Τουριστική κατοικία στη Σαντορίνη

Tο Μεγαλοχώρι είναι ένας ήσυχος, εσωστρεφής οικισμός της Σαντορίνης, ένας από τους λίγους που έχουν διατηρήσει ανέπαφο τον παραδοσιακό του χαρακτήρα. Μικρές μονάδες υψηλών προδιαγραφών έχουν ήδη διαπρέψει στην περιοχή, ανακαινίζοντας παλιές μονώροφες κατοικίες.
Η Villa Anemolia, μια ανακαινισμένη οικία προ του 1955 που μετατράπηκε σε επιπλωμένη τουριστική κατοικία, βρίσκεται κοντά στην απαρχή του κατηφορικού πεζόδρομου που οδηγεί στην κεντρική πλατεία του οικισμού. Προστατευμένη από τα βλέμματα των περαστικών με τον ψηλό περιμετρικό τοίχο της αυλής της και μακριά από τα πλήθη τουριστών του νησιού, η βίλα αυτή έχει όλες τις προϋποθέσεις για μια ήσυχη διαμονή.
Κατά την ανακαίνιση της κατοικίας δόθηκε ιδιαίτερη μέριμνα στην απόλυτη απλότητα αλλά και σε κορυφαίες προδιαγραφές. Οι τρεις κύριοι θολωτοί χώροι διατηρήθηκαν με ελάχιστες παρεμβάσεις - διαμορφώθηκαν δύο εκατέρωθεν υπνοδωμάτια και ένας χώρος διημέρευσης μεταξύ τους. Η παλιά επίπλωση απομακρύνθηκε και στη θέση της επιλέχθηκαν κτιστά κρεβάτια για τα δυο υπνοδωμάτια. Με αυτήν την απόφαση συνεχίστηκε μια πιο γλυπτική σχεδίαση στην επίπλωση, σε συνέχεια του δαπέδου πατητής τσιμεντοκονίας, ταιριαστή με τα γνωστά υπόσκαφα του νησιού με τις ακανόνιστες κατόψεις και τους θόλους.
Στο ίδιο μήκος κύματος, οι εντοιχισμένες ντουλάπες διατηρούν μια διακριτική παρουσία - ένας μεγάλος καθρέφτης δίπλα σε μια από αυτές εντείνει τη λοξή γεωμετρία της κάτοψης. Οι ξύλινες βάσεις για τα εκατέρωθεν καθιστικά στον χώρο διημέρευσης δίνουν μια αίσθηση ελαφράδας και επιτρέπουν εναλλακτικές διατάξεις.
Οι τρεις θολωτοί χώροι, σε αντιστοιχία με τα υπόσκαφα του νησιού, διαθέτουν ανοίγματα μόνο προς τη μία πλευρά, προς την αυλή, οπότε η έμφαση μας δόθηκε στον τεχνητό και φυσικό φωτισμό. Με τη διάνοιξη πρόσθετων φεγγιτών και ένα μοτίβο με φωτεινές κόγχες στους τοίχους, διατηρείται η μονολιθικότητα του κελύφους και επιτυγχάνεται μια ήπια φωτεινότητα. Η αυλή, όπως και το δώμα, αποκτούν ζώνες φύτευσης και γίνονται σημαντικά στοιχεία της σύνθεσης, εκπλήξεις που συναντά κανείς καθώς, περπατώντας σε ένα μονοπάτι αυτού του οικισμού, ανοίγει τη συμπαγή ξύλινη αυλόπορτα.