Heroic Apartment: Μια σύγχρονη επανερμηνεία της κατοίκησης σε μια πολυκατοικία της δεκαετίας του 1970

Στο πλαίσιο της αναζήτησης της ταυτότητας αυτής της κατοικίας, η οποία βρίσκεται σε ένα κλασικό παράδειγμα ελληνικής πολυκατοικίας προηγούμενων δεκαετιών, αναζητήθηκε, μέσω του εσωτερικού αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, μια νέα διαρρύθμιση των χώρων που πηγάζει από τις σύγχρονες ανάγκες κατοίκησης. Επιπλέον, μέσα από τις χρωματικές επιλογές και την υλικότητα εκδηλώνεται μια νοσταλγική διάθεση, η οποία καθοδηγείται από την ατμόσφαιρα της δεκαετίας του 1970, όταν κατασκευάστηκε το κτίριο της πολυκατοικίας.

Πρόθεση αποτέλεσε η μετατόπιση του «κέντρου βάρους» της κατοικίας στο μέσον της, δηλαδή στην «εστία», όπως οριζόταν στο αρχετυπικό πρότυπο των πρώτων οργανωμένων κατοικιών και αργότερα στα μοντέλα κατοίκησης της αρχαιότητας. Στο σημερινό μοντέλο κατοίκησης, την εστία υποκαθιστά όχι ένα σημείο διατήρησης της φωτιάς, αλλά ένα πολυέπιπλο, το οποίο αποτελεί σημείο συνάντησης αγαπημένων και οικείων προσώπων, προκειμένου να εκπληρώσουν βασικές καθημερινές ανάγκες, όπως η τροφή, η συναναστροφή, η επαφή με τη γνώση και η μελέτη, είτε από κοινού είτε ατομικά.

Αυτή η μεταλλική κατασκευή, με τις λεπτές διατομές που συνθέτουν το πολυέπιπλο, επιχειρεί να εξωραΐσει την αμηχανία που προκαλεί η ύπαρξη ενός δομικού στοιχείου στο μέσον της κατοικίας, το οποίο παρέμεινε αμετακίνητο μετά τις καθαιρέσεις, και να προσδώσει χρήσεις, όπως αποθήκευση, φαγητό και μελέτη, οι οποίες λειτουργούν συνδετικά για τους χώρους που συναντώνται νοητά πάνω σε αυτό το σημείο αναφοράς.

Η αλλαγή της διαρρύθμισης, ταυτόχρονα με τον αναπροσδιορισμό της γεωμετρίας και της λειτουργίας των χώρων, εξασφάλισε τη δυνατότητα στον φυσικό φωτισμό να εισχωρήσει έως το κέντρο της κατοικίας.

Η επιλογή παστέλ και έντονων χρωμάτων στους τοίχους και στα νέα υλικά αποπνέει την ατμόσφαιρα της δεκαετίας του 1970, επαναδιατυπωμένη μέσα από τη σύγχρονη υλικότητα.