“Kελλάριος Όρμος”, εστιατόριο στην Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη

Η θαλάσσια περιοχή που εκτείνεται ανατολικά από το Μέγαρο Μουσικής ως το Κυβερνείο (Παλατάκι) αποτελεί έναν φυσικό θαλάσσιο όρμο με ιδιαίτερη ιστορική και αρχαιολογική σημασία, που ονομάστηκε -κατά τη βυζαντινή περίοδο «Κελλάριος Όρμος». Σήμερα, από την κατασκευή του σώζεται -βυθισμένος σε απόσταση 100 μέτρων από την ακτή- ο μόλος, με συνολικό μήκος 2 χιλ. και πλάτος 2 μ. Πρόκειται για ένα υποβρύχιο φράγμα, τμήμα του οποίου χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του λιμενοβραχίονα του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης.
Αντικείμενο του έργου είναι η μελέτη ενός ισόγειου χώρου εστίασης στην καρδιά του συγκροτήματος του Ναυτικού Ομίλου. Ο Ν.Ο.Θ. ιδρύθηκε το 1931 και αποτελεί ένα από τα πιο δραστήρια αθλητικά σωματεία, με πάνω από 600 ενεργά μέλη. Από το 1964 στεγάζεται στο κηρυγμένο διατηρητέο κτιριακό συγκρότημα του αρχιτέκτονα Κωνσταντίνου Καψαμπέλη, σημαντικό εκπρόσωπο του Μοντέρνου Κινήματος στην Ελλάδα. Οι εγκαταστάσεις του περιλαμβάνουν γραφεία, εντευκτήρια αθλητών και μελών, νεώσοικους κωπηλασίας και ιστιοπλοΐας, κλειστό κωπηλατήριο, γυμναστήριο, μαρίνα για τον ελλιμενισμό των σκαφών μελών του, γήπεδα αντισφαίρισης, εστιατόριο και κυλικείο.   
Συγκεκριμένα, η μελέτη αφορά τον σχεδιασμό τριών διαδοχικών αιθουσών και ενός ημιυπαίθριου πλατυμέτωπου χώρου και την ενοποίησή τους σε ένα εστιατόριο, με κλειστούς, ημιυπαίθριους και υπαίθριους χώρους τραπεζοκαθισμάτων, μπαρ, κουζίνα, αποθηκευτικούς και υγρούς χώρους, συνολικής επιφάνειας 205 τ.μ. Ως βασικό ζήτημα επίλυσης τίθεται η λειτουργία του εστιατορίου παράλληλα αλλά και ανεξάρτητα από τη λειτουργία και χρήση του Ομίλου από τα μέλη του.
Σύμφωνα με όλα αυτά τα δεδομένα, σε ένα από τα ωραιότερα σημεία της πόλης, με θέα τον Θερμαϊκό Κόλπο και τον ιστορικό Κελλάριο Όρμο, η αρχιτεκτονική του ομώνυμου νέου χώρου εστίασης έρχεται να συνομιλήσει με τη λιτή αισθητική και τους πλούσιους ναυτικούς συμβολισμούς του υφιστάμενου σημαντικού κτιρίου.
Οι έννοιες της αντανάκλασης και του αντικατοπτρισμού, που συναντά κανείς στο όριο με το νερό, διερευνώνται και ερμηνεύονται μέσα από τη χρήση στιλπνών, γυαλιστερών και ανακλαστικών επιφανειών, όπως τα λευκά κυψελωτά πλακίδια στον τοίχο, ο παλαιωμένος καθρέφτης, το λείο γυαλιστερό λευκό επίχρισμα στην οροφή. Μέσω των αντικατοπτρισμών, καθώς και με τη διαμόρφωση μιας περιμετρικής ζώνης με ξύλινη επένδυση, η προβληματική αίσθηση του χαμηλού ύψους του χώρου εξαλείφεται. Η ανάκλαση του φωτός, που προσπίπτει πάνω στις λευκές επιφάνειες των πλακιδίων, της οροφής και του καθρέπτη συνδυάζεται με ένα βαθύ μπλε χρώμα και εντοπισμένα συμβολικά στοιχεία (φωτισμού και διάκοσμου), τα οποία παραπέμπουν στο περιβάλλον της θάλασσας και στον ναυταθλητισμό.
Παράλληλα, τα διατηρητέα σκούρα μπλε κουφώματα, τα κατακόρυφα σκιάδια ίδιου χρώματος, η υφιστάμενη δαπεδόστρωση του ημιυπαίθριου χώρου και η επένδυση των όψεων με στοιχεία πέτρας, εναρμονίζονται μέσα από την εκτεταμένη χρήση του λευκού χρώματος, του ξύλου και του μωσαϊκού.
Οι εσωτερικοί χώροι του εστιατορίου και ο ημιυπαίθριος οργανώνονται με τέτοιον τρόπο ώστε να προσφέρουν διαφορικές δυνατότητες εξυπηρέτησης -μικρότερων ή μεγαλύτερων ομάδων επισκεπτών- δημιουργώντας ποικίλες εστίες ενδιαφέροντος. Αντίστοιχα και ο εξωτερικός χώρος διαμορφώνεται σε ενότητες τραπεζοκαθισμάτων, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται οργανωμένες φυτεύσεις, που πλαισιώνουν τις θέες των ιστιοφόρων και της θάλασσας.