Μονοκατοικία στην Παιανία

Η κατοικία σχεδιάστηκε για μία σύγχρονη τετραμελή οικογένεια και αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα, δύο διακριτούς όγκους, που ολισθαίνουν μεταξύ τους. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός χρησιμοποιεί ποικίλα σκηνογραφικά εργαλεία, ώστε να συνδέει με πολλαπλούς τρόπους τη διαβίωση στο εσωτερικό της με τον εξωτερικό χώρο του κήπου και κατ’ επέκταση με τη φύση. Διαδρομές μελετημένες ως περίπατοι και μεγάλα πλαίσια, που κατευθύνουν το βλέμμα, δημιουργούν έναν προστατευμένο χώρο ζωής, σε άμεση σχέση με το εξοχικό περιβάλλον της περιοχής.

Μία βασική επιθυμία των ιδιοκτητών ήταν η καθημερινή ζωή τους να χαρακτηρίζεται από την αίσθηση της διαφάνειας, με άμεση πρόσβαση προς τον κήπο και ανεμπόδιστες θέες από το εσωτερικό. Ταυτόχρονα, σημαντική παράμετρος του σχεδιασμού ήταν η διαχείριση της ιδιωτικότητας και η οπτική σχέση της κατοικίας με την παρακείμενη οδό. Παράλληλα, η κατοικία αποστρέφει το βλέμμα της προς την οδό, με τη χαρακτηριστική έλλειψη ανοιγμάτων να διαφυλάσσει την ιδιωτικότητά της. Αντί αυτού, στρέφεται προς τον κήπο και τον περιβάλλοντα χώρο, με τα μεγάλα ανοίγματα να ενοποιούν οπτικά και λειτουργικά τον εσωτερικό με τον εξωτερικό χώρο. Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μία συνθήκη κατοίκησης, όπου η εμπειρία του περιβάλλοντα χώρου και της φύσης αναδεικνύεται ως κυρίαρχη.

Το τραπεζοειδές σχήμα του οικοπέδου καθοδήγησε τη διαμόρφωση του κτιρίου σε δύο βασικούς όγκους, που ολισθαίνουν ελαφρά μεταξύ τους, ορίζοντας τα δύο επίπεδα στα οποία φιλοξενείται το λειτουργικό πρόγραμμα, ενώ ένας δευτερεύων όγκος στο ισόγειο στεγάζει το γκαράζ. Ο όγκος του ισογείου περιλαμβάνει τις λειτουργίες που αφορούν στην κοινωνική ζωή της οικογένειας και την πρόσβαση στον επάνω όροφο. Η είσοδος οδηγεί σε μία ενιαία περιοχή τραπεζαρίας, κουζίνας και καθιστικού, με τις βοηθητικές λειτουργίες και τη σκάλα ανόδου προς τον όροφο να αποτελούν τον πυρήνα της κάτοψης. Δευτερεύουσα πρόσβαση υπάρχει και από τον χώρο στάθμευσης, ενώ στο ίδιο επίπεδο τοποθετείται και ο χώρος γυμναστηρίου.

Ο όγκος του ορόφου, όπου συγκεντρώνονται οι ιδιωτικοί χώροι της κατοικίας και ένα δευτερεύον, προστατευμένο καθημερινό καθιστικό, βάφεται λευκός και ολισθαίνει ελαφρώς, σχεδόν σαν να αιωρείται πάνω από τον ισόγειο σκουρόχρωμο όγκο, ο οποίος λειτουργεί ως βάση του. Κυρίαρχο στοιχείο του γίνεται η επιμήκης νότια όψη σε σχήμα πλαισίου όπου οι λευκές κατακόρυφες περσίδες ρυθμίζουν τον ηλιασμό των δωματίων και βοηθούν τον φυσικό δροσισμό του στεγασμένου εξώστη. Αυτή η ιδιωτική, υπερυψωμένη αυλή βλέπει προς τον κήπο και ταυτόχρονα προσφέρει απεριόριστη θέα προς το τοπίο που ξεδιπλώνεται στο βάθος.

Τέλος, ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στον σχεδιασμό του κήπου, ο οποίος γίνεται αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής ζωής. Η γεωμετρική πορεία με τους αναβαθμούς προς την κεντρική είσοδο διακλαδώνεται σε ένα ελεύθερο, καμπύλο μονοπάτι, δημιουργώντας ένα δαχτυλίδι που ενοποιεί τις εσωτερικές και τις εξωτερικές κινήσεις, σκηνοθετώντας διαφορετικές εμπειρίες κατά μήκος τους. Ο κήπος φυτεύεται σε όλη την επιφάνεια του προσδίδοντας μία αίσθηση ιδιωτικότητας σε σχέση με τα όρια του οικοπέδου και αποτελώντας μία πράσινη όαση για το εσωτερικό του κτιρίου.