ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΤΙΚΟ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ
Τα αντιστατικά και τα αγώγιμα δάπεδα ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο εκδήλωσης σπινθήρων, που θα μπορούσαν να προκληθούν εξαιτίας της συγκέντρωσης ηλεκτροστατικών φορτίων σε μια επιφάνεια. Η ειδική επίστρωσή τους διοχετεύει τα φορτία μέσω της αγώγιμης κόλλας σε ένα πλέγμα από χάλκινες λωρίδες. Οι λωρίδες είναι τοποθετημένες επάνω σε ένα αγώγιμο υπόστρωμα (συνήθως αστάρι) και απομακρύνουν τα φορτία με ασφάλεια στο έδαφος μέσω του συστήματος γείωσης του κτιρίου ή άλλων κατάλληλων γειώσεων.
Αυτό το έργο αφορά στην ολική ανακαίνιση και ουσιαστικά στον επανασχεδιασμό ενός διώροφου κτιρίου με δύο πανομοιότυπα οροφοδιαμερίσματα και τη μετατροπή του σε μία ιδιωτική διώροφη μονοκατοικία στην Καρδία Θεσσαλονίκης.
Το υπάρχον κτίριο , ένα τυπικό αρχιτεκτόνημα της δεκαετίας του '80 χωρίς αρχιτεκτονική μελέτη που αναπαράγει στερεότυπα της τότε ''μόδας'' είχε λήξει τόσο λειτουργικά όσο και αρχιτεκτονικά πολλά χρόνια πριν. Αλλάζοντας το κέλυφος, του οποίου ο σχεδιασμός βασίστηκε στη δημιουργία ενός δεύτερου κελύφους (second skin) που αγκαλιάζει το υπάρχον κτίριο, αλλάξαμε και συνολικά το λειτουργικό διάγραμμα της κατοικίας.
Αφαιρέθηκαν τα περιττά στοιχεία και τονίστηκε η αρχική ογκοπλασία, την οποία εντάξαμε στην αρχιτεκτονική μας, προσθέτοντας μία πέργκολα στον αρχικό όγκο, η οποία έχει σημαντικό ρόλο τόσο στη μορφή όσο και στη λειτουργία του νέου κτιρίου.
Από το αρχικό κτίσμα διατηρήθηκαν οι πλάκες των στεγών, οι εξώστες, το κλιμακοστάσιο στο κέντρο του κτιρίου, τα εσωτερικά τζάκια στους δύο ορόφους και το υπόγειο parking.
Τα δύο αρχικά διαμερίσματα λειτουργούν πλέον ως μία κατοικία με χρήσεις κοινόχρηστες στο ισόγειο (living room, wine bar, τραπεζαρία, κουζίνα, εξωτερικοί χώροι καθιστικού κτλ.), ιδιωτικές (υπνοδωμάτια) στον όροφο και βοηθητικές (αποθήκες) ή χώρους φιλοξενίας (ξενώνας) στο υπόγειο. Για τη διευκόλυνση των κάθετων κινήσεων προστέθηκε ένα lift στο κεντρικό τμήμα της κατοικίας.
Το νέο κέλυφος δίνει την αίσθηση ότι αιωρείται, σχηματίζει δύο όγκους λευκούς που συνεργάζονται με τη ζώνη του κλιμακοστασίου, και ακολουθώντας τις εσωτερικές λειτουργίες έχει τμήματα συμπαγή, τμήματα ημιδιαπερατά με τη χρήση περσίδων και τμήματα πλήρως ανοιχτά. Ο κυβικός όγκος της προσαρτήθηκε στην πλευρά της κουζίνας και της τραπεζαρίας στη στάθμη του ισογείου στεγάζοντας ένα εξωτερικό καθιστικό, μια τραπεζαρία και ένα BBQ, λειτουργώντας σαν χώρος εκτόνωσης για τη νέα κατοικία.
Η επιλογή των υλικών και χρωμάτων ακολουθεί και συμπληρώνει τις σχεδιαστικές αρχές με περιβαλλοντική μέριμνα. Εξωτερικά στο κέλυφος κυριαρχεί το λευκό χρώμα τονίζοντας την ογκοπλασία, ενώ οι επιφάνειες σε εσοχή (αρχικό κτίριο) έχουν βαφτεί σκούρο γκρι.
