"Παράδειγμα #1" ανακαίνιση διαμερίσματος

Το έργο αφορά στην ανακαίνιση ενός διαμερίσματος 36 m², σε πολυκατοικία του 1970 στην περιοχή της Βουλιαγμένης. Ο εξαιρετικά περιορισμένος χώρος αποτέλεσε αφορμή για ριζική αναδιοργάνωση της κάτοψης, προκειμένου να εξυπηρετεί τις ανάγκες του χρήστη, αλλά παράλληλα να αποφευχθεί η δημιουργία ενός τυπικού διαμερίσματος σε σμίκρυνση.
Η παραπάνω προσέγγιση υποστηρίχθηκε μέσω μιας μεθοδολογίας, η οποία επαναπροσδιορίζει το ρόλο του επίπλου, προσδίδοντάς του χαρακτηριστικά παραγωγής χώρου. Έτσι, το έπιπλο δύναται να "εργαλειοποιηθεί" για διαφορετικές ερμηνείες του εσωτερικού. Αυτή η αντίληψη του "επίπλου ως αρχιτεκτονική" κρίνεται καθοριστικής σημασίας για την ανακαίνιση υφιστάμενων χώρων κατοίκησης, ιδίως για τα εγχώρια δεδομένα, όπου αποτελεί πλέον μια από τις βασικές ενασχολήσεις του κλάδου. Συνεπώς, το έργο πέρα από μία συγκεκριμένη λύση, υποδεικνύει και μια πρόταση αρχετυπικής φύσεως, ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε ανάλογες περιπτώσεις ανακαίνισης μικρών χώρων.
Στην παρούσα εκδοχή υλοποίησης, δεδομένου ότι υπήρχε μόνο μια όψη με ανοίγματα, δημιουργήθηκαν δυο βασικές παράλληλες ζώνες, που οργανώνουν τις λειτουργίες ανάλογα με την ανάγκη τους για φυσικό φωτισμό. Η πρώτη "σκοτεινή" ζώνη υλοποιείται με τη δημιουργία ενός κουτιού από έγχρωμο και εμποτισμένο MDF, ένα υπερμέγεθες έπιπλο, όπου εμπεριέχονται οι χώροι ύπνου, μπάνιου, καθώς και αποθήκευσης. Έτσι, επιχειρείται ένα είδος εγκιβωτισμού, όχι μόνο οικιακών συσκευών ή αντικειμένων, αλλά και χώρων και κατ’ επέκταση υποκειμένων. Τίθεται λοιπόν ένα σχεδιαστικό ζήτημα σχετικά με τη διαστασιολόγηση, τη διάταξη και γενικότερα τον επαναπροσδιορισμό τέτοιων χώρων κατοίκησης.
Η συγχώνευση των παραπάνω λειτουργιών εντός αυτού του "κατοικήσιμου τοίχου" επιτρέπει την οριοθέτηση αλλά και τη μεγιστοποίηση του ελεύθερου χώρου εκτός του. Συνεπώς, η δεύτερη, φωτεινή ζώνη, αποτελείται από έναν ανοιχτό, ανεμπόδιστο και ενιαίο χώρο διημέρευσης, προς οικειοποίηση κατά βούληση. Τέλος, μέσα από συρόμενα πετάσματα, ο σχεδιασμός επιτρέπει την υποδιαίρεση αυτής της ζώνης σε επί μέρους χώρους, παρέχοντας έτσι διαφορετικούς βαθμούς ιδιωτικότητας.