Η "σκάλα της ενότητας", η οποία εμπνέεται από τους ολυμπιακούς κύκλους, αναπτύσσεται σε όλο το ύψος του κτιρίου και συνδέει όλους τους ορόφους μέσω ενός κεντρικού αίθριου. Αυτό το δρύινο κλιμακοστάσιο και η περιφέρειά του ορίζουν τον κεντρικό χώρο κοινωνικής δραστηριότητας και κίνησης. Η διαφάνεια και η ροή του σχεδιασμού στοχεύει να διευκολύνει και να ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση, την επικοινωνία και την ανταλλαγή γνώσης ανάμεσα στο προσωπικό.
Μέσω των φυτεμένων και μη δωμάτων και των ο νερό της βροχής εκτρέπεται σε δεξαμενή 300 m3 και στη συνέχεια χρησιμοποιείται για το πότισμα πράσινων περιοχών, έκπλυση τουαλετών και πλύσιμο αυτοκινήτων. Έτσι, μειώνεται η κατανάλωση πόσιμου νερού κατά 60%. Το σχέδιο περιλαμβάνει επιπλέον ένα βελτιστοποιημένο πλάνο ποτίσματος και όρια κατανάλωσης για τις συσκευές υγιεινής με μειωτές πίεσης. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα αυτών των στρατηγικών το κτίριο διαθέτει σύστημα μέτρησης κατανάλωσης νερού.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ©2019 / INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE (IOC) / MØRK, ADAM - ALL RIGHTS RESERVED

"Η επαυξημένη πραγματικότητα ως ένα διαισθητικό εργαλείο για την κατασκευή". Αυτή η πρόταση στοχεύει στη χρήση της τεχνολογίας επαυξημένης πραγματικότητας (AR) ως εργαλείου κατασκευής, εμπλοκής και καθοδήγησης της κοινότητας μέσω της διαδικασίας οικοδόμησης. Η οπτική καθοδήγηση σε πραγματικό χρόνο στο χώρο θα επιτρέψει στους ντόπιους να κατανοήσουν διαισθητικά πού και πώς να τοποθετήσουν και να συναρμολογήσουν δομικά υλικά. Αυτή η διαδικασία κατασκευής μπορεί να αναπαραχθεί σε διαφορετικά κτίρια και υλικά, από απλά έως πιο περίπλοκα σχέδια. Η ιδέα μας για τον ιστότοπο σκοπεύει να δείξει πόσο φαινομενικά πιο περίπλοκες μορφές κτιρίων μπορούν να διευκολυνθούν με την ενσωμάτωση της τεχνολογίας AR στη διαδικασία κατασκευής, καθιστώντας ευκολότερη την εφαρμογή μοναδικών σχεδίων σε εκπαιδευτικά κτίρια σε όλη τη Σενεγάλη. Μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής του κτιρίου, τα γυαλιά AR θα αποθηκευτούν στο κέντρο της κοινότητας για να χρησιμοποιηθούν ξανά σε μελλοντικά έργα στην περιοχή. Αυτό θα δώσει επίσης στους ντόπιους την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν περισσότερο με τις ψηφιακές τεχνολογίες.
Τα κύρια υλικά που χρησιμοποιούνται στον προτεινόμενο σχεδιασμό είναι τοπικά τούβλα και ξύλο. Η είσοδος του κτιρίου βρίσκεται στη νότια πλευρά του χώρου. Καθώς μπαίνει κανείς, το κτίριο μεταβαίνει από εξωτερικούς σε κλειστούς χώρους. Οι τοίχοι από τούβλα έχουν κενά που επιτρέπουν τη διέλευση φωτός και αέρα ενώ τονίζει το κατώφλι μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού, καθώς γίνονται πιο συμπαγείς προς τους πιο ιδιωτικούς χώρους του κτιρίου. Το σχέδιο είναι οργανωμένο ως σπείρα, μια φωλιά που αγκαλιάζει το υπάρχον δέντρο. Οι επτά αίθουσες διδασκαλίας, η βιβλιοθήκη και οι χώροι γραφείων βρίσκονται σε κλειστούς ή ημι-κλειστούς χώρους γύρω από ένα κεντρικό αίθριο. Το αίθριο είναι ο κύριος εξωτερικός χώρος του χώρου. Φιλοξενεί καντίνα, ράφια ποδηλάτων, χώρους παιχνιδιού και ένα νέο πηγάδι για τη συλλογή βρόχινων και υπόγειων υδάτων. Ένας οπωρώνας, ένα κοράλλι και τρεις χωριστές τουαλέτες βρίσκονται στις νοτιοδυτικές, βορειοδυτικές και νοτιοανατολικές γωνίες της περιοχής αντίστοιχα.
Η οροφή αιωρείται πάνω από τους τοίχους από τούβλα επιτρέποντας τον διασταυρούμενο αερισμό και αντιμετωπίζει το τοπικό κλίμα. Είναι κατασκευασμένο με στήλες από ξύλο και δοκάρια σε μεγέθη διαθέσιμα τοπικά και καλύπτεται με κυματοειδές μεταλλικό φύλλο. Η οροφή έχει επίσης μια κλίση προς το αίθριο, με υδρορροές και κατηφόρες που κατευθύνουν το νερό της βροχής προς το κεντρικό πηγάδι.
Ο σχεδιασμός μπορεί να κατασκευαστεί σε δύο φάσεις, με την καντίνα, τη βιβλιοθήκη και τέσσερις από τις επτά αίθουσες διδασκαλίας που κατασκευάστηκαν στην πρώτη φάση.