Λευκές περσίδες αλουμινίου δίνουν την αίσθηση συνέχειας του νέου κελύφους, προσφέρουν ηλιοπροστασία και ιδιωτικότητα. Στους εξώστες τοποθετήθηκαν γυάλινα στηθαία ώστε να δρουν αφαιρετικά στην ογκοπλασία και να επιτρέπουν την ανεμπόδιστη θέα από το εσωτερικό.
Σκοπός της μελέτης είναι η αφαίρεση του άσκοπου ''θορύβου'' της προηγούμενης αρχιτεκτονικής και η αναζήτηση της απλότητας και της οπτικής ηρεμίας με τη χρήση απλών καθαρών αιωρούμενων όγκων λευκού χρώματος, με την δημιουργία ενός κήπου στο περιβάλλον του κτιρίου και την ανάδειξη του νέου κτιρίου μέσα από τον ελαιώνα δίνοντας μία νέα ζωή στο παλιό κτίσμα.
Το έργο αυτό αφορά μία ιδιωτική κατοικία στην περιοχή του Πόρτο Ράφτη κοντά στην Αθήνα. Η κεντρική ιδέα του κτιρίου βασίζεται στη σύνδεση των βασικών λειτουργικών όγκων του κτιρίου πάνω στον κεντρικό άξονα κίνησης. Αυτός ο άξονας ορίζεται ξεκάθαρα τόσο εσωτερικά με τους δύο διαδρόμους κίνησης σε ισόγειο και όροφο, όσο και εξωτερικά με τη δημιουργία του βασικού μεταλλικού πλαισίου που διατρέχει όλο το κτίριο. Αυτοί οι όγκοι στο ισόγειο φιλοξενούν το καθιστικό, την κουζίνα και τον δεύτερο καθημερινό χώρο των παιδιών, ενώ στον όροφο στεγάζουν τα δωμάτια της οικογένειας. Η ιδιαίτερη σχέση της οικογένειας με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό δημιούργησε την ανάγκη της δημιουργία ενός χώρου αφιερωμένου σε αυτόν. Έτσι δημιουργήθηκε, στο τέλος του διαδρόμου κίνησης, ένας ανεξάρτητος όγκος με δίρριχτη στέγη η οποία μοιάζει να ίπταται και αναρτάται από το μεταλλικό πλαίσιο που ορίζει τον κεντρικό διάδρομο.
Ο σχεδιασμός ακολουθεί τις καθαρές γραμμές της κάτοψης και το λειτουργικό διάγραμμα της κατοικίας. Η εξωτερική περίφραξη από οπλισμένο σκυρόδεμα και κατακόρυφες σκουρόχρωμες σανίδες αλληλοεπιδρά με την κατοικία αφού αποτελεί το πρώτο επίπεδο οργάνωσης των όψεων.
Η κατοικία έχει δύο επίπεδα: το ισόγειο με κοινόχρηστες χρήσεις και τους πιο ιδιωτικούς χώρους στον πρώτο όροφο.
Το ισόγειο, διαμορφώνεται σε δύο ζώνες. Στους χώρους της διημέρευσης, την κουζίνα ,την τραπεζαρία και το καθιστικό που έχουν σχεδιαστεί στη λογική μιας ''ελεύθερης κι ανοικτής'' κάτοψης, και στο καθημερινό playroom που είναι πιο απομονωμένο και αφιερωμένο στα παιδιά. Στο ισόγειο επίσης βρίσκεται και το ''συνεργείο αυτοκινήτων'', χώρος μαστορέματος και ελεύθερου χρόνου για μια οικογένεια που αποτελείται από ''λάτρεις'' του αυτοκινήτου.
Στο επίπεδο του ορόφου φιλοξενούνται τα τρία υπνοδωμάτια, με τα μπάνια τους και το μικρό επίμηκες καθιστικό. Οι εξωτερικοί χώροι των εξωστών στον όροφο προσφέρουν ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα, ενώ στο ισόγειο τα μεγάλα υαλοστάσια συνδέουν τον εσωτερικό χώρο με τον κήπο και την πισίνα. Τα υλικά και οι χρωματισμοί της κατοικίας και των περιμετρικών στοιχείων συνδυάζονται με την επένδυση της πέτρας. Οι χαμηλές και υψηλές διαμορφώσεις του πρασίνου τόσο μέσα στον κήπο, όσο και περιφερειακά και έξω από την περίφραξη συνδυάζονται αρμονικά με το κτίσμα, δημιουργώντας τις ιδανικές συνθήκες για την ηρεμία και ψυχική ευεξία της οικογένειας.
