Κατοικία στην Πλάκα σε διατηρητέο κτίριο της δεκαετίας του 1920

Το κτίριο βρίσκεται στην περιοχή της Πλάκας στα ανατολικά της μικρής εκκλησίας του Σωτήρος (Σωτήρα του Κοτάκη), σε απόσταση 180 m από την πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας. Πρόκειται για διώροφη κατοικία, ορθογώνιας επιμήκους κάτοψης, με τον κύριο άξονα προσανατολισμένο σε ανατολή - δύση. Στο δώμα, η κατασκευή του τρίτου ορόφου πιθανώς αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη, καθώς τα μορφολογικά στοιχεία δεν ακολουθούν τα στοιχεία της υπόλοιπης πρόσοψης.

Στο ισόγειο της κατοικίας η κύρια είσοδος είναι έκκεντρα τοποθετημένη, προκειμένου να αφήσει ελεύθερο τον χώρο για να διαμορφωθούν οι προθήκες και η είσοδος του καταστήματος που λειτουργούσε ανεξάρτητα. Σε μεταγενέστερη εποχή ίσως διαμορφώθηκε η πρόσβαση στο υπόγειο με επίσης ανεξάρτητη είσοδο από τον πεζόδρομο της Κόδρου.

Σύμφωνα με πληροφορίες που άντλησαν οι μελετητές το απώτατο συμβόλαιο αγοράς τοποθετείται στο έτος 1922, που μάλλον οδηγεί και στην περίοδο κατασκευής της κατοικίας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η πρόσοψη, στην οποία μολονότι παρατηρούνται τα βασικά χαρακτηριστικά του νεοκλασικού ρυθμού, της τριμερούς καθ’ ύψος διαίρεσης, με τη βάση, τη ζώνη του ρυθμού και την επίστεψη, ωστόσο το μορφολογικό ύφος είναι εμφανώς επηρεασμένο από τις εκσυγχρονιστικές τάσεις που κυριαρχούσαν στην Αθήνα την περίοδο 1920 - 1930.

Αυτές εντάσσονται σε ένα πουριστικό πνεύμα, που εκδηλώνεται με καθαρές μορφές, έντονη γεωμετρικότητα και διακοσμητικές λεπτομέρειες, που ανταποκρίνονται στο κλίμα του Secession, το λεγόμενο στυλ Τσαγρή. Οπωσδήποτε η μορφοπλαστική οργάνωση της πρόσοψης αποτελεί μανιεριστική απόδοση ενός πολύ διαδεδομένου στυλ, χωρίς ιδιαίτερα υφολογικά στοιχεία ταυτότητας του αρχιτέκτονα, αντανακλώντας τις ανάγκες στέγασης μίας μάλλον μεσοαστικής οικογένειας.

Τα μεταγενέστερα χρόνια το κτίριο λειτουργούσε ως ξενοδοχείο. Η αναδιαμόρφωση του κάποτε μικρού ξενώνα σε ένα σπίτι για μια εξαμελή οικογένεια βασίστηκε στην αφαίρεση της παλαιάς διαμερισμάτωσης, για τη δημιουργία ενός ανοιχτού κοινού χώρου στο ισόγειο και στον επανασχεδιασμό τεσσάρων μεγάλων υπνοδωματίων στους δύο ορόφους.Το προεξέχον χαρακτηριστικό του κτιρίου, οι περίτεχνες ψηλές οροφές, διατηρήθηκαν και επισημάνθηκαν, σε αντίθεση με την εξάλειψη των διακοσμήσεων της οροφής στις σύγχρονες κατοικίες. Ο χώρος του καθιστικού του τρίτου ορόφου διατηρήθηκε με απλότητα και απαλές καμπύλες, που οδηγούν το βλέμμα στην εξαιρετική θέα του Ιερού Βράχου.

Όλα τα στοιχεία του εσωτερικού χώρου, σταθερά έπιπλα και επενδύσεις, είναι ειδικά σχεδιασμένα για τον χώρο από τους αρχιτέκτονες, που χρησιμοποίησαν υλικά με διαχρονική ποιότητα και αισθητική αξία: ελληνικό μάρμαρο από τη Νάξο, σκούρο ξύλο δρυός, λάκα και χάλκινες λεπτομέρειες. Το αποτέλεσμα είναι μια εξαιρετική κατοικία, που η κομψότητα της αρχικής ατμόσφαιρας αποκαθίσταται σε ένα κλασικό αλλά σύγχρονο εσωτερικό.