Τρεις μονοκατοικίες στα Τρίκαλα

Αντικείμενο της μελέτης αποτέλεσε ο σχεδιασμός ενός συγκροτήματος φιλοξενίας αποτελούμενο από τρεις ανεξάρτητες κατοικίες στα όρια της κάτω συνοικίας Τρικάλων Κορινθίας. Παρότι βρισκόμαστε εντός του οικισμού το οικόπεδο της μελέτης παρουσιάζει έντονη κατωφέρεια και άνοιγμα στον ανατολικό ορίζοντα με ανεμπόδιστη θέα έως τις απέναντι πλαγιές και τον κορινθιακό κόλπο, στοιχεία που έπαιξαν τον κύριο ρόλο στη χωροθέτηση και τον προσανατολισμό των μονάδων.

Επιδιώκοντας τη βέλτιστη προσαρμογή στο έντονο φυσικό ανάγλυφο σε συνδυασμό με την ελαχιστοποίηση του αποτυπώματος της κατασκευής, επιλέξαμε να ενώσουμε δύο μονάδες στο υψηλότερο σημείο του οικοπέδου και να αφήσουμε την τρίτη να “ολισθήσει” στην κατωφέρεια τόσο ώστε να διασφαλίζεται η πλήρης ιδιωτικότητα των ενοίκων και ταυτόχρονα να μην αποτελεί οπτικό εμπόδιο στη θέα των πάνω κατοικιών.

Πρόθεση του σχεδιασμού αποτέλεσε η πλήρης ανάδειξη των χαρακτηριστικών της περιοχής με την ενσωμάτωση των όγκων στο τοπίο και τη βλάστηση καθώς και τη μεταγραφή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της τοπικής αρχιτεκτονικής μέσα από μια σύγχρονη οπτική.

Η μορφή κάθε κτιριακής μονάδας προκύπτει από την απλοποίηση της ογκοπλασίας μιας τυπικής ορεινής κατοικίας ως τη θεμελιώδη της μορφή. Επιλέγουμε να διατηρήσουμε την παραδοσιακή κεραμοσκεπή ως μονόριχτη εγκιβωτισμένη στέγη, η οποία στεγάζει έναν απλό όγκο τοπικής λιθοδομής. Οι τρεις πλευρές του όγκου φιλοξενούν σε γενικές γραμμές λίγα και μικρά ανοίγματα, επιτρέποντας στο υλικό να αναπτύξει πλήρως τη βαρύτητα και την υποβλητικότητα του. Η ανατολική πλευρά κάθε κατοικίας ανοίγεται προς τον ανατολικό ορίζοντα και τη θέα με ολόκληρο τον ανατολικό τοίχο να αντικαθίσταται από ένα ενιαίο μεγάλο υαλοπέτασμα.

Μ’ αυτήν τη λογική η μορφή και ο όγκος των κατοικιών προκύπτουν από τον συνδυασμό μόνο δύο βασικών υλικών, της ανεπίχριστης τοπικής λιθοδομής (πλήρες) και του γυαλιού (διαφάνεια). Οι υπαίθριοι χώροι διαμορφώνονται ως εξώστες με ελαφριά μεταλλική κατασκευή σε πρόβολο και ξύλινο δάπεδο (deck) μπροστά από τις ανατολικές όψεις των κατοικιών. Προβάλλοντας λόγω της έντονης κλίσης πάνω από τις διαμορφώσεις του εδάφους προσφέρουν την αίσθηση της αιώρησης ανάμεσα στα κλαδιά των ψηλών δένδρων και στον ουρανό.