Κατοικία στη Φιλοθέη

Η κατοικία, ένα ορθογώνιο πρίσμα που αναπτύσσεται σε τρεις ορόφους, χωροθετείται ελεύθερα μέσα σε ένα οικόπεδο 600 m². Η αρχιτεκτονική σύνθεση είναι δωρική, καθώς οι μονώροφοι και διώροφοι ημιυπαίθριοι χώροι επιτείνουν την κλιμακωτή ανάπτυξη ενδιάμεσων εξωτερικών χώρων στα αρχέτυπα της ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ταυτόχρονα προσφέρουν μια περίτεχνη γλυπτική του όγκου με την αφαίρεση μικρότερων τμημάτων από τη μάζα του και την ενεργοποίηση φωτοσκιάσεων. Τα γωνιακά ανοίγματα συμβάλλουν ακόμη περισσότερο σ’ αυτό το παιχνίδι γλυπτικής που δημιουργείται.
Ιδιαίτερη σημασία δίδεται στη βιοκλιματική ταυτότητα του κτιρίου. Το στοιχείο του διαμπερούς οριζοντίως και κατακορύφως επιτρέπει το φυσικό αερισμό μέσα από υψηλά και χαμηλά ανοίγματα, ενώ οι ημιυπαίθριοι χώροι προστατεύουν τα ανοίγματα από την άμεση έκθεσή τους στον ήλιο. Στη δυτική όψη τοποθετείται μια μεταλλική κατασκευή με ξύλινες περσίδες που εξελίσσεται σε πέργκολα στο δώμα, έτσι ώστε ο κήπος του ισογείου να ενοποιείται με τον κήπο του δώματος, προσφέροντας παράλληλα σκίαση και δροσισμό τους θερινούς μήνες. Στα δάπεδα, τέλος, τοποθετείται ενδοδαπέδια θέρμανση.
Στόχος της αρχιτεκτονικής σύνθεσης είναι η ανάπτυξη μιας διαλεκτικής σχέσης μεταξύ της "τεκτονικής γλώσσας" του πρίσματος και του τοπίου. Αυτή η σχέση εξελίσσεται με τη χρήση φυσικών υλικών. Το εμφανές σκυρόδεμα, με εμφανή τα ίχνη του ξυλότυπου, το επίχρισμα με βάση το κουρασάνι στο χρώμα της άμμου, η μαύρη χτυπητή πέτρα από λάβα και οι ξύλινες περσίδες από ιρόκο, είναι όλα φυσικά υλικά που σε διάστημα χρόνου "γερνούν" όμορφα και δεν αλλοιώνουν την εξωτερική όψη.