Ως φράγμα υδρατμών σε ένα δομικό στοιχείο ορίζεται η στρώση κάθε υλικού που παρουσιάζει υψηλή αντίσταση στη διάχυση των υδρατμών και πρακτικά παρεμποδίζει τη διέλευσή τους μέσα από τους πόρους της μάζας του. Η παράλειψή του, όταν απαιτείται, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγρασίας, ενώ η τοποθέτησή του, όταν δεν χρειάζεται, παρεμποδίζει χωρίς λόγο την “αναπνοή” του δομικού στοιχείου.