"Bouca houses" βιώσιμες παραθεριστικές κατοικίες

We first throw a shadow on the earth... and in the pale light

of the shadow we put together a house.

Tanizaki, Junichiro

Η μελέτη, σεβόμενη τον γεωργικό χαρακτήρα του τόπου, προτείνει μια βιώσιμη μορφή παραθερισμού. Με περιορισμό τον χαμηλό προϋπολογισμό, αποφεύγει μεγάλες διαμορφώσεις και έντονες εξάρσεις. Επιχειρεί μέσα από τη δομή να αναδείξει την άρρηκτη σχέση του κατοικείν με την ύπαιθρο, ως αναπόσπαστο κομμάτι του μεσογειακού βίου.

Το οικόπεδο βρίσκεται σε αγροτική περιοχή σε έναν φυσικό λόφο πάνω από τη θάλασσα. Η σύνθεση εκφράζεται με μία ενιαία χάραξη σχήματος "Γ", που σε συνδυασμό με την πρόσβαση από κάτω προς τα πάνω σπειροειδώς, δημιουργεί μία εσωστρεφή προστατευμένη αυλή. Οι κατοικίες ορίζονται από τρία αυστηρά κελύφη που ανοίγονται προς τη θάλασσα και τη θέα ενώ ταυτόχρονα προστατεύουν τον ιδιωτικό χώρο κατοίκησης από τον δημόσιο χαρακτήρα της αυλής. Αυτά τα τρία αυστηρά περιγράμματα ενοποιούνται από μια ενιαία ελαφριά κατασκευή σκιάστρων, που δημιουργεί τους απαραίτητους ημιυπαίθριους χώρους εκτόνωσης των κατοικιών στο φυσικό περιβάλλον. Το αποτέλεσμα αυτής της διάταξης επιχειρεί την αντίστροφή των διπόλων: ανοιχτό - κλειστό, δημόσιο - ιδιωτικό, ώστε οι ιδιωτικοί χώροι να ανοίγονται ανεμπόδιστα στη θεά, ενώ ο δημόσιος χώρος να ευνοεί τη συλλογική συνύπαρξη των παραθεριστών.

Οι ημιυπαίθριοι χώροι έχουν διττό χαρακτήρα. Αφενός διευρύνουν στο διπλάσιο τους χώρους διημέρευσης των κατοικιών, προστατεύοντάς τους από την έντονη ηλιακή ακτινοβολία τους θερινούς μήνες. Αφετέρου λειτουργούν ως ενδιάμεσοι χώροι ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο, τροφοδοτώντας αμφίδρομα με ζωή την αυλή και τις κατοικίες.

Αντιστικτικά από τις κατοικίες χαράσσεται μια γραμμική ζώνη νερού με στεγασμένο χώρο στάσης, που ολοκληρώνει τον περίκεντρο χαρακτήρα της όλης δομής, ενώ κεντροβαρικά της σύνθεσης τοποθετείται μια συστάδα ψηλών δένδρων ως σημείο αναφοράς, που οργανώνει τις κινήσεις και βελτιώνει τις συνθήκες του μικροκλίματος της αυλής. 

Το συγκρότημα ακολουθεί σχεδιαστικά μια αειφόρο προσέγγιση, χρησιμοποιώντας εγγενή υλικά, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και φυσική διαχείριση υδάτων, επιτυγχάνοντας ενεργειακή κλάση Α⁺. Χαρακτηριστική είναι η επιλογή του ενδημικού και εγγενούς ελληνικού καλαμιώνα, ως φύτευση κατά το μήκος της σπειροειδούς κίνησης ανόδου. Αυτή η συνθετική επιλογή, αφενός ορίζει με σαφήνεια την είσοδο, αφετέρου τροφοδοτεί, με έναν βιώσιμο τρόπο τη δημιουργία και τη συντήρηση των καλαμωτών κατασκευών -
σκιάστρων, που ορίζουν τους ενδιάμεσους χώρους κατοίκησης.

Τέλος, για τον έλεγχο και τον περιορισμό του κόστους, επιλέχτηκε η τυποποιήση των μονάδων κατοίκησης και επιμερίστηκε η κατασκευή σε δυο φάσεις κατασκευής. Η μελέτη επιχειρεί συνολικά, να παραμείνει πιστή στο πνεύμα του ελάχιστου και του απολύτως απαραίτητου, πνεύμα που διαμόρφωσε την ύπαιθρο αυτή επί αιώνες.