Μέσα στα χρόνια, η αδάμαστη κρητική ψυχή αντανακλάται και συνυφαίνεται με την εξωτερική εμφάνιση των ανθρώπων της καθώς αυτοί χρησιμοποιούν την παραδοσιακή τέχνη πλέξης για να μεταδώσουν ήθη και έθιμα. Ένα τέτοιο άκρως συμβολικό κομμάτι τέχνης είναι το ''σαρίκι'', το λεπτό, μεταξωτό μαντίλι που υφαίνεται στο χέρι και τιμάται ως αναπόσπαστο έθιμο της Κρήτης καθορίζοντας την πλούσια ιστορία και τους ανθρώπους της. Συμβολίζει τη ''λεβεντιά'', την ελληνική λέξη για το σθένος, τη γενναιοδωρία, το πάθος και την ανάγκη για ελευθερία αλλά ταυτόχρονα, μέσα από το λευκό του χρώμα, μετατρέπεται σε σύμβολο χαράς, ευτυχίας και ελπίδας.
Κατά τον σχεδιασμό των νέων εστιατορίων ''Taverna και RHO'' του Daios Cove, οι Elastic Architects εμπνεύστηκαν από τα δημιουργικά μοτίβα τέχνης του Κρητικού λαού επιδιώκοντας να ενσωματώσουν την αυθεντικότητα και την παράδοση όπως αυτές μεταδίδονται μέσα από τις υφές, την τέχνη και την ατμόσφαιρα που αποπνέει ο χώρος. Το ''macramé'', μια αξιόλογη και ευρέως διαδεδομένη μορφή τέχνης στην Κρήτη, αποτέλεσε μια ισχυρή πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία πλεκτών σχεδίων που διακοσμούν τους χώρους. Παραμένοντας πιστοί στη χρήση των άφθονων φυσικών υλικών στην πιο αδρή, ακατέργαστη φύση τους, χρησιμοποιήσαμε πηλό για να δημιουργήσουμε χειροποίητα έργα τέχνης από πράσινο όνυχα και μάρμαρο διδύμων σε μοτίβα που προσδίδουν μια οργανική κομψότητα στους χώρους.
Αντλώντας έμπνευση από την ακατέργαστη ομορφιά του Όρμου και το σαγηνευτικό Αιγαίο Πέλαγος, συνδυάσαμε γήινες φόρμες με μία σύγχρονη αισθητική για να διασφαλίσουμε την αρμονική ενσωμάτωση με το περιβάλλον, διατηρώντας ωστόσο τα στοιχεία της λειτουργικότητας και της ανεπιτήδευτης άνεσης που επιβάλλει η παραδοσιακή κρητική φιλοξενία.
Ένα ταξίδι αναφοράς στο θαυμαστό πολιτισμικό παρελθόν της Κρήτης, που αναδεικνύει μία διακριτική κομψότητα απόλυτα εναρμονισμένη με το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο.
Τοποθετημένο κατά μήκος του παραθαλάσσιου δημοτικού δρόμου στα Πηγάδια της Καρπάθου, και απέχοντας μόλις 20 μέτρα από την ακτογραμμή, το νέο ξενοδοχείο "ARCUS Luxury Suites" ανοίγει και πάλι τις πόρτες του στους επισκέπτες επιδεικνύοντας μια ανεμπόδιστη θέα στη θάλασσα. Αρχικά κατασκευασμένο το 1990 ως ξενοδοχείο, το κτίριο έχει υποστεί μια ολοκληρωτική ανακαίνιση, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, υιοθετώντας ένα νέο χαρακτήρα και ταυτότητα. Αρχικά χαρακτηριζόμενο από τα έντονα τοξωτά σχέδια που έφερε στην όψη, το κτίριο εκπέμπει πλέον μια φρέσκια αλλά διαχρονική αύρα, ευθυγραμμιζόμενη απρόσκοπτα με το ανανεωμένο αφήγημα του ξενοδοχείου.
Η «ακατάστατη» δόμηση που καθορίζει το περιβάλλον στην τριγύρω περιοχή υπηρέτησε ως βάση για μια πιο γεωμετρική και δομημένη προσέγγιση, ενσωματώνοντας μια αίσθηση γαλήνης στο συνολικό τοπίο και το παράκτιο πρόσωπο. Κύριο στοιχείο της αρχιτεκτονικής σύνθεσης είναι η αίσθηση κίνησης που επιτυγχάνεται από τη νέα πρόσοψη. Αυτή η αίσθηση διατυπώνεται μέσω των κατακόρυφων στοιχείων που τρέχουν έξω από την πρόσοψη, ακολουθώντας ένα κυματοειδές χάραγμα που αναφέρεται άμεσα στο στοιχείο της θάλασσας. Η ποικιλία της πυκνότητάς τους και η ελαφρά μετατόπιση από όροφο σε όροφο συντελούν στην ενίσχυση της ψευδαίσθησης αυτής της εύθραυστης κίνησης. Οι βεράντες σχεδιάζονται με στόχο να ενισχύσουν τη γλυπτική ποιότητα των κατακόρυφων στοιχείων σε μια αρκετά γεωμετρική προσέγγιση με ανεξάρτητους όγκους που προεξέχουν από την πρόσοψη, εξασφαλίζοντας την ανεμπόδιστη θέα προς τη θάλασσα. Οι πλευρικές κατακόρυφες προβολές ενισχύουν την ιδιωτικότητα των κατοίκων του ξενοδοχείου, προσθέτοντας ένα επιπλέον επίπεδο αξίας στην εμπειρία του χρήστη.
Διαφοροποιούμενο από το υπόλοιπο κτίριο, το επίπεδο του εδάφους σχηματίζει μια ενοποιημένη οριζόντια ζώνη, με διαφάνεια και άμεση οπτική επαφή μεταξύ των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού γίνονται ρευστά, επιτρέποντας στο φυσικό φως να λουστεί τις λειτουργίες του ισογείου, δημιουργώντας χώρους που προσκαλούν σε εξερεύνηση. Η είσοδος προστατεύεται από ένα χαρακτηριστικό, τοξωτό προστατευτικό κάλυμμα, το οποίο, σε συνδυασμό με το όνομα του ξενοδοχείου, "ARCUS Luxury Suites", μεταδίδει ένα συμβολικό μήνυμα, καλώντας τον επισκέπτη να εισέλθει στο χώρο και να ανακαλύψει πώς το στοιχείο των τόξων έχει μεταβεί από την αρχική πρόσοψη του κτιρίου στο εσωτερικό του, με εντελώς νέο χαρακτήρα και φρέσκια προσέγγιση.
Με την επιθυμία των ιδιοκτητών για επανασύνδεση με τις πατροπαράδοτες ρίζες τους, η ανακατασκευή του ξενοδοχείου και η έναρξη ενός νέου εστιατορίου στο ισόγειο αντλούν έμπνευση από αγαπημένα αναμνηστικά και συναισθηματικές μνήμες του παρελθόντος και της ζωής τους στο εξωτερικό, μια συγκινητική περιπέτεια που διαπνέει το εσωτερικό με μια εκφραστική αίσθηση νοσταλγίας και σύγχρονης κομψότητας. Κάθε πτυχή του εσωτερικού σχεδιασμού φέρει σημασία, λειτουργώντας ως κανάλι για την έκφραση συναισθημάτων και φιλοδοξιών που συνδέονται με την έννοια της «επιστροφής στο πατρικό σπίτι».
Εξισορροπώντας στοιχεία από την παρελθοντική εποχή με μια φρέσκια οπτική γωνία, ο σχεδιασμός αποτυπώνει με ευκολία την ουσία μίας vintage αισθητικής, χρησιμοποιώντας ζεστές ρετρό αποχρώσεις, κεραμικά πλακίδια που θυμίζουν το Αιγαίο Πέλαγος και επίπλωση που αποδίδει φόρο τιμής στην παραδοσιακή τέχνη. Η σύνθεση ζωντανών χρωμάτων, υφιστάμενων υλικών και λεπτών σχεδίων προάγει μια καλοδεχούμενη ατμόσφαιρα, που πλέκει ένα αφήγημα ρομαντισμού και φιλοξενίας. Από το γοητευτικό μπαρ διακοσμημένο με αποχρώσεις που αντανακλούν το Αιγαίο τοπίο έως τα δωμάτια των επισκεπτών σε κάθε όροφο, ένας εκκεντρικός αλλά συνεκτικός συνδυασμός μίας bohemian κομψότητας καταλαμβάνει την πρώτη θέση, προσδίδοντας γοητεία σε αυτή τη νέα αρχή.
Το έργο αυτό αφορά την εσωτερική διαμόρφωση ενός βιομηχανικού χώρου στο κέντρο της Αθήνας επι της οδού Ερμού και την μετατροπή του σε ένα σύγχρονο χώρο που φιλοξενεί το e-shop της εταιρίας κοσμημάτων PANDORA.
Η τοποθεσία και η περιοχή καθιστά το σημείο μελέτης ιδιαίτερα σημαντικό λόγω της κεντρικότητάς του όσο και της ανεμπόδιστης θέας προς την ακρόπολη.
Βασική αρχή κατά τον σχεδιασμό αποτέλεσε η δημιουργία ενός χώρου που θα εξυπηρετεί την λειτουργία του ως e-shop, ενώ ταυτόχρονα θα ανταποκρίνεται σε υψηλά αισθητικά standards.
Πρόκειται για εν σύγχρονο χώρο εργασίας που προάγει την άνεση , την παραγωγικότητα και την δημιουργία.
Οι λευκοί τοίχοι δημιουργούν μια φωτεινή και εναέρια ατμόσφαιρα ενώ τα μεγάλα υαλοστάσια επιτρέπουν την φυσική φωτεινότητα και την ανεμπόδιστη θεά. Ο συνδυασμός του ξύλου και του λευκού δημιουργεί έναν ευήλιο φιλικό προς τον χρήστη χώρου που αντανακλά την σύγχρονη αισθητική.
Το διαμέρισμα των 145 m2 βρίσκεται στον 3ο όροφο τετραώροφης πολυκατοικίας του '86 στην περιοχή του Νέου Ηρακλείου.
Ζητούμενο της ανακαίνισης ήταν η διαμόρφωση ενός σύγχρονου χώρου κατοικίας για μια νέα τετραμελή οικογένεια. Για αυτόν τον σκοπό επανασχεδιάστηκαν οι χώροι και επιλέχθηκαν νέα υλικά σε συμφωνία με τις λειτουργικές ανάγκες και τις αισθητικές προθέσεις των νέων ιδιοκτητών.
Σε επίπεδο κάτοψης οι επεμβάσεις εστιάζονται στους χώρους της κουζίνας και του master bedroom. Η επιθυμία των ιδιοκτητών να δημιουργηθούν ένας χώρος γραφείου και μία γκαρνταρόμπα σε άμεση επικοινωνία με τον χώρο του υπνοδωματίου οδήγησε στον σχεδιασμό ενός ξύλινου συρόμενου πετάσματος, που διαχωρίζει αυτούς τους χώρους από το υπνοδωμάτιο. Με την κατασκευή αυτού του μεταβλητού ορίου εξασφαλίζονται ταυτόχρονα τόσο η επικοινωνία όσο και η μερική απομόνωση των χώρων.
Ένα στοιχείο που ξεχώρισε εξαρχής ήταν η ξύλινη οροφή του διαμερίσματος, η οποία αποτέλεσε αφετηρία για τις αισθητικές επιλογές της κατοικίας. Η υφή του ξύλου τόσο στην οροφή όσο και στο δάπεδο και τα έπιπλα συνδυάζεται με λευκές και απαλές γκρι αποχρώσεις που την αναδεικνύουν, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας κατοικίας με μίνιμαλ αισθητική που αποπνέει αίσθηση ηρεμίας.
Σας προσκαλούμε στη βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου Αρχιτεκτονικά Σχέδια ως Μηχανισμοί Διερεύνησης (Architectural Drawings as Investigating Devices) της Μαριάννας Χαριτωνίδου που θα λάβει χώρα στο Αμφιθέατρο του Ινστιτούτου Γκαίτε / Goethe-Institut στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 2024 στις 18:00.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν η συγγραφέας του βιβλίου Μαριάννα Χαριτωνίδου (Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια ΑΣΚΤ), ο Κωνσταντίνος Μωραΐτης (Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ), ο Αναστάσιος Κωτσιόπουλος (Ομότιμος Καθηγητής ΑΠΘ), ο Λόης Παπαδόπουλος (Ομότιμος Καθηγητής ΠΘ), και ο Δημήτρης Φράγκος (Καθηγητής ΑΠΘ).
Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο στον εξής ιστότοπο: https://www.routledge.com/Architectural-Drawings-as-Investigating-Devices-Architectures-Changing/Charitonidou/p/book/9781032431109
Στο πλαίσιο της διεθνούς πρωτοβουλίας για την υγεία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (Ι.Σ.Ν.) και σε συνέχεια της πρόσφατης υπογραφής σύμβασης με τον όμιλο ΑΒΑΞ, αναμένεται να ξεκινήσουν αμέσως οι κατασκευαστικές εργασίες των τριών νέων νοσοκομείων Ι.Σ.Ν.
Το 2017, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Ι.Σ.Ν.) σε ένα κοινό όραμα με το αρχιτεκτονικό γραφείο RPBW και τη Betaplan ξεκίνησαν να συνεργάζονται με σκοπό τη δημιουργία πρότυπων νοσοκομείων και την παράδοση τριών εξ αυτών στο εθνικό σύστημα υγείας. Το Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής Ι.Σ.Ν., το Γενικό Νοσοκομείο Σπάρτης Ι.Σ.Ν. και το Πανεπιστημιακό Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Ι.Σ.Ν. θα λειτουργούν ως υπερσύγχρονα, δημόσια νοσοκομεία διεθνών προδιαγραφών, με έδρα περιοχές της ελληνικής περιφέρειας με περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Η ολοκλήρωση και παράδοση των έργων στην Κομοτηνή και στη Θεσσαλονίκη έχει προγραμματιστεί στα τέλη του 2026, ενώ στη Σπάρτη στα τέλη του 2027.
Η φιλοσοφία
Το νέο Πανεπιστημιακό Παιδιατρικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης στο Φίλυρο θα οργανωθεί ως campus παροχής τριτοβάθμιων παιδιατρικών υπηρεσιών για όλη τη Βόρεια Ελλάδα, δευτεροβάθμιων παιδιατρικών υπηρεσιών για την ευρύτερη Θεσσαλονίκη και νέου Εθνικού Κέντρου Παραπομπής Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων. Θα περιλαμβάνει επίσης εκτεταμένους χώρους εκπαίδευσης για την Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ., με υποστήριξη ερευνητικών εργαστηρίων και πολλαπλούς χώρους εκπαίδευσης προσωπικού και φοιτητών.
Χωροταξικά, το νέο γενικό σχέδιο έχει οργανωθεί γύρω από δύο κύριους κόμβους. Ο ένας είναι το κεντρικό νοσοκομείο και όλες οι κλινικές λειτουργίες και η υποστήριξή τους, η μονάδα παιδικής ψυχικής υγείας, οι κήποι και ο θεραπευτικός κήπος. Ο άλλος είναι το ερευνητικό κέντρο, το οποίο περιλαμβάνει ερευνητικά εργαστήρια, εκπαιδευτικούς χώρους και ακαδημαϊκά γραφεία, διοικητικά γραφεία, καφετέρια, δημόσιο χώρο στάθμευσης, χώρο στάθμευσης προσωπικού, το κέντρο ενέργειας και το ελικοδρόμιο.
Το γενικό σχέδιο προβλέπει διαφορετικές πορείες για το κοινό και το προσωπικό. Μια πεζογέφυρα που συνδέει τον δημόσιο χώρο στάθμευσης με την είσοδο του νοσοκομείου παρέχει μια ασφαλή και προσβάσιμη διαδρομή στο φυσικό περιβάλλον για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Ταυτοχρόνως, ένας υπόγειος διάδρομος για το προσωπικό κάτω από τον κεντρικό οδικό άξονα δημιουργεί μια αποτελεσματική σύνδεση μεταξύ του νοσοκομείου και του ερευνητικού κέντρου.
Το νέο νοσοκομείο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εξασφαλίσει πιστοποίηση LEED Platinum και να πετύχει ένα σχεδόν ουδέτερο ισοζύγιο άνθρακα.
Αρχές σχεδιασμού: Ένα νοσοκομείο για τα παιδιά
Η εμπειρία του χρήστη –τόσο για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, όσο και για το προσωπικό του νοσοκομείου– είναι θεμελιώδης πτυχή του σχεδιασμού.
Η σχέση με τη φύση παίζει κεντρικό ρόλο: το πάρκο προσφέρει κήπους και χώρους παιχνιδιού, χώρους δραστηριότητας και αναψυχής για τα παιδιά και τους συγγενείς τους, αλλά και για γιατρούς και προσωπικό. Οι εσωτερικοί χώροι διαθέτουν διαφανείς και διαπερατές συνδέσεις με το υπαίθριο πάρκο και οι αίθουσες νοσηλείας στο επίπεδο του θαλάμου έχουν μεγάλα παράθυρα που προσφέρουν θέα στο γύρω τοπίο.
Ο σχεδιασμός του εσωτερικού προσφέρει ασφαλείς χώρους για παιδιά και οικογένειες, καθώς και χώρους παιχνιδιού και εκπαίδευσης προσαρμοσμένους σε ασθενείς διαφορετικών ηλικιών.
Οι χώροι για γονείς και φροντιστές έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με την ανάγκη για εγγύτητα και αλληλεπίδραση με το παιδί τους: υπάρχει ένα επιπλέον κρεβάτι για κάθε κλινικό κρεβάτι, που επιτρέπει στον γονέα να μείνει με το παιδί του όλη τη νύχτα. Ένας ειδικός οικογενειακός χώρος στο επίπεδο της εισόδου συνδέεται οπτικά με το πάρκο και παρέχει χώρους για τα παιδιά και τις οικογένειές τους για να συναντηθούν και να μιλήσουν με τους γιατρούς τους, ενθαρρύνοντας τον διάλογο και την υποστήριξη.
Το ακίνητο "ΦΙΞ", το οποίο ξεκίνησε να κατασκευάζεται τη δεκαετία του 1880 και ολοκληρώθηκε σταδιακά, στο τέλος του 1980, πρόκειται να πάρει ξανά ζωή, με τις προπαρασκευαστικές εργασίες να έχουν ήδη ξεκινήσει και την περάτωση του έργου να προβλέπεται σε φάσεις έως το δεύτερο τρίμηνο του 2027.
Η ανακατασκευή της ιστορικής ζυθοποιίας, αποτελεί μέρος της βιομηχανικής κληρονομιάς της χώρας και εντάσσεται στο ευρύτερο σχέδιο αστικής ανάπλασης, που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί η DIMAND στη Βόρεια Ελλάδα. Πρόκειται για μία επένδυση εκτιμώμενης αξίας 180.000.000 €, στην οποία συμμετέχει ως συνεπενδυτής η εταιρεία ELVIAL.
Η ανάπτυξη περιλαμβάνει την αποκατάσταση και επανάχρηση των τριών διατηρητέων συγκροτημάτων της πρώην ζυθοποιίας ΦΙΞ Θεσσαλονίκης, καθώς και την ανέγερση δύο νέων κτιριακών όγκων, πιστοποιημένων σύμφωνα με το διεθνώς αναγνωρισμένο σύστημα αειφόρου ανάπτυξης LEED σε επίπεδο GOLD, με δύο κοινά υπόγεια χώρων στάθμευσης. Η συνολική επιφάνεια του ακινήτου υπολογίζεται σε 46.500 m².
Η αγορά του ακινήτου από την εταιρεία ολοκληρώθηκε και οι διαδικασίες ωρίμανσης είναι ήδη σε εξέλιξη, ώστε στην 23 στρεμμάτων έκταση, να αναπτυχθούν κατοικίες, ξενοδοχεία, χώροι εστίασης και πολιτισμού, εμπορικές δραστηριότητες και χώροι γραφείων.
Στην αναβίωση του μνημείου, σημαντικό ρόλο για την αποκατάστασή του αποτελούν η αυστηρή διατήρηση της μορφής του, της αρχιτεκτονικής του αλλά και της πολύπλοκης ογκοπλασίας του. Το σύνολο των επεμβάσεων, τόσο στις όψεις, όσο και στο εσωτερικό των κτιρίων, θα υλοποιηθεί με απόλυτο σεβασμό στην ιστορικότητα του χώρου, καθώς το μεγαλύτερο μέρος και ο τεχνολογικός εξοπλισμός του συγκροτήματος έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο βιομηχανικής κληρονομιάς (Φ.Ε.Κ. 479/Β/24.6.1994).
Η DIMAND, μέσα από τις επενδύσεις που υλοποιεί, επιθυμεί να συμμετάσχει στη μεταμόρφωση ολόκληρης της Δυτικής Πύλης της Θεσσαλονίκης. Επιχειρεί η αστική αναβίωση να λειτουργήσει ως μοντέλο ανάπτυξης της τοπικής κοινωνίας και ταυτόχρονα να αναδειχθούν τα αρχιτεκτονικά και βιώσιμα στοιχεία, που θα καθιστούν αυτά τα έργα σημεία αναφοράς, επίσκεψης και αξίας για την πόλη και την κοινωνία.