ανταλλαγής απόψεων και ιδεών με σύνδεση σε εξωτερικό εξώστη. Την ελκυστική εικόνα του κτιρίου ολοκληρώνουν η επίπλωση σε χρωματισμούς που παραπέμπουν σε στοιχεία της περιοχής και στο λογότυπο της, καθώς και φωτογραφίες και εκτυπώσεις στις τοιχοποιίες με σκηνές από την καθημερινότητα στην περιφέρεια Westland.

Περιστρεφόμενο κούφωμα γύρω από τον κατακόρυφο άξονα σε δωμάτιο ξενοδοχείου στη Σαντορίνη. Το περιστρεφόμενο άνοιγμα ενοποιεί τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο, προσδίδοντας τη δομή ενός δωματίου-σπηλαίου. Η τυπολογία των ανοιγμάτων καδράρει τη θέα και αναδεικνύει την ανθρώπινη κλίμακα, τα καθαρά γεωμετρικά σχήματα και το λευκό χρώμα της κυκλαδίτικης παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Saint Ηotel στην Οία. Φωτογραφία: Γιώργος Σφακιανάκης.

Ενσωματώνοντας τις ιδιομορφίες του περιβάλλοντος στον σχεδιασμό του έργου, η κατοικία αναπτύσσεται σε μια προστατευόμενη δασώδη περιοχή, με έντονες υψομετρικές διαφορές. Τόσο εσωτερικά, όσο και εξωτερικά τα διαφορετικά επίπεδα έχουν χρησιμοποιηθεί για να διαχωρίσουν τις διαφορετικές λειτουργίες των χώρων. Ο υπαίθριος χώρος δίπλα από την πισίνα έχει άμεση οπτική επαφή με το εσωτερικό, ενώ είναι αυτόνομος με μπάρμπεκιου, χώρους υγιεινής και αποθήκες, ενώ παράλληλα προστατεύεται από μια μεταλλική πέργκολα. Κατοικία "WELL 58" στη Λευκωσία. Φωτογραφίες: Creative Photo Room.

Το καθιστικό βρίσκεται σε άμεση σύνδεση με τη βεράντα και την πισίνα. Τα μεγάλα ανοίγματα ενοποιούν τον εσωτερικό και το εξωτερικό χώρο. Παράλληλα, το καθιστικό εξωτερικού χώρου με την εστία αναπτύσσεται σε χαμηλότερη στάθμη, με στόχο να μην εμποδίζεται η θέα από το εσωτερικό. "Hillside", κατοικία στο Λος Άντζελες. Φωτογραφίες: Adam Letch.

Εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι συνθέτουν ένα παιχνίδι ανοιχτού – κλειστού, κενού – πλήρους, που υπογραμμίζεται από τις ξύλινες περσίδες, τόσο σε οριζόντιο όσο και σε κατακόρυφο επίπεδο. Με την εναλλασσόμενη πυκνότητά τους, προσδίδουν μια ρυθμική αίσθηση στην όψη, διαμορφώνοντας σημεία σκίασης, επενδύσεις οροφών και περιοχές ιδιωτικότητας. Ταυτόχρονα, η εκτεταμένη χρήση τους στο κέλυφος της κατοικίας επιτρέπει τη χρήση μεγάλων ανοιγμάτων, για την πλήρη αξιοποίηση της θέας. "Hillside", κατοικία στο Λος Άντζελες. Φωτογραφίες: Adam Letch.

Στο πλαίσιο ανακαίνισης ενός εγκαταλειμμένου κτιριακού συγκροτήματος και μετατροπής του σε εστιατόριο, ο σχεδιασμός εξισορροπεί παραδοσιακά στοιχεία της σκανδιναβικής αισθητικής με ένα σύγχρονο ύφος, διαμορφώνοντας ένα χώρο βιωματικό. Οι διαδρομές ανάμεσα στα παλιά κτίρια μετατρέπονται σε μεταβατικούς χώρους, οι οποίοι ενοποιούν τα κτίρια μεταξύ τους. Έτσι, οι χώροι κίνησης του προσωπικού και των επισκεπτών, καλύπτονται στην οροφή τους από γυαλί, σχηματίζοντας μονοπάτια – διαδρομές μέσα στο κτίριο. Ο άπλετος φυσικός φωτισμός αναδεικνύει την "καρδιά" του εστιατορίου, την οποία αποτελεί ο χώρος της κουζίνας. Εστιατόριο Noma, στα περίχωρα της Κοπεγχάγης. Φωτογραφίες: Rasmus Hjortshoj.

Στο πλαίσιο επέκτασης του μουσείου Gateway Arch, διαμορφώθηκε ένα υπόσκαφο κτίριο, η είσοδος του οποίου ενσωματώνεται πλήρως στον περιβάλλοντα χώρο. Οι σχεδιαστικοί χειρισμοί διαμορφώνουν ένα νέο δημόσιο χώρο, ο οποίος εντάσσεται σε ένα δίκτυο πράσινων χώρων με μία κεντρική πλατεία. Το γυάλινο στέγαστρο, σε συνδυασμό με τα εκτεταμένα υαλοπετάσματα, ακολουθούν μια ακτινική διάταξη, που εντάσσεται ήπια στον περιβάλλοντα χώρο. Η επιλογή του γυαλιού ως κυρίαρχο υλικό συμβάλλει στην οπτική συνέχεια εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει το μεταβατικό χώρο κυκλοφορίας του μουσείου. Επέκταση και ανακαίνιση του Μουσείου Gateway Arch Park Foundation στο Saint Louis. Φωτογραφίες: Nic Lehoux

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.