Casa Menta: Ανακαίνιση μεζονέτας στο Κουκάκι
Έλλη Αθανασιάδου
Το “Casa Menta” αποτελεί την ανακαίνιση μιας μεζονέτας στο Κουκάκι, εμπνευσμένης από το φως, τα χρώματα και την ατμόσφαιρα του μεσογειακού τοπίου. Αφετηρία του σχεδιασμού ήταν η μετατροπή ενός συμβατικού εσωτερικού χώρου της δεκαετίας του 2000 σε ένα ήρεμο και σύγχρονο περιβάλλον κατοίκησης. Αντί να βασιστεί στην πληθώρα υλικών ή σε έντονες διακοσμητικές χειρονομίες, η μελέτη επικεντρώθηκε στη λογική της αφαίρεσης. Ένα συνεχές λευκό αρχιτεκτονικό κέλυφος διατρέχει ολόκληρη την κατοικία, αντανακλώντας το φυσικό φως και ενισχύοντας την αίσθηση ευρυχωρίας στους δύο ορόφους της.
Λειτουργικά, στο επίπεδο εισόδου του διαμερίσματος διατηρήσαμε τους κοινόχρηστους χώρους, ενώ στο δεύτερο επίπεδο τους ιδιωτικούς. Ο αρχικά ενιαίος, άχαρος χώρος του πρώτου επιπέδου οργανώθηκε σε τρεις νοητές ζώνες, αυτές της κουζίνας, της τραπεζαρίας και του καθιστικού. Ως προς τα υπάρχοντα υλικά, εκσυγχρονίσαμε την τσιμεντοκονία που κάλυπτε τους κοινόχρηστους χώρους και το κλιμακοστάσιο, σε μια ανοιχτή γκρι, ενιαία απόχρωση που λειτουργεί σαν καμβάς, ενώ συντηρήσαμε τα ξύλινα παρκέ των υπνοδωματίων.
Εμπνευσμένο από τις λευκές, ασβεστωμένες επιφάνειες της μεσογειακής αρχιτεκτονικής, το εσωτερικό αντιμετωπίστηκε ως ένας ουδέτερος καμβάς, πάνω στον οποίο το χρώμα, η υλικότητα και οι λειτουργίες της καθημερινότητας τοποθετούνται με προσοχή. Μέσα σε αυτό το ήρεμο υπόβαθρο, μια σειρά από αιωρούμενα στοιχεία οργανώνουν και ταυτόχρονα χαρακτηρίζουν τον χώρο. Η κουζίνα σε απόχρωση μέντας, το αιωρούμενο έπιπλο του καθιστικού από καπλαμά δρυός, η γλυπτική λευκή σκάλα και το μονολιθικό ντους με τα πράσινα πλακίδια λειτουργούν ως διακριτά χωρικά επεισόδια, διατηρώντας παράλληλα μια ενιαία σχεδιαστική γλώσσα.
Το χρώμα κατέχει κεντρικό ρόλο στη σύνθεση. Η χρωματική παλέτα αντλεί αναφορές από τη θάλασσα, την ελιά, την πέτρα και τις απαλές παστέλ αποχρώσεις που συναντώνται συχνά στα μεσογειακά τοπία. Οι αποχρώσεις της μέντας επανεμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία της κατοικίας, δημιουργώντας μια αίσθηση συνέχειας και συνοχής, ενώ οι βαθύτεροι τόνοι του πράσινου προσδίδουν ένταση και βάθος στο μπάνιο.
Η παρέμβαση δεν είχε ως στόχο μόνο την αισθητική αναβάθμιση της κατοικίας, αλλά και την αναδιαμόρφωση της καθημερινής εμπειρίας του χώρου. Η αποθήκευση, τα σταθερά έπιπλα και τα στοιχεία κυκλοφορίας ενσωματώθηκαν στην αρχιτεκτονική ως ελαφριοί, σχεδόν αιωρούμενοι όγκοι, επιτρέποντας στους χώρους να παραμένουν καθαροί, φωτεινοί και ανεμπόδιστοι.
Το αποτέλεσμα είναι μια κατοικία που ισορροπεί ανάμεσα στη μεσογειακή ζεστασιά και τη σύγχρονη απλότητα· ένας λευκός καμβάς, όπου το φως, το χρώμα και οι αιωρούμενες συνθέσεις διαμορφώνουν μια ήρεμη, αλλά ταυτόχρονα έντονα αναγνωρίσιμη ταυτότητα.








