Συρόμενα μεταλλικά σκίαστρα σε κλινική στη Λευκωσία
Το κτίριο αποτελεί ένα κατώφλι μεταξύ του κτισμένου και του φυσικού περιβάλλοντος, αμφισβητώντας τις έννοιες των ορίων. Οι χρήστες μπορούν να χωρογραφήσουν την επιδερμίδα από πετάσματα / σκιάδια ανάλογα με τις καιρικές, λειτουργικές, προσωπικές και άλλες ανάγκες.
Ενώ το κτίριο αλλάζει συνεχώς, το φως και το διαρκώς μεταβαλλόμενο παιχνίδι σκιών από τα συρόμενα πετάσματα με διάφορες διατομές διάτρησης ζωντανεύουν και εμπλουτίζουν τους χώρους. Τη νύχτα ολόκληρο το κτίριο μεταμορφώνεται σε αστικό φανό. Τα πετάσματα σκίασης μετατρέπονται σε ένα πέπλο φωτός και το κτίριο σχεδόν εξατμίζεται, εξαϋλώνεται.
Αρχιτεκτονική μελέτη: Γιώργος Χατζηχρίστου
Φωτογραφία: Βασίλης Σαριόγλου