Σε μικρό οικόπεδο, σε κεντρικό δρόμο της πόλης της Σκιάθου, προϋπήρχε μία διώροφη πέτρινη κατοικία συνολικού εμβαδού 152 m2, χαρακτηρισμένη από τον δήμο Σκιάθου ως προς την προστασία του κελύφους. Η κατοικία αναπλάστηκε και, μαζί με την προσθήκη ενός ακόμα διώροφου κτίσματος, δημιουργήθηκε ένας ξενώνας τεσσάρων διαμερισμάτων, ένα μπαρ / εστιατόριο και ένα μικρό κατάστημα.
Το υπάρχον κτίριο παραμένει στην αρχική του μορφή εξωτερικά, απαλλαγμένο από τις μεταγενέστερες παρεμβάσεις και αναδεικνύεται. Σε απόσταση προς αυτό, πραγματοποιείται η προσθήκη του νέου διώροφου κτιρίου με συνδετικό στοιχείο έναν ξύλινο εξώστη - γέφυρα. Μεταξύ των κτισμάτων δημιουργείται μια αυλή, η οποία "εισχωρεί" και στο ισόγειο του νέου κτιρίου, φιλοξενώντας τα τραπεζοκαθίσματα της επιχείρησης. Χρησιμοποιώντας μεγάλες πτυσσόμενες τζαμαρίες, αλλά και την ίδια υλικότητα δαπέδου στον εξωτερικό και στον εσωτερικό χώρο, "χάνεται" το όριο του κτίσματος με την αυλή.
Η γέφυρα που συνδέει τους δύο όγκους κατασκευάστηκε ως συνέχεια του προϋπάρχοντος παραδοσιακού ξύλινου εξώστη, που κυριαρχεί στην αρχιτεκτονική του νησιού, ενώ το κιγκλίδωμα της πλάγιας όψης επανασχεδιάστηκε, βασισμένο στη μορφή του αρχικού.
Τα διαμερίσματα του ξενώνα βρίσκονται και τα τέσσερα στον όροφο: τα δύο στο υπάρχον κτίσμα και τα άλλα δύο στο κτίριο της προσθήκης. Λόγω της εξαιρετικά μικρής επιφάνειας, αξιοποιήθηκε το ύψος των στεγών και δημιουργήθηκαν ενδιάμεσα πατώματα / πατάρια από μεταλλική κατασκευή, που φιλοξενούν τους χώρους ύπνου. Τα διαμερίσματα έχουν διαμορφωθεί με ξύλινες επενδύσεις, που ενοποιούν τις επί μέρους βοηθητικές χρήσεις, δίνοντας την αίσθηση ενός μεγαλύτερου χώρου.

 

Σχεδιαστική πρόκληση του σχεδιασμού αποτέλεσε η πλήρης ανακαίνιση της εμπορικής μονάδας μιας υφιστάμενης εταιρείας εμπορίας και διαχείρισης κλιματισμού. Η συνθετική διαδικασία επιχείρησε να ισορροπήσει το σύγχρονο, δυναμικό σχεδιασμό με την αίσθηση οικειοποίησης του χώρου από τον πελάτη / επισκέπτη.
Η ανάδειξη του χαρακτήρα της εταιρείας στον ιδιαίτερα ανταγωνιστικό χώρο του κλιματισμού αποτέλεσε κύρια πρόθεση. Απεικονίσεις με μοτίβα κατοικιών, ξενοδοχείων και άλλων επαγγελματικών χώρων λειτουργούν ως στοιχεία αναφοράς στις εσωτερικές επιφάνειες επένδυσης και προβολής προϊόντων.
Οι βασικές λειτουργιές πωλήσεων και εξυπηρέτησης κοινού χωροθετούνται στη βασική ισόγεια στάθμη, η οποία εξυπηρετείται από μία βασική, συμμετρική ως προς τo χώρο, είσοδο, επιτρέποντας πολλαπλές θεάσεις και διευκολύνοντας την ανάδειξη των προϊοντικών ζωνών.
Η είσοδος διαμορφώνεται με το τραπέζι εξυπηρέτησης πελατών, καθώς και μία οθόνη ανάδειξης όλων των προϊόντων της εταιρείας. Στις βιτρίνες, οι κατασκευές με το μεταλλικό πλέγμα επιτρέπουν στους εισερχόμενους την απροσπέλαστη θέα μέσα στο κατάστημα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον τεχνητό φωτισμό, με ειδικές κατασκευές από ξύλο και plexiglas, προκειμένου να αναδειχθεί το μεγάλο ύψος του καταστήματος. Ένα μεταλλικό φωτιστικό, με προφίλ αλουμινίου και ταινίες led πολλαπλών κατευθύνσεων, εστιάζει στο τραπέζι εξυπηρέτησης κοινού, ενώ ξύλινες επενδύσεις φωτισμού εστιάζουν στα προϊόντα της εταιρείας.
Η διάταξη των λειτουργιών στο ισόγειο αρθρώθηκε αφαιρετικά, δίνοντας στον επισκέπτη τη δυνατότητα να αντιληφθεί με μεγαλύτερη ευκολία την οργάνωση του χώρου. Οι χώροι γραφειακής υποστήριξης βρίσκονται στο πίσω μέρος του καταστήματος. Το σύνολο των στοιχείων προβολής, καθώς και τα σημεία εξυπηρέτησης πελατών, τοποθετούνται περιμετρικά του χώρου. Αυτή η συνολική εποπτεία του ισόγειου, σε συνδυασμό με την απρόσκοπτη κίνηση προς την επιθυμητή ζώνη εξυπηρέτησης ή ενημέρωσης, συμβάλλουν σημαντικά στην εργονομία του χώρου.
Στο πατάρι αναπτύσσεται το γραφείο συνεδριάσεων και το κυρίως γραφείο του ιδιοκτήτη της εταιρείας, ενώ το υαλοστάσιο επιτρέπει την απροσπέλαστη θέαση, μέσα και έξω από το κατάστημα. Ήπιοι χρωματικοί τόνοι σε οροφές, τοίχους και δάπεδα -σε υπόλευκες και γκρι αποχρώσεις- δημιουργούν το οπτικό υπόβαθρο και, μέσω του εντόνου χρωματισμού και της επιλογής υλικών, χρησιμοποιούνται επιλεγμένα στοιχεία, που προβάλλουν την εταιρεία.
Οι έντονοι χρωματισμοί προσδιορίζονται μέσα από μοτίβα, που είναι σε απόλυτη αντιστοιχία με τον κλιματισμό: το μπλε χρώμα για την ψύξη και το πορτοκαλί χρώμα για τη θέρμανση λειτουργούν ως χρωματική σύμβολα. Στους χώρους του ισογείου και του ορόφου, που συνδέονται με τις διοικητικές και τις γραφειακές λειτουργίες, συναντάται διάστρωση πατητής τσιμεντοκονίας σε γκρι στιλπνή επιφάνεια, δημιουργώντας έναν ουδέτερο καμβά.

Πρόκειται για μια παλιά μεζονέτα τεσσάρων επιπέδων στην Βάρη, που οι νέοι ιδιοκτήτες, γονείς 2 παιδιών, ήθελαν να εξυπηρετεί τις ανάγκες της οικογενείας τους, αλλά και να εκσυγχρονιστεί τόσο ως προς την αισθητικής της αλλά και τις κινήσεις, βοηθώντας τις σχέσεις της οικογένειας.
Έτσι, επαναπροσδιορίστηκαν αφ’ ενός κοινόχρηστοι και ιδιωτικοί χώροι, αφετέρου οι ντουλάπες και τα λουτρά.
Το αποτέλεσμα έπρεπε να είναι ένα φωτεινό, χαρούμενο και φιλικό σπίτι για τα μικρά της οικογένειας, που να διατηρεί ταυτόχρονα όμως το αποτύπωμα του κύρους των ενηλίκων μελών, πετυχημένων στελεχών σε μεγάλες εταιρείες.
Οι μικρές επιφάνειες ανά επίπεδο και ο συγκεχυμένος επιμερισμός των δωματίων, απόκτησε νόημα και επιτυχημένη συνεργασία ανάμεσα στα μέλη της οικογενείας, εξαλείφοντας φόβους απομόνωσης ή κινδύνου πλημμελούς επιτήρησης προς τα μικρότερα.
Άλλαξε η σχέση αύλειων χώρων με την πισίνα, αφήνοντας περιθώριο να αναπτυχθεί πια μια υπαίθρια τραπεζαρία προς τις ξαπλώστρες, δημιουργώντας μια φιλτραρισμένη επικοινωνία με τον χώρο παιχνιδιού.
Τα λουτρά εκσυγχρονίστηκαν, άλλαξαν χαρακτήρα και αισθητική.
Οι χώροι διημέρευσης διατηρούν τον διαφορετικό χαρακτήρα τους ανά επίπεδο.
Μοντέρνος σχεδιασμός της κουζίνας και της μεγάλης νησίδας στο ημιυπόγειο, συνεργάζεται άψογα με τον χώρο μέλους των ενηλίκων, έχοντας σαν συνδετικό στοιχείο το τζάκι, ενθαρρύνοντας την χαλάρωση και το παιχνίδι, αποτελώντας τον κύριο χώρο της οικογένειας, ενώ το κελάρι δίπλα στον ξενώνα, έχει θέση δίπλα στο κλιμακοστάσιο ώστε να βρίσκεται κοντά και στα δύο επίπεδα.
Στο επίπεδο του υπερυψωμένου ισογείου, η είσοδος στην κατοικία μεταμορφώθηκε μέσα από τον επανασχεδιασμό της τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά, δημιουργώντας μια όμορφη και ενδιαφέρουσα μετάβαση.
Μεγάλη σημασία δόθηκε στη σκάλα που διατρέχει τα επίπεδα και η επιλογή των υλικών επένδυσης έγινε με μεγάλη προσοχή, ώστε να συνεργάζεται με το διαφορετικό χαρακτήρα και χρώματα σε κάθε επίπεδο.
Τα παιδικά υπνοδωμάτια, μοναδικά σχεδιασμένα για κάθε παιδί, λαμβάνοντας υπόψιν το φύλο, τον χαρακτήρα και την ηλικία τους, ενισχύουν την συνωμοτική, καλή σχέση ανάμεσα στα αδέλφια και διατηρούν την ισορροπία μεταξύ τους ως ισότιμα μέλη.
Ο τομέας που αναπτύσσονται οι ενήλικες, είναι σαν μικρή εσωτερική μεζονέτα, δίνοντάς τους την ξεχασμένη ιδιωτικότητα και τη δυνατότητα να λειτουργούν ανεξάρτητα αφού δημιουργήθηκε και χώρος για ένα kitchenette, που εκτονώνεται στη βεράντα με θέα προς τη θάλασσα.
Φωτεινά χρώματα, δημιουργία μεγάλων ντουλαπών, open space σχεδιασμός και ένα πολυτελές λουτρό, αποζημιώνουν το ζευγάρι μετά από μια πιεστική καθημερινότητα.
Το χαμόγελο όλων μετά την ολοκλήρωση του έργου, ήταν η μεγαλύτερη ικανοποίηση μέχρι το επόμενο project.

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ
Τα κτίρια «μηδενικών απορριμμάτων» δημιουργούνται με σκοπό την ικανοποίηση δύο βασικών κριτηρίων, την παραγωγή μηδενικών αποβλήτων τόσο κατά την κατασκευή και την κατεδάφισή τους, όσο και κατά τη λειτουργία τους, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα ολοκληρωμένης διαχείρισης σε επίπεδο κοινότητας, δήμου ή περιφέρειας.

 

Ο αναγκαίος δυτικός προσανατολισμός απαίτησε μία οργάνωση ημι-υπαίθριων χώρων διαβίωσης καθώς και ένα σύνθετο συνδυασμό υαλοστασίων. Οι ημι-υπαίθριοι χώροι μαζί με τις υγρές επιφάνειες και τις φυτεύσεις συμπληρώνουν οργανικά το κυρίως κτίριο σε μια συνολική διαμόρφωση της ιδιοκτησίας. Η χρήση του ξύλου teak στα δάπεδα μαζί με τις υγρές επιφάνειες και τις φυτεύσεις συμπληρώνουν οργανικά τη σύνθεση. Κατοικία διακοπών στον Καλαθά Ακρωτηρίου Χανίων.
Φωτογραφία: Δημήτρης Καλαποδάς, Γιάννης Λουκής.

O αύλειος χώρος λειτουργεί ως "πλάτωμα" θέασης. Το υπαίθριο καθιστικό διαμορφώνεται ως φυσική προέκταση του πέτρινου τοιχίου, που οριοθετεί τη φύτευση, υιοθετώντας τη μινιμαλιστική μορφή ενός προβόλου. "Hide and seek", δυο κατοικίες στις Κολυμπήθρες της Πάρου.
Φωτογραφία: Γιώργος Μεσσαριτάκης.

Υδάτινες επιφάνειες περιβάλλουν την πρόσοψη του κτιρίου, δίνοντας την ψευδαίσθηση μιας κυμαινόμενης γυάλινης δομής. Οι αντανακλάσεις ενισχύονται από τον τεχνητό φωτισμό, ο οποίος υπογραμμίζει με εικαστικό τρόπο τις χαράξεις των διακοσμητικών κλαδιών λυγαριάς. Beach club "Nammos" στο Ντουμπάι.
Φωτογραφία: Stelios Kyriakis

Η αρχιτεκτονική μελέτη πραγματοποιήθηκε σε μία κατοικία 350 m2 σε προάστιο της Θεσσαλονίκης, η οποία εκτείνεται σε τρία επίπεδα. Όπως μαρτυρά και η ονομασία του έργου, πρόκειται για ένα κτίσμα που φιλοξενεί τρεις αυτόνομες κατοικίες. Οι δύο κατοικίες βρίσκονται στο 1ο επίπεδο, σε στάθμη συνεπίπεδη με τον εξωτερικό χώρο του κήπου, ενώ η τρίτη κατοικία καταλαμβάνει το 2ο και 3ο επίπεδο και επικοινωνεί με τον εξωτερικό χώρο του κήπου, εξαιτίας της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς στη διαμόρφωση του οικοπέδου.
Ο σχεδιασμός των κατοικιών πραγματοποιήθηκε με γνώμονα την όσο το δυνατόν καλύτερη εκμετάλλευση της οπτικής άνεσης που παρέχει το οικόπεδο, το οποίο προσφέρει υπέροχη θέα και βέλτιστη χρήση του φυσικού φωτός.
Η κεντρική είσοδος, η οποία βρίσκεται στο 2ο επίπεδο, οδηγεί στους χώρους διημέρευσης της κύριας κατοικίας, το καθιστικό, την κουζίνα και την τραπεζαρία. Πρόκειται για χώρους ιδιαίτερα φωτεινούς και φιλόξενους, καθώς συνδυάζουν φυσικά υλικά και γήινες αποχρώσεις, στοιχεία που συνδιαλέγονται με το άπλετο φυσικό φως, το οποίο εισέρχεται λόγω των μεγάλων ανοιγμάτων. Ο χώρος του 2ου επιπέδου είναι ενιαίος, ενώ οι χρήσεις διαφοροποιούνται, κυρίως εξαιτίας της εναλλαγής υλικών και της δημιουργίας κατασκευών – επίπλων, που λειτουργούν εμμέσως ως διαχωριστικά.
Ο χώρος της εισόδου αποτελεί το "κατώφλι" της κατοικίας, συνδυάζοντας τα διαφορετικά υλικά που συναντά κανείς στους υπόλοιπους χώρους της κατοικίας - μια σύνθεση από λευκές επιφάνειες, φυσικό δρυ και μάρμαρο Carrara. Στο χώρο του καθιστικού, κυρίαρχο υλικό είναι το ξύλο, το οποίο δημιουργεί μια "ήρεμη" και "ζεστή" ατμόσφαιρα σε συνδυασμό με τις λευκές επιφάνειες των τοίχων. Ένα ελαφρύ διαχωριστικό από φυσικό δρυ δημιουργεί ένα όριο ανάμεσα στον κεντρικό χώρο του κλιμακοστασίου και το καθιστικό, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως προέκταση του επίπλου της βιβλιοθήκης, που περικλείει το καθιστικό. Ο όγκος του τζακιού έχει διπλό ρόλο ως ένα όριο ανάμεσα στην τραπεζαρία και το καθιστικό, ενώ παράλληλα αποτελεί και μια νοητή συνέχεια του χώρου της εισόδου. Ο ενοποιημένος χώρος της τραπεζαρίας και της κουζίνας οριοθετείται με τη διαφοροποίηση του δαπέδου, όσον αφορά στο υλικό αλλά και με την κατασκευή ενός συρόμενου γυάλινου διαχωριστικού, που επιτρέπει την οπτική επαφή ανάμεσα στους δυο χώρους.
Στο 3ο επίπεδο βρίσκονται οι πιο ιδιωτικοί χώροι της κατοικίας, το κύριο υπνοδωμάτιο με το λουτρό, το δωμάτιο φιλοξενίας και ένας μικρός χώρος γραφείου. Ξεχωριστό στοιχείο στο υπνοδωμάτιο αποτελούν τα μεγάλα ανοίγματα, που καταλαμβάνουν σχεδόν τους δύο τοίχους του, προσφέροντας μια μοναδική θέα. Το φυσικό φως, που εισχωρεί σε συνδυασμό με τη χρήση των φυσικών υλικών, δημιουργεί την αίσθηση του οικείου περιβάλλοντος και μίας ήρεμης ατμόσφαιρας.
Στο 1ο επίπεδο έχουν σχεδιαστεί δύο αυτόνομες, μικρότερου μεγέθους, κατοικίες. Το κάθε διαμέρισμα περιλαμβάνει έναν ενιαίο χώρο καθιστικού - κουζίνας, υπνοδωμάτιο και μπάνιο. Ο περιορισμένος χώρος έθεσε το ζήτημα για το σχεδιασμό ειδικών κατασκευών με πολλαπλές χρήσεις, όπως η κατασκευή που διαχωρίζει το σαλόνι και την κουζίνα και αποτελεί έπιπλο βιβλιοθήκης – τηλεόρασης και επιπλέον αποθηκευτικού χώρου. Τα υπνοδωμάτια των δυο διαμερισμάτων οριοθετούνται με ένα γυάλινο διαχωριστικό, που επιτρέπει το φυσικό φως να διαχέεται ανεμπόδιστα. Το στοιχείο αυτό ήταν απαραίτητο για το φυσικό φωτισμό των ιδιωτικών χώρων των διαμερισμάτων, καθώς δεν διαθέτουν ανοίγματα, λόγω των υψομετρικών διαφορών του οικοπέδου.
Τέλος, και στις δυο κατοικίες υπερισχύουν οι ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις του γκρι. Διαφορετικά υλικά με ποικίλες υφές συνδυάζονται, με τρόπο που να δημιουργήσουν μια ιδιαίτερη ένταση.

 

Ο παρών ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να βελτιώσει την εμπειρία περιήγησης.