Λιθόκτιστη έπαυλη σε υφιστάμενο σκελετό σκυροδέματος

Το τοπίο: Ένας ελαιώνας με διάσπαρτους βραχώδης όγκους και έναν τριώροφο σκελετό οπλισμένου σκυροδέματος σε μια κορυφογραμμή στο ακρωτήρι Χανίων, που αγναντεύει στα νότια τον κόλπο της Σούδας και στα βόρεια τα Λευκά Όρη. Αυτός ο σκελετός, ένα στέγαστρο και μια αποθήκη αφημένα μέσα στο βραχώδες τοπίο για δεκαετίες αποτέλεσαν το αντικείμενο μελέτης.

Σ’ αυτόν τον ιδιαίτερο τόπο ο σχεδιασμός μιας εξοχικής εγκατάστασης (έπαυλις) ως ένα διαφοροποιημένο κατασκευαστικό τρίπτυχο υπήρξε σχεδιαστικός μονόδρομος. Σε πρώτο στάδιο, αφού αφαιρέθηκαν τα μπάζα της εκσκαφής και απομακρύνθηκαν οι όγκοι των βράχων διαπιστώθηκε ότι το υλικό αυτής της εκσκαφής είναι ένα εξαιρετικό πέτρωμα για λιθοδομή.

Έτσι σε δεύτερο στάδιο μελετήθηκε ένας λιθόκτιστος τριώροφος “πύργος” ως κέλυφος στον τσιμεντένιο σκελετό και ένας μικρός πέτρινος ξενώνας στη θέση της αποθήκης. Αφού αποκαλύφθηκε το ξεμπαζωμένο τοπίο με τους βράχινους όγκους, αποφασίστηκε ο σχεδιασμός ενός μεταλλικού – γυάλινου δεύτερου ξενώνα ανάμεσα στους βράχους.

Αυτή η “αναγκαστική” χωροθέτηση ενός πύργου με δύο “δορυφόρους” επέβαλε δύο διαφορετικούς τρόπους συνδέσεων για πρόσβαση∙ ένα ήπιο μονοπάτι – πορεία ανάμεσα στη βλάστηση και στους βράχους και ένα “δίκτυο” από μεταλλικές ράμπες και γέφυρες συνδέσεων, ώστε όλα τα επίπεδα του πύργου και των δύο “δορυφόρων” να έχουν εξωτερική πρόσβαση στο φυσικό τοπίο και στους υπαίθριους χώρους διαβίωσης στο δεύτερο επίπεδο επάνω στο δώμα του μεταλλικού – γυάλινου ξενώνα.

Η εσωτερική οργάνωση του πύργου επέβαλε τη διάτρηση των τσιμεντένιων δαπέδων και του δώματος, ώστε να σχεδιαστεί ένας εσωτερικός κήπος – πυρήνας και κλιμακοστάσιο κατακόρυφης επικοινωνίας, με μεταλλικά και ξύλινα στέγαστρα στους χώρους υποδοχής του τρίτου επιπέδου. Στα επίπεδα ένα και δύο σχεδιάστηκαν τέσσερις σουίτες με χώρους εργασίας και υγιεινής. Η ανάγκη για οριζόντιες και κατακόρυφες οπτικές διαφυγές στο εσωτερικό οδήγησαν στον σχεδιασμό λεπτών διαχωριστικών από μέταλλο, γυαλί και καπλαμά ελιάς.

Τα εσωτερικά τελειώματα (πάγκοι – ντουλάπια – ράφια) ακολούθησαν τον σχεδιασμό των διαχωριστικών, ώστε όλα να αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. Στον μεταλλικό γυάλινο ξενώνα συγκροτήθηκε η ίδια λογική σχεδιασμού, αλλά τα διαχωριστικά και τα έπιπλα είναι αναρτημένα από τη μεταλλική οροφή σε απόσταση από το τσιμεντένιο δάπεδο