''Domus Oliva'' κατοικία στη Λευκωσία

Η κατοικία βρίσκεται στα προάστια της Λευκωσίας, στην Κύπρο. Είναι σχεδιασμένη για να καλύπτει τις ανάγκες μιας νεαρής τετραμελούς οικογένειας. Το γωνιακό οικόπεδο είναι ενσωματωμένο σε περιοχή που χαρακτηρίζεται από ήπιες κλίσεις, χαμηλή κυπριακή βλάστηση με διάσπαρτα ελαιόδεντρα και αραιή οικιστική ανάπτυξη. Η αρχιτεκτονική σύνθεση αναπτύσσεται γύρω από την ιδέα δημιουργίας μιας ‘ανοιχτής’ κατοικίας – κήπου, που θα ανοίγεται στη φύση και οι καθημερινές οικιστικές λειτουργίες θα αλληλοεπιδρούν δημιουργικά με το οικοσύστημα του κήπου. Το πρόγραμμα είναι απλό: ένα καθιστικό, μία κουζίνα, ένας χώρος εργασίας, δύο υπνοδωμάτια και ένα υπνοδωμάτιο με δικό του μπάνιο.
Μορφολογικά, το κτίριο ορίζεται ως ένα αφαιρετικό λευκό πρίσμα, ορθογωνικού σχήματος λαξευμένο με κάθετες σχισμές στην επιφάνεια του. Διάτρητα συρόμενα σκιάδια συμπληρώνουν τα κάθετα κενά του πρίσματος, προτείνοντας ένα φάσμα συσχετισμών μεταξύ της κατοικίας και του υφιστάμενου τοπίου. Αυτό που προκύπτει είναι ένα πορώδες κέλυφος που ενθαρρύνει τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο μέσα και το έξω, το κενό και το πλήρες, το φως και τη σκιά, το δημόσιο και το ιδιωτικό. Εσωτερικά, το κέλυφος περικλείει αγκαλιάζοντας τις επιμέρους λειτουργικές ενότητες του προγράμματος. Η κατοικία αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα και κατά συνέπεια σε δύο ευδιάκριτες ενότητες. Στο ισόγειο αναπτύσσονται οι κύριοι χώροι διημέρευσης, όπως το καθιστικό, η κουζίνα, η τραπεζαρία και ο χώρος εργασίας. Στον όροφο χωροθετούνται οι ιδιωτικοί χώροι: τα δύο παιδικά υπνοδωμάτια και το κυρίως υπνοδωμάτιο. Τα δύο επίπεδα συνδέονται μεταξύ τους μέσω της παρεμβολής ενός ακάλυπτου χώρου, που διατρυπά κατακόρυφα τον όγκο του κτιρίου και γίνεται πυρήνας της καθημερινής οικιστικής διαβίωσης. Σε αυτό το κομβικό σημείο της σύνθεσης αναδύεται ένας διάκενος χώρος που επιτρέπει την δίοδο φυσικού φωτός και την οπτική επικοινωνία μεταξύ των δύο επιπέδων. Μια κόκκινη μεταλλική σκάλα συνδέει τους δύο ορόφους και γίνεται βασικό σημείο αναφοράς της σύνθεσης. Επιπλέον, μικρότεροι ημι-υπαίθριοι χώροι περιμετρικά του κτιρίου παρεμβαίνουν ως μεταβατικοί χώροι και προεκτάσεις της εσωτερικής οργάνωσης εντείνοντας τον διάλογο ανάμεσα στο μέσα και το έξω. Η φύση εισδύει εντός της κατοικίας και κατοικία η κατοικία εισδύει στη φύση, δημιουργώντας μια μόνιμη ενδιάμεση κατάσταση.