“BridgeHouse” 4 αυτόνομες κατοικίες

To οικόπεδο βρίσκεται πάνω από τον όρμο της Βερβερόντας στο Πόρτο Χέλι με θέα τον Αργολικό κόλπο, τα ανατολικά παράλια της Πελοποννήσου και τις Σπέτσες. Είναι ένα επίμηκες, μικρό, σχετικά επίπεδο οικόπεδο με μόνη έντονη κλίση στα δυτικά, που περιβάλλεται από πευκοδάσος παρότι βρίσκεται εντός σχεδίου.

Σύμφωνα με τις επιθυμίες των πελατών έπρεπε να μπορούν να γίνουν 4 αυτόνομες κατοικίες που κάποιες από αυτές να συνδέονται ώστε να γίνονται τελικά 3 και τέλος, ίσως κάποια στιγμή να μπορούσε να γίνει ένα σπίτι.

Το πρόγραμμα από μόνο του ήταν σύνθετο, αλλά πάντα η πολυπλοκότητα αυτή μπορεί να είναι από μόνη της δημιουργική. Η στέγη στον οικισμό είναι υποχρεωτική, όπως και επίσης υπάρχουν περιορισμοί στις αναλογίες των ανοιγμάτων, οπότε και μορφολογικά υπήρχαν άφθονοι περιορισμοί.

Η ιδέα ήταν να μικρύνει το αποτύπωμα στο ισόγειο και τα δωμάτια να μπούνε στον όροφο και στο υπόγειο. Αυτό έγινε ώστε να βρεθεί περισσότερος υπαίθριος στο επίπεδο του ισογείου, όπου γίνονται οι προσβάσεις στα σπίτια, αλλά και οι πισίνες, αναγκαίες πλέον για ενοικιαζόμενες κατοικίες σχετικά μακριά από τη θάλασσα.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν κάτω από τη στενή προβολή του όγκου του ορόφου ημιυπαίθριοι χώροι για προστασία από τον ήλιο. Γενικά οι υπαίθριοι χώροι, αλλά και η διαμήκης πέργκολα δημιουργούν μία διαβάθμιση στην αναζήτηση της σκιάς ή του ήλιου ανάλογα με την ώρα και τη διάθεση.

Τα περιορισμένα ισόγεια με κουζίνα και μικρό καθιστικό εκτείνονται νοητά στον υπαίθριο χώρο εξαιτίας των μεγάλων ανοιγμάτων που καδράρουν στην πλούσια θέα. Η ιδέα είναι ότι η ζωή σε κατοικίες που κατά κύριο λόγο κατοικούνται τους μήνες με ζέστη και ηλιοφάνεια ο υπαίθριος χώρος είναι σημαντικότερος του εσωτερικού χώρου, αλλά πρέπει να διαμορφώνεται έτσι ώστε να δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για διαφορετικές ώρες τις ημέρας, αλλά και για διαφορετική χρήση.

Τα δωμάτια στον όροφο μικρά, αλλά και ανεξάρτητα μεταξύ τους με δικά τους μπάνια ενώνονται στο κοινό μικρό μπαλκόνι στις μεσαίες κατοικίες, ενώ οι εξωτερικές κατοικίες έχουν από ένα μόνο δωμάτιο στον όροφο με μεγάλη βεράντα και τζακούζι για χαλάρωση και ιδιωτικότητα. Η στέγη δημιουργεί σε συνέχεια των δωματίων μία μικρή σοφίτα για χρήση από μικρά παιδιά.

Τα δωμάτια στο υπόγειο είναι εξαιρετικά φωτεινά μέσα από ένα σύστημα φωταγωγών και cour anglaise, που έχουν διασπαρθεί στο ισόγειο. Ο όγκος των δωματίων στενόμακρος προβάλλει πάνω στους όγκους των κλιμακοστασίων και των καθιστικών, δημιουργώντας όμως κενά, όπως γίνεται ακριβώς σε μία γέφυρα, αλλά και προβόλους στις 2 άκρες του. Τα ανοίγματα αυτά, τα οποία βρίσκονται στον άξονα βορρά νότου, δημιουργούν ρεύματα αέρα που δροσίζουν το χώρο.

Ενώ υπάρχει μία συμμετρία στη μορφή του συνολικού κτιρίου αυτή διακόπτεται καθώς η μεγάλη κλίση στη δυτική πλευρά ευνοεί τη διαμόρφωση επιπέδων και μεγαλύτερων αναλληματικών τοιχίων.