Delphy’s Poem: Μονοκατοικία στη Βούλα

Εφαλτήριο αποτέλεσε η ιστορία αγάπης δύο ανθρώπων, των οποίων οι ζωές αλληλοεπιδρούν αενάως. Μια ιδέα που ήρθε ενστικτωδώς σαν εικόνα: δύο δελφίνια που πλέουν σε εναλλασσόμενες θέσεις, καθώς τα παρατηρείς πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας από ένα σκάφος που κινείται. Σχηματίζουν οφιοειδείς χωρικούς σχηματισμούς, κυνηγώντας το ένα με το άλλο.

Δύο δελφίνια συνοδοιπόροι για πάντα στη ζωή. Η κίνηση σαν ποίημα χωρίς αρχή, μέση και τέλος.

Το οικόπεδο βρίσκεται στο πανόραμα της Βούλας, με κλίση κατωφέρειας άνω του 50% από τον δρόμο, άρα σύνθετα προσβάσιμο και κατασκευάσιμο. Ταυτόχρονα στενό καθ’ όλο το βάθος του με υλοποιημένες αμφότερες μονοκατοικίες εκατέρωθεν του. Το τελευταίο στοιχείο κατέστησε επιβεβλημένη την ανάγκη εξόδου προς τη θέα, τη θάλασσα, τον ήλιο και το φως.

Η κατοικία διατάσσεται σε τέσσερα διακριτά επίπεδα: στο χαμηλότερο χωροθετούνται όλοι οι βοηθητικοί χώροι και οι μηχανολογικές εγκαταστάσεις. Στο ισόγειο τοποθετήθηκε το σαλόνι, η τραπεζαρία με την κουζίνα και την πισίνα και σε κάθε έναν εκ των δύο υπέργειων ορόφων, το διώροφο κλιμακοστάσιο έχοντας επικοινωνία προς ευρύχωρα υπνοδωμάτια με προσωπικά μπάνια και χώρους βεστιαρίου.

Δόθηκε έμφαση κατά τη μελέτη ώστε όλοι οι χώροι να έχουν απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα και τον νότο μέσω μεγάλων υαλοστασίων, ενώ η ογκοπλασία των αλλεπάλληλων κυρτών στερεών, που απαλά εδράζονται ο ένας πάνω στον άλλον, δημιουργούν εξωτερικούς και ημιυπαίθριους χώρους διαφορετικής ποιότητας, προορισμένους για χρήση σε διαφορετικές εποχές, κλιματικές συνθήκες και ώρες της ημέρας. Την αναγκαστική πολυδιάσπαση των αυλών, ενέτεινε η έντονη υψομετρική διαφορά του οικοπέδου.

Το κτίριο χαρακτηρίζεται από ήπιες καμπύλες και έντονες οξείες γωνίες. Η δυναμική του φόρμα τονίζεται από το ολόλευκο χρώμα, όπου πέραν της διαφάνειας, είναι ελάχιστα τα ογκοπλαστικά στοιχεία που έχουν αποδοθεί με μαύρο επίχρισμα. Πολλές ακμές επιλέχθηκε να μην είναι έντονα ορατές με μείωση στο 1 εκατοστό στην άκρη, προκειμένου να ελαττώσουν τον οπτικό αντίκτυπο από συγκεκριμένες θεάσεις.

Η στατική επίλυση του κτιρίου ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, καθότι οι διαρκώς μετακινούμενοι υπερκείμενοι κτιριακοί όγκοι, προκαλούν μία ανισόρροπη μετατόπιση σε περίπτωση σεισμικής καταπόνησης, ενώ οι μεγάλοι πρόβολοι είχαν ανάγκη ειδικής μέριμνας στην επίλυση των αρμών μεταξύ διαφορετικών δομικών στοιχείων.

Έχει εγκατασταθεί συστοιχία φωτοβολταϊκών, που καλύπτει την πλειοψηφία των ενεργειακών αναγκών του κελύφους, ενώ χάρη στα στρατηγικά τοποθετημένα κουφώματα επιτυγχάνεται η ενίσχυση του εφελκυστικού αερισμού. Σημαντικό τμήμα του κτιρίου, είναι εντός του εδάφους ως υπόσκαφο, προσφέροντας αυξημένη θερμική αδράνεια, ενώ η πλειοψηφία των ομβρίων υδάτων κατευθύνεται, αποθηκεύεται, φιλτράρεται και επαναχρησιμοποιείται για την άρδευση των φυτεμένων επιφανειών